Week 4: Spanje; Gijon, La coruna, Camarinas

Gijon wordt ook een paar dagen socialising.... iets wat ik in het begin van deze reis wat gemist heb gaat hier plots vanzelf. Is het onze oversteek van de Golf, de een uit Belle Ile, een ander uit Camaret?  Plots liggen we allen samen in Gijon, de meesten toch al een eindje sinds de start van hun zeiltocht, allen met zuiderse bestemmingen, Zuid Portugal, Canarische eilanden, La Méditeranée, Caraiben?
Ik word uitgenodigd voor het aperitief a 19:00h op een grote Franse Allure, 44 voet degelijkheid in aluminium. Aan boord Florence en Jean Luc. Hun buren, Pierre en Eveline op hun 40 voet splinternieuwe Allure zijn er ook. Het wordt een avondje Franse gezelligheid, met een uitgebreid aperitief, avondmaal, kaasschotel en toetje achteraf.
We zouden de volgende morgen allen naar La Coruna varen, terug een 130 Miles nacht incluis traject. Tussenliggende havens, Ribadeo en Vivera zouden tijdelijk in Lockdown zijn wegens terug verhoogde Covid activiteit.... aiai.

Het weerbericht is goed dus daar gaan we. Ik vertrek rond 0930h, ruim voor de Fransen, die mij met hun 40 voeters wel voorbij zullen gaan.
Ik zie tegen de avond het Ais signaal van de Marihain 3 op mijn scherm verschijnen. Hij ligt nog 10 mijl achterop maar komt vlug dichterbij. Ik roep hem even op via de Vhf radio. Full grootzeil en assymetrische spi. Ik heb 2 reven in het grootzeil en mijn fok, een beetje onderbezeild maar ik ben solo en hou niet van nachtelijke zeilwissels. Toch loop ik ook meer  dan 6 knopen over de grond. We hebben zeker 1 knoop stroom mee over het ganse traject.
Dolfijnen komen en gaan.
Als ik de ria van La Coruna aanloop, zet ik een keteltje water op en neem een kuipdouche.  Je moet toch proper zijn om een nieuwe haven binnen te lopen?
Tegen 5 uur in de namiddag kom ik La Coruna binnen. De grootste Franse boot is een uur voor mij binnengelopen, behalve de laatste 10 mile hebben ze alles gezeild. Ikzelf toch iets meer dan 20 mile op motor terug.  De 40 voeter komt iets later binnen.
De volgende dag boodschappen doen en ik nodig de twee Franse bemanningen uit voor het "aperitief"  op de Billy.  Tijdens de voorbereidingen klopt iemand op de boot. Een juffrouw vraagt me iets in het Frans. Ik denk eerst dat het iemand van de Marina is en denk in het Spaans te moeten antwoorden, maar nee, ze stelt zich voor als Caroline,  Belgische solozeilster op een blauwe Albin Ballad onder Noorse vlag aan de andere kant van het ponton.  Ik vraag of ze een biertje wil?  "Baah oui, on est Belge, non?"
Ik nodig haar uit om deze avond ook te komen, als tegengewicht tegen het Franse geweld......vwalla, on est a 6.

Het zou een gedenkwaardige week worden van feestjes op ons aller boten, een opeenvolging van avonden tot in de late uurtjes.

Caroline en ik gaan een dag wandelen tot aan de Torre de Hercules. Het is warm..... en menig terrasje wordt bezocht. Haar verhaal heeft wel iets.

Samen met haar lief kopen ze in Noorwegen een oude Albin Ballad, knappen de boot op in een jaar en gaan op reis. Schotland eerst, dan Ierland waar zij de boot overkoopt en alleen verder gaat. Via Frankrijk gaat het Solo naar La Coruna waar de boot  een winter achtergelaten wordt. Caroline gaat terug naar Noorwegen om er als verpleegster te werken en de scheepskas terug te vullen.
En hier is ze, 27 jaar en voor onbepaalde tijd op wereldreis. Faut le faire!
Op mijn laatste dag in La Coruna help ik haar nog de boot uit het water te halen en een nieuwe anti fouling laag te geven.

We schieten goed op met elkaar en gaan s avonds uit eten... Ik heb er plots warempel een dochter bij. Zou wel kunnen he met een leeftijdsverschil van 36 jaar?
De volgende dag is er een mooi weervenster, wellicht het enige voor meer dan een week. Ik sta ik om 0500h op en vertrek samen met één van de Franse boten naar  Camarinas. Caroline heeft nog wat werk aan haar boot en komt achter over een paar dagen.
Het wordt genieten. 50 mile achterlijke wind.  De Fransen trekken hun blauwe gennaker,

 ik antwoord met mijn code 0, een bolle enorm grote Genua. De eerste uren lopen ze een flink eind uit, maar als iets later de wind afneemt en steeds achterlijker wordt, boom ik de Genua uit en loop als een trein. Op Exeo vinden ze geen antwoord op al dit geweld en liggen bij het aanlopen van de ria al terug een stuk achter. Als ik dan ook nog een stuk van de weg afsnij door tussen de rotsen naar binnen te varen, kom ik ruim een uur voor de 40 voeter binnen.

Het aanleggen heeft nog een spannend kantje als de wind op het einde nog een tandje bijzet. Ik bereid alles goed voor. Fenders aan beide kanten, 4 landvasten ... allez we gaan er voor. Er staat niemand op de steiger, ik hou toch nogal wat snelheid wegens de harde zijwind  maar ik kan goed mikken en word op het laatste moment netjes op mijn plaats geblazen.  Landvasten voor en achter, een spring en we zijn er.  Oef!
De weerberichten voor de komende dagen zien er wat de wind betreft niet netjes uit..... + 30 knopen al minstens tot zaterdag, dan misschien een kort intermezzo om rond Finistere in Muros te raken. We zullen zien...
Camarinas is in de afgelopen 10 jaar niks veranderd. De Marina ook niet, zelfs de prijzen zijn nog steeds dezelfde. Ik betaal 13 euro per nacht !  Er is ook een huisje te koop..... 😊😍 zie hierboven. Het heeft wel karakter!
Ik ga een wandeling maken, en even later zit ik op het terras van de club deze blog bij te werken. De wind blaast als een gek en het is op de boot te hobbelig om te schrijven of te lezen.  Je zou warempel zeeziek worden in de haven.
Ik ga met Eveline en Pierre een fruits de mare eten in de club. Ongelooflijk lekker en vers. Grote garnalen, calamares, kleine st jacobsschelpen, mesjes, dikke frieten, mijn favoriet en een lekker sausje....

Seejoe, tot volgende week.

Week 3... van Loctudy naar Concarneau en naar Spanje begot

Van Loctudy naar Concarneau is maar een boogscheut ver...  vijftien mijl? Zoiets ja.

Ik vertrek na het ontbijt... gekookt eitje met een pain flute, koffie, nog eentje met confituur.

De wind recht op de kont. Ik doe zelfs de moeite niet mijn Fok te hijsen... lui?  Bajaa zeker?  Slaat anders toch maar constant heen en weer en voor 15 mijl zet ik de boom niet... oei, oei,...

Concarneau is een mooie stad, in het midden van de jachthaven ligt de oude stad , midden in het water, lijkt een oud fort. Mooi mooi mooi.

 Ik kom uiteraard vroeg aan en maak een wandeling, spring even binnen bij Accastiage Diffusion, een grote watersportwinkel, bezwijk bijna aan de verleiding een Ais transponder te kopen... maar 600 euro... ? Het merk ken ik niet en ik ben niet zeker dat er geen conflicten zullen zijn met mijn bestaande systeem (enkel ontvangst van Ais via mijn Standard Horizon GX 2200)

Nog eens op knabbelen dus wat bij mij meestal een njet wordt....

Les halles sont justement fermée dus nog geen langoustientjes vandaag.  Het wordt een groenten rijstschotel met worstjes.... lekker.

De volgende dag samen met een Frans en een Engels zeilkoppel de was gaan doen in een laverie. Een paar kilo van mijn was vliegt de trommel in om er in 123 veel properder terug uit te verschijnen.  Nog even de droogkast in en voor 10 euro is alles wat ik heb weer netjes. 

Tussendoor even naar les Halles en kom er buiten als de trotse eigenaar van een zak vers gestoomde langoustientjes... voor mijn middag en avondmaal. Een fles  wit zit in de frigo... ze waren lekker..

Bon, de volgende morgen wat brood, kaas halen in het lokale supermarktje en we gaan we verder,  la Trinité ligt naast de deur, iets vroeger ile de Groix...  t is een beetje grijs als ik buiten ga.  De Westenwind heeft iets meer Noord dan gisteren.... Ik kijk eens op de kaart, bestudeer ook nog eens het weerbericht , zowel op internet als op de  Navtex voor de golf,  zou ik? Durf ik?  Dit is echt mijn kans... tis vandaag of mss nog een week wachten.  Ik leg mij al eens op koers naar Les Glénants.... en voorbij... Het is iets scherper dan halve wind.... 15 knoopjes,  het zonnetje komt even piepen....? Yess we doen het. Gijon Spanje, here we come. 260 Miles toch, de grootste trip tot nog toe.  Eens de beslissing genomen valt de druk weg. Ik heb genoeg spijs en drank aan boord om het desnoods 2 weken vol te houden. De tanks zitten vol.

We gaan ten Oosten van les Glénants door. Op de Ais zie ik ten zuiden ervan een vloot vissers liggen.  Nog verder zuidelijk niks meer.

De wind neemt gestaag toe, eens voorbij de eilanden noteren we toch 25 knoopjes wind, het tweede rif gaat er in, even later, meer uit voorzorg ook het derde. We blijven +6 knopen lopen, er staat een lange deining maar voor de rest toch relatief confortabel alhoewel Jeroen Meus niet direct ten tonele zal verschijnen.. t wordt zowel s middags als s avonds een boterhammetje, niet echt veel want  ik voel me toch geen 100%... wellicht toch wat spanning?

Eens het vissersgeweld gepasseerd, lijkt de wind toch terug wat af te nemen naar een constante 20 knopen.  Windkracht 4 a 5 dus.  Ik stel me in op 1/2 uurtjes platte rust, even uitkijken, logboek invullen en weer 1/2 uurtje, wat mij wel beter bevalt dan de 15 minuten in het kanaal.  Ik kom zonder kleerscheuren de nacht door.  De wind is nog wat afgenomen, kort ontbijt en tegen 11 begin ik er toch even over na te denken iets warms klaar te maken.

Alle ingrediënten voor een curryschotel zijn aanwezig.

Zoals gewoonlijk begint elk gerecht op de Billy met het pellen van een grote ui en wat teentjes look. Beetje aanstoven alvast, vervolgens een halve peper, een halve courgette, wat kleine tomaatjes,  geconcentreerde tomatenpuree uit een tube, kruiden met peper, zout, curry, kurkuma....nu en dan een scheutje water tegen het aanbranden. Ik doe geen moeite mijn worstjes aan te bakken. Snij ze gewoon in vier en hup, de pot in. Ondertussen is ook mijn rijst gaar en alles wordt doorheen gemengd. Tegen dat ik zover ben heb ik al een paar keer de vlucht naar buiten moeten nemen. De kookgeuren ism de grote deining lijken toch een beetje moeilijk te liggen. Gelukkig gaat het telkens snel weer over.  Vwalla, gas af en ik heb genoeg voor 2 dagen. Een uurtje later proef ik mijn eerste portie. Lekker. Geen bier of wijn, ik vertrouw het nog niet helemaal.

Dolfijnen: ik lig wat te rusten en plots hoor ik ze dwars door de romp... wat een bende uitgelaten schoolkinderen zijn dit. Springen, pirouettes, onder de boot heen,  voor de boeg uitzwermen, elkaar verdringen.... zotte beesten toch, je raakt er warempel zelf blij door.

Een half uurtje blijven ze bij me, dan zijn ze plots weg, je snapt niet waar ze ineens heengegaan zijn. Ik zou ze op deze tocht nog 5 keer zien, telkens andere uiteraard maar toch steeds dezelfde soort... grijs bovenaan, wil met een gele schijn vanonder, niet echt een grote soort... leuke beestjes.

De tweede dag gaat even vlug voorbij als de eerste. De wind neemt af en ik heb nog één reefje in het grootzeil. Zou er eigenlijk best uit mogen maar voor de korte nacht die er aan komt laat ik het toch maar zitten.

Tegen de morgen lopen we nog amper 3 knoopjes. Even komt nog wat beterschap als ik het laatste rif verwijder maar....  Zoals voorspeld wordt onze laatste dag, nog 80 miles te gaan, er eentje op motor... weeral.. Maar ik klaag niet.

Op 25 miles komende Picos in zicht, warempel met nog wat sneeuw erop.  We zijn er bijna, nou ja 25 Mile is toch nog een uur of 5 varen. In onze lage land is het in zicht komen van land bijna gelijk aan binnenlopen.  Hier dus niet.

Gijon is echt een mooie gezellige stad. Veel volk op de dijk, wel valt het op dat bijna iedereen hier een mondmasker draagt. In de café s en restaurants, winkels is het zelfs verplicht. Meer discipline als bij ons dus.

Zondag is rustig. Mooi weer, iedereen zit op het strand. Ik doe een grote wandeling, ga een terrasje doen. Leuk!

 Maandag slecht nieuws,  slecht weer en een nieuwe uitbraak van Covid in Ribadeo met lockdown, mijn volgende haven.  Ai ai... wat nu?

Week 2 al weer

Ik weet het begin noch het einde van de week niet meer . Alle dagen vloeien in elkaar over. Toch ben ik bijlange nog niet in mijn ritme. t'Zal weer een maandje duren tot het zover is.
Bon, eind van week 2 zijn we in Camaret, de springplank naar  la Coruna....Hola... Ik ben nog zover niet. Ten eerste zit het weer niet mee, de komende dagen wordt nogal wat wind  voorspeld, niet echt stabiel weer.... Ten tweede... Ik zie de oversteek in solo met toch wat gemengde gevoelens aan.  De weg hier naartoe, met 3 keer +100 mijl trajecten, telkens dus met een nachtje incluis zijn mij toch niet echt bevallen... de procedure om met behulp van een timer, in mijn geval een eierkoker, telkens 15 minuten te "slapen"  en tussendoor een snel dekbezoek uit te voeren, de horizont te checken, dan terug je tram in te kruipen en verder te slapen, lijkt in de praktijk serieus lastig te zijn.  Natuurlijk is er nu de drukte van het kanaal,  op langere overtochten zoals de golf zou er toch heel wat minder trafiek te verwachten zijn.... bovendien hoor ik dat de toestand in Portugal zodanig evolueert dat de grens met buurland Spanje nog steeds dicht blijf. Quarantaine toestanden op de Azoren en Madeira.....enfin ,  ik moet er toch nog eens over nadenken.

Terug naar het begin van de week dus. Op maandag vertrekken we eindelijk uit Cherbourg. De wind, een knoopje of 12 komt uit de goede richting. La Hague is net bezeild. De stroom zit nog wat tegen maar even later toch mee. De wind neemt toe tot 20 knopen. Met de kaap in zicht steken we toch een reefje.  Aan de kaap zelf noteren we uiteindelijk 25 knopen en er staat een vuile zee. Nu en dan komt een breker aan dek. We zijn iets te vroeg  want na de kaap straat nog steeds stroom in noordelijke richting wat ons een koers van 330 graden oplevert wat niet echt de goede richting is. Met het wegvallen en draaien van die stroom schieten we uiteindelijk vlak onder Alderney door. Ook hier komt in de race wat groen water over dek.  Wat moet dat hier zijn bij stormweer?

Onder deze omstandigheden is het controleren van de berichten op mijn GSM niet echt topprioriteit.  Als het ding blijft piepen en de wind en zeevang iets normaler worden kijk ik toch eens wie mij blijft bestoken.... Proximus stuurt mij een aantal berichten dat mijn dataverbruik schrikwekkend aan het stijgen is.... wel begot... hoewel vorige maand hier nog geen sprake van was, lijkt één van de gevolgen van het Brexitverhaal dat plots roaming kosten aangerekend worden op Brits grondgebied. Tegen dat ik doorheb wat er gebeurt blijken ze mij doodleuk al
25euro aangerekend te hebben... ja voor wat eigenlijk.?. Ik heb niks gedaan.   Sluiten van de mobiele data dus tot we weer in Franse wateren zijn.

Als ik even binnen zit hoor ik een hoog gepiep..... wel honderd dolfijnen tuimelen voor, achter, duiken naast en onder de boot door. Wat  een schouwspel... ze blijven wel een uur voor een gratis show zorgen.  Het moet zijn dat hier scholen vis zitten, want ook de Jan Van Genten storten zich als raketten in het water..... Mooi, mooi, mooi... hier doen we het toch voor?

Onder de lij van Guernsey, valt de wind weg... dat wordt weer moteuren... De ganse nacht... dju toch.  Toch best dat ik weer mijn 15 minuten slaapjes hou want ik moet achtereenvolgens met een op ramkoers liggende kustvaarder genaamd SWAMI - wie noemt zijn boot nu zo? - communiceren die heel beleefd voor mij uitwijkt. Even later verander ik zelf van koers om een Franse visser te laten voorgaan.

Om 06:12h is het nog 12 miles naar Roscoff... uw kapitein is serieus moe...en besluit dat het genoeg geweest is en tijd om enkele kortere etappes in te lassen.
Roscoff Marina ligt in een mooie omgeving. Het stadje is toeristisch doch die soort loopt hier maar in kleine aantallen rond. Het geheel geeft een raar gevoel.
In de late namiddag trakteer ik mezelf in het clubhuis op een grote steak... met frietjes en een lekkere salade...   vwalla, dat mag ook wel eens.

De volgende dag lopen we, weeral grotendeels op motor tussen de rotsen door binnen in l'Aber Wrac'h. Mooi haventje, voor het eerst wat socialising met andere zeilers... Toch op anderhalve meter afstand maar allez....

De volgende morgen vroeg lijk ik de enige die vertrekkensklaar staat om de Channel du Four te passeren, neen toch niet , even later tuffen we toch met 5 boten naar het zuiden. Tuffen idd want weeral geen wind.  Die komt er uiteindelijk toch met wat venijn op het eind van Du Four, waar we BB uitgaan tot in Camaret... oef!   Ik ben er. Springplank naar ?

Het weer is niet goed meer. Veel wind en regen, afwisselend met zon. Ik blijf hier een dag of drie. Koop bij de lokale Hommarderie een steenkrab die ik zelf kook en een dozijn oesters die ik ook zelf.... opeet, alles met een flesje koude witte wijn uit mijn frigo... ajaaa!

Zondag iets beter en ik vertrek naar Audierne....

Wel.... in die richting toch...Het begint al bij het buitenvaren in Camaret. Ga ik tussen de rotsen door of kies ik de veilige weg? Nee, natuurlijk niet, het weer en de wind zijn goed en ik ga door het Chanel du Toulingue, vlak langs de rotsen... Mooi is dat. Een grotere boot komt achterop en doet net hetzelfde. Even later  gaat hij mij toch voorbij. Ja, 40+ voet, wat had je gedacht?

De stroom zou meezitten tot aan de Ras de Sein, merk ik niet veel van eigenlijk. Pas aan de kaap zelf,  met een indrukwekkende zee tussen de grote vuurtorens in, loopt hij plots op. Zeven, 8 ja plots 9 knopen over de grond en we vlammen er door. Even later ligt Audierne vlak naast ons aan bakboord maar het gaat zowat naar laag water toe. Het is 1400h, dat wordt een paar uurtjes wachten dus tot we binnen kunnen 2 uur voor hoog water.
Ik ga door naar Loctudy, Bretons vissersdorpje30 miles verder. Het is een mooie zeildag. Ik kom aan rond 20:00h en ga nog een pint drinken in de lokale bar.
Volgende dag wat rondhangen, rustig hier toch, iedereen draagt hier mondmasker wat mij er aan herinnert dat we toch een speciaal jaar zijn....

De nieuwe grote voyage 2020 week1

2020 wordt een nieuw reisjaar voor sy Billy, een Dehler 28.

Dit jaar is het de bedoeling een tocht met eindbestemming de Azoren te maken.  Dat dit geen kattepis is weet iedereen.  Vooral omdat dit solo met gebeuren. Ik krijg niemand gek genoeg om met mij mee te gaan. Bijkomend probleem dit jaar is alle heisa rond het Covid 19 virus, een ware pandemie met wereldwijde gevolgen. Mijn planning te starten op 1 mei, valt hierdoor letterlijk in het water. Als op 15
juni de grenzen met Frankrijk toch open gaan betekent dit dan ook zoveel als het startschot om, weliswaar met 1 1/2 maand vertraging toch aan te zetten. Waarheen? We zien wel waar de wind (als er is) ons brengt.

Voorbereidingen voor dit evenement bestaan erin  om begin januari in  mijn thuishaven Zeebrugge op de werf bij Jan Van Damme, oa mijn mast , kiel  en roer te demonteren voor een grote inspectie.
Resultaat!

Kiel ziet er goed uit en wordt na sableren, schilderen met epoxyverf, plamuren etc... terug gemonteerd met de nodige kit, gevloek en gesmeur .
Mast wordt nagezien, hier en daar een verdacht poprevetje vervangen. De verstaging is pas vorig jaar vernieuwd dus dat is ok.
Het roer is een ander verhaal:  een paar dikke bulten worden open geprikt en blijken toch wat water te bevatten. Onder toeziend oog van Jan wordt de bekleding (een soort gelcoat)verwijderd.

Wat overschiet is een roerblad welke uit een soort hard PU ? schuim bestaat. Ongelooflijk maar daar staat niks te niks glasmat op !!!  Het mag een mirakel heten dat dit nooit voor enig probleem gezorgd heeft behalve enkele bultjes op het oppervlak. Soit, we gaan voor de rigoureuze aanpak met glasmatbekleding met epoxy met de vacuummethode voor een goede hechting en sterkte. Afwerking met epoxyplamuur, de nodige primerlagen en uiteindelijk antifouling.

Een dag na de tewaterlating in maart gaat België in lockdown. Gedaan met zeilen, bezoek  aan de boot is zelfs even niet meer toegestaan op straffe van een geldboete van zo'n slordige €250.
In mei starten uiteindelijk de versoepelingen, we mogen weer in eigen land varen en warempel op 15 juni gaan de grenzen met buurland Frankrijk weer open. Engeland is nog niet zover dus dat is voor mij geen optie.


Dag 1 en 2.
14 juni, een dagje te vroeg maar ik reken pas op 15 juni in Frankrijk binnen te lopen. Maanden kregen we een Noordenwind. Dag van vertrek, je zal het niet geloven, zuidwest. Recht op de neus dus. Soit, we beginnen er aan. Een dik uur over stuurboord, dan overstag richting Blankenberge..... dju dju dju... Dit gaat niet echt vooruit en we hebben nu nog stroom mee. Het moet zijn dat ik toch redelijk braaf geweest ben, nooit plastiek of andere vuiligheid in zee geloosd heb. Neptunus, koning van de zee en zijn eerste luitenant Eolus hebben dus toch wat compassie en draaien even aan het grote stuurwiel, de wind draait meer naar West en plots is Oostende bezeild, alsook Nieuwpoort. Oef!

Ik krijg  een telefoontje van Jean Pierre en Nadine van de Joker, mijn oude buren die nu in Nieuwpoort liggen. Wij spreken af ergens voor Westende en als ze even later dichtbij komen worden wat foto s genomen en via de VHF  wat informatie gedeeld. Even later zijn ze weer weg en verder gaat het naar Nieuwpoort, de groene Trapegeer boei langs en het pasje naar Duinkerke door. Even later komt de verleiding van een stilliggend bed voor de avond in de Marina bij me op maar neen, we gaan verder. De wind neemt af en even later moet de moteur bij.  Wist ik veel dat hij de volgende dagen nog amper zou uitblijven. De nacht is rustig. Vanaf 2300h wordt het donker. Onder een formidabele sterrenhemel tuf ik verder. 10 minuutjes een oogje dicht, de eierkoker loopt af. Eventjes buiten loeren, terug 10 minuutjes... om 0415h begint de nieuwe dageraad.
Tegen 1700h loop ik Dieppe aan. Tanken, even door het stadje lopen,  t is hier niet echt vakantiestemming.....een blik bonen cassoulet, wat wil je, we zitten in Frankrijk. De rest is voor morgen. Een slaapje toch van een paar uurtjes na elkaar.  Grgrgrgrg.......

Dag 3 en 4  uiteindelijk naar Cherbourg....

Ik ben vroeg op s morgens, ongeduldig zoals steeds.  Douchen, praatje met de Engelse buren, hun dagbestemming is Honfleur het mooiste haventje van deze Normandische kust, vlakbij het "minder" mooie Le Havre. Ik ben er ooit geweest toen ik nog jong en onschuldig was met de Paloma, een wedstrijdboot. Ik zal zien wat het weer doet. Misschien is dit het moment om ook nog eens terug te gaan.? 

Mijn buren hebben een serieuze houten stelling op hun voordek liggen. Zij gaan de Seine op en nadat hun mast afgenomen en netjes horizontaal op die stelling op de boot gelegd wordt, gaan ze via  Seine, Saone en Rhone naar de Middellandse zee varen. Amai, dat zal ook even moteuren worden.

Ik ga tanken want ik zie de bui al hangen.... er is weeral weinig wind voorspeld. Buiten gekomen worden de zeiltjes gehesen en kunnen we warempel toch een eindje zeilen. Voor Fécamps hangt een zwarte wolk die steeds groter lijkt te worden. Het  rommelt in de verte. Alles lijkt toch zowat over land te blijven hangen. Voor mij is de lucht blauw. Pfff, ik vaar door... op motor want Eolus is weeral met verlof... Het wordt later, donker maar het weer blijft goed.  Onder terug een prachtige sterrenhemel glijd ik naar het Oosten. Ik heb telkens zes uur stroom mee, zes uur tegen. Als ik tegen het opkomen van de zon op zo'n 20 mijl voor cherbourg uitkom, is de stroming terug tegen, en wel zo sterk dat ik  amper nog tegen een slakkengangetje vooruit geraak.....

Ik besluit heel dicht onder de kust te gaan varen, waar het minder diep is. Daar liggen wel een hoop rotsen maar alles lijkt toch goed beboeid te zijn.  Ik zie op de AIS dat daar een aantal vissersbootjes aan het rondvaren zijn, dus het kan best.

Alles gaat goed en tegen het keren van het tij kan ik de haven van Cherbourg invaren. Het is 0900h s morgens.  Als ik mij haast kan ik nog met dit getij rond de beruchte kaap de la Hague, doorheen de stroomrace  tussen Alderney en Guernsy in naar kalmer (getij)water raken denk ik.

Het ponton waar kan getankt worden is vlug gevonden, tanken is echter een ander paar mouwen. Wie dit systeem uitgevonden heeft is zeker geen solozeiler.  De pomp met cardlezer staat boven op de kaai, na de normale procedure van bankkaart lezen, pincode ingeven, pomp kiezen kan je uithaken,  de darm over een rubber wielsysteem naar beneden laten zakken, let op, niet! In het water, lopen tot aan uw boot, trekken, sleuren aan het stugge ding en ja... als je denkt dat alles klaar is, heeft het systeem zich al afgesloten wegens te lang duren... tedj.......

Enfin, het mocht dus duidelijk geen vlotte operatie worden en jou schipper heeft dus de hulp van een madammeke van de club moeten inroepen. Al met al heeft dit dus een tijdje geduurd met als gevolg dat ik eigenlijk rijkelijk te laat terug buiten raak.

Met een stroming rond de kaap van om en bij de vier knopen (en het is zeker nog geen springtij) spoel je er zo voorbij,  maar toch niet vlug genoeg, want amper in de omgeving van Alderney begint het besef te groeien dat ik te laat ben, dat over een uurtje de stroom al terug draait en dat ik me dan met mijn schuitje op de slechts mogelijke positie zal bevinden, wat inhoudt een oefeningetje surplace, of zelfs bij momenten vooruitvarend door het water eigenlijk tov de grond terug achteruit te gaan.  Met het schaamrood op de wangen besluit ik de schade te beperken en terug naar Cherbourg te varen.

Het zal mij 4 extra dagen in de marina kosten omdat ondertussen het weer voor de komende dagen er ook niet meer fris uitziet met een tijdje harde westenwind.

Goed, niks aan te doen...

Dag 5, 6 en 7 worden gebruikt om nog wat jobbekes aan de boot uit te voeren,  het zonnepaneel wordt op een betere manier vastgemaakt,  ik ga wat geld spenderen in de plaatselijke Accastilage Diffusion boot-suply winkel, de lokale middenstand moet ook leven he? Ik koop een nieuwe portabele VHF, een extra oliefilter voor de motor en 5 liter olie. Straks een vidangeke doen... Met al dat motorgeweld van de laatste dagen zit ik plots toch dicht aan een oliewissel toe.... Ik  heb de laatste dagen bijna meer diesel verstookt dan anders in een heel jaar.

Een wandelingetje in de binnenstad leert mij dat Cherbourg nog steeds mijn favoriete Franse stad niet is. Het mooiste is de jacht en vissershaven.  Een oud droogdok kan mijn  goedkeuring ook verdienen.

Morgen naar "Le cité de la Mer, een groot maritiem museum hier net aan de overkant..

Hier en daar ook een praatje gemaakt met wat Franse zeilers aan het visitors- ponton... vinden mij wss een rare kwiet, zo alleen?

Allez vooruit, maandag gaan we verder. Nog één nachtje doorzeilen tot Leshardrieux, en dan in een paar hopjes naar Camaret en dan... Spain, here I come!

Je vraagt je wellicht af waarom ik alle mooie dingen hier straal voorbij vaar?  Wel,  ik heb deze streek dus al verschillende malen bezocht met de boot en wil nu gewoon wat opschieten ...

Met dank aan Jean Pierre ook die mij elke dag contacteert via Whatsapp en zowat mijn weer en andere info- goeroe geworden is.

La cité des mers gaat op zaterdag open. Dragen van een mondmasker  is verplicht. De site heeft drie grote onderwerpen. De duikboot, niet zomaar een duikbootje maar de eerste Franse atoomduikboot ooit, uitgerust met  14? Kernkoppen, drie verdiepingen staal, apparatuur, claustrofobisch toch zoals alle duikboten.

Tweede site is toegespitst op alle weetjes en ditjes en datjes van  de Titanic die, op haar maiden voyage, vertrokken uit Southhampton, naar Cherbourg voer om nog 184 passagiers aan boord te nemen en amper vier dagen voor de Noordkust van Amerika op een solidaire ijsberg voer. Een dag later lag het gloednieuwe schip op de bodem van de oceaan. Velen zouden gered worden  maar velen haalden het niet. Het verhaal zou ettelijke malen verfilmd worden, haalde alle kranten wereldwijd. Pas enkele jaren geleden kon men de resten van de fiere romp vanuit een  duikboot filmen.

Laatste site is gewijd aan de wereldzeeën, de fauna, de vervuiling, de toekomst als die  er nog is. Mooie aquaria, met levend rif, vissen allerhande.

Mooi, mooi, mooi.  Zondag passeert nog met een wandeling, hulp aan een paar Franse would be wereldzeilers die volgens mij te veel sigaretjes gerookt hadden en vooral fervent liefhebbers waren van Corana bier...bweuk, te zoet naar mijn smaak....maar maandag zijn we weg. T' wordt tijd.

Leer zeilen op de Noordzee vanuit thuishaven Zeebrugge

Ooit gedroomd om te leren zeilen? Dit is Uw kans. Leer de fijne kneepjes van het vak onder leiding van een ervaren schipper. (brevet jachtman) op een klein maar zeewaardige zeiljacht. Dehler 28.
Zeilen op maat.Samen met jou partner, een paar vrienden, jij alleen, dagtrips, langere tochten op de Noordzee, alles kan geregeld worden. Er wordt bij goed weer de ganse winter doorgezeild.
Leren zeilen hoeft niet duur te zijn. Voor info, contacteer mij
Jan Dekeyser op 0475/900042

28 augustus van Ile d'Yeu naar la Turballe

3 boten met jonge zeemannen en vrouwen amuseren zich in de avond te pletter in het kleine haventje van Ile d'Yeu. Het lijkt wel een discobar. De andere vakantiegangers "ondergaan" het gebeuren...😀
Enfin, ik geraak toch ergens in slaap tot ongeveer 0200h. Nu is het verdacht stil... ik lig naar het plafond in mijn kooi te staren en begin schaapjes te tellen. Bij 5723 hou ik het voor bekeken. Ik moet toch ergens in slaap gesukkeld zijn want plots is het 0700h en ik ga douchen.
Een vlug ontbijtje later vertrekken we voor een 40 mijlstocht naar een nieuw haventje die Johan gevonden heeft en een goede ligging heeft voor onze laatste aanloop naar Quiberon en tenslotte la Trinité op het einde van ons avontuur. We kunnen er op elk moment binnen en buiten... la Turballe,

vissershaven met ook plaats voor jachties. .?
De tocht er naartoe blijkt oneventfull, een beetje overtrokken lucht, wind uit W, na de middag SW, we zetten de asymmetrische pink spi,  maar het is te vroeg en te scherp dus vliegt hij terug de zak in...
Even later kunnen we wat afvallen en nu gaat het wel. Recht op ons doel af. La turballe, mooi plaatsje, mooie jachthaven ook. Ik ga met Winnie boodschappen doen. Wat groenten, grote garnalen ,paella.

.... lekker. Terug op de boot krijgen wel het lekkerste voorgerecht van de reis op ons bord. Grote garnalen, gehalveerd , in de pan gebakken met "beste boter" en look,veeeeeel look 😁😁
De paella is ook niet mis, diepvries maar toch lekker.
We gaan nog een ommetje maken, eten een ijsje uit de supermarkt en raken verstrikt in de gebeurtenissen op een traditioneel

marktje, een bandje met traditionele Bretonse muziek, een laatste stop met een Bretonse pannenkoek met caramel, weggespoeld met voor elk een glaasje cider.  Onze dag kan echt nt meer stuk....

Groetjes van een vrolijk trio.

24 augustus Auray, la Trinité, Quiberon

Ons Ibis hotel in Auray was super de luxe. Mooie kamer, verzorgd ontbijt, ik was den eersten om 0700h om hier gretig gebruik van te maken. Eitje, kaasje, pain flutes,  croissantje, koffie.... stop Dekeyser... t is welletjes.
Auto in, naar de jachthaven in la Trinité op "quinze minutes"....... Het verhuurbedrijf is net naast de haven... we handelen alle papieren af en gaan op zoek naar de boot op ponton o.... dat wordt toch even zoeken maar wel geraken er toch.

De boot is effenaf prachtig, nieuw en netjes. 😀😀😉 zoals het hoort eigenlijk.
We hebben twee bladzijden inventaris te doorspartelen maar alles  ligt op zijn plaats en een uurtje later kunnen we met één van de mannen van het verhuurbedrijf alles afhandelen.

Boodschappen doen, mijn fiets in bewaring geven bij het bedrijf, de auto op een gesloten parking achterlaten,  kortom, tegen 3en kunnen we dan toch vertrekken.
Er is weinig wind...eerst op motor,  dan gaat het grootzeil toch omhoog. Even later komt er dan wat wind bij en kan ook de fok erbij.... North sails, gelamineerd in een mal, allemaal lewmar winchen en gelagerde

katrollen.  Hier is precies niet op een frankske gekeken.
Bedoeling is een kort tochtje maken om de boot tel leren kennen en met de avond terug binnen te lopen.... even later draait de wind  en is het haventje Port Haliguen op Quiberon bezeild en dit wordt ons nieuwe einddoel.  Tegen 2100h leggen we aan. Mission completed... 😀

26 augustus... van Belle Ile naar Herbaudiere Noirmoutier

Toen wij 's avonds ons bedje opzochten, vastgemaakt aan een mooring net buiten de havenmuren van Le Palais in Belle Ile,kon geen van ons drie vermoeden dat dit een zeer korte nachtrust zou worden.
Het was een rustige avond, het windje die er stond kwam van het eiland vandaan en was zeer licht. De piyou, onze RM lag rustig te wiegen aan zijn lijntjes. Morgen om 0800h komt de watertaxi ons ophalen om boodschappen te doen, zo werd afgesproken met de havenmeester.

Amper 4 uur later, ons bootje rukt en beeft aan zijn landvasten... de wind is gedraaid, komt nu recht uit zee en vooral een hoge deining zorgt er voor dat mijn blaffetuurkes niet meer dicht willen. Rond 0300h is het welletjes, ik stap uit mijn kot- kooi en ga de lijntjes verifiëren.  Onderweg "ontmoet " ik schipper Johan die ook mijn ongerustheid ivm de situatie deelt.
We zien het nog even aan maar rond vieren komen we tot hetzelfde besluit, we moeten hier weg.
Motortje gestart, navigatielichten aan,  displays dimmen (manual nodig). Koers berekenen, zeilen klaarzetten, zeilkledij aan etcetera. ..
Waar gaan we heen? Naar de op één na zuidelijkste bestemming van deze reis, nl. naar Noirmoutier het schiereiland waar Winnies en Johan hun hart verloren hebben.
Er zit een maantje en een pak sterren om ons de weg te wijzen dus echt donker is het niet.  We zien Belle Ile als een zwarte schim aan stuurboord voorbijglijden en uiteindelijk verdwijnen... weinig andere zeilbootjes te bekennen (ais).. een visser loopt voor ons langs op een mijltje afstand.
De wind, nu nog slechts een beauforke of 4, stuwt ons enkel op fok voort . We lopen 3 a 4 kts. Als tegen 0630h de zon opkomt zetten we ook het grootzeil bij. Winnie, die tot nu doorheen al dit lawaai heen doorgeslapen heeft komt nu ook piepen. Nog 30 miles naar noirmoutier....

Een voordeel van onze vroege start is ook een vroege aankomst in Herbaudiere met een mooie plaats in de marinade met als ongelooflijk voordeel dat de lokale markt nog bezig was en wij 1.5kg oesters (20) konden kopen tegen €6.5... hoe doen ze het?
In de namiddag nog het bezoek van 2 dames, de zus en moeder van Laurent (schoonzoon van Winnie en Johan) die hier op vakantie zijn.

Ik de vroege avond nog wat boodschappen doen.  De viswinkel is dicht dus het worden Andouiettes a la facon du chef (ikke) met veel look, ajuin, pepers, en bruine bonen.  Alles wordt overspoeld met (te veel)  rode wijnglazekes en we halen op het einde nog juist ons bedje.... aiai.

22 augustus . Van knokke naar Laarne met de fiets

Het is mooi weer als ik rond 1130h uit Knokke vertrek. Mijn fiets is toch precies wat "kontzwaar " en wiebelt wat.
Twee volle fietszakken aan beide zijdes, een waterdichte zak met mijn zeilbenodigheden, ook achteraan en erbovenop mijn kleine tentje. Hmmmm....
Enkele straten verder stop ik, verplaats beide fietszakken wat naar voor en bind mijn tent onder mijn stuur.
Dit gaat beter. Ik fiets richting Sluis,  Aardenburg, dan terug België binnen richting Maldegem.  Mijn route buigt af via een vaartje tot in Eeklo en voorbij. Mooi fietsen hier.
Na 30 km, eigenlijk al wat te laat stop ik om te drinken, ik eet wat van mijn zelfgemaakte granula,  een mengsel van noten, fruit, wat suiker en eiwit, gebakken in de oven en nadien in stukken gehakt.  Lekker.

Het is warm, ik zweet, mijn zweetband is al enkele keren uitgewrongen.  Ik moet blijven drinken (water).
In Waarschoot koop ik bij een bakker 2 rijsttaartjes en 2 boules de Berlin. 4 stuks voor de prijs van 3. 't kan niet op blijkbaar.  Ik eet er 2 op en steek de rest in mijn zijtassen voor straks. Met een zware maag rij ik verder.... pfffft. .zware boules toch...
Op 10km vóór Gent, ik zie de torens al, ga ik naar links en rij door een geïndustrialiseerde zone langs het havengebied verder. Ik krijg een inzinkingetje en doe het even wat rustiger aan. Ik heb wss toch wat te vlug gereden. Jeugdige overmoed? Het duurt nog tot St Amandsberg voor het terug mooi wordt.  Even verder zie ik Destelbergen staan en plots zijn we in Laarne. Nog een kuitebijters helling over de autostrade, rechts links de Heidestraat in en daar zie ik Johan bezig zijn  auto te laden.... het is kwart na drie... 65km op de teller..... 😁😁

22 augustus... het begin van een nieuw zeil en fiets avontuur

Ik ben al een  paar weken bezig met trainen voor wat mijn derde ! Midlife crisis moet inluiden...😁😁 (zelf in te vullen )
Toen ik enkele weken terug een berichtje kreeg van Winnie,  de épouze van mijn zeilbuddie Johan op Fireball van weleer en mijn gelegenheidsbemanning samen in Bretange, Bilbao en uiteindelijk Vigo tijdens mijn trip met de Billy in 2009- om met hen in een huurboot een weekje te gaan zeilen vanuit la Trinité was ik direct verkocht..... uiteraard ga ik mee .!😀😀
Plan is om met hun auto naar ginder te rijden, een nachtje in een hotelletje in de directe omgeving van de jachthaven door te brengen om dan s morgens de boot, een dubbelkiels RM in

ontvangst te nemen en tegen de middag het ruime sop te kiezen, op naar de eilanden Belle Ile, Houet, noirmoutier en meer van dat fraais. ...
Midlife crisis? Wel .... ik neem mijn fiets mee, een tentje en slaapzak, minimum bagage en ik  heb het in mijn hoofd gestoken om na onze zeilweek de volle 800km terug naar huis te fietsen.... dat kan toch tellen.... of niet soms?
Volg vanaf morgen 22 augustus onze avonturen met een eerste 70km fietstocht van Knokke naar Laarne, ons vertrekpunt op vrijdag... tot hoors.  Jean 😂😂😂

Dag 8 - 19 juli. Van Dunkerque naar Zeebrugge

De wind is gevallen als we 's morgens ons kopje buitensteken. Het zonnetje schijnt.
Door de stroom wachten we nog tot de middag om te vertrekken. We maken een wandelingetje buiten de jachthaven. Hier zijn wat nautische winkels, ik snuister wat rond doch koop niks. Buiten lopen we even rond op het terrein waar de 2de handsjachten geparkeerd staan.. Kobe kiest zijn droomboot... veel te groot volgens mij. Er staat ook een grote RM... amai wat een joekel.
Tegen 12-en varen we uit. Alle reven eruit, plat voor de wind in de pas.... 10 knoopjes. We besluiten de spi te zetten. Even een en ander uitleggen aan Kobe,... loefschoot, lijschoot, ophouder voor de spiboom, neerhouder, barberhauler, spival, spizak.... ja het leven van de zeeman is niet gemakkelijk.
Het zetten verloopt niet vlekkeloos maar even later trekt de "geel groene" ons toch vooruit. Mooi is dat. Nu is het wel zo dat een spi nogal eigenwijs is en bij een moment van onoplettendheid draait hij (of is het een zij) zich met een charmante beweging rond het voorstag. Ai... ik slaag er in het zeil zonder scheuren te zakken en het even later zonder ongelukken terug te heisen. Een tiental minuten later is het weer van dat. Foert, nu de zak in en de fok neemt de plaats in.

Er staat een pak stroom en Oostende nadert.  Even later, de Haan en Wenduine. Daar is Zeebrugge al. De seinen staan op rood en het wordt even wachten.
Een dik half uur later mogen we dan toch binnen en tuigen de boot af, zeiltjes zakken, fendertjes uithangen, de kajuit wat ship shape maken etc....
Bij het binnenvaren van de jachthaven staat de vader van Kobe al te wachten. Hij maakt nog een mooi filmpje van ons aanlegmaneuvre.
T zit er weer op. Het was een mooie tocht. Met dank aan Kobe voor het goede gezelschap. Seejoe... 😀

Dag 7 van Boulogne naar Dunkerque

Vandaag veel wind voorspeld. 20 a 25 kts uit zuidwestelijke richting, achter dus. We staan op rond 0800h. Ik ga douchen, naast het sekretariaat staat een moedig madammeke brood te verkopen, ze heeft vanalles mee, des baguettes, pains au chocolat, croissants. Een mooi idee, doch de klandizie is beperkt tot een 20 tal passanten, ik vraag me af of ze er aan uit geraakt.  We hebben op deze manier wel een lekker ontbijt.
In de voorgaven steken we preventief 2 reven in het grootzeil, de fok ligt klaar op het voordek. Na wat geharrewar bij het optrekken van het zeil blijkt dat ik het derde rif gebruikt heb..... onder toch wel erg gereduceerd zeil komen we op zee. De fok  gaat alvast ook omhoog. De snelheid loopt op tot zo'n 6 knopen.  We laten het derde rif maar zitten.
Als we even later Cap Gris Nez naderen trekt de wind nog wat aan en de hemel dicht. Regen. Als we de kaap dwarsen, moeten we gijpen. Ik besluit op enkel grootzeil verder te varen en we laten de fok zakken. Het waait nu toch constant 25 knopen met achterlijke wind. Dat betekent 30 knopen werkelijke wind. Dat is toch 7 Bft.
De Billy doet het goed met deze zeilvoering. Door mijn 7/8 tuigage met kleine fok, staat mijn mast tamelijk ver naar voor. Een alternatief bij harde wind zou enkel op fok varen zijn. Werkt wss even goed.... of nog beter? Nooit geprobeerd.
Na de kaap wordt het terug iets rustiger maar we veranderen niets aan de zeilvoering. Calais glijdt voorbij.

Voor de industriehaven van Dunkerque haalt een groot containerschip ons in. Er komen wat sleepboten buiten die het grote schip volgen. Net voor ons wordt het schip de jachthaven binnengetrokken en via een kanaal binnengeloodst. Wij moeten even wachten en mogen dan ook naar binnen.

T was weer een ruig ritje. Grote pint voor de kapitein in de bar van de jachthaven.
Morgen gaan we naar huis.

Dag 6: van Dieppe naar Boulogne

We staan vroeg op. Niks douche, lekker stinken, we vertrekken, de stroom wacht niet.  De wind slaapt nog, eindelijk eens een vlakke zee.
We varen uit, langs de lelijke knalgele (echt frans) ferry die Dieppe met Newhaven verbindt het zeegat in. De zichtbaarheid is niet denderend en algauw verdwijnt de kust uit het zicht. Motortje staat aan en djoefdjoeft er rustig op los.
We ontbijten op zee, het wordt warm en de factor 50s en zonnehoeden worden tevoorschijn gehaald. Het grootzeil staat op en doet, behalve voor wat schaduw zorgen, niet veel. Enkele grotere boten, die later vertrokken zijn, halen ons geleidelijk in. De Belg, die ook in St Valerie achter ons lag, volgt dezelfde koers. Zij gaan dus ook naar Boulogne.
Het wordt een kalme overtocht, de rustigste die  we tot nu gehad hebben. Het duurt nog tot een mijltje of 10 vóór onze bestemming tot we wat wind krijgen. Eindelijk kan de motor uit. Voor ons liggen wat motorbootjes op en neer te  varen. Vissers met lijnen. Plots zien we ook enkele dolfijnen, bruinvissen, die weten ook dat hier een visje te verschalken is.

Boulogne

We varen de grote buitenhaven binnen, even is er nog wat verwarring over waar de ingang nu juist ligt maar we kunnen de boot voor ons gewoon volgen. Het is nog een eindje naar de jachthaven, de zeilen komen naar beneden, fendertjes en landvasten worden geprepareerd, het gaat steeds vlotter. Kobe komt in vorm.....
Inschrijven, doucheke nemen, het is nu wel echt nodig... alles is netjes hier zoals het hoort.
We gaan even de stad in, het centrum is vlakbij, drinken een pint op een terras en gaan even later weer zo'n dourum ding gaan eten. Lekker, maar de porties zijn voor Kobe echt te groot...
Terug naar de boot, t'is fris buiten en de dagelijkse jam sessie gaat door binnen in de kajuit. Geen (zichtbaar) publiek vandaag.
Morgen is er terug wind voorspeld, en nog geen klein beetje ook, +25 knopen, gelukkig uit zuidwest... Slaapwel

Dag 5 . Van St Valerie naar Dieppe.

Na een verkwikkende nacht, ik ben wakker om 0700h en ga alvast brood halen.. Kobe  verschijnt iets later ten tonele.
We maken we ons klaar voor een volgende trip. De sluis gaat open om 1000h, de brug ook, volgende opening is 1030h. De sluisman raadt ons aan pas om 1030h te  vertrekken. De stroming kan nogal "geweldig " zijn volgens hem..... nou .... ?
Om 1000h gaat alles open... er gebeurt niets. Enkele vissers met zware motorbootje liggen voor de sluis. Plots, na amper één minuut begint een stroming om U tegen te zeggen binnen te  komen. Een ware wildwaterrivier  wordt het. Met groot motorgeweld gaan de vissers erdoor. Geen spek voor de 9pkaatjes van de Billy.... Wij wachten nog even.
1030h is het een pak rustiger en weg zijn wij, samen met alle andere zeilboten.  20 Miles naar Dieppe, stroom mee voor de eerste uren. Het is mooi weer. Opkruisen nog steeds maar wat geeft  het. Het wordt echt genieten. Het water is blauw blauw blauw..... Het wordt een race met alle andere boten. Ieder rak wordt betwist, wij lopen absoluut niet slecht, lopen uit over stuurboord, verliezen weer wat over bakboord.... raar hè? 

Mijn mast staat nochtans recht, mss iets te maken met de gewichtsverdeling aan boord? De Billy helt iets over naar stuurboord, is dus zwaarder aan die kant.  Nou  ja, t'kan kloppen?  Nee?

Als de stroom tegen draait gaan we vlak onder de kust varen in ondiep water..... Ik vergelijk i boating met Navionics. Volgens Navionics varen we nu over het strand...  slik!
Dieppe komt in zicht, en plots zijn we er. We varen binnen en gaan eerst tanken. Nadien inschrijven in het nieuwe Marina gebouw. Dieppe is een gezellige stad. Mooie winkelstraat en veel terrasjes. Wij hebben dorst en gaan een pint drinken . Later boodschappen doen, een worst als aperitief, hamburgers als avondmaal, op een baguette, met ajuin, tomaat en kaas.
Onze buren zijn ook Belgen, met een dehler optima 34 (met helmstok).... Mooie boot, als ze even later verschijnen wordt kennis gemaakt. Ze zijn van over de taalgrens ,  leuk, ik kan mijn Frans bovenhalen.

We spelen terug enkele Jazz tunes, Onze buren zijn fan blijkbaar. We worden uitgenodigd iets te komen drinken, de schipper van de Belouga haalt warempel ook een gitaar boven en we jammen nog enkele blues en franse chansons bij elkaar tot het echt te laat wordt om nog verder te gaan.
Een formidabele dag!

Dag 4 . Van Fecamp naar St Valerie en Caux

De wind komt nog steeds uit het Noordoosten, krachtje 4 a 5.  Opkruisen dus. Ik raadpleeg de stroomgegevens, het moment van hoog water in St Valerie, we kunnen binnen 2 uur voor tot 2 uur na hoog water.
18 Miles, stroom mee dus dat is te doen. Rifje in het grootzeil, of waren het er toch 2? De kustlijn passeert vlot. Een mijl voor de ingang draait de wind plots Noord, wat een bezeilde koers naar Dieppe, 20 Miles verder betekent... what to do?l
Net voor de ingang van St Valerie geeft de natuur ons zelf het antwoord. De wind draait terug en maakt van een bezeilde koers plots terug een kruisrak, met bovendien de laatste 10 mijl tegen stroom... we gaan naar binnen dus.
St Valerie en Caux is een mooi stadje, een prachtig strand met Falaisekust en .een grote jachthaven. Ingang is via een sluis.

De sluis staat open, de brug niet. Even wachten op een wachtboeitje dus. Ik laat Kobe dit maneuver uitvoeren. Ik sta vooraan met de pikhaak en kan de boei in één poging pakken. Kobe leert vlug bij.... 😀
We meren aan tegen een ponton langs de kant, juist naast de sluis, samen met nog een andere Belg en een Fransman die hier gisteren binnengesleept werd zonder roer.  Afgebroken... Het betrof hier een aangehangen roer en gelukkig heeft de man zijn bezit grotendeels kunnen recupereren. Hij moest hiervoor wel 4 uur stuurloos op zee rondzwalpen voor de reddingsboot uit St valerie hem ter hulp kon komen omdat... . De reddingsboot achter de sluis lag en moest wachten op hoog water. Dit zal wel geen pretje geweest zijn met de zeegang die er gisteren stond.
We makken een wandeling over het strand, eten een ijsje en gaan een pint drinken.
We bestellen als avondeten een grote pizza.... onze ogen groter dan onze buik. Toch

blijft er niks over.
S avonds jazz jam session buiten op de boot. We hebben wel wat bekijks maar na een uurtje moeten we stoppen. Kobe's lippen zijn niet meer getraind om trompet te spelen. Kobe is eigenlijk drummer maar ik wou niet dat hij dit instrument meenam .... 😀

Dag 3: Fecamp, rustdag, 14 juillet, Franse nationale feestdag

De juffrouw achter het bureau van de jachtclub van Fecamp zit er om mooi te wezen.... denk ik. Alhoewel een frisse verschijning is ze met haar 20 ? lentes absoluut geen afspiegeling van wat er in deze toch wel door vele zeilers gefrequenteerde jachthaven afspeelt.

Alhoewel de omgeving ronduit schitterend is,  de sfeer op deze feestdag erg Frans en ontspannend aandoet, is er toch iets mis met de infrastructuur van deze club.  Met name het sanitaire blok is gewoon ondermaats. Vuile toiletten, die zeker in de laatste maand niet gekuist werden en beslijkte en zompige doucheruimtes nodigen niet uit tot een lang verblijf... spijtig toch, we zullen in de 4 andere Franse havens die we aandoen telkens een correcte en vooral propere infrastructuur aantreffen zoals het hoort. Dit gezegd zijnde...
We hebben honger,  en gaan op pad om iets eetbaars te zoeken. Een Tunesisch Kebab huis juist naast de haven bekoort ons wel alhoewel de opmerking van de dame bij onze bestelling, waarvan ik de details volledig aan Kobe overlaat,  een kort en snibbig "pas de bierre" mij toch even afschrikt.... ..... de Kebab, opgediend in een soort wrap, met veel groenten en lekkere frietjes, is lekker en mijn teleurstelling over het ontbrekende gerstennat is vlug vergeten.

We doen nog een wandeling en bezoeken het Benedictijner klooster waar de paters (?) hun tijd sinds een lang verleden vullen met het produceren van een  oorspronkelijk voor medicinale doeleinden bedoeld drankje.... juist... Bénédictine. Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ons bezoek zich voornamelijk beperkt heeft tot de gelagzaal waar we het drankje aan een uitgebreid onderzoek onderworpen hebben... (ééntje maar he).
Terug naar de boot, beetje opgeruimd, nog een wandelingetje met terrasje doen, het is warm en we hebben dorst.
Het wordt avond. Kobe blijft wakker en wil naar het vuurwerk kijken. Ik val in slaap na het eerste waarschuwingsschot...
Slaap wel.

Dag 2... we doen een keer zot.?

De volgende dag... (zondag)?  Staan we vroeg op. Een meter Frans brood afhalen bij de madam van de Marina, doucheke nemen, en weg zijn we.
T ziet er nog wat grijs uit maar ze beloven ons mooi weer en Noordelijke wind. Boulogne lijkt me een logische bestemming.
De wind is een pak minder dan gisteren. Onder vol grootzeil en uitgeboomde fok passeren we Calais en dan Blanc Nez. Gris Nez volgt. De hemel trekt open en met een prachtig zicht op de rotsen van Gris Nez en de heuvels rondom Boulogne gaan we verder.

Ik zit achter de kaartentafel, bestudeer het weerbericht voor de komende dagen, de stroming, hoog en laag water... een schipper heeft het idd niet gemakkelijk... 😂😂 .... en verwonder Kobe met mijn voorstel om door te varen naar Fecamp,  wat een dag en nacht doorvaren inhoudt... 120 Miles... Een daggemiddelde dat met een boot als de Billy moet doenbaar zijn.
De traffic line ligt aan onze stuurboordkant en moet niet gedwarsd worden dus daar hebben we alvast geen last van. Bovendien is de hemel volledig opengetrokken en is er vannacht een bijna volle maan, we zullen dus een goede zichtbaarheid hebben.
Het wordt middag, het wordt avond, aan boord wordt lekker gegeten, Kobe heeft nergens last meer van, we raken in ons ritme. De windvaan, en als de wind licht is stuurt de elektrische zelfstuurinrichting. De tricolore in de mast schijnt vanaf 2200h rondom zijn groen, rood en wit licht de omgeving in zodat de boten in onze omgeving weten dat een zeilboot er aan komt... 😀
Kobe neemt de eerste wacht van 2200h tot 0100h, ik van 0100h tot 0400h, de laatste nachtwacht van 0400h tot 0700h is dan weer voor mijn kompaan. De regel is:  steeds een zwemvest met gordel dragen, niet alleen uit de kuip komen, mij oproepen als er iets "raars" in de nabijheid komt, logboek om het uur invullen met positie, speciale gebeurtenissen etc....
In de praktijk komt het er op neer dat ik weinig slaap. Ik besef dat Kobe weinig ervaring geeft en het lijkt me beter continue stand-by te zijn. Een grote hulp hierbij is ons gebruik van een timertje die we instellen op 10 minuten. Het regelmatig "tringggggg,!!" geluid houdt ons wakker en een telkens uitgebreid rondom uitkijken naar andere boten lijkt ons een veilige manier om de nacht door te komen.... enkele Franse vissers houden ons enige tijd bezig met hun gezigzag en een Ferry met bestemming Dieppe passeert ons op een veilige mijl voor de boeg.
Dat de laatste loodjes het zwaarst wegen blijkt nog maar eens als bij dageraad de wind gestaag toeneemt en ons verplicht twee reven in het grootzeil te steken en iets later ook de fok te strijken... voor het gemak. De Billy beloont ons met een goede snelheid en iets rustiger gedrag. Als ook de stroom tegen draait (springtij) kunnen we een stuk langer dan ons lief is genieten van de mooie kleurschakeren op de krijtrotsen tussen St Valerie en Caux en Fecamp in de ochtendzon.

Het is 1000h in de morgen als we uiteindelijk Fecamp binnenlopen....
Moe.... 😀😀

Dag 1. Van Zeebrugge naar Dunkerque

Ik heb afgesproken met Kobe Gregoir om een weekje te zeilen, naar waar de wind ons brengt waar dat dan ook moge zijn.  De ganse afgelopen week is het mooi zeilweer, zo'n 3 a 4 Bft uit noordelijke richtingen, zon, aangename temperaturen. De dag van ons vertrek wordt het, je zal nooit anders zien, bewolkt met buien. Het nadeel van een planning op vaste data is dit soms (meestal) zo uitdraait. Maar goed, niks aan te doen en we zullen vertrekken. Morgen wordt het terug beter en de wind blijft in Noordelijke hoeken zitten.
Tegen tienen is Kobe er, afgezet door mama Hilde. Twee !! Rugzakken, slaapzak, trompet, een goed humeur, alles wordt in de voorpiek van de Billy gedeponeerd en weg zijn we.
De wind zit Noord West, recht op de neus om de haven buiten te varen dus. We wachten tot op het laatste moment, een meter of 50 vóór de buitenpieren om het grootzeil te heisen. Twee reven in het zeil, blij dat we ze er op voorhand ingestoken hebben. De fok ligt klaar op het voordek. Er staan witte kopjes, eenmaal buiten geeft  de pas herstelde windmeter 15 a 18 knopen aan. Dat is genoeg. We hebben onze zeilpakken aan. Warm is het niet maar achter het kapje zitten we lekker beschermd. Bestemming voor vanavond is Duinkerke, het buitenland dus al. 38 Miles to go.
Logboek invullen, track wordt ingesteld, AIS werkt.... er zijn weinig zeilboten buiten,
Voor  ons hangt een zwarte wolk.. lang geleden denk ik bij mezelf dat ik nog eens in de regen gezeild heb. Ik ben meestal solo dus kies ik mijn reisdata volgens het weer. Ik ben een schoon weer zeiler geworden...
Even later gaan de hemelsluizen open, gelukkig duurt het niet lang. Mijn kapje is niet meer waterdicht.
Kobe lijkt toch wat last van de hoge deining te hebben. Honger heeft hij niet en als we voor Oostende de Fok laten zakken in een harde bui en hij de vallen moet bedienen, loopt het mis... hij besluit de vissen wat eten te geven. Oef! Nadien gaat het beter. Morgen toch best een pilleke nemen denk ik.

Nieuwpoort schuift voorbij en we moeten nu een koers varen die wat uit de kust loopt om de ondiepten rond de Broers bank te vermijden. Het is laag water en er staat toch wat deining dus daar moeten we niet zijn.  De wind draait naar West...De stroom loopt nu mee en al vlug zijn we in de pas naar Duinkerke. Het klaart wat op en we krijgen warempel de zon te zien. Even later terug regen...  het laatste stuk wordt  nog opkruisen... wat-emmenu?...
Net voor de haveningang wordt de Franse beleefdheidsvlag in het stuurboordwant gehesen. De voorbereidingen starten... fenders uitgangen, op elke hoek een landvast, zeilen opruimen etc...
Een schoon meiske, jobstudentje van de Marina, wijst ons een plaatsje voor de nacht. Ze neemt onze landvasten aan. Helaas trekt ze op het verkeerde moment aan het verkeerde touw, we knallen toch ietwat te hard tegen het ponton... nou ja, geen erg, geen schade en ze kijkt zo beteuterd dat ik er maar niks van zeg....
T'was een pittige tocht. Morgen Boulogne? Nog steeds Noordenwind morgen dus de Billy gaat zuid !
Grtjs van Jean en Kobe... We zijn moe, nemen een doucheke en de trompet en de gitaar blijven in hun tassen.
Tot morgen... 😀

Maandag 1 juli..... ramsgate zeebrugge

De weerberichten blazen zo n beetje warm en koud. West 3 a 4 aanwakkerend tot 4 a 5, maybe  6, veering to north 4.   Voor mij ok behalve die 6 maar dat wordt hopelijk toch niets.
Bibi is weeral vroeg wakker, 05:30h... pffft....nog even mijn vuilnis in de afvalcontainer droppen, een vlugge douche, wat muesly, banaantje, een laatste kiwi, melk. Even overweeg ik nog alvast wat boterhammen te smeren voor als 't echt ruw wordt, maar ik geloof er niet in. Ik ben ongeduldig zoals steeds en vertrek.
Als ik buitenkom staat er een lekker westenwindje, eerst een aarzelende 3, wat verder in zee toch een 4. Mijn preventief rifje in het grootzeil vliegt er na enige tijd toch uit als de wind terug wat afneemt. De fok op de boom gezet, want het is plat voor het laken. (wind achter)
Ik nestel me in wat kussens, zet een muziekje op en stuur nog vlug een berichtje naar het thuisfront dat ik er aan kom.
De white cliffs of Ramsgate verdwijnen geleidelijk uit het zicht en tegen dat we aan de eerste traffic lane komen is het maar een dun lijntje meer. De zichtbaarheid is een pak beter dan op de heenreis.
Nog een paar mijltjes verder geeft ook Spotify er de brui aan met een laatste song van Lauren Henderson, Sabor a Mi, waar we in de academie met ons Songwriter Combo wel een paar uurtjes mee bezig geweest zijn. Mooi toeval..... bestaat niet

Aan de Falls (een smalle rotsbank onder water, waar de diepte plots verminderd van 30 naar 6 m) wordt het nog even wat spannend als door een samenloop van tij en verminderde diepte, de zeegang ineens erg onrustig wordt. Grote golven uit alle richtingen.... 5 minuten later zijn we erover en de windvaan kan weer rustig verder sturen.

De kleur van het water varieert van een intens turkoois naar een diepblauw daar waar de enkele wolk zijn schaduw werpt.

Plots zijn ze er. Ik zie uit mijn ooghoek plots een vin naast de boot opduiken. Jaaaaaah ! Dolfijnen. Ik spurt naar beneden en met mijn gsm kan ik ze mooi filmen. De zee staat nog steeds wat knobbelig en ik heb al geen vaste hand 😂.... sorry voor de beeldkwaliteit dus. T zijn wel echt grote dolfijnen. Echte flippers!

Na wat spielerei met de Billy zijn ze even vlug weer weg. Spijtig. T zijn mooie dieren die door hun aanwezigheid en dartel gedrag iedereen blij maken. Bovendien heb je echt het idee dat ze je komen bekijken en contact zoeken.
Verder gaan we. De ebstroom, die tot nu in ons nadeel was, draait rond elf uur en onze SOG (SPEED OVER ground)  stijgt vanaf nu aanzienlijk. Voor alle duidelijkheid en de niet zeilers onder ons: de zee is geen stilstaande bokaal water. Hier in  onze omgeving krijgen we te maken met een ongeveer 6 uren durende cyclus van eb en vloed, veroorzaakt door de aantrekkingskracht van de maan en ook een beetje de zon op het wateroppervlak. Hierdoor ontstaan vloedstromingen die het water van de Noordzee en aan onze kust het ene moment richting Nederland (NE) duwen, zes uur later gaat het terug richting Frankrijk (SW), en dit aan snelheden op de plaats waar de Billy momenteel vaart van soms wel 2 knopen (3.7km/h)  in de omgeving van Jersey, st malo etc.  kan dit soms wel oplopen tot 10 knopen (18km/h)
T gaat vlug nu. Helaas zullen we de laatste uren voor onze aankomst te Zeebrugge nog een paar uurtjes tegen stroom moeten. (Slechte timing schipper!)
De wind neemt af en valt bijna weg. 6 Bft? Ai ai... De motor moet het weer redden om toch voortgang te maken want van ronddobberen met knallende zeilen door de zeegang, "nou daar wordt je niet vrolijk van" .
Je hoort dat ik gisteren een uurtje met een Hollandse collega solo zeiler gepraat heb 😂. Met een biertje van hem, eentje van mij, waren we het eens over de Nederlandse, de Belgische en de internationale politiek. Mooi toch? Geeraart doet het op zijn 74 nog steeds Solo, elk jaar een 6 tal weken op zijn boot, zijn vrouw en zijn broer haakten één na één af, die blijven nu liever thuis maar Geraard geniet er nog steeds van op zijn eigen rustige manier. Paar dagjes in Oostende, een poos in Duinkerke, enkele overnachtingen in Ramsgate, ... Ik teken om dit op mijn 74  ook nog te doen..... De Billy rukt even aan zijn landvasten. Hij is het er mee eens. 😂 .... denk ik.
K zou t geloven. Hij wordt goed onderhouden. Ieder jaar iets, vorig jaar nieuwe kussens overal, dit jaar nieuwe verstaging (staalkabels die de mast rechtop houden ... liefst 😂)... Zo moet het als je nog lang wil genieten van je boot en het vooral veilig wil houden. Onderhoud!
Aan de A1 Boei liggen wel 30 schepen voor anker, te wachten op een loods om ze de Schelde (??) binnen te loodsen.  Ik wijk wat uit om de Tss (traffic separation sheme, een soort autostrade op zee waarin de grote schepen varen) op een correcte wijze te kruisen (onder een hoek van 90 graden bij voorkeur).
De zichtbaarheid is goed, ik zie de hoge toren van Oostende al liggen, de wind is terug, uit SW nu... tiens, hij ging toch naar N draaien? De motor kan terug uit. Rust.
Ik kook een paar eitjes en eet die op met een boterham.
Ting ting, mijn gsm komt terug tot leven. Midden op zee heb je uiteraard geen verbinding. Ik bel eens naar huis en  kijk eens wat de verschillende media ons te vertellen hebben.....
Zoals voorspeld draait de stroom en zakt onze snelheid over de grond weer drastisch 3,5 a 4 tegen 6 a 7 een paar uur terug.
Het duurt nog tot na negenen voor ik Zeebrugge binnenloop. Moe.!
Hieronder mijn gevolgde track...
Tot een volgende keer.
Grtjs van de kapitein 😀