Maandag 1 juli..... ramsgate zeebrugge

De weerberichten blazen zo n beetje warm en koud. West 3 a 4 aanwakkerend tot 4 a 5, maybe  6, veering to north 4.   Voor mij ok behalve die 6 maar dat wordt hopelijk toch niets.
Bibi is weeral vroeg wakker, 05:30h... pffft....nog even mijn vuilnis in de afvalcontainer droppen, een vlugge douche, wat muesly, banaantje, een laatste kiwi, melk. Even overweeg ik nog alvast wat boterhammen te smeren voor als 't echt ruw wordt, maar ik geloof er niet in. Ik ben ongeduldig zoals steeds en vertrek.
Als ik buitenkom staat er een lekker westenwindje, eerst een aarzelende 3, wat verder in zee toch een 4. Mijn preventief rifje in het grootzeil vliegt er na enige tijd toch uit als de wind terug wat afneemt. De fok op de boom gezet, want het is plat voor het laken. (wind achter)
Ik nestel me in wat kussens, zet een muziekje op en stuur nog vlug een berichtje naar het thuisfront dat ik er aan kom.
De white cliffs of Ramsgate verdwijnen geleidelijk uit het zicht en tegen dat we aan de eerste traffic lane komen is het maar een dun lijntje meer. De zichtbaarheid is een pak beter dan op de heenreis.
Nog een paar mijltjes verder geeft ook Spotify er de brui aan met een laatste song van Lauren Henderson, Sabor a Mi, waar we in de academie met ons Songwriter Combo wel een paar uurtjes mee bezig geweest zijn. Mooi toeval..... bestaat niet



Aan de Falls (een smalle rotsbank onder water, waar de diepte plots verminderd van 30 naar 6 m) wordt het nog even wat spannend als door een samenloop van tij en verminderde diepte, de zeegang ineens erg onrustig wordt. Grote golven uit alle richtingen.... 5 minuten later zijn we erover en de windvaan kan weer rustig verder sturen.
De kleur van het water varieert van een intens turkoois naar een diepblauw daar waar de enkele wolk zijn schaduw werpt.
Plots zijn ze er. Ik zie uit mijn ooghoek plots een vin naast de boot opduiken. Jaaaaaah ! Dolfijnen. Ik spurt naar beneden en met mijn gsm kan ik ze mooi filmen. De zee staat nog steeds wat knobbelig en ik heb al geen vaste hand 😂.... sorry voor de beeldkwaliteit dus. T zijn wel echt grote dolfijnen. Echte flippers!



Na wat spielerei met de Billy zijn ze even vlug weer weg. Spijtig. T zijn mooie dieren die door hun aanwezigheid en dartel gedrag iedereen blij maken. Bovendien heb je echt het idee dat ze je komen bekijken en contact zoeken.
Verder gaan we. De ebstroom, die tot nu in ons nadeel was, draait rond elf uur en onze SOG (SPEED OVER ground)  stijgt vanaf nu aanzienlijk. Voor alle duidelijkheid en de niet zeilers onder ons: de zee is geen stilstaande bokaal water. Hier in  onze omgeving krijgen we te maken met een ongeveer 6 uren durende cyclus van eb en vloed, veroorzaakt door de aantrekkingskracht van de maan en ook een beetje de zon op het wateroppervlak. Hierdoor ontstaan vloedstromingen die het water van de Noordzee en aan onze kust het ene moment richting Nederland (NE) duwen, zes uur later gaat het terug richting Frankrijk (SW), en dit aan snelheden op de plaats waar de Billy momenteel vaart van soms wel 2 knopen (3.7km/h)  in de omgeving van Jersey, st malo etc.  kan dit soms wel oplopen tot 10 knopen (18km/h)
T gaat vlug nu. Helaas zullen we de laatste uren voor onze aankomst te Zeebrugge nog een paar uurtjes tegen stroom moeten. (Slechte timing schipper!)
De wind neemt af en valt bijna weg. 6 Bft? Ai ai... De motor moet het weer redden om toch voortgang te maken want van ronddobberen met knallende zeilen door de zeegang, "nou daar wordt je niet vrolijk van" .
Je hoort dat ik gisteren een uurtje met een Hollandse collega solo zeiler gepraat heb 😂. Met een biertje van hem, eentje van mij, waren we het eens over de Nederlandse, de Belgische en de internationale politiek. Mooi toch? Geeraart doet het op zijn 74 nog steeds Solo, elk jaar een 6 tal weken op zijn boot, zijn vrouw en zijn broer haakten één na één af, die blijven nu liever thuis maar Geraard geniet er nog steeds van op zijn eigen rustige manier. Paar dagjes in Oostende, een poos in Duinkerke, enkele overnachtingen in Ramsgate, ... Ik teken om dit op mijn 74  ook nog te doen..... De Billy rukt even aan zijn landvasten. Hij is het er mee eens. 😂 .... denk ik.
K zou t geloven. Hij wordt goed onderhouden. Ieder jaar iets, vorig jaar nieuwe kussens overal, dit jaar nieuwe verstaging (staalkabels die de mast rechtop houden ... liefst 😂)... Zo moet het als je nog lang wil genieten van je boot en het vooral veilig wil houden. Onderhoud!
Aan de A1 Boei liggen wel 30 schepen voor anker, te wachten op een loods om ze de Schelde (??) binnen te loodsen.  Ik wijk wat uit om de Tss (traffic separation sheme, een soort autostrade op zee waarin de grote schepen varen) op een correcte wijze te kruisen (onder een hoek van 90 graden bij voorkeur).
De zichtbaarheid is goed, ik zie de hoge toren van Oostende al liggen, de wind is terug, uit SW nu... tiens, hij ging toch naar N draaien? De motor kan terug uit. Rust.
Ik kook een paar eitjes en eet die op met een boterham.
Ting ting, mijn gsm komt terug tot leven. Midden op zee heb je uiteraard geen verbinding. Ik bel eens naar huis en  kijk eens wat de verschillende media ons te vertellen hebben.....
Zoals voorspeld draait de stroom en zakt onze snelheid over de grond weer drastisch 3,5 a 4 tegen 6 a 7 een paar uur terug.
Het duurt nog tot na negenen voor ik Zeebrugge binnenloop. Moe.!
Hieronder mijn gevolgde track...
Tot een volgende keer.
Grtjs van de kapitein 😀







Zondag rustdag

Wat doe ik? De Thamesmonding ingaan? Rondje Ilse of Sheppey?  Een dagje luieren? Het weerbericht geeft harde wind oost, draaiend naar zuidwest en toenemend tot een dikke zes midden in het kanaal. Oversteken is dus uitgesloten.
De Thamesmonding is stroom en wind tegen voor het grootste gedeelte van de dag.
Weet je wat? Ik ga lekker wandelen en bekijk het morgen nog eens.
Er is hier een coastal path richting Broadstairs. Je kunt kiezen  tussen boven op de cliffs of langs het strand. Ik maak een combinatie van de twee.
Ik ben vroeg weg, na een gezond ontbijt (granola, banaan, kiwi, appel, melk) en een te warme douche.
Ik loop hier alleen op een eenzame hondenuitlater na, nog geen kat op het strand.... juist, ik sta nog op Belgisch uur. De Brits are stil asleep .
De uitzichten zijn onovertroffen.



Één van de mastjes dichtst bij de havenmuur is de Billy.
Ik loop op mijn gemak verder. Nu en dan kom ik een groepje lopers tegen. Even verder is een groot park. Het pad loopt er dwars doorheen. Prachtig is het hier.


Het ene moment loop ik boven, even later kies ik weer voor het benedenpad. Een lekker zonnetje en de wind? Ja natuurlijk is die niet zo hard als voorspeld....
Mijnen hoed heeft duidelijk betere tijden gekend. K zal moeten in onkosten komen voor een nieuwe.
Langs dit pad staan her en der honderden bankjes, een Britse traditie, telkens ter nagedachtenis aan een vriend, familie, deze op de foto herdenkt een muzikant, gitarist, vandaar de foto. Benieuwd of ik hier over een aantal (?) Jaar ook mijn eigen bankje zal hebben?




Ik kom uiteindelijk naar een vijftal kilometer aan in Broadstairs, Engels badstadje bij uitstek. Ik voel me hier wat verloren tussen al dat toeristengeweld. Ik krijg een hongertje, en bestel wat elke Brit hier zou bestellen. Een "thea with milk" en daarbij een soort "pie".... Vegetarisch dan nog!  Dekeyser!



Ik besluit dat het welletjes is en wandel de vijf kilometer terug. Nu heb ik dorst en ga een "pint of strong lager" drinken in de Royal Temple Yachting Club... hehe, een mondje vol, waar ik van de free WiFi gebruik maak om dit blogartikel te schrijven, er zijn slechtere plaatsen om dit te doen.




Op de bovenstaande foto krijg je ook de WiFi code van de Club.... maar tegen niemand zeggen hè?
Tot later
Grtjs

Duinkerke naar Ramsgate

Zaterdag 29 juli....
Ik ben wakker om 0400h !
Ja slimmeke, nu vertrekken kan toch niet hè, ik kan  mijn "paing francing" pas om 0800h bij  de madammen van het clubhuis gaan ophalen.
"Vous voulez du pain  monsieur?... ok mais n'oubliez pas pour venir le chercher. On est la a HUIT !! heures! .... w..ww.. oui madame, bien sur...."
Ik doe dus nog een dutje en droom over de mooie dingen van het leven.... ahum....
0700h... dat trekt er al wat beter op. Doucheke, bootje aan de kant, grootzeil, reefjes eruit, de wind is "light".
De stroomgegevens eens bekijken voor hier en tot aan de  overkant.... Brexit of niet? Is het nu een uur vroeger of later in Engeland?  Is het GMT, Utc, Bst, .... pffft..
Enfin, t wordt toch acht  uur en mijn brood ligt klaar. Saluut en tot binnen 10 jaar....?? t was warempel idd volgens de computer juist 10 jaar geleden dat ik hier ook was.....amai..
De wind is braafjes gedraaid in de richting van de voorspellingen van de "Sabienen en de Franks"... oost dus, dat is achter..... Het geweld van gisteren is er uit. Ai ai... dat wordt moteur... toch om te beginnen.
Alleez, niet neuten hè....pasje van Duinkerke, bij de tweede rode boei  RECHTSAF en altijd rechtdoor.... kom je in Engeland.
Eerst één , en dan amper 10 minuten later komt terug een kopje koddig juist naast de boot boven water. E zèèhoend (op zen Ostènds.?.... ) Is het dezelfde pipo of een andere... Ik weet het niet. Enfin twee - nul voor de zeehonden is de score. Nog geen dolfijnen gezien.... dat is al een aanzienlijke achterstand om een match te beginnen hè?
Eenmaal op zee, bak ik een eitje met spek....dat moet zo of ge zijt geen echten. Door de resterende deining van gisteren,  is het niet echt comfortabel achter de pan en ik moet naar buiten, een beetje wit rond mijn neus. Ik zet mijn gasvuur uit en het duurt toch een minuut of tien vooraleer ik het aandurf mijn baguette en koekepan met inhoud  tot in de kuip te brengen. Lekker, het smaakt....!
De uren glijden net als het zeewater langs de romp.... (hihi) voorbij. Het is middag, ik kan warempel toch wat zeilen. Vol grootzeil en het geheime wapen voor lichtweer van de Billy. Een code zero achtig ding, grote Genua op een rollertje, bol, groter dan mijn grootzeil...... Een bisjoe voor licht weer maar owee als het begint te waaien...


Tegen zessen passeren we dan toch de groene Goodwin Knoll boei, het onomstotelijke bewijs dat we Ramsgate naderen. Ik herinner me de opluchting van mezelf als achttienjarige toen ik voor het  eerst het kanaal overstak in een wedstrijd dan nog !
... De aanblik van dit groene gedrocht die aangaf dat onze kwelling bijna voorbij was... Het was verschrikkelijk slecht weer geweest tijdens onze eerste oversteek.... wist ik veel.!
Plots een grote vin naast de boot... Een dolfijn...tje alias bruinvis... hij-zij blijft niet maar kom..  2 -1.  Een half uurtje later terug met zijn tweetjes nu, mama dolfijn met jong... yes 3-2  voor de dolfijnen. Mijn dag is goed..
Ch 14 geeft ons toelating de haven binnen te varen. Ch 80 wijst ons een plaatsje toe die ik even later mag afrekenen.... 29 pounds please.... slik... ja maar t'is only for "one!" Night ee,?... jongens toch... 19 euro in Duinkerke en hier?
Morgen de thames monding in... rondje Isle of Sheppey? We zien wel.
Tot snuit,
De kapitein.  Punt!

Zeebrugge Duinkerke (Fr)

Vrijdag 28 juni,
Zoals beloofd terug een babbeltje over deze eerste zeildag.
Vertrokken in Zeebrugge om 0900h. De wind zit nog steeds noordoost, is enigszins afgenomen maar toch nog steeds een respectabele 5. Windje achter dus als ik Duinkerke als bestemming neem. Reeds in de haven zie ik de witte kopjes op zee en besluit toch wijselijk een rifje te steken.
Eenmaal buiten staat er toch nog steeds een ferme deining. De Fok doet moeilijk op deze achterlijke koers. Staat de ene keer aan bakboord, even later met een luide knal aan stuurboord. Dit is niet goed.
Ik haak mij in in de life line en schuifel naar voor.... op handen en voeten dus.....De spiboom op zijn kortste stand, ophoudertje erop. Vanuit mijn ooghoeken hou ik de koers in de gaten. Het gaat goed, de Navik windvaan kent nog steeds zijn werk, beter dan ik blijkbaar... ophouder zit gedraaid rond de fokkeschoot.. ai ai Dekeyser... begin seizoen-itis ? Kopje erbij houden hè , nu zit alles goed, terug naar de kuip, schootjes aanhalen, grotzeiltje staat aan Bb, fok uitgeboomd aan Sb. Zo is het goed.
De boot ligt stabiel, we lopen 7 knopen, 4 Over de grond. Het is straks hoog water, we zitten tegen stroom. Deze namiddag rond  1300h krijgen we hem mee.


Oostende nadert, the "big city"  😂😂   de wind doet er nog een schepje bovenop. 2e rif dus. Oef!  We vliegen...... veel tijd en goesting om eten te maken is er niet. Een boterham met Salami dan maar. Ik voel me goed ondanks de deining.
Voor Nieuwpoort moet ik uitwijken voor een groot veld optimisten. Chapeau voor die jonge gastjes in hun kleine bootjes bij deze zeegang.



Verder gaat het. Oploeven richting Trapegeer boei en dan terug naar beneden naar de pas voor Duinkerke. Het laatste stuk doe ik op grootzeil alleen. Ik loop nog steeds 5,5 a 6 knopen. Op de bank staan brekers.
De windvaan stuurt verder, beter dan ik het zou doen. De solo vlag wappert


Om 1730h loop ik de haven binnen.  
K ga goed slapen vannacht.
Morgen Engeland ?
Snuuuuurk  !



Na jaren blogstilte......

Het kriebelt.... zeilen is in al die jaren niet gestopt, wel het schrijven... misschien is het tijd om terug eens iets op de blog te "placeren".
Een mooie gelegenheid om terug in mijn pen te kruipen is de geplande zeiltocht die morgen, uiterlijk vrijdag start.
Een ritje Normandië of zelfs een poging om onze UK vrienden alsnog van hun Brexit ideeen af te brengen. We zien wel waar de wind ons brengt.
Billy is klaar, mijn (minimaal) valies kleren ook. Proviand en drank is aan boord.
Hou jullie vast en hou deze blog in de gaten de komende dagen....



Eerste traject... Zeebrugge- Duinkerke
Ps: screenshot van het nieuwe navigatieprogramma "i - boating "
waarover later ongetwijfeld meer.

Mist....wegwezen

Najaar, bijna november... toch is het op deze blauwe maandag terug mooi zomers weer. Weermannen durven triomfantelijke voorspellingen over 20 ++  temperaturen de wereld insturen, dus ik moet het water op. In mijn eentje, Corry kan niet, huiselijke plichten roepen.
Het is leeg in de jachthaven. De helft van de pontons is afgebroken om ruimte te maken voor de  broodnodige baggerwerken. Veel boten zijn al uit het water... waar gaan die eigenlijk allemaal naartoe en vooral... waarom zo vroeg ?
In een overmoedige bui trek ik al van op de ligplaats de grote halfwinder de mast in. In licht weer is dit mijn geheime wapen. Niks geen ambetantigheden zoals met een spi en toch een goede bootsnelheid. Vijf knopen bij amper 7 knoopjes wind is dikwijls gezien. Eén nadeel, scherp aan de wind werkt het niet. ... ja, met een spi ook niet he slimmeke !
Eens buiten gaat de neus met deze Zuidenwind pal West. Het zicht is niet formidabel maar het zonnetje schijnt en ik stel me in op puur genieten. Het is echt warm !


Al vlug verdwijnt het zicht op de haven ... vreemd, ..... Argwanend speur ik de horizon af naar de mastodont  die al een tijdje een  lage bromtoon produceert. Een zware scheepsmotor zowaar, maar waar is hij? Ik mis mijn AIS, ik neem de laatste tijd nog weinig mijn PC mee aan boord... niet nodig voor de navigatie als ik hier lokaal wat rondvaar, maar nu ... ?



Ik nader de trafiekzone van de Westerschelde, maar er is niemand te zien.  Ik ga nog een tijdje zo door en geleidelijk aan wordt het terug stiller. Ik ben er duidelijk overheen maar gezien heb ik (nog) niemand.....Nog een paar mijltjes verder wordt het zicht toch echt slecht en ik besluit op hoop van beterschap, terug naar de kust te varen.
Ik mik op Blankenberge in verband met de stroom.
Na een tijdje wordt het geronk terug wat harder. Daar zijn ze terug ....Er moeten er nu toch enkele echt dicht in de buurt zijn. Plots komt een silhouet uit de mist tevoorschijn... Brr..., die zie ik van dichtbij..... Even later terug eentje, nu vanuit de andere richting... Ik hoor zelfs zijn boeggolf dichterbij komen , maar door zijn misthoorn kan ik hem feilloos ( hoop ik...) peilen en weet dat hij voor me zal passeren. Even overweeg ik ook mijn toetertje boven te halen, maar dit lijkt me belachelijk. Ik kan me niet voorstellen dat er bij die kerels iemand buiten staat te luisteren. Een "Securité" met mijn positie uitzenden evenwel is misschien nog zo dom niet, ware het niet dat ik dit binnen moet doen. Ik heb mijn portabele VHF ook thuis laten liggen... Tsjaa .... Ik chronometreer wanneer de laatste in de mist verdwijnt en doe een kleine berekening... Vijftien knopen (schatting) aan zoveel minuten... Amper een halve mijl. Hmmmm !!!!  Enige tijd later zakt de spanning als mijn dieptemeter aangeeft dat ik de geul voorbij ben. Toch blij .


Ik krijg terug bezoek, maar nu van een gans andere aard. Een koolmees verdorie, Trippel , trippel, eerst op de reling, wat later neemt hij zijn intrek achter de mast. Hij (of is het een zij ?) kijkt me vrank en vrij aan... Zo van.. Hoe zit het ? Zijn we er bijna ? Met zuidenwind "verdwalen" dergelijke vogeltjes geregeld. Als er dan geen scheepje als het mijne langsvaart eindigen ze ongetwijfeld hun vermetele vlucht in het zoute sop, een hapje voor een hongerige  meeuw, of misschien wel een verdwaalde haai, wie weet... Of zouden ze lieve op een grotere boot landen en is zijn bezoek enkel aan de slechte zichtbaarheid te wijten?
Even later is vogel-lief toch terug verdwenen. Ik heb hem niet zien vertrekken en hoop er het beste van. Het ga je goed mijn vriend.....
Dichter onder de kust is de zichtbaarheid wat beter en ik trek nog een paar slagen alvorens terug naar de haven te gaan. 't Was toch wel een leuke dag. Vanaf nu wordt het zeildagjes stelen. De winter staat voor de deur alhoewel je daar vandaag niets van kan merken.

Jean

Brokken en Slips !

Sinds ik met de Billy vaar, heb ik wat betreft brokken niet echt niet mogen klagen. Slips daarentegen ....
Lol.... Goed, serieus nu.... veel pannes zijn er niet echt geweest, wat volgens mij grotendeels aan het goede ontwerp van de Dehler werf ligt. Ook tijdens de zes maanden durende tocht naar Portugal ben ik opmerkelijk bespaard gebleven, op een startmotor voor het Volvoke en een nieuw bijbootje na (alle lijmverbindingen vernield door het zonlicht)

De laatste weken echter lijkt het tij te keren en begint precies het één na het ander te mankeren. Sleet ? Ja, grotendeels...De lijst wordt steeds langer.....de bevestiging van de Giekneerhouder werd er onlangs uit gesleurd op weg van Duinkerke naar hier, het Tricolor mastlicht met leds schijnt "onzichtbaar licht" in het rond en het probleem zit boven, dat wordt mastklimmen... De Navtex is gestopt met ontvangen op zeven september.... Ach, erg is het allemaal niet en vooral elektrocica en boten gaan niet samen, ik heb al een hoop van die dingen terug uitgebouwd  ...straks gaat mijn kortegolfzender voor de winter ook mee naar huis.  Waarschijnlijk verkoop ik hem, ik gebruik hem toch niet (meer) Dat scheelt weer een hoop lelijke sprieten op de boot.en in het appartement kan ik geen antennes kwijt.
Sommige euvels echter zijn nogal dikwijls mijn eigen schuld...zoals volgend verhaal aantoont. ! Dekeyser !
Vorige week zaterdag, eind september, gaan we varen, Corry is matroos van dienst. (...) We komen buiten en er staat een dikke vier, SW en een zeer hobbelige zee. We gaan we nog maar eens windmolentjes spotten. 't Is een doel he ?. Wij komen om te zeilen, waarheen maakt eigenlijk niet uit. Enfin, ik voel me na een tijdje toch een beetje mottig. Raar, dat is lang geleden. Ik zie aan de lijkant de spischoot in het water hangen en neem mij voor hem straks vast te leggen. Straks.....Als ik even later achter het roer kruip, wat water drink en een stukje eet, gaat het geleidelijk aan over. Bij mij is dat zo... raar he ? Oef !  Ter hoogte van de Thornton bank, de molentjes doen nog steeds niet wat er van ze verlangd wordt, - waarom eigenlijk niet ? - draaien we onze kar en gaan met een knik in de schoot terug naar Zeebrugge.  Een grote regenbui ontwikkeld zich achter ons en na een minuut of tien... weg molentjes !. Ook voor ons komen buien hun zwart over de hemel verspreiden. Zeebugge in the rain....Wij zelf houden het, op wat opspattend buiswater na,  droog.  Ik verkijk me echter nogal redelijk op de stroom - als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat ik gewoon niet gekeken heb welk uur het Hoog water is - met als gevolg dat we een stuk te laag uitkomen en moeten opkruisen. Het wordt nog een pittig eindje, één reef in het grootzeil, we hellen in de hevigste buien stevig over maar 't is niet ver meer. Bij momenten zien we +25 knopen wind op de meter... die werkt nog.... allez.... Een vloot wedstrijdboten kruisen ons op hun weg terug naar Breskens. Een mooi gezicht is dat!

Goed, even later zijn we toch binnen. We zeilen nog tot aan de oude muur, maar dan gaat het fokje omlaag en de motor aan. Amaai, het waait hier binnen nu toch wel zo'n 30 knopen. Traagjes glijdt de hangar van de Zeemacht voorbij. Even later kan ook het grootzeil omlaag en hangt links en rechts van de giek op het dek Dit is prutsen en ik neem me voor de Lazy Jacks toch maar terug te monteren - na het herstellen van de giek zijn ze nog niet terug geplaatst. Het is eigenlijk netter zonder, maar ja....
Bij het aanleggen, netjes langs de steiger, slagje achteruit, we liggen bijna stil... het motortje stopt ook, .....wat krijgen we nu ?. Merde, die loshangende spischoot.... in de schroef bij het achteruitslaan.  Dank U Neptunus en andere zeegoden dat dit pas nu gebeurd, als we veilig in de box liggen .... en Jean,onnozel kapiteintje van mijn voeten, je krijgt wat je verdient !
Bon, wat nu ? Duiken he ! Ik mijn droogpak aan. Ai.! Die rubbers zijn ook niet meer wat ze geweest zijn en ik spot al een gaatje aan de voeten. Een paar kilo lood rond mijn buik en hop, langzaam !!! via de zwemtap het water in . Brr ! Koud hoor ! Lucht uit het pak laten via het halsrubber. Duikbrilletje op en langs de vasthangende schoot naar beneden. Een paar wikkelingen zijn er vlug af maar dan zie ik de schoot tussen schroef en zinkanode ( saildrive) vast zitten. Nog een paar pogingen maar ik raak al vlug buiten adem. Raar he ! In een zwembad kun je zonder problemen 50 m onder water zwemmen... Dit duurt toch minstens een halve minuut.! Diezelfde tijd onder een boot in troebel koud water aan een schoot rukken, gaat een stuk moeilijker. Kortom, ik krijg het spul niet los en sta even later hijgend terug aan dek. Droogpak,  mijn voeten, nat tot halverwege ben ik al. Corry wil ook even proberen ...Trekt het droogpak aan en spingt in het water. Oei, ....vergeten de lucht er eerst uit te halen en bijna met de benen in de lucht en hoofd omlaag. ... ja dat is het ook niet he ! Opletten ! Na een paar pogingen ! Niks,  Noegabollen !


We geven onze pogingen op voor vandaag en onderzoeken de mogelijkheden. Een duiker ? 75 Euro moet dat kosten blijkt bij navragen aan de schipper..... Dan maar de kuisbank op...dat is gratis.... eventjes de getijdenkalender raadplegen. 10 oktober is het om 09:30h hoog water, dat is dan wel tot 's avonds 10 uur vooraleer we naar huis kunnen.... hmm.... soit, dat moet het lukken, de schipper trekt ons wel met zijn bootje tot daar.

Op 10 oktober gaan we uiteindelijk toch niet op de slip, maar wordt het  kraanwerk. De kraan is er toch voor een hoop andere boten die besluiten dat het seizoen er nu al op zit en wil ons voor 50 euro wel eventjes optillen....we kiezen voor het gemak en blijven een tiental minuten boven de steiger hangen. Het is nog een heel gesleur om de schoot er uit te krijgen. Dank aan Benoit&Covoor de hulp. Dit ging onder water nooit lukken. De aangroei van de boot is redelijk. Enkel op de waterlijn (ont)sieren wat groene slierten de romp. Het roer is bedekt met een groene slijmlaag maar voor de rest ziet het er goed uit. Spijtig geen foto's van de schroef. Ja, 'k moest ook wat meehelpen he ?

We kunnen weer varen. Dit weekend wordt niets, de weergoden he , mss volgende week.

slukes !


Jean