Dag 5 . Van St Valerie naar Dieppe.

Na een verkwikkende nacht, ik ben wakker om 0700h en ga alvast brood halen.. Kobe  verschijnt iets later ten tonele.
We maken we ons klaar voor een volgende trip. De sluis gaat open om 1000h, de brug ook, volgende opening is 1030h. De sluisman raadt ons aan pas om 1030h te  vertrekken. De stroming kan nogal "geweldig " zijn volgens hem..... nou .... ?
Om 1000h gaat alles open... er gebeurt niets. Enkele vissers met zware motorbootje liggen voor de sluis. Plots, na amper één minuut begint een stroming om U tegen te zeggen binnen te  komen. Een ware wildwaterrivier  wordt het. Met groot motorgeweld gaan de vissers erdoor. Geen spek voor de 9pkaatjes van de Billy.... Wij wachten nog even.
1030h is het een pak rustiger en weg zijn wij, samen met alle andere zeilboten.  20 Miles naar Dieppe, stroom mee voor de eerste uren. Het is mooi weer. Opkruisen nog steeds maar wat geeft  het. Het wordt echt genieten. Het water is blauw blauw blauw..... Het wordt een race met alle andere boten. Ieder rak wordt betwist, wij lopen absoluut niet slecht, lopen uit over stuurboord, verliezen weer wat over bakboord.... raar hè? 

Mijn mast staat nochtans recht, mss iets te maken met de gewichtsverdeling aan boord? De Billy helt iets over naar stuurboord, is dus zwaarder aan die kant.  Nou  ja, t'kan kloppen?  Nee?

Als de stroom tegen draait gaan we vlak onder de kust varen in ondiep water..... Ik vergelijk i boating met Navionics. Volgens Navionics varen we nu over het strand...  slik!
Dieppe komt in zicht, en plots zijn we er. We varen binnen en gaan eerst tanken. Nadien inschrijven in het nieuwe Marina gebouw. Dieppe is een gezellige stad. Mooie winkelstraat en veel terrasjes. Wij hebben dorst en gaan een pint drinken . Later boodschappen doen, een worst als aperitief, hamburgers als avondmaal, op een baguette, met ajuin, tomaat en kaas.
Onze buren zijn ook Belgen, met een dehler optima 34 (met helmstok).... Mooie boot, als ze even later verschijnen wordt kennis gemaakt. Ze zijn van over de taalgrens ,  leuk, ik kan mijn Frans bovenhalen.

We spelen terug enkele Jazz tunes, Onze buren zijn fan blijkbaar. We worden uitgenodigd iets te komen drinken, de schipper van de Belouga haalt warempel ook een gitaar boven en we jammen nog enkele blues en franse chansons bij elkaar tot het echt te laat wordt om nog verder te gaan.
Een formidabele dag!

Dag 4 . Van Fecamp naar St Valerie en Caux

De wind komt nog steeds uit het Noordoosten, krachtje 4 a 5.  Opkruisen dus. Ik raadpleeg de stroomgegevens, het moment van hoog water in St Valerie, we kunnen binnen 2 uur voor tot 2 uur na hoog water.
18 Miles, stroom mee dus dat is te doen. Rifje in het grootzeil, of waren het er toch 2? De kustlijn passeert vlot. Een mijl voor de ingang draait de wind plots Noord, wat een bezeilde koers naar Dieppe, 20 Miles verder betekent... what to do?l
Net voor de ingang van St Valerie geeft de natuur ons zelf het antwoord. De wind draait terug en maakt van een bezeilde koers plots terug een kruisrak, met bovendien de laatste 10 mijl tegen stroom... we gaan naar binnen dus.
St Valerie en Caux is een mooi stadje, een prachtig strand met Falaisekust en .een grote jachthaven. Ingang is via een sluis.

De sluis staat open, de brug niet. Even wachten op een wachtboeitje dus. Ik laat Kobe dit maneuver uitvoeren. Ik sta vooraan met de pikhaak en kan de boei in één poging pakken. Kobe leert vlug bij.... 😀
We meren aan tegen een ponton langs de kant, juist naast de sluis, samen met nog een andere Belg en een Fransman die hier gisteren binnengesleept werd zonder roer.  Afgebroken... Het betrof hier een aangehangen roer en gelukkig heeft de man zijn bezit grotendeels kunnen recupereren. Hij moest hiervoor wel 4 uur stuurloos op zee rondzwalpen voor de reddingsboot uit St valerie hem ter hulp kon komen omdat... . De reddingsboot achter de sluis lag en moest wachten op hoog water. Dit zal wel geen pretje geweest zijn met de zeegang die er gisteren stond.
We makken een wandeling over het strand, eten een ijsje en gaan een pint drinken.
We bestellen als avondeten een grote pizza.... onze ogen groter dan onze buik. Toch

blijft er niks over.
S avonds jazz jam session buiten op de boot. We hebben wel wat bekijks maar na een uurtje moeten we stoppen. Kobe's lippen zijn niet meer getraind om trompet te spelen. Kobe is eigenlijk drummer maar ik wou niet dat hij dit instrument meenam .... 😀

Dag 3: Fecamp, rustdag, 14 juillet, Franse nationale feestdag

De juffrouw achter het bureau van de jachtclub van Fecamp zit er om mooi te wezen.... denk ik. Alhoewel een frisse verschijning is ze met haar 20 ? lentes absoluut geen afspiegeling van wat er in deze toch wel door vele zeilers gefrequenteerde jachthaven afspeelt.

Alhoewel de omgeving ronduit schitterend is,  de sfeer op deze feestdag erg Frans en ontspannend aandoet, is er toch iets mis met de infrastructuur van deze club.  Met name het sanitaire blok is gewoon ondermaats. Vuile toiletten, die zeker in de laatste maand niet gekuist werden en beslijkte en zompige doucheruimtes nodigen niet uit tot een lang verblijf... spijtig toch, we zullen in de 4 andere Franse havens die we aandoen telkens een correcte en vooral propere infrastructuur aantreffen zoals het hoort. Dit gezegd zijnde...
We hebben honger,  en gaan op pad om iets eetbaars te zoeken. Een Tunesisch Kebab huis juist naast de haven bekoort ons wel alhoewel de opmerking van de dame bij onze bestelling, waarvan ik de details volledig aan Kobe overlaat,  een kort en snibbig "pas de bierre" mij toch even afschrikt.... ..... de Kebab, opgediend in een soort wrap, met veel groenten en lekkere frietjes, is lekker en mijn teleurstelling over het ontbrekende gerstennat is vlug vergeten.

We doen nog een wandeling en bezoeken het Benedictijner klooster waar de paters (?) hun tijd sinds een lang verleden vullen met het produceren van een  oorspronkelijk voor medicinale doeleinden bedoeld drankje.... juist... Bénédictine. Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ons bezoek zich voornamelijk beperkt heeft tot de gelagzaal waar we het drankje aan een uitgebreid onderzoek onderworpen hebben... (ééntje maar he).
Terug naar de boot, beetje opgeruimd, nog een wandelingetje met terrasje doen, het is warm en we hebben dorst.
Het wordt avond. Kobe blijft wakker en wil naar het vuurwerk kijken. Ik val in slaap na het eerste waarschuwingsschot...
Slaap wel.

Dag 2... we doen een keer zot.?

De volgende dag... (zondag)?  Staan we vroeg op. Een meter Frans brood afhalen bij de madam van de Marina, doucheke nemen, en weg zijn we.
T ziet er nog wat grijs uit maar ze beloven ons mooi weer en Noordelijke wind. Boulogne lijkt me een logische bestemming.
De wind is een pak minder dan gisteren. Onder vol grootzeil en uitgeboomde fok passeren we Calais en dan Blanc Nez. Gris Nez volgt. De hemel trekt open en met een prachtig zicht op de rotsen van Gris Nez en de heuvels rondom Boulogne gaan we verder.

Ik zit achter de kaartentafel, bestudeer het weerbericht voor de komende dagen, de stroming, hoog en laag water... een schipper heeft het idd niet gemakkelijk... 😂😂 .... en verwonder Kobe met mijn voorstel om door te varen naar Fecamp,  wat een dag en nacht doorvaren inhoudt... 120 Miles... Een daggemiddelde dat met een boot als de Billy moet doenbaar zijn.
De traffic line ligt aan onze stuurboordkant en moet niet gedwarsd worden dus daar hebben we alvast geen last van. Bovendien is de hemel volledig opengetrokken en is er vannacht een bijna volle maan, we zullen dus een goede zichtbaarheid hebben.
Het wordt middag, het wordt avond, aan boord wordt lekker gegeten, Kobe heeft nergens last meer van, we raken in ons ritme. De windvaan, en als de wind licht is stuurt de elektrische zelfstuurinrichting. De tricolore in de mast schijnt vanaf 2200h rondom zijn groen, rood en wit licht de omgeving in zodat de boten in onze omgeving weten dat een zeilboot er aan komt... 😀
Kobe neemt de eerste wacht van 2200h tot 0100h, ik van 0100h tot 0400h, de laatste nachtwacht van 0400h tot 0700h is dan weer voor mijn kompaan. De regel is:  steeds een zwemvest met gordel dragen, niet alleen uit de kuip komen, mij oproepen als er iets "raars" in de nabijheid komt, logboek om het uur invullen met positie, speciale gebeurtenissen etc....
In de praktijk komt het er op neer dat ik weinig slaap. Ik besef dat Kobe weinig ervaring geeft en het lijkt me beter continue stand-by te zijn. Een grote hulp hierbij is ons gebruik van een timertje die we instellen op 10 minuten. Het regelmatig "tringggggg,!!" geluid houdt ons wakker en een telkens uitgebreid rondom uitkijken naar andere boten lijkt ons een veilige manier om de nacht door te komen.... enkele Franse vissers houden ons enige tijd bezig met hun gezigzag en een Ferry met bestemming Dieppe passeert ons op een veilige mijl voor de boeg.
Dat de laatste loodjes het zwaarst wegen blijkt nog maar eens als bij dageraad de wind gestaag toeneemt en ons verplicht twee reven in het grootzeil te steken en iets later ook de fok te strijken... voor het gemak. De Billy beloont ons met een goede snelheid en iets rustiger gedrag. Als ook de stroom tegen draait (springtij) kunnen we een stuk langer dan ons lief is genieten van de mooie kleurschakeren op de krijtrotsen tussen St Valerie en Caux en Fecamp in de ochtendzon.

Het is 1000h in de morgen als we uiteindelijk Fecamp binnenlopen....
Moe.... 😀😀

Dag 1. Van Zeebrugge naar Dunkerque

Ik heb afgesproken met Kobe Gregoir om een weekje te zeilen, naar waar de wind ons brengt waar dat dan ook moge zijn.  De ganse afgelopen week is het mooi zeilweer, zo'n 3 a 4 Bft uit noordelijke richtingen, zon, aangename temperaturen. De dag van ons vertrek wordt het, je zal nooit anders zien, bewolkt met buien. Het nadeel van een planning op vaste data is dit soms (meestal) zo uitdraait. Maar goed, niks aan te doen en we zullen vertrekken. Morgen wordt het terug beter en de wind blijft in Noordelijke hoeken zitten.
Tegen tienen is Kobe er, afgezet door mama Hilde. Twee !! Rugzakken, slaapzak, trompet, een goed humeur, alles wordt in de voorpiek van de Billy gedeponeerd en weg zijn we.
De wind zit Noord West, recht op de neus om de haven buiten te varen dus. We wachten tot op het laatste moment, een meter of 50 vóór de buitenpieren om het grootzeil te heisen. Twee reven in het zeil, blij dat we ze er op voorhand ingestoken hebben. De fok ligt klaar op het voordek. Er staan witte kopjes, eenmaal buiten geeft  de pas herstelde windmeter 15 a 18 knopen aan. Dat is genoeg. We hebben onze zeilpakken aan. Warm is het niet maar achter het kapje zitten we lekker beschermd. Bestemming voor vanavond is Duinkerke, het buitenland dus al. 38 Miles to go.
Logboek invullen, track wordt ingesteld, AIS werkt.... er zijn weinig zeilboten buiten,
Voor  ons hangt een zwarte wolk.. lang geleden denk ik bij mezelf dat ik nog eens in de regen gezeild heb. Ik ben meestal solo dus kies ik mijn reisdata volgens het weer. Ik ben een schoon weer zeiler geworden...
Even later gaan de hemelsluizen open, gelukkig duurt het niet lang. Mijn kapje is niet meer waterdicht.
Kobe lijkt toch wat last van de hoge deining te hebben. Honger heeft hij niet en als we voor Oostende de Fok laten zakken in een harde bui en hij de vallen moet bedienen, loopt het mis... hij besluit de vissen wat eten te geven. Oef! Nadien gaat het beter. Morgen toch best een pilleke nemen denk ik.

Nieuwpoort schuift voorbij en we moeten nu een koers varen die wat uit de kust loopt om de ondiepten rond de Broers bank te vermijden. Het is laag water en er staat toch wat deining dus daar moeten we niet zijn.  De wind draait naar West...De stroom loopt nu mee en al vlug zijn we in de pas naar Duinkerke. Het klaart wat op en we krijgen warempel de zon te zien. Even later terug regen...  het laatste stuk wordt  nog opkruisen... wat-emmenu?...
Net voor de haveningang wordt de Franse beleefdheidsvlag in het stuurboordwant gehesen. De voorbereidingen starten... fenders uitgangen, op elke hoek een landvast, zeilen opruimen etc...
Een schoon meiske, jobstudentje van de Marina, wijst ons een plaatsje voor de nacht. Ze neemt onze landvasten aan. Helaas trekt ze op het verkeerde moment aan het verkeerde touw, we knallen toch ietwat te hard tegen het ponton... nou ja, geen erg, geen schade en ze kijkt zo beteuterd dat ik er maar niks van zeg....
T'was een pittige tocht. Morgen Boulogne? Nog steeds Noordenwind morgen dus de Billy gaat zuid !
Grtjs van Jean en Kobe... We zijn moe, nemen een doucheke en de trompet en de gitaar blijven in hun tassen.
Tot morgen... 😀

Maandag 1 juli..... ramsgate zeebrugge

De weerberichten blazen zo n beetje warm en koud. West 3 a 4 aanwakkerend tot 4 a 5, maybe  6, veering to north 4.   Voor mij ok behalve die 6 maar dat wordt hopelijk toch niets.
Bibi is weeral vroeg wakker, 05:30h... pffft....nog even mijn vuilnis in de afvalcontainer droppen, een vlugge douche, wat muesly, banaantje, een laatste kiwi, melk. Even overweeg ik nog alvast wat boterhammen te smeren voor als 't echt ruw wordt, maar ik geloof er niet in. Ik ben ongeduldig zoals steeds en vertrek.
Als ik buitenkom staat er een lekker westenwindje, eerst een aarzelende 3, wat verder in zee toch een 4. Mijn preventief rifje in het grootzeil vliegt er na enige tijd toch uit als de wind terug wat afneemt. De fok op de boom gezet, want het is plat voor het laken. (wind achter)
Ik nestel me in wat kussens, zet een muziekje op en stuur nog vlug een berichtje naar het thuisfront dat ik er aan kom.
De white cliffs of Ramsgate verdwijnen geleidelijk uit het zicht en tegen dat we aan de eerste traffic lane komen is het maar een dun lijntje meer. De zichtbaarheid is een pak beter dan op de heenreis.
Nog een paar mijltjes verder geeft ook Spotify er de brui aan met een laatste song van Lauren Henderson, Sabor a Mi, waar we in de academie met ons Songwriter Combo wel een paar uurtjes mee bezig geweest zijn. Mooi toeval..... bestaat niet

Aan de Falls (een smalle rotsbank onder water, waar de diepte plots verminderd van 30 naar 6 m) wordt het nog even wat spannend als door een samenloop van tij en verminderde diepte, de zeegang ineens erg onrustig wordt. Grote golven uit alle richtingen.... 5 minuten later zijn we erover en de windvaan kan weer rustig verder sturen.

De kleur van het water varieert van een intens turkoois naar een diepblauw daar waar de enkele wolk zijn schaduw werpt.

Plots zijn ze er. Ik zie uit mijn ooghoek plots een vin naast de boot opduiken. Jaaaaaah ! Dolfijnen. Ik spurt naar beneden en met mijn gsm kan ik ze mooi filmen. De zee staat nog steeds wat knobbelig en ik heb al geen vaste hand 😂.... sorry voor de beeldkwaliteit dus. T zijn wel echt grote dolfijnen. Echte flippers!

Na wat spielerei met de Billy zijn ze even vlug weer weg. Spijtig. T zijn mooie dieren die door hun aanwezigheid en dartel gedrag iedereen blij maken. Bovendien heb je echt het idee dat ze je komen bekijken en contact zoeken.
Verder gaan we. De ebstroom, die tot nu in ons nadeel was, draait rond elf uur en onze SOG (SPEED OVER ground)  stijgt vanaf nu aanzienlijk. Voor alle duidelijkheid en de niet zeilers onder ons: de zee is geen stilstaande bokaal water. Hier in  onze omgeving krijgen we te maken met een ongeveer 6 uren durende cyclus van eb en vloed, veroorzaakt door de aantrekkingskracht van de maan en ook een beetje de zon op het wateroppervlak. Hierdoor ontstaan vloedstromingen die het water van de Noordzee en aan onze kust het ene moment richting Nederland (NE) duwen, zes uur later gaat het terug richting Frankrijk (SW), en dit aan snelheden op de plaats waar de Billy momenteel vaart van soms wel 2 knopen (3.7km/h)  in de omgeving van Jersey, st malo etc.  kan dit soms wel oplopen tot 10 knopen (18km/h)
T gaat vlug nu. Helaas zullen we de laatste uren voor onze aankomst te Zeebrugge nog een paar uurtjes tegen stroom moeten. (Slechte timing schipper!)
De wind neemt af en valt bijna weg. 6 Bft? Ai ai... De motor moet het weer redden om toch voortgang te maken want van ronddobberen met knallende zeilen door de zeegang, "nou daar wordt je niet vrolijk van" .
Je hoort dat ik gisteren een uurtje met een Hollandse collega solo zeiler gepraat heb 😂. Met een biertje van hem, eentje van mij, waren we het eens over de Nederlandse, de Belgische en de internationale politiek. Mooi toch? Geeraart doet het op zijn 74 nog steeds Solo, elk jaar een 6 tal weken op zijn boot, zijn vrouw en zijn broer haakten één na één af, die blijven nu liever thuis maar Geraard geniet er nog steeds van op zijn eigen rustige manier. Paar dagjes in Oostende, een poos in Duinkerke, enkele overnachtingen in Ramsgate, ... Ik teken om dit op mijn 74  ook nog te doen..... De Billy rukt even aan zijn landvasten. Hij is het er mee eens. 😂 .... denk ik.
K zou t geloven. Hij wordt goed onderhouden. Ieder jaar iets, vorig jaar nieuwe kussens overal, dit jaar nieuwe verstaging (staalkabels die de mast rechtop houden ... liefst 😂)... Zo moet het als je nog lang wil genieten van je boot en het vooral veilig wil houden. Onderhoud!
Aan de A1 Boei liggen wel 30 schepen voor anker, te wachten op een loods om ze de Schelde (??) binnen te loodsen.  Ik wijk wat uit om de Tss (traffic separation sheme, een soort autostrade op zee waarin de grote schepen varen) op een correcte wijze te kruisen (onder een hoek van 90 graden bij voorkeur).
De zichtbaarheid is goed, ik zie de hoge toren van Oostende al liggen, de wind is terug, uit SW nu... tiens, hij ging toch naar N draaien? De motor kan terug uit. Rust.
Ik kook een paar eitjes en eet die op met een boterham.
Ting ting, mijn gsm komt terug tot leven. Midden op zee heb je uiteraard geen verbinding. Ik bel eens naar huis en  kijk eens wat de verschillende media ons te vertellen hebben.....
Zoals voorspeld draait de stroom en zakt onze snelheid over de grond weer drastisch 3,5 a 4 tegen 6 a 7 een paar uur terug.
Het duurt nog tot na negenen voor ik Zeebrugge binnenloop. Moe.!
Hieronder mijn gevolgde track...
Tot een volgende keer.
Grtjs van de kapitein 😀

Zondag rustdag

Wat doe ik? De Thamesmonding ingaan? Rondje Ilse of Sheppey?  Een dagje luieren? Het weerbericht geeft harde wind oost, draaiend naar zuidwest en toenemend tot een dikke zes midden in het kanaal. Oversteken is dus uitgesloten.
De Thamesmonding is stroom en wind tegen voor het grootste gedeelte van de dag.
Weet je wat? Ik ga lekker wandelen en bekijk het morgen nog eens.
Er is hier een coastal path richting Broadstairs. Je kunt kiezen  tussen boven op de cliffs of langs het strand. Ik maak een combinatie van de twee.
Ik ben vroeg weg, na een gezond ontbijt (granola, banaan, kiwi, appel, melk) en een te warme douche.
Ik loop hier alleen op een eenzame hondenuitlater na, nog geen kat op het strand.... juist, ik sta nog op Belgisch uur. De Brits are stil asleep .
De uitzichten zijn onovertroffen.

Één van de mastjes dichtst bij de havenmuur is de Billy.
Ik loop op mijn gemak verder. Nu en dan kom ik een groepje lopers tegen. Even verder is een groot park. Het pad loopt er dwars doorheen. Prachtig is het hier.

Het ene moment loop ik boven, even later kies ik weer voor het benedenpad. Een lekker zonnetje en de wind? Ja natuurlijk is die niet zo hard als voorspeld....
Mijnen hoed heeft duidelijk betere tijden gekend. K zal moeten in onkosten komen voor een nieuwe.
Langs dit pad staan her en der honderden bankjes, een Britse traditie, telkens ter nagedachtenis aan een vriend, familie, deze op de foto herdenkt een muzikant, gitarist, vandaar de foto. Benieuwd of ik hier over een aantal (?) Jaar ook mijn eigen bankje zal hebben?

Ik kom uiteindelijk naar een vijftal kilometer aan in Broadstairs, Engels badstadje bij uitstek. Ik voel me hier wat verloren tussen al dat toeristengeweld. Ik krijg een hongertje, en bestel wat elke Brit hier zou bestellen. Een "thea with milk" en daarbij een soort "pie".... Vegetarisch dan nog!  Dekeyser!

Ik besluit dat het welletjes is en wandel de vijf kilometer terug. Nu heb ik dorst en ga een "pint of strong lager" drinken in de Royal Temple Yachting Club... hehe, een mondje vol, waar ik van de free WiFi gebruik maak om dit blogartikel te schrijven, er zijn slechtere plaatsen om dit te doen.

Op de bovenstaande foto krijg je ook de WiFi code van de Club.... maar tegen niemand zeggen hè?
Tot later
Grtjs

Duinkerke naar Ramsgate

Zaterdag 29 juli....
Ik ben wakker om 0400h !
Ja slimmeke, nu vertrekken kan toch niet hè, ik kan  mijn "paing francing" pas om 0800h bij  de madammen van het clubhuis gaan ophalen.
"Vous voulez du pain  monsieur?... ok mais n'oubliez pas pour venir le chercher. On est la a HUIT !! heures! .... w..ww.. oui madame, bien sur...."
Ik doe dus nog een dutje en droom over de mooie dingen van het leven.... ahum....
0700h... dat trekt er al wat beter op. Doucheke, bootje aan de kant, grootzeil, reefjes eruit, de wind is "light".
De stroomgegevens eens bekijken voor hier en tot aan de  overkant.... Brexit of niet? Is het nu een uur vroeger of later in Engeland?  Is het GMT, Utc, Bst, .... pffft..
Enfin, t wordt toch acht  uur en mijn brood ligt klaar. Saluut en tot binnen 10 jaar....?? t was warempel idd volgens de computer juist 10 jaar geleden dat ik hier ook was.....amai..
De wind is braafjes gedraaid in de richting van de voorspellingen van de "Sabienen en de Franks"... oost dus, dat is achter..... Het geweld van gisteren is er uit. Ai ai... dat wordt moteur... toch om te beginnen.
Alleez, niet neuten hè....pasje van Duinkerke, bij de tweede rode boei  RECHTSAF en altijd rechtdoor.... kom je in Engeland.
Eerst één , en dan amper 10 minuten later komt terug een kopje koddig juist naast de boot boven water. E zèèhoend (op zen Ostènds.?.... ) Is het dezelfde pipo of een andere... Ik weet het niet. Enfin twee - nul voor de zeehonden is de score. Nog geen dolfijnen gezien.... dat is al een aanzienlijke achterstand om een match te beginnen hè?
Eenmaal op zee, bak ik een eitje met spek....dat moet zo of ge zijt geen echten. Door de resterende deining van gisteren,  is het niet echt comfortabel achter de pan en ik moet naar buiten, een beetje wit rond mijn neus. Ik zet mijn gasvuur uit en het duurt toch een minuut of tien vooraleer ik het aandurf mijn baguette en koekepan met inhoud  tot in de kuip te brengen. Lekker, het smaakt....!
De uren glijden net als het zeewater langs de romp.... (hihi) voorbij. Het is middag, ik kan warempel toch wat zeilen. Vol grootzeil en het geheime wapen voor lichtweer van de Billy. Een code zero achtig ding, grote Genua op een rollertje, bol, groter dan mijn grootzeil...... Een bisjoe voor licht weer maar owee als het begint te waaien...

Tegen zessen passeren we dan toch de groene Goodwin Knoll boei, het onomstotelijke bewijs dat we Ramsgate naderen. Ik herinner me de opluchting van mezelf als achttienjarige toen ik voor het  eerst het kanaal overstak in een wedstrijd dan nog !
... De aanblik van dit groene gedrocht die aangaf dat onze kwelling bijna voorbij was... Het was verschrikkelijk slecht weer geweest tijdens onze eerste oversteek.... wist ik veel.!
Plots een grote vin naast de boot... Een dolfijn...tje alias bruinvis... hij-zij blijft niet maar kom..  2 -1.  Een half uurtje later terug met zijn tweetjes nu, mama dolfijn met jong... yes 3-2  voor de dolfijnen. Mijn dag is goed..
Ch 14 geeft ons toelating de haven binnen te varen. Ch 80 wijst ons een plaatsje toe die ik even later mag afrekenen.... 29 pounds please.... slik... ja maar t'is only for "one!" Night ee,?... jongens toch... 19 euro in Duinkerke en hier?
Morgen de thames monding in... rondje Isle of Sheppey? We zien wel.
Tot snuit,
De kapitein.  Punt!

Zeebrugge Duinkerke (Fr)

Vrijdag 28 juni,
Zoals beloofd terug een babbeltje over deze eerste zeildag.
Vertrokken in Zeebrugge om 0900h. De wind zit nog steeds noordoost, is enigszins afgenomen maar toch nog steeds een respectabele 5. Windje achter dus als ik Duinkerke als bestemming neem. Reeds in de haven zie ik de witte kopjes op zee en besluit toch wijselijk een rifje te steken.
Eenmaal buiten staat er toch nog steeds een ferme deining. De Fok doet moeilijk op deze achterlijke koers. Staat de ene keer aan bakboord, even later met een luide knal aan stuurboord. Dit is niet goed.
Ik haak mij in in de life line en schuifel naar voor.... op handen en voeten dus.....De spiboom op zijn kortste stand, ophoudertje erop. Vanuit mijn ooghoeken hou ik de koers in de gaten. Het gaat goed, de Navik windvaan kent nog steeds zijn werk, beter dan ik blijkbaar... ophouder zit gedraaid rond de fokkeschoot.. ai ai Dekeyser... begin seizoen-itis ? Kopje erbij houden hè , nu zit alles goed, terug naar de kuip, schootjes aanhalen, grotzeiltje staat aan Bb, fok uitgeboomd aan Sb. Zo is het goed.
De boot ligt stabiel, we lopen 7 knopen, 4 Over de grond. Het is straks hoog water, we zitten tegen stroom. Deze namiddag rond  1300h krijgen we hem mee.

Oostende nadert, the "big city"  😂😂   de wind doet er nog een schepje bovenop. 2e rif dus. Oef!  We vliegen...... veel tijd en goesting om eten te maken is er niet. Een boterham met Salami dan maar. Ik voel me goed ondanks de deining.
Voor Nieuwpoort moet ik uitwijken voor een groot veld optimisten. Chapeau voor die jonge gastjes in hun kleine bootjes bij deze zeegang.

Verder gaat het. Oploeven richting Trapegeer boei en dan terug naar beneden naar de pas voor Duinkerke. Het laatste stuk doe ik op grootzeil alleen. Ik loop nog steeds 5,5 a 6 knopen. Op de bank staan brekers.

De windvaan stuurt verder, beter dan ik het zou doen. De solo vlag wappert

Om 1730h loop ik de haven binnen.  

K ga goed slapen vannacht.

Morgen Engeland ?

Snuuuuurk  !

Na jaren blogstilte......

Het kriebelt.... zeilen is in al die jaren niet gestopt, wel het schrijven... misschien is het tijd om terug eens iets op de blog te "placeren".
Een mooie gelegenheid om terug in mijn pen te kruipen is de geplande zeiltocht die morgen, uiterlijk vrijdag start.
Een ritje Normandië of zelfs een poging om onze UK vrienden alsnog van hun Brexit ideeen af te brengen. We zien wel waar de wind ons brengt.
Billy is klaar, mijn (minimaal) valies kleren ook. Proviand en drank is aan boord.
Hou jullie vast en hou deze blog in de gaten de komende dagen....

Eerste traject... Zeebrugge- Duinkerke
Ps: screenshot van het nieuwe navigatieprogramma "i - boating "
waarover later ongetwijfeld meer.

Mist....wegwezen

Najaar, bijna november... toch is het op deze blauwe maandag terug mooi zomers weer. Weermannen durven triomfantelijke voorspellingen over 20 ++  temperaturen de wereld insturen, dus ik moet het water op. In mijn eentje, Corry kan niet, huiselijke plichten roepen.
Het is leeg in de jachthaven. De helft van de pontons is afgebroken om ruimte te maken voor de  broodnodige baggerwerken. Veel boten zijn al uit het water... waar gaan die eigenlijk allemaal naartoe en vooral... waarom zo vroeg ?
In een overmoedige bui trek ik al van op de ligplaats de grote halfwinder de mast in. In licht weer is dit mijn geheime wapen. Niks geen ambetantigheden zoals met een spi en toch een goede bootsnelheid. Vijf knopen bij amper 7 knoopjes wind is dikwijls gezien. Eén nadeel, scherp aan de wind werkt het niet. ... ja, met een spi ook niet he slimmeke !
Eens buiten gaat de neus met deze Zuidenwind pal West. Het zicht is niet formidabel maar het zonnetje schijnt en ik stel me in op puur genieten. Het is echt warm !

Al vlug verdwijnt het zicht op de haven ... vreemd, ..... Argwanend speur ik de horizon af naar de mastodont  die al een tijdje een  lage bromtoon produceert. Een zware scheepsmotor zowaar, maar waar is hij? Ik mis mijn AIS, ik neem de laatste tijd nog weinig mijn PC mee aan boord... niet nodig voor de navigatie als ik hier lokaal wat rondvaar, maar nu ... ?

Ik nader de trafiekzone van de Westerschelde, maar er is niemand te zien.  Ik ga nog een tijdje zo door en geleidelijk aan wordt het terug stiller. Ik ben er duidelijk overheen maar gezien heb ik (nog) niemand.....Nog een paar mijltjes verder wordt het zicht toch echt slecht en ik besluit op hoop van beterschap, terug naar de kust te varen.
Ik mik op Blankenberge in verband met de stroom.
Na een tijdje wordt het geronk terug wat harder. Daar zijn ze terug ....Er moeten er nu toch enkele echt dicht in de buurt zijn. Plots komt een silhouet uit de mist tevoorschijn... Brr..., die zie ik van dichtbij..... Even later terug eentje, nu vanuit de andere richting... Ik hoor zelfs zijn boeggolf dichterbij komen , maar door zijn misthoorn kan ik hem feilloos ( hoop ik...) peilen en weet dat hij voor me zal passeren. Even overweeg ik ook mijn toetertje boven te halen, maar dit lijkt me belachelijk. Ik kan me niet voorstellen dat er bij die kerels iemand buiten staat te luisteren. Een "Securité" met mijn positie uitzenden evenwel is misschien nog zo dom niet, ware het niet dat ik dit binnen moet doen. Ik heb mijn portabele VHF ook thuis laten liggen... Tsjaa .... Ik chronometreer wanneer de laatste in de mist verdwijnt en doe een kleine berekening... Vijftien knopen (schatting) aan zoveel minuten... Amper een halve mijl. Hmmmm !!!!  Enige tijd later zakt de spanning als mijn dieptemeter aangeeft dat ik de geul voorbij ben. Toch blij .

Ik krijg terug bezoek, maar nu van een gans andere aard. Een koolmees verdorie, Trippel , trippel, eerst op de reling, wat later neemt hij zijn intrek achter de mast. Hij (of is het een zij ?) kijkt me vrank en vrij aan... Zo van.. Hoe zit het ? Zijn we er bijna ? Met zuidenwind "verdwalen" dergelijke vogeltjes geregeld. Als er dan geen scheepje als het mijne langsvaart eindigen ze ongetwijfeld hun vermetele vlucht in het zoute sop, een hapje voor een hongerige  meeuw, of misschien wel een verdwaalde haai, wie weet... Of zouden ze lieve op een grotere boot landen en is zijn bezoek enkel aan de slechte zichtbaarheid te wijten?
Even later is vogel-lief toch terug verdwenen. Ik heb hem niet zien vertrekken en hoop er het beste van. Het ga je goed mijn vriend.....
Dichter onder de kust is de zichtbaarheid wat beter en ik trek nog een paar slagen alvorens terug naar de haven te gaan. 't Was toch wel een leuke dag. Vanaf nu wordt het zeildagjes stelen. De winter staat voor de deur alhoewel je daar vandaag niets van kan merken.

Jean

Brokken en Slips !

Sinds ik met de Billy vaar, heb ik wat betreft brokken niet echt niet mogen klagen. Slips daarentegen ....
Lol.... Goed, serieus nu.... veel pannes zijn er niet echt geweest, wat volgens mij grotendeels aan het goede ontwerp van de Dehler werf ligt. Ook tijdens de zes maanden durende tocht naar Portugal ben ik opmerkelijk bespaard gebleven, op een startmotor voor het Volvoke en een nieuw bijbootje na (alle lijmverbindingen vernield door het zonlicht)

De laatste weken echter lijkt het tij te keren en begint precies het één na het ander te mankeren. Sleet ? Ja, grotendeels...De lijst wordt steeds langer.....de bevestiging van de Giekneerhouder werd er onlangs uit gesleurd op weg van Duinkerke naar hier, het Tricolor mastlicht met leds schijnt "onzichtbaar licht" in het rond en het probleem zit boven, dat wordt mastklimmen... De Navtex is gestopt met ontvangen op zeven september.... Ach, erg is het allemaal niet en vooral elektrocica en boten gaan niet samen, ik heb al een hoop van die dingen terug uitgebouwd  ...straks gaat mijn kortegolfzender voor de winter ook mee naar huis.  Waarschijnlijk verkoop ik hem, ik gebruik hem toch niet (meer) Dat scheelt weer een hoop lelijke sprieten op de boot.en in het appartement kan ik geen antennes kwijt.

Sommige euvels echter zijn nogal dikwijls mijn eigen schuld...zoals volgend verhaal aantoont. ! Dekeyser !
Vorige week zaterdag, eind september, gaan we varen, Corry is matroos van dienst. (...) We komen buiten en er staat een dikke vier, SW en een zeer hobbelige zee. We gaan we nog maar eens windmolentjes spotten. 't Is een doel he ?. Wij komen om te zeilen, waarheen maakt eigenlijk niet uit. Enfin, ik voel me na een tijdje toch een beetje mottig. Raar, dat is lang geleden. Ik zie aan de lijkant de spischoot in het water hangen en neem mij voor hem straks vast te leggen. Straks.....Als ik even later achter het roer kruip, wat water drink en een stukje eet, gaat het geleidelijk aan over. Bij mij is dat zo... raar he ? Oef !  Ter hoogte van de Thornton bank, de molentjes doen nog steeds niet wat er van ze verlangd wordt, - waarom eigenlijk niet ? - draaien we onze kar en gaan met een knik in de schoot terug naar Zeebrugge.  Een grote regenbui ontwikkeld zich achter ons en na een minuut of tien... weg molentjes !. Ook voor ons komen buien hun zwart over de hemel verspreiden. Zeebugge in the rain....Wij zelf houden het, op wat opspattend buiswater na,  droog.  Ik verkijk me echter nogal redelijk op de stroom - als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat ik gewoon niet gekeken heb welk uur het Hoog water is - met als gevolg dat we een stuk te laag uitkomen en moeten opkruisen. Het wordt nog een pittig eindje, één reef in het grootzeil, we hellen in de hevigste buien stevig over maar 't is niet ver meer. Bij momenten zien we +25 knopen wind op de meter... die werkt nog.... allez.... Een vloot wedstrijdboten kruisen ons op hun weg terug naar Breskens. Een mooi gezicht is dat!

Goed, even later zijn we toch binnen. We zeilen nog tot aan de oude muur, maar dan gaat het fokje omlaag en de motor aan. Amaai, het waait hier binnen nu toch wel zo'n 30 knopen. Traagjes glijdt de hangar van de Zeemacht voorbij. Even later kan ook het grootzeil omlaag en hangt links en rechts van de giek op het dek Dit is prutsen en ik neem me voor de Lazy Jacks toch maar terug te monteren - na het herstellen van de giek zijn ze nog niet terug geplaatst. Het is eigenlijk netter zonder, maar ja....
Bij het aanleggen, netjes langs de steiger, slagje achteruit, we liggen bijna stil... het motortje stopt ook, .....wat krijgen we nu ?. Merde, die loshangende spischoot.... in de schroef bij het achteruitslaan.  Dank U Neptunus en andere zeegoden dat dit pas nu gebeurd, als we veilig in de box liggen .... en Jean,onnozel kapiteintje van mijn voeten, je krijgt wat je verdient !
Bon, wat nu ? Duiken he ! Ik mijn droogpak aan. Ai.! Die rubbers zijn ook niet meer wat ze geweest zijn en ik spot al een gaatje aan de voeten. Een paar kilo lood rond mijn buik en hop, langzaam !!! via de zwemtap het water in . Brr ! Koud hoor ! Lucht uit het pak laten via het halsrubber. Duikbrilletje op en langs de vasthangende schoot naar beneden. Een paar wikkelingen zijn er vlug af maar dan zie ik de schoot tussen schroef en zinkanode ( saildrive) vast zitten. Nog een paar pogingen maar ik raak al vlug buiten adem. Raar he ! In een zwembad kun je zonder problemen 50 m onder water zwemmen... Dit duurt toch minstens een halve minuut.! Diezelfde tijd onder een boot in troebel koud water aan een schoot rukken, gaat een stuk moeilijker. Kortom, ik krijg het spul niet los en sta even later hijgend terug aan dek. Droogpak,  mijn voeten, nat tot halverwege ben ik al. Corry wil ook even proberen ...Trekt het droogpak aan en spingt in het water. Oei, ....vergeten de lucht er eerst uit te halen en bijna met de benen in de lucht en hoofd omlaag. ... ja dat is het ook niet he ! Opletten ! Na een paar pogingen ! Niks,  Noegabollen !

We geven onze pogingen op voor vandaag en onderzoeken de mogelijkheden. Een duiker ? 75 Euro moet dat kosten blijkt bij navragen aan de schipper..... Dan maar de kuisbank op...dat is gratis.... eventjes de getijdenkalender raadplegen. 10 oktober is het om 09:30h hoog water, dat is dan wel tot 's avonds 10 uur vooraleer we naar huis kunnen.... hmm.... soit, dat moet het lukken, de schipper trekt ons wel met zijn bootje tot daar.

Op 10 oktober gaan we uiteindelijk toch niet op de slip, maar wordt het  kraanwerk. De kraan is er toch voor een hoop andere boten die besluiten dat het seizoen er nu al op zit en wil ons voor 50 euro wel eventjes optillen....we kiezen voor het gemak en blijven een tiental minuten boven de steiger hangen. Het is nog een heel gesleur om de schoot er uit te krijgen. Dank aan Benoit&Covoor de hulp. Dit ging onder water nooit lukken. De aangroei van de boot is redelijk. Enkel op de waterlijn (ont)sieren wat groene slierten de romp. Het roer is bedekt met een groene slijmlaag maar voor de rest ziet het er goed uit. Spijtig geen foto's van de schroef. Ja, 'k moest ook wat meehelpen he ?

We kunnen weer varen. Dit weekend wordt niets, de weergoden he , mss volgende week.

slukes !

Jean

Naar Engeland of toch maar niet

Begin September, de laatste mooie zomerdagen komen er aan. Het kriebelt om nog wat mijltjes te maken. Nederland? Frankrijk? Engelands witte kalkkust?
Voorbereidingen bestaan er voornamelijk uit, de lege provisiekast van de Billy op te vullen. Behalve een flesje rum, wijntje, biertje wordt ook de minder spiritueuze watervoorraad met een 100tal liter aangevuld. Enkele pilletjes tegen de beestjes erbij. Ik vertrouw de lange leidingen op het ponton niet.

Verder vooral enkele broden, kaas, eieren, spek, sla, tomaten, ajuin, look, wat vlees enfin de gebruikelijk mikmak.....een gerookte ringworst kruidt de lucht in de kajuit met Ardense geuren... Nou ja wat dacht je, de worst komt dan ook uit de handen van een gerenommeerde beenhouwer van het Waalse La Roche. Vorige week meegebracht. Lekker !
Zaterdag en Zondag weinig wind, hoofdzakelijk S 2 à 3, maandag krijgen we een SW 4 à 5 met een belofte naar meer. Het wordt dus richting Frankrijk, mss Dover. Dit lijkt me het meest logische.
Zaterdagmorgen komt Corry aan boord, een hele reeks lekkernijen klingel-klangelend in zijn kitzak. De kruiwagen van de club komt er aan te pas om alles naar de boot te krijgen. Honger zullen we niet lijden ... dorst zeker niet...hihi.
Tegen elf uur zijn we buiten. Scherp aan de wind, een knoopje of 8 à 10 op de windmeter, het gaat net. Met de stroom mee glijden we de lelijke appartementsblokken van respectievelijk Blankenberge, Wenduine, het iets minder verprutste De Haan voorbij. Aperitiefje, jawel, een Ricard -we gaan toch richting la Douce ?....- met een paar schijfjes worst, vervolgens de Atlantic Wall van Oostende, lekkere boterhammetjes met sla, tomaat en kaas. Middelkerke, Westende en verdorie, tegen vijven zijn we al voor Nieuwpoort.
Aiai, de stroom draait, de wind ook, gelukkig in de goede richting en de snelheid over de grond die we missen door de stroom wordt ruimschoots goedgemaakt omdat we nu de grote halfwinder, ons geheim wapen in licht weer, kunnen opzetten. 8 Knoopjes wind, vier knopen snelheid door het water min stroom blijft nog een dikke 3 over. Over de Broers bank, de diepte daalt naar minder dan 2,5 meter.... onder de kiel he ! ....ach wat, het is hoog water en rustig.
Duinkerke nadert, de Franse vlag gaat in het stuurboordswant, na wat gepruts om de kegel eruit te halen. Hebben we in Frankrijk niet nodig.... Spaghettisaus staat al te pruttelen voor straks. Leuk he , licht weer.... De zon gaat schitterend onder ....

Tegen negenen leggen we aan. Lekker eten, wijntje, jaja, het leven van de zeeman is niet mis he ?......

Iets na twaalven start Corry, snipverkouden, een hoestbui die zowat de ganse nacht duurt, ik slaap slecht.... tegen zevenen zijn we op. Spek met eieren en vertrekken maar. Le "Capitain du port" slaapt tot negen uur... ja seg.... zolang kunnen we niet wachten he ?
De zondag wordt een herhaling van de zaterdag. Prachtig weer, vlakke zee en een zéééééééééééééééér licht windje uit zuidelijke richting, die geleidelijk naar West draait. We geraken tot voor Calais, buigen met de wind af naar de Engelse kust en zien in de verte de krijtrotsen van Dover liggen. Op de Navtex komen berichten binnen voor morgen . Dover,Wight, Belgian Coast: SW 5 to 6, occasional 7 en we besluiten onze kar te draaien en met het overgebleven zuchtje West , terug richting Duinkerke te varen. Vandaag vereren we de andere klub (die aan de Bakboordkant) met een bezoek. Pas aangelegd steekt de wind op. En nog geen klein beetje. Hoog gefluit de ganse nacht in de stagen. Bibi ligt natuurlijk weer te draaien en te keren in zijn kazematte. Als ik tegen de morgen mijn hoofd buiten steek, is het niet alleen windstil, naast de boot klinkt ook een luide plons. Maar dan ook echt een maxi plons...een vis kan het niet zijn, ... een zeehond op het ponton ? Corry? Nee, die is het ook niet, die slaapt nog....
Eventjes naar boven om de vuilnisbakken te ledigen. Ook hier weeral geen kat te bespeuren. Douchen kan ook niet, alles dicht. Vertrekken dan maar he ? Op zee staat nu toch een mooie SW bries. Na een half uurtje, zelfs een reefje in het grootzeil, fok op de boom en genieten maar. De snelheid loopt op ..... 5, 6, yesssss 7 kts... De elektrische piloot stuurt. Plat voor de wind werkt de Navik niet zo goed. Met stroom tegen gaat het niet vlug. We gaan terug over de Broersbank. Hoog water.... Het pasje is voor Watjes.... Plots een grote golf, we schieten vooruit, grootzeil komt een eindje naar binnen, valt terug met een klap en ja hoor, De Giekneerhouder is met beslag en al van de giek gerukt.... een gapend gat van zo'n 4 cm .....Aiai, er komt overal sleet op. Met wat touw en knoopwerk hebben we 10 minuten later terug een geimproviseerde neerhouder die nog werkt ook. De radertjes voor een deugdelijke herstelling beginnen reeds te werken....
Voor Oostende wordt het wat kalmer. ETA wordt berekend zo tegen 17:00h...Kwart voor vijf, nog even wachten voor een Ferry die zonodig net op dat moment de haven uitmoet en we zijn er. Een mooi zeilweekend is weer voorbij. De meiskes zijn blij. Een karrevracht eten gaat terug mee naar huis.

Groetjes van Jean en Corry

Logstand: 155 mijl

PS: een weekje later is de giek hersteld. Enkele windingen glasmat/epoxy op een kaalgeschuurde giek ( anodisatielaag verwijderd voor betere hechting) en een strop die de volledige giek omsluit. Ziet er zeer sterk uit.. Zie foto's... ondertussen ook het grootzeilaangrijpingspunt op dezelfde manier aangepast.. Ervaringen met dergelijke herstellingen ? Nou nee, maar wel met de sterkte van epoxy, ik ben er gerust in....

Tornton bank

Oeps, eventjes tot aan de Tornton Bank windmolenkes spotten. Braafjes buiten de demarkatie boeien gebleven, ge kent ons he !
Vraagje, wanneer gaan die dingen nu ook eens draaien ? 36 stuks tel ik er en niet eentje die "Watt-jes " produceert. Hebben we dan echt liever "gebarsten" kerncentrales ?

Billy is back again

Na een sabbathjaar om de Billy te laten rusten van zijn grote voyage in 2009 ....ahum.... wordt mijn bootje eindelijk eens terug onder handen genomen..... en dat het nodig is kun je zien aan de bijhorende foto's.... Rust roest is maar al te duidelijk.



Dure antifouling, bij de tewaterlating in april 2010 aangebracht... het spul kost ieder jaar zo'n 20% duurder - ten spijt, is de aangroei massaal. Dat komt er van hé. Zelfslijpende antifouling werkt blijkbaar enkel als je daadwerkelijk vaart met je boot.



Soit, dit jaar beloof ik mezelf op mijn plechtige communiezieltje dat Billy-lief nu en dan terug het ruime sop mag kiezen. De verkoopplannen zijn nog niet helemaal van de baan, zo'n vuile boot is trouwens voor een potentiele koper niet echt aantrekkeljk... maar we zien wel.Eerst staat er dus een grote schoonmaak en onderhoudssessie op het programma. Ik ben verdomme beschaamd.. Zo vuil en onderkomen ziet de boot er uit.....Tssss...Een eerste begin wordt gemaakt door op de RYCO kar met grove middelen (hoge drukspuit) het witte kokervolkje tegen de vlakte (Ryco slip) te spuiten. Een zwarte antifouling wordt professioneel gemixt en uitgesmeerd en voila... den onderkant ziet er toch al weer deftig uit. Schroef niet vergeten, ook de logvinnetjes krijgen een spaarzame beurt. De Billy kan zelfs op eigen motorkracht terug naar de steiger. Als je de foto's ziet, begrijp je wel dat ik assistentie van schipper Kurt nodig had om deze morgen tot op de kar te geraken. Er was geen enkele, echt geen enkele voortstuwing meer.
Een weekje later wordt er warempel zelfs al eens gezeild. Johan van de Seagull is in plein form en vliegt mij letterlijk en figuurlijk voorbij. Johan heeft de ganse winter geslist en geschuurd aan zijn romp en dat is er aan te zien.
Toch eens een nieuw fokje kopen en de romp een volgende winter ook eens onderhanden nemen ? Pfttt. zo lastig hé?
Allez,

groeten,

Jean

Oostende, Belgie, 29 maart 2010

Billy is home again.....

Vervoersmaatschappij Altead uit Aartrijke, Ichtegem is van zijn woord. Meneer, Uw boot zal terug Belgische bodem "betreden" voooor eind maart. En zo geschiede...
Na wat gehassel ivm de afspraken met de kraan en een standplaats om nog wat achterstallig verfwerk uit te voeren bij Noordzee kranen, wordt op de valreep een plaatsje gevonden bij Jachtwerf Versluys. Jacky heeft nog een bok en een plaatsje voor de deur is rap gevonden. Veel boten zijn met het begin van de paasvakantie al terug het water in.
Voor alle zekerheid bel ik op 29/3 nog eens naar "planner Yves" en zowaar, de Billy is om 08:15h gespot ( via de GPS tracker van de vrachtwagen) in Middelkerke en kan dus ieder moment arriveren.... Tegen negen uur komt de kraan aangereden doch nog steeds geen boot te zien. Nog maar eens bellen en ja, Billy staat voor ... het Staf Versluys Centrum ??? in Bredene. Mijne frank valt en ik bel de chauffeur dat ik mijn boot niet in het Cultureel centrum , maar wel op de Jachtwerf Versluys wil afgezet zien. Haha, wat een mop. Enfin, een half uurtje later hangt mijn trots in de singles en wordt opgebokt. Er is nergens schade, de mast is perfect ingepakt ( dank je wel Mr Isaac) en tegen 10-nen kan het werk beginnen.
Hummm... Er moet toch nog één en andere gebeuren.
Eerst het onderwaterschip maar eens verder opschuren.. Na een half uurtje zie ik er weer als een blauwe Smurf uit. Leuk. Ik draag wel een masker maar heb mijn handschoenen vergeten. Blauwe pootjes dus ook. In de komende dagen worden nogal wat uurtjes doorgewerkt. Het volledige paasweekend en ook vele avonden ga ik verder. Het is best gezellig op de werf. Er zijn nogal wat bekenden hun trots terug vaarklaar aan het maken. Jan van de Brisinga heeft nieuwe scepters geplaatst en een stuk rot ( staal) weggewerkt. Geen sinecure onder een houten teak dek . Ronny, mijn nieuwe buurman in de RYCO heeft zijn nieuwe aanwinst (Comet) prachtig afgeschuurd en nogal wat nieuwe kabels in zijn mast aangebracht. Johan, mijn andere buurman heeft ook een nieuwe aanwinst, nl een houten 10 m jacht, klassieker tot in de toppekes van haar flanken met nogal wat werk aan. Het volledige interieur moet terug geinstalleerd worden.. Mnjaaa, dat zal nog wel efkes duren. Gelukkig heeft hij nog zijn andere houten folkboat.
Verder is er Alain, die zich deze winter "geamuseerd " heeft met het volledig herprofileren van zijn kiel... ik sta sprakeloos over zoveel minutieus werk, maar daar hoef ik van Alain eigenlijk niet verwonderd over te zijn. Had hij nu nog wat tijd over of wat ? In ieder geval, is de volledige zachte antifouling laag verwijderd en vervangen door een harde soort. Straks nog wat schuren verklaart hij lakoniek.. Ik wrijf eens over de nu al als een "kinderpoepke" gladde romp en vraag me af of hij nu aan het lachen is of niet ! ??
Ook aan de Billy gaan de werken ondertussen door. De saildrive en het roer worden nog van een laagje extra epoxyprimer voorzien, nog wat schuren, niet zo zot veel meer, ik ben sneller tevrden dan Alain en op een mooie dag wordt een donkerblauwe antifouling gezet. 's Anderendaags lamme armkes wrijven om de romp boven de waterlijn in de was te zetten. Het wordt mooi.
Nu nog de mast.. Een nieuwe VHF antenne + kabel, een nieuwe windmeter van NASA ( de oude van Raymarine heeft de geest gegeven en ik kan 4 NASA exemplaren kopen voor de prijs van één Raymarine... pffft .... en allez, ook een Tricolor staat vanaf nu mooi te wezen bovenin, alles met splinternieuwe kabels. Er wordt nog even aan gedacht om ook het "led" ankerlicht bovenaan te monteren maar dit lijkt me een beetje te druk en bovendien heb ik mijn ankerlicht liever wat lager. De oplossing die ik tot nu gebruik, nl. losse montage enkel bij ankeren, met een elastiek boven op de giek gebonden lijkt me eenvoudiger en beter en je hebt er bovendien nog wat aan als je op een donkere nacht even moet pipi doen, .... mnjaaa... te veel details misschien ?
Bij momenten verandert het interieur van de Billy in een slagveld. Even veel keren wordt het zooitje terug opgeruimd.
Woensdag 14 april, iets meer dan twee weken na de aankomst in Oostende, gaat Billy terug zwemmen. Ik bel naar de visserijsluis en we mogen "erdoor" voor de luttele som van € 12, 5 ... " Ze zien zieder zot zekerst ? De sluiswachter heeft zijn orders gekregen van 't Stad !! Niks aan te doen. Een beetje kwaad verlaat ik het sluiscomplex. Dat belooft voor als we "ooit" met de RYCO" moeten verhuizen. Ik hoop op "NOOIT" .... Afzetters !
Er komt verdacht weinig water uit de uitlaat... wat nu weer ? Bij aankomst in de RYCO wordt de waterpomp geopend. De nieuwe propeller ziet er goed uit ... Ik haal voor alle zekerheid nog een nieuwe uit de vorraadkast maar geen "avans".. Het deksel van het pomphuis wordt omgekeerd gemonteerd doch dat lijkt ook geen oplossing. De uitlaatcollector wordt gedemonteerd en zit vol zand en roest. Het ding ziet er eigenlijk niet meer uit en moet zeker vervangen worden. Ik monteer het uitgekuiste ding en vul prompt mijn motor met water. Dichting kapot. Shit! Even draaien zonder uitlaatcollector, Het interieur vult zit met lekkere rook. Enfin, het water is er uit en ik vul preventief de cilinder met Olie.. Nog even draaien en ik bid alle zeegoden ....Hopelijk is dit genoeg en is er geen schade. Stommerik !
Een nieuwe uitlaatcollector wordt besteld. Bwajjaa, ne "gouden" he, je kent dat ! Woensdag wordt het ding gemonteerd. We zien wel.

Jean

Portugal februari 2010

Het nieuwe jaar 2010, zal wat stiller zijn dan 2009 , toch wat deze blog betreft. In tegenstelling tot wat jullie waarschijnlijk van de Billy en zijn crew verwachten, wordt 2010 geen voortzetting van de reis van 2009. Ik heb namelijk besloten mijn boot naar Belgie terug te (laten) brengen, niet over zee, doch wel over land. Een vervoerfirma komt Billy, zowat half maart ophalen om hem enkele dagen later terug van het koude Noordzeewater te laten proeven.
Voor velen onder jullie zal dit wellicht als een verrassing overkomen, maar niet treuren, nieuwe avonturen zijn over enige tijd ongetwijfeld terug in de maak.
24 februari vlieg ik dus met Ryan Air terug naar Povoa de Varzim. Ik heb een afspraak met Mr Isaac, om de Billy te ontmasten en heb verder 5 dagen uitgetrokken om de boot klaar te maken voor transport.
Met nogal wat vertraging, kom ik zowat tegen 9 uur 's avonds op de boot toe. Een ladder is vlug georganiseerd en tot mijn grote opluchting is alles droog aan boord. Buiten giet het en het weerbericht ziet er niet rooskleurig uit. Veel honger heb ik niet meer, ik rol mijn slaapzak uit en onder het zenuwachtige getik en geratel van loshangende vallen op de boten rondom mij, val ik nogal vlug in slaap.
25 februari; aanvankelijk nog regen maar al gauw komt een zonnetje piepen. Ik demonteer de giek, organiseer alle vallen. De mast staat klaar om gedemonteerd te worden en maak een begin met het afschuren van de romp. Verder komt ook het roer aan de beurt. Een paar liter zweet later, ligt alle antifouling in alle kleurkes van de afgelopen lagen/jaren op de grond... ; verdomme dat gaat niet echt vlug en makkelijk ondanks een gloednieuw afkrab-tooltje . Een stuk in de namiddag staat het blad toch volledig blank. Hmm... er zit een barstje in ter hoogte van de roeras. Met de elektrische vijl wordt een grote V naad geschuurd. Zo'n 5 cm breed en ruim een cm diep. Er wordt wat epoxy aangemaakt en een hoop glasmatjes gesneden en het terug opvullen begint. Een plastic zak wordt eroverheen gespannen voor de vorm, met wat tape en nog een extra grote zak daar nog eens overheen, een lampje van 25 Watt in de zak en een rol plaklint verder wordt alles stevig ingepakt tegen weer en wind. Warm en droog is het binnenin, het uitharden kan beginnen.
Verder de romp wat schuren, met masker op tegen het kwalijke antifouling stof, en tegen de avond kan een blauwe smurf eindelijk een doucheke pakken. Boodschappen zijn reeds deze morgen gedaan en de kip, salade, wat brood en een half flesje rode wijn worden aangesproken. Lekker.
De volgende morgen is het aanvankelijk nog droog. Ik wil de schroef demonteren , maar de eindbout houdt er na een halve toer mee op. Volledig vast. Hmm ! Ik probeer nog een en ander maar besluit toch nog maar eens de hulp in te roepen van Mr Isaac. Het eindigt er in dat de bout uitgeboord wordt. Een nieuwe wordt even later met een grijns aangeboden. Op die man kun je een huis bouwen. Alles terug OK. De Saildrive krijgt een nieuwe laag epoxyprimer. In de namiddag begint het terug te regenen, en nog niet zo'n klein beetje. Damned ! Ik verbijt mijn ongeduld en drink een rummeke... of twee... mmm, misschien ws er ook nog wel een derde ...
's Anderendaags storm, in de vroege morgen ga ik zoals vele Portugezen ontbijten in de nabije tearoom/bakkerij tegen de democratische prijs van zo'n 1,4 Euro. Twee lekkere koeken en een grote koffie met melk.
De wind trekt aan, tegen de middag waait het zeker 10 Bft. Overal over het terrein lopen mannen rond met lijnen, boten worden extra vastgemaakt. De masten van de scheepjes in het water liggen soms raar horizontaal, met elke windvlaag wat meer. De wind huilt, schreeuwt; vallen klapperen, tingelenals razend tegen masten. Hier en daar knalt een voorzeilzeil, scheurt plots middendoor, in een mum van tijd volledig kapot. De Billy staat als een paal, met de neus in de razende wind. Ik maak de giek met het grootzeil die in het gangboord ligt voor alle zekerheid toch maar met een lijntje extra vast. Het is moeilijk je staande te houden op het dek. De wind rukt aan mijn zeilpak. Mijn haar staat clownesk omhoog. Er zit niet veel anders op dan de storm uit te zitten. Tegen de avond is de wind al wat geluwd. Nachts valt hij bijna helemaal weg. Ik weet dan nog niet dat een groot aantal huizen in Porto onder water staan en dat diezelfde storm in Frankrijk het leven kost aan zeker 40 mensen, gewoon in hun huis verdronken door het wassende water na een dijkbreuk ten gevolge van het opgestuwde water.
Ik ga in een restaurantje iets eten. Op Portugese wijze wordt je tafeltje volgezet mat allerhande zaken waar je niet om gevraagd hebt. Brood, Mosselen, alijven, worstjes. Als je ze niet wil, raak ze dan niet aan. De kelner haalt ze met een uitgestreken gezicht even later terug weg. Wat een mop.
Geen sprake van de mast vandaag af te nemen uiteraard. De kans is verkeken. Ik vraag Mr Isaac dit te doen na mijn vertrek, als de windgoden wat uitgeraasd zijn. We spreken een prijs af.
De laatste dag alweer in Portugal. Nog wat afspraken worden gemaakt met de werf, met madame Marie van het sekretariaat, de sleutels en papieren van de Billy worden achtergelaten voor de chauffeur. Alles is klaar. Het regent alweer. Ik kan niks doen en voedt mijn ongeduld met gebaal.
Maandag vlieg ik terug naar Belgie, niet helemaal tevreden met het uitgevoerde werk, maar allez, alles is geregeld en ik hoop er het beste van.

Jean

4-9 december 2009; werken

Een winters, blitsbezoek aan de Billy. Enerzijds om wat onderhoudswerken uit te voeren, anderzijds omdat, toegegeven ik mijn bootje wel een beetje (veel) mis en ik mij er van wil vergewissen dat mijn vriend het goed maakt.

Het weerbericht is niet wat het zou moeten zijn alhoewel wij op vrijdagavond na aankomst gerust in een truitje doorheen de straatjes van Pavoa de Varzim kunnen lopen. Het is echt een lekker weertje. Op de dijk staat een fikse wind en ik beklaag het mij al een beetje dat de boot op het droge staat. Hela! t is om te werken dat we hierheen komen he !

In de lokale supermarkt doen we wat inkopen. Wat groeten, een stuk kip voor de Tajine, mosselen zijn er vandaag niet. Morgen zegt de madam.

Zaterdag gaan de sluizen open ( die van de hemel ) en t is verdorie de ganse dag aan het gieten. Tsjaah ! Na een tweede natte broek besluit ik niet meer buiten te komen en begin de salontafel een vernisbeurt te geven. Erna haalt haar loopschoenen boven. Nu ? t Giet ! .... Ja, doen he ! k Kan haar toch net tegen houden.

Met een stuk krabstaal worden de oude vernislagen verwijderd. Leuk werkje... voor een minuut of tien toch, maar als ik na een tweetal uren nog maar halfweg zit vervloek ik mijzelf. k Ben weer aan iets begonnen... Doorgaan Dekeyser ! Je bent nu bezig. Tegen drieen, ik kan mijn armen niet meer opheffen is de klus geklaard. Na het avondeten nog wat lezen en vroeg naar bed. De wind huilt in het want, maar we staan veilig en stil op de kant, dus niet klagen.... Net voor het slapen gaan een eerste vernislaag. Oei, dat precies blinkende vernis... op het potteke staat nochtans "Satin"... sneldrogend...mijn gat ! Precies ne caramel. Hmmm !! Gelukkig is dit nog maar de eerste laag en het zal toch een paar laagskes nodig hebben. Ander potteke kopen dus...

Zondag nog steeds regen en wind ! Storm op zee en verschrikkelijk hoge golven lopen hier op de kust kapot. Hawai... lijkt het wel, maar de temperaturen zijn er niet. Maandag wordt het beter, hopelijk want anders zijn we voor niks hierheen gekomen.

Maandag biedt zich aan met een waterzonnetje. 18 graden, niet slecht. Ik doe wat halfslachtige pogingen met een verfkrabber de oude anti-fouling te verwijderen maar beperk mij na wat probeersels tot het roerblad en de saildrive. Verder wordt de schroef verwijderd en met wat (veel) assistentie van Isaac van de werf krijgen we de saildrive open. De schroefasdichtingen zijn inderdaad vernield 'en worden vervangen. Boeltje terug ineen. Schroef terug gemonteerd en een nieuwe zinkanode kan zijn werk weer doen in 2010. Mooi ! Ik ben een zeer !!!! tevreden schipper.

Dinsdag is al weer onze laatste dag en er moet nog wel een en ander gebeuren..... Ik schuur de volledige antifouling met een schuurmachine. Ongezond werkje. Stofmasker dragen is geen overbodige luxe.

Verder wil ik ook nog mijn rekening bij de werf betalen .. onmogelijk want er is vandaag geen kat te zien. Tedju, een feestdag... een katholieke blijkbaar. Acht december ? Geen idee welke heilige er vandaag jarig is. Sinterklaas is het niet want die kennen ze hier niet...

In de namiddag toch nog even een wandeling langs de dijk. De wind is afgenomen maar de deining blijft. Veel Portugezen flaneren in hun zondagse pakje rond.

's Avonds mosselen en ... vuurwerk ! Leuk. Het is lekker warm nu. Voor morgen geven ze 20 graden, maar ja, we gaan al terug naar huis.

The End

Onze laatste vakantieweek in Portugal begint slecht met een 180° weersverandering. Regen, wind en Belgische temperaturen. Gelukkig duurt het niet lang en vanaf maandag is de zomer terug. Wij profiteren er van om nog eens her en der te gaan in de omgeving.
Een busrit naar het historische stadje Guimaraes, met een kamikazepiloot achter het stuur van een aftandse bus. Wij moeten ons nu en dan schrap zetten in de bochten en arriveren na anderhalf uur zwetend, een beetje zeeziek maar gelukkig nog levend in het stadje, dat in 2010 Europese Culturele hoofdstad wordt. Het is er aan te zien want overal zijn werken aan de gang om o.a. de wegeninfrastructuur aan te passen. Grote parkings verrijzen overal.
Het is hier waarlijk de moeite, kasteeltjes, monumentale gebouwen, nauwe straatjes, gezellige terrasjes allom. We genieten van al dit moois nu het hier nog rustig is. Op de terugweg gelukkig een andere chauffeur met een splinternieuwe bus. ( ja, die vorige durfden ze gewoon geen nieuwe geven ) We genieten van de terugweg nu we eens rustig kunnen rondkijken. De bus stopt om de 200 m. Mensen stappen op en af en het is al donker als we terug bij de Billy komen.
We gaan tijdens onze laatste week ook nog eens terug naar Porto, met de metro dit keer voor alle veiligheid. ... We zakken, na het doorkruisen van vele nauwe straatjes toch nog eens af naar de Douro, maar gaan geen Porto meer proeven. We eten in een overvol restaurantje met het idee; veel volk dus hier zal het wel goed zijn, maar moeten toch weer toegeven dat we op de Billy beter eten... wat is er toch aan de hand met al die restaurantjes ?
Het weer blijft goed en ik heb een afspraak om op donderdagmiddag de Billy uit het water te halen. Dat heeft nogal wat voeten in de aarde gehad. Ik had eigenlijk al een halve afspraak met de man van de eerste firma ( Tomané) , maar die kon me geen exacte datum geven wegens het slechte weerbericht. Ik vond dit toch al een beetje raar, maar toen ik eens informeerde bij wat andere zeilers bleek dat de twee firma een stuk goedkoper was, beter materiaal had om de boot op te bokken en gewoon betere afspraken maakte. Ik terug naar de eerste om toch eens te polsen... ja, sorry maar ik heb geen bok meer en het gaat niet en ja, de prijs, dat is wat het is... Sèg ! Laat maar hoor. Ik naar dienen andere mens. No problem sir. thursday afternoon and the price is €40/month for the craddle. Please go to the office and do all the necessary paperwork with the girl at the office. Voila, zo moet het. Alles in één keer geregeld. Dien andere vent kom ik even later weer tegen en hij vraagt me hoe het gegaan is. Geen problemen zeg ik ... en een stuk goedkoper dan jouw prijs voeg ik er aan toe. Hij trekt zijn schouders op. Snap jij dit nu ?
Enfin, we genieten nog van de laatste dagen mooi weer en donderdag op de afgeproken tijd komen twee man op de Billy om te helpen. We varen naar de achterkant van de haven, de lift komt er aan op een sukkelgangetje. Een uurtje later hangt de Billy in de singels. Op het gemakske gaat het naar het terrein. De "craddle" (gloednieuw) staat al klaar, maar de lift geraakt niet door twee geparkeerdde boten door. We verhuizen naar een

ander plekje en daar kan het wel. Tegen vieren staan we. Alles op het gemak en met de nodige mankracht. Er zijn zeker 5 man mee bezig. De boot ziet er goed uit. Weinig aangroei. Mooi ! Met

de hogedrukspuit wordt de volledige romp zuiver gemaakt, klaar voor de volgende laag antifouling in april. Met de hulp van de werfbaas laten we nog de olie van de saildrive af. Hmm... Dat ziet er niet goed uit. Het is te laat geworden om hier nog verder aan te werken, maar de dichtingen van de schroefas moeten dringend vervangen worden als ik kom in december . Ter bescherming van de saildrive vul ik die terug op met verse olie. De boot wordt verder opgeruimd en klaargestoomd voor zijn winterverblijf. Snik !
Een laatste rustige nacht op een stilliggende boot en op vrijdag tegen halfnegen vertrekken we naar de luchthaven. Vliegertje op ... Belgie...

En Turelureluut, 't vertellingske is uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuut !!!!

Jean