Zondag rustdag

Wat doe ik? De Thamesmonding ingaan? Rondje Ilse of Sheppey?  Een dagje luieren? Het weerbericht geeft harde wind oost, draaiend naar zuidwest en toenemend tot een dikke zes midden in het kanaal. Oversteken is dus uitgesloten.
De Thamesmonding is stroom en wind tegen voor het grootste gedeelte van de dag.
Weet je wat? Ik ga lekker wandelen en bekijk het morgen nog eens.
Er is hier een coastal path richting Broadstairs. Je kunt kiezen  tussen boven op de cliffs of langs het strand. Ik maak een combinatie van de twee.
Ik ben vroeg weg, na een gezond ontbijt (granola, banaan, kiwi, appel, melk) en een te warme douche.
Ik loop hier alleen op een eenzame hondenuitlater na, nog geen kat op het strand.... juist, ik sta nog op Belgisch uur. De Brits are stil asleep .
De uitzichten zijn onovertroffen.

Één van de mastjes dichtst bij de havenmuur is de Billy.
Ik loop op mijn gemak verder. Nu en dan kom ik een groepje lopers tegen. Even verder is een groot park. Het pad loopt er dwars doorheen. Prachtig is het hier.

Het ene moment loop ik boven, even later kies ik weer voor het benedenpad. Een lekker zonnetje en de wind? Ja natuurlijk is die niet zo hard als voorspeld....
Mijnen hoed heeft duidelijk betere tijden gekend. K zal moeten in onkosten komen voor een nieuwe.
Langs dit pad staan her en der honderden bankjes, een Britse traditie, telkens ter nagedachtenis aan een vriend, familie, deze op de foto herdenkt een muzikant, gitarist, vandaar de foto. Benieuwd of ik hier over een aantal (?) Jaar ook mijn eigen bankje zal hebben?

Ik kom uiteindelijk naar een vijftal kilometer aan in Broadstairs, Engels badstadje bij uitstek. Ik voel me hier wat verloren tussen al dat toeristengeweld. Ik krijg een hongertje, en bestel wat elke Brit hier zou bestellen. Een "thea with milk" en daarbij een soort "pie".... Vegetarisch dan nog!  Dekeyser!

Ik besluit dat het welletjes is en wandel de vijf kilometer terug. Nu heb ik dorst en ga een "pint of strong lager" drinken in de Royal Temple Yachting Club... hehe, een mondje vol, waar ik van de free WiFi gebruik maak om dit blogartikel te schrijven, er zijn slechtere plaatsen om dit te doen.

Op de bovenstaande foto krijg je ook de WiFi code van de Club.... maar tegen niemand zeggen hè?
Tot later
Grtjs

Duinkerke naar Ramsgate

Zaterdag 29 juli....
Ik ben wakker om 0400h !
Ja slimmeke, nu vertrekken kan toch niet hè, ik kan  mijn "paing francing" pas om 0800h bij  de madammen van het clubhuis gaan ophalen.
"Vous voulez du pain  monsieur?... ok mais n'oubliez pas pour venir le chercher. On est la a HUIT !! heures! .... w..ww.. oui madame, bien sur...."
Ik doe dus nog een dutje en droom over de mooie dingen van het leven.... ahum....
0700h... dat trekt er al wat beter op. Doucheke, bootje aan de kant, grootzeil, reefjes eruit, de wind is "light".
De stroomgegevens eens bekijken voor hier en tot aan de  overkant.... Brexit of niet? Is het nu een uur vroeger of later in Engeland?  Is het GMT, Utc, Bst, .... pffft..
Enfin, t wordt toch acht  uur en mijn brood ligt klaar. Saluut en tot binnen 10 jaar....?? t was warempel idd volgens de computer juist 10 jaar geleden dat ik hier ook was.....amai..
De wind is braafjes gedraaid in de richting van de voorspellingen van de "Sabienen en de Franks"... oost dus, dat is achter..... Het geweld van gisteren is er uit. Ai ai... dat wordt moteur... toch om te beginnen.
Alleez, niet neuten hè....pasje van Duinkerke, bij de tweede rode boei  RECHTSAF en altijd rechtdoor.... kom je in Engeland.
Eerst één , en dan amper 10 minuten later komt terug een kopje koddig juist naast de boot boven water. E zèèhoend (op zen Ostènds.?.... ) Is het dezelfde pipo of een andere... Ik weet het niet. Enfin twee - nul voor de zeehonden is de score. Nog geen dolfijnen gezien.... dat is al een aanzienlijke achterstand om een match te beginnen hè?
Eenmaal op zee, bak ik een eitje met spek....dat moet zo of ge zijt geen echten. Door de resterende deining van gisteren,  is het niet echt comfortabel achter de pan en ik moet naar buiten, een beetje wit rond mijn neus. Ik zet mijn gasvuur uit en het duurt toch een minuut of tien vooraleer ik het aandurf mijn baguette en koekepan met inhoud  tot in de kuip te brengen. Lekker, het smaakt....!
De uren glijden net als het zeewater langs de romp.... (hihi) voorbij. Het is middag, ik kan warempel toch wat zeilen. Vol grootzeil en het geheime wapen voor lichtweer van de Billy. Een code zero achtig ding, grote Genua op een rollertje, bol, groter dan mijn grootzeil...... Een bisjoe voor licht weer maar owee als het begint te waaien...

Tegen zessen passeren we dan toch de groene Goodwin Knoll boei, het onomstotelijke bewijs dat we Ramsgate naderen. Ik herinner me de opluchting van mezelf als achttienjarige toen ik voor het  eerst het kanaal overstak in een wedstrijd dan nog !
... De aanblik van dit groene gedrocht die aangaf dat onze kwelling bijna voorbij was... Het was verschrikkelijk slecht weer geweest tijdens onze eerste oversteek.... wist ik veel.!
Plots een grote vin naast de boot... Een dolfijn...tje alias bruinvis... hij-zij blijft niet maar kom..  2 -1.  Een half uurtje later terug met zijn tweetjes nu, mama dolfijn met jong... yes 3-2  voor de dolfijnen. Mijn dag is goed..
Ch 14 geeft ons toelating de haven binnen te varen. Ch 80 wijst ons een plaatsje toe die ik even later mag afrekenen.... 29 pounds please.... slik... ja maar t'is only for "one!" Night ee,?... jongens toch... 19 euro in Duinkerke en hier?
Morgen de thames monding in... rondje Isle of Sheppey? We zien wel.
Tot snuit,
De kapitein.  Punt!

Zeebrugge Duinkerke (Fr)

Vrijdag 28 juni,
Zoals beloofd terug een babbeltje over deze eerste zeildag.
Vertrokken in Zeebrugge om 0900h. De wind zit nog steeds noordoost, is enigszins afgenomen maar toch nog steeds een respectabele 5. Windje achter dus als ik Duinkerke als bestemming neem. Reeds in de haven zie ik de witte kopjes op zee en besluit toch wijselijk een rifje te steken.
Eenmaal buiten staat er toch nog steeds een ferme deining. De Fok doet moeilijk op deze achterlijke koers. Staat de ene keer aan bakboord, even later met een luide knal aan stuurboord. Dit is niet goed.
Ik haak mij in in de life line en schuifel naar voor.... op handen en voeten dus.....De spiboom op zijn kortste stand, ophoudertje erop. Vanuit mijn ooghoeken hou ik de koers in de gaten. Het gaat goed, de Navik windvaan kent nog steeds zijn werk, beter dan ik blijkbaar... ophouder zit gedraaid rond de fokkeschoot.. ai ai Dekeyser... begin seizoen-itis ? Kopje erbij houden hè , nu zit alles goed, terug naar de kuip, schootjes aanhalen, grotzeiltje staat aan Bb, fok uitgeboomd aan Sb. Zo is het goed.
De boot ligt stabiel, we lopen 7 knopen, 4 Over de grond. Het is straks hoog water, we zitten tegen stroom. Deze namiddag rond  1300h krijgen we hem mee.

Oostende nadert, the "big city"  😂😂   de wind doet er nog een schepje bovenop. 2e rif dus. Oef!  We vliegen...... veel tijd en goesting om eten te maken is er niet. Een boterham met Salami dan maar. Ik voel me goed ondanks de deining.
Voor Nieuwpoort moet ik uitwijken voor een groot veld optimisten. Chapeau voor die jonge gastjes in hun kleine bootjes bij deze zeegang.

Verder gaat het. Oploeven richting Trapegeer boei en dan terug naar beneden naar de pas voor Duinkerke. Het laatste stuk doe ik op grootzeil alleen. Ik loop nog steeds 5,5 a 6 knopen. Op de bank staan brekers.

De windvaan stuurt verder, beter dan ik het zou doen. De solo vlag wappert

Om 1730h loop ik de haven binnen.  

K ga goed slapen vannacht.

Morgen Engeland ?

Snuuuuurk  !

Na jaren blogstilte......

Het kriebelt.... zeilen is in al die jaren niet gestopt, wel het schrijven... misschien is het tijd om terug eens iets op de blog te "placeren".
Een mooie gelegenheid om terug in mijn pen te kruipen is de geplande zeiltocht die morgen, uiterlijk vrijdag start.
Een ritje Normandië of zelfs een poging om onze UK vrienden alsnog van hun Brexit ideeen af te brengen. We zien wel waar de wind ons brengt.
Billy is klaar, mijn (minimaal) valies kleren ook. Proviand en drank is aan boord.
Hou jullie vast en hou deze blog in de gaten de komende dagen....

Eerste traject... Zeebrugge- Duinkerke
Ps: screenshot van het nieuwe navigatieprogramma "i - boating "
waarover later ongetwijfeld meer.

Mist....wegwezen

Najaar, bijna november... toch is het op deze blauwe maandag terug mooi zomers weer. Weermannen durven triomfantelijke voorspellingen over 20 ++  temperaturen de wereld insturen, dus ik moet het water op. In mijn eentje, Corry kan niet, huiselijke plichten roepen.
Het is leeg in de jachthaven. De helft van de pontons is afgebroken om ruimte te maken voor de  broodnodige baggerwerken. Veel boten zijn al uit het water... waar gaan die eigenlijk allemaal naartoe en vooral... waarom zo vroeg ?
In een overmoedige bui trek ik al van op de ligplaats de grote halfwinder de mast in. In licht weer is dit mijn geheime wapen. Niks geen ambetantigheden zoals met een spi en toch een goede bootsnelheid. Vijf knopen bij amper 7 knoopjes wind is dikwijls gezien. Eén nadeel, scherp aan de wind werkt het niet. ... ja, met een spi ook niet he slimmeke !
Eens buiten gaat de neus met deze Zuidenwind pal West. Het zicht is niet formidabel maar het zonnetje schijnt en ik stel me in op puur genieten. Het is echt warm !

Al vlug verdwijnt het zicht op de haven ... vreemd, ..... Argwanend speur ik de horizon af naar de mastodont  die al een tijdje een  lage bromtoon produceert. Een zware scheepsmotor zowaar, maar waar is hij? Ik mis mijn AIS, ik neem de laatste tijd nog weinig mijn PC mee aan boord... niet nodig voor de navigatie als ik hier lokaal wat rondvaar, maar nu ... ?

Ik nader de trafiekzone van de Westerschelde, maar er is niemand te zien.  Ik ga nog een tijdje zo door en geleidelijk aan wordt het terug stiller. Ik ben er duidelijk overheen maar gezien heb ik (nog) niemand.....Nog een paar mijltjes verder wordt het zicht toch echt slecht en ik besluit op hoop van beterschap, terug naar de kust te varen.
Ik mik op Blankenberge in verband met de stroom.
Na een tijdje wordt het geronk terug wat harder. Daar zijn ze terug ....Er moeten er nu toch enkele echt dicht in de buurt zijn. Plots komt een silhouet uit de mist tevoorschijn... Brr..., die zie ik van dichtbij..... Even later terug eentje, nu vanuit de andere richting... Ik hoor zelfs zijn boeggolf dichterbij komen , maar door zijn misthoorn kan ik hem feilloos ( hoop ik...) peilen en weet dat hij voor me zal passeren. Even overweeg ik ook mijn toetertje boven te halen, maar dit lijkt me belachelijk. Ik kan me niet voorstellen dat er bij die kerels iemand buiten staat te luisteren. Een "Securité" met mijn positie uitzenden evenwel is misschien nog zo dom niet, ware het niet dat ik dit binnen moet doen. Ik heb mijn portabele VHF ook thuis laten liggen... Tsjaa .... Ik chronometreer wanneer de laatste in de mist verdwijnt en doe een kleine berekening... Vijftien knopen (schatting) aan zoveel minuten... Amper een halve mijl. Hmmmm !!!!  Enige tijd later zakt de spanning als mijn dieptemeter aangeeft dat ik de geul voorbij ben. Toch blij .

Ik krijg terug bezoek, maar nu van een gans andere aard. Een koolmees verdorie, Trippel , trippel, eerst op de reling, wat later neemt hij zijn intrek achter de mast. Hij (of is het een zij ?) kijkt me vrank en vrij aan... Zo van.. Hoe zit het ? Zijn we er bijna ? Met zuidenwind "verdwalen" dergelijke vogeltjes geregeld. Als er dan geen scheepje als het mijne langsvaart eindigen ze ongetwijfeld hun vermetele vlucht in het zoute sop, een hapje voor een hongerige  meeuw, of misschien wel een verdwaalde haai, wie weet... Of zouden ze lieve op een grotere boot landen en is zijn bezoek enkel aan de slechte zichtbaarheid te wijten?
Even later is vogel-lief toch terug verdwenen. Ik heb hem niet zien vertrekken en hoop er het beste van. Het ga je goed mijn vriend.....
Dichter onder de kust is de zichtbaarheid wat beter en ik trek nog een paar slagen alvorens terug naar de haven te gaan. 't Was toch wel een leuke dag. Vanaf nu wordt het zeildagjes stelen. De winter staat voor de deur alhoewel je daar vandaag niets van kan merken.

Jean

Brokken en Slips !

Sinds ik met de Billy vaar, heb ik wat betreft brokken niet echt niet mogen klagen. Slips daarentegen ....
Lol.... Goed, serieus nu.... veel pannes zijn er niet echt geweest, wat volgens mij grotendeels aan het goede ontwerp van de Dehler werf ligt. Ook tijdens de zes maanden durende tocht naar Portugal ben ik opmerkelijk bespaard gebleven, op een startmotor voor het Volvoke en een nieuw bijbootje na (alle lijmverbindingen vernield door het zonlicht)

De laatste weken echter lijkt het tij te keren en begint precies het één na het ander te mankeren. Sleet ? Ja, grotendeels...De lijst wordt steeds langer.....de bevestiging van de Giekneerhouder werd er onlangs uit gesleurd op weg van Duinkerke naar hier, het Tricolor mastlicht met leds schijnt "onzichtbaar licht" in het rond en het probleem zit boven, dat wordt mastklimmen... De Navtex is gestopt met ontvangen op zeven september.... Ach, erg is het allemaal niet en vooral elektrocica en boten gaan niet samen, ik heb al een hoop van die dingen terug uitgebouwd  ...straks gaat mijn kortegolfzender voor de winter ook mee naar huis.  Waarschijnlijk verkoop ik hem, ik gebruik hem toch niet (meer) Dat scheelt weer een hoop lelijke sprieten op de boot.en in het appartement kan ik geen antennes kwijt.

Sommige euvels echter zijn nogal dikwijls mijn eigen schuld...zoals volgend verhaal aantoont. ! Dekeyser !
Vorige week zaterdag, eind september, gaan we varen, Corry is matroos van dienst. (...) We komen buiten en er staat een dikke vier, SW en een zeer hobbelige zee. We gaan we nog maar eens windmolentjes spotten. 't Is een doel he ?. Wij komen om te zeilen, waarheen maakt eigenlijk niet uit. Enfin, ik voel me na een tijdje toch een beetje mottig. Raar, dat is lang geleden. Ik zie aan de lijkant de spischoot in het water hangen en neem mij voor hem straks vast te leggen. Straks.....Als ik even later achter het roer kruip, wat water drink en een stukje eet, gaat het geleidelijk aan over. Bij mij is dat zo... raar he ? Oef !  Ter hoogte van de Thornton bank, de molentjes doen nog steeds niet wat er van ze verlangd wordt, - waarom eigenlijk niet ? - draaien we onze kar en gaan met een knik in de schoot terug naar Zeebrugge.  Een grote regenbui ontwikkeld zich achter ons en na een minuut of tien... weg molentjes !. Ook voor ons komen buien hun zwart over de hemel verspreiden. Zeebugge in the rain....Wij zelf houden het, op wat opspattend buiswater na,  droog.  Ik verkijk me echter nogal redelijk op de stroom - als ik eerlijk ben moet ik toegeven dat ik gewoon niet gekeken heb welk uur het Hoog water is - met als gevolg dat we een stuk te laag uitkomen en moeten opkruisen. Het wordt nog een pittig eindje, één reef in het grootzeil, we hellen in de hevigste buien stevig over maar 't is niet ver meer. Bij momenten zien we +25 knopen wind op de meter... die werkt nog.... allez.... Een vloot wedstrijdboten kruisen ons op hun weg terug naar Breskens. Een mooi gezicht is dat!

Goed, even later zijn we toch binnen. We zeilen nog tot aan de oude muur, maar dan gaat het fokje omlaag en de motor aan. Amaai, het waait hier binnen nu toch wel zo'n 30 knopen. Traagjes glijdt de hangar van de Zeemacht voorbij. Even later kan ook het grootzeil omlaag en hangt links en rechts van de giek op het dek Dit is prutsen en ik neem me voor de Lazy Jacks toch maar terug te monteren - na het herstellen van de giek zijn ze nog niet terug geplaatst. Het is eigenlijk netter zonder, maar ja....
Bij het aanleggen, netjes langs de steiger, slagje achteruit, we liggen bijna stil... het motortje stopt ook, .....wat krijgen we nu ?. Merde, die loshangende spischoot.... in de schroef bij het achteruitslaan.  Dank U Neptunus en andere zeegoden dat dit pas nu gebeurd, als we veilig in de box liggen .... en Jean,onnozel kapiteintje van mijn voeten, je krijgt wat je verdient !
Bon, wat nu ? Duiken he ! Ik mijn droogpak aan. Ai.! Die rubbers zijn ook niet meer wat ze geweest zijn en ik spot al een gaatje aan de voeten. Een paar kilo lood rond mijn buik en hop, langzaam !!! via de zwemtap het water in . Brr ! Koud hoor ! Lucht uit het pak laten via het halsrubber. Duikbrilletje op en langs de vasthangende schoot naar beneden. Een paar wikkelingen zijn er vlug af maar dan zie ik de schoot tussen schroef en zinkanode ( saildrive) vast zitten. Nog een paar pogingen maar ik raak al vlug buiten adem. Raar he ! In een zwembad kun je zonder problemen 50 m onder water zwemmen... Dit duurt toch minstens een halve minuut.! Diezelfde tijd onder een boot in troebel koud water aan een schoot rukken, gaat een stuk moeilijker. Kortom, ik krijg het spul niet los en sta even later hijgend terug aan dek. Droogpak,  mijn voeten, nat tot halverwege ben ik al. Corry wil ook even proberen ...Trekt het droogpak aan en spingt in het water. Oei, ....vergeten de lucht er eerst uit te halen en bijna met de benen in de lucht en hoofd omlaag. ... ja dat is het ook niet he ! Opletten ! Na een paar pogingen ! Niks,  Noegabollen !

We geven onze pogingen op voor vandaag en onderzoeken de mogelijkheden. Een duiker ? 75 Euro moet dat kosten blijkt bij navragen aan de schipper..... Dan maar de kuisbank op...dat is gratis.... eventjes de getijdenkalender raadplegen. 10 oktober is het om 09:30h hoog water, dat is dan wel tot 's avonds 10 uur vooraleer we naar huis kunnen.... hmm.... soit, dat moet het lukken, de schipper trekt ons wel met zijn bootje tot daar.

Op 10 oktober gaan we uiteindelijk toch niet op de slip, maar wordt het  kraanwerk. De kraan is er toch voor een hoop andere boten die besluiten dat het seizoen er nu al op zit en wil ons voor 50 euro wel eventjes optillen....we kiezen voor het gemak en blijven een tiental minuten boven de steiger hangen. Het is nog een heel gesleur om de schoot er uit te krijgen. Dank aan Benoit&Covoor de hulp. Dit ging onder water nooit lukken. De aangroei van de boot is redelijk. Enkel op de waterlijn (ont)sieren wat groene slierten de romp. Het roer is bedekt met een groene slijmlaag maar voor de rest ziet het er goed uit. Spijtig geen foto's van de schroef. Ja, 'k moest ook wat meehelpen he ?

We kunnen weer varen. Dit weekend wordt niets, de weergoden he , mss volgende week.

slukes !

Jean

Naar Engeland of toch maar niet

Begin September, de laatste mooie zomerdagen komen er aan. Het kriebelt om nog wat mijltjes te maken. Nederland? Frankrijk? Engelands witte kalkkust?
Voorbereidingen bestaan er voornamelijk uit, de lege provisiekast van de Billy op te vullen. Behalve een flesje rum, wijntje, biertje wordt ook de minder spiritueuze watervoorraad met een 100tal liter aangevuld. Enkele pilletjes tegen de beestjes erbij. Ik vertrouw de lange leidingen op het ponton niet.

Verder vooral enkele broden, kaas, eieren, spek, sla, tomaten, ajuin, look, wat vlees enfin de gebruikelijk mikmak.....een gerookte ringworst kruidt de lucht in de kajuit met Ardense geuren... Nou ja wat dacht je, de worst komt dan ook uit de handen van een gerenommeerde beenhouwer van het Waalse La Roche. Vorige week meegebracht. Lekker !
Zaterdag en Zondag weinig wind, hoofdzakelijk S 2 à 3, maandag krijgen we een SW 4 à 5 met een belofte naar meer. Het wordt dus richting Frankrijk, mss Dover. Dit lijkt me het meest logische.
Zaterdagmorgen komt Corry aan boord, een hele reeks lekkernijen klingel-klangelend in zijn kitzak. De kruiwagen van de club komt er aan te pas om alles naar de boot te krijgen. Honger zullen we niet lijden ... dorst zeker niet...hihi.
Tegen elf uur zijn we buiten. Scherp aan de wind, een knoopje of 8 à 10 op de windmeter, het gaat net. Met de stroom mee glijden we de lelijke appartementsblokken van respectievelijk Blankenberge, Wenduine, het iets minder verprutste De Haan voorbij. Aperitiefje, jawel, een Ricard -we gaan toch richting la Douce ?....- met een paar schijfjes worst, vervolgens de Atlantic Wall van Oostende, lekkere boterhammetjes met sla, tomaat en kaas. Middelkerke, Westende en verdorie, tegen vijven zijn we al voor Nieuwpoort.
Aiai, de stroom draait, de wind ook, gelukkig in de goede richting en de snelheid over de grond die we missen door de stroom wordt ruimschoots goedgemaakt omdat we nu de grote halfwinder, ons geheim wapen in licht weer, kunnen opzetten. 8 Knoopjes wind, vier knopen snelheid door het water min stroom blijft nog een dikke 3 over. Over de Broers bank, de diepte daalt naar minder dan 2,5 meter.... onder de kiel he ! ....ach wat, het is hoog water en rustig.
Duinkerke nadert, de Franse vlag gaat in het stuurboordswant, na wat gepruts om de kegel eruit te halen. Hebben we in Frankrijk niet nodig.... Spaghettisaus staat al te pruttelen voor straks. Leuk he , licht weer.... De zon gaat schitterend onder ....

Tegen negenen leggen we aan. Lekker eten, wijntje, jaja, het leven van de zeeman is niet mis he ?......

Iets na twaalven start Corry, snipverkouden, een hoestbui die zowat de ganse nacht duurt, ik slaap slecht.... tegen zevenen zijn we op. Spek met eieren en vertrekken maar. Le "Capitain du port" slaapt tot negen uur... ja seg.... zolang kunnen we niet wachten he ?
De zondag wordt een herhaling van de zaterdag. Prachtig weer, vlakke zee en een zéééééééééééééééér licht windje uit zuidelijke richting, die geleidelijk naar West draait. We geraken tot voor Calais, buigen met de wind af naar de Engelse kust en zien in de verte de krijtrotsen van Dover liggen. Op de Navtex komen berichten binnen voor morgen . Dover,Wight, Belgian Coast: SW 5 to 6, occasional 7 en we besluiten onze kar te draaien en met het overgebleven zuchtje West , terug richting Duinkerke te varen. Vandaag vereren we de andere klub (die aan de Bakboordkant) met een bezoek. Pas aangelegd steekt de wind op. En nog geen klein beetje. Hoog gefluit de ganse nacht in de stagen. Bibi ligt natuurlijk weer te draaien en te keren in zijn kazematte. Als ik tegen de morgen mijn hoofd buiten steek, is het niet alleen windstil, naast de boot klinkt ook een luide plons. Maar dan ook echt een maxi plons...een vis kan het niet zijn, ... een zeehond op het ponton ? Corry? Nee, die is het ook niet, die slaapt nog....
Eventjes naar boven om de vuilnisbakken te ledigen. Ook hier weeral geen kat te bespeuren. Douchen kan ook niet, alles dicht. Vertrekken dan maar he ? Op zee staat nu toch een mooie SW bries. Na een half uurtje, zelfs een reefje in het grootzeil, fok op de boom en genieten maar. De snelheid loopt op ..... 5, 6, yesssss 7 kts... De elektrische piloot stuurt. Plat voor de wind werkt de Navik niet zo goed. Met stroom tegen gaat het niet vlug. We gaan terug over de Broersbank. Hoog water.... Het pasje is voor Watjes.... Plots een grote golf, we schieten vooruit, grootzeil komt een eindje naar binnen, valt terug met een klap en ja hoor, De Giekneerhouder is met beslag en al van de giek gerukt.... een gapend gat van zo'n 4 cm .....Aiai, er komt overal sleet op. Met wat touw en knoopwerk hebben we 10 minuten later terug een geimproviseerde neerhouder die nog werkt ook. De radertjes voor een deugdelijke herstelling beginnen reeds te werken....
Voor Oostende wordt het wat kalmer. ETA wordt berekend zo tegen 17:00h...Kwart voor vijf, nog even wachten voor een Ferry die zonodig net op dat moment de haven uitmoet en we zijn er. Een mooi zeilweekend is weer voorbij. De meiskes zijn blij. Een karrevracht eten gaat terug mee naar huis.

Groetjes van Jean en Corry

Logstand: 155 mijl

PS: een weekje later is de giek hersteld. Enkele windingen glasmat/epoxy op een kaalgeschuurde giek ( anodisatielaag verwijderd voor betere hechting) en een strop die de volledige giek omsluit. Ziet er zeer sterk uit.. Zie foto's... ondertussen ook het grootzeilaangrijpingspunt op dezelfde manier aangepast.. Ervaringen met dergelijke herstellingen ? Nou nee, maar wel met de sterkte van epoxy, ik ben er gerust in....

Tornton bank

Oeps, eventjes tot aan de Tornton Bank windmolenkes spotten. Braafjes buiten de demarkatie boeien gebleven, ge kent ons he !
Vraagje, wanneer gaan die dingen nu ook eens draaien ? 36 stuks tel ik er en niet eentje die "Watt-jes " produceert. Hebben we dan echt liever "gebarsten" kerncentrales ?

Billy is back again

Na een sabbathjaar om de Billy te laten rusten van zijn grote voyage in 2009 ....ahum.... wordt mijn bootje eindelijk eens terug onder handen genomen..... en dat het nodig is kun je zien aan de bijhorende foto's.... Rust roest is maar al te duidelijk.



Dure antifouling, bij de tewaterlating in april 2010 aangebracht... het spul kost ieder jaar zo'n 20% duurder - ten spijt, is de aangroei massaal. Dat komt er van hé. Zelfslijpende antifouling werkt blijkbaar enkel als je daadwerkelijk vaart met je boot.



Soit, dit jaar beloof ik mezelf op mijn plechtige communiezieltje dat Billy-lief nu en dan terug het ruime sop mag kiezen. De verkoopplannen zijn nog niet helemaal van de baan, zo'n vuile boot is trouwens voor een potentiele koper niet echt aantrekkeljk... maar we zien wel.Eerst staat er dus een grote schoonmaak en onderhoudssessie op het programma. Ik ben verdomme beschaamd.. Zo vuil en onderkomen ziet de boot er uit.....Tssss...Een eerste begin wordt gemaakt door op de RYCO kar met grove middelen (hoge drukspuit) het witte kokervolkje tegen de vlakte (Ryco slip) te spuiten. Een zwarte antifouling wordt professioneel gemixt en uitgesmeerd en voila... den onderkant ziet er toch al weer deftig uit. Schroef niet vergeten, ook de logvinnetjes krijgen een spaarzame beurt. De Billy kan zelfs op eigen motorkracht terug naar de steiger. Als je de foto's ziet, begrijp je wel dat ik assistentie van schipper Kurt nodig had om deze morgen tot op de kar te geraken. Er was geen enkele, echt geen enkele voortstuwing meer.
Een weekje later wordt er warempel zelfs al eens gezeild. Johan van de Seagull is in plein form en vliegt mij letterlijk en figuurlijk voorbij. Johan heeft de ganse winter geslist en geschuurd aan zijn romp en dat is er aan te zien.
Toch eens een nieuw fokje kopen en de romp een volgende winter ook eens onderhanden nemen ? Pfttt. zo lastig hé?
Allez,

groeten,

Jean

Oostende, Belgie, 29 maart 2010

Billy is home again.....

Vervoersmaatschappij Altead uit Aartrijke, Ichtegem is van zijn woord. Meneer, Uw boot zal terug Belgische bodem "betreden" voooor eind maart. En zo geschiede...
Na wat gehassel ivm de afspraken met de kraan en een standplaats om nog wat achterstallig verfwerk uit te voeren bij Noordzee kranen, wordt op de valreep een plaatsje gevonden bij Jachtwerf Versluys. Jacky heeft nog een bok en een plaatsje voor de deur is rap gevonden. Veel boten zijn met het begin van de paasvakantie al terug het water in.
Voor alle zekerheid bel ik op 29/3 nog eens naar "planner Yves" en zowaar, de Billy is om 08:15h gespot ( via de GPS tracker van de vrachtwagen) in Middelkerke en kan dus ieder moment arriveren.... Tegen negen uur komt de kraan aangereden doch nog steeds geen boot te zien. Nog maar eens bellen en ja, Billy staat voor ... het Staf Versluys Centrum ??? in Bredene. Mijne frank valt en ik bel de chauffeur dat ik mijn boot niet in het Cultureel centrum , maar wel op de Jachtwerf Versluys wil afgezet zien. Haha, wat een mop. Enfin, een half uurtje later hangt mijn trots in de singles en wordt opgebokt. Er is nergens schade, de mast is perfect ingepakt ( dank je wel Mr Isaac) en tegen 10-nen kan het werk beginnen.
Hummm... Er moet toch nog één en andere gebeuren.
Eerst het onderwaterschip maar eens verder opschuren.. Na een half uurtje zie ik er weer als een blauwe Smurf uit. Leuk. Ik draag wel een masker maar heb mijn handschoenen vergeten. Blauwe pootjes dus ook. In de komende dagen worden nogal wat uurtjes doorgewerkt. Het volledige paasweekend en ook vele avonden ga ik verder. Het is best gezellig op de werf. Er zijn nogal wat bekenden hun trots terug vaarklaar aan het maken. Jan van de Brisinga heeft nieuwe scepters geplaatst en een stuk rot ( staal) weggewerkt. Geen sinecure onder een houten teak dek . Ronny, mijn nieuwe buurman in de RYCO heeft zijn nieuwe aanwinst (Comet) prachtig afgeschuurd en nogal wat nieuwe kabels in zijn mast aangebracht. Johan, mijn andere buurman heeft ook een nieuwe aanwinst, nl een houten 10 m jacht, klassieker tot in de toppekes van haar flanken met nogal wat werk aan. Het volledige interieur moet terug geinstalleerd worden.. Mnjaaa, dat zal nog wel efkes duren. Gelukkig heeft hij nog zijn andere houten folkboat.
Verder is er Alain, die zich deze winter "geamuseerd " heeft met het volledig herprofileren van zijn kiel... ik sta sprakeloos over zoveel minutieus werk, maar daar hoef ik van Alain eigenlijk niet verwonderd over te zijn. Had hij nu nog wat tijd over of wat ? In ieder geval, is de volledige zachte antifouling laag verwijderd en vervangen door een harde soort. Straks nog wat schuren verklaart hij lakoniek.. Ik wrijf eens over de nu al als een "kinderpoepke" gladde romp en vraag me af of hij nu aan het lachen is of niet ! ??
Ook aan de Billy gaan de werken ondertussen door. De saildrive en het roer worden nog van een laagje extra epoxyprimer voorzien, nog wat schuren, niet zo zot veel meer, ik ben sneller tevrden dan Alain en op een mooie dag wordt een donkerblauwe antifouling gezet. 's Anderendaags lamme armkes wrijven om de romp boven de waterlijn in de was te zetten. Het wordt mooi.
Nu nog de mast.. Een nieuwe VHF antenne + kabel, een nieuwe windmeter van NASA ( de oude van Raymarine heeft de geest gegeven en ik kan 4 NASA exemplaren kopen voor de prijs van één Raymarine... pffft .... en allez, ook een Tricolor staat vanaf nu mooi te wezen bovenin, alles met splinternieuwe kabels. Er wordt nog even aan gedacht om ook het "led" ankerlicht bovenaan te monteren maar dit lijkt me een beetje te druk en bovendien heb ik mijn ankerlicht liever wat lager. De oplossing die ik tot nu gebruik, nl. losse montage enkel bij ankeren, met een elastiek boven op de giek gebonden lijkt me eenvoudiger en beter en je hebt er bovendien nog wat aan als je op een donkere nacht even moet pipi doen, .... mnjaaa... te veel details misschien ?
Bij momenten verandert het interieur van de Billy in een slagveld. Even veel keren wordt het zooitje terug opgeruimd.
Woensdag 14 april, iets meer dan twee weken na de aankomst in Oostende, gaat Billy terug zwemmen. Ik bel naar de visserijsluis en we mogen "erdoor" voor de luttele som van € 12, 5 ... " Ze zien zieder zot zekerst ? De sluiswachter heeft zijn orders gekregen van 't Stad !! Niks aan te doen. Een beetje kwaad verlaat ik het sluiscomplex. Dat belooft voor als we "ooit" met de RYCO" moeten verhuizen. Ik hoop op "NOOIT" .... Afzetters !
Er komt verdacht weinig water uit de uitlaat... wat nu weer ? Bij aankomst in de RYCO wordt de waterpomp geopend. De nieuwe propeller ziet er goed uit ... Ik haal voor alle zekerheid nog een nieuwe uit de vorraadkast maar geen "avans".. Het deksel van het pomphuis wordt omgekeerd gemonteerd doch dat lijkt ook geen oplossing. De uitlaatcollector wordt gedemonteerd en zit vol zand en roest. Het ding ziet er eigenlijk niet meer uit en moet zeker vervangen worden. Ik monteer het uitgekuiste ding en vul prompt mijn motor met water. Dichting kapot. Shit! Even draaien zonder uitlaatcollector, Het interieur vult zit met lekkere rook. Enfin, het water is er uit en ik vul preventief de cilinder met Olie.. Nog even draaien en ik bid alle zeegoden ....Hopelijk is dit genoeg en is er geen schade. Stommerik !
Een nieuwe uitlaatcollector wordt besteld. Bwajjaa, ne "gouden" he, je kent dat ! Woensdag wordt het ding gemonteerd. We zien wel.

Jean

Portugal februari 2010

Het nieuwe jaar 2010, zal wat stiller zijn dan 2009 , toch wat deze blog betreft. In tegenstelling tot wat jullie waarschijnlijk van de Billy en zijn crew verwachten, wordt 2010 geen voortzetting van de reis van 2009. Ik heb namelijk besloten mijn boot naar Belgie terug te (laten) brengen, niet over zee, doch wel over land. Een vervoerfirma komt Billy, zowat half maart ophalen om hem enkele dagen later terug van het koude Noordzeewater te laten proeven.
Voor velen onder jullie zal dit wellicht als een verrassing overkomen, maar niet treuren, nieuwe avonturen zijn over enige tijd ongetwijfeld terug in de maak.
24 februari vlieg ik dus met Ryan Air terug naar Povoa de Varzim. Ik heb een afspraak met Mr Isaac, om de Billy te ontmasten en heb verder 5 dagen uitgetrokken om de boot klaar te maken voor transport.
Met nogal wat vertraging, kom ik zowat tegen 9 uur 's avonds op de boot toe. Een ladder is vlug georganiseerd en tot mijn grote opluchting is alles droog aan boord. Buiten giet het en het weerbericht ziet er niet rooskleurig uit. Veel honger heb ik niet meer, ik rol mijn slaapzak uit en onder het zenuwachtige getik en geratel van loshangende vallen op de boten rondom mij, val ik nogal vlug in slaap.
25 februari; aanvankelijk nog regen maar al gauw komt een zonnetje piepen. Ik demonteer de giek, organiseer alle vallen. De mast staat klaar om gedemonteerd te worden en maak een begin met het afschuren van de romp. Verder komt ook het roer aan de beurt. Een paar liter zweet later, ligt alle antifouling in alle kleurkes van de afgelopen lagen/jaren op de grond... ; verdomme dat gaat niet echt vlug en makkelijk ondanks een gloednieuw afkrab-tooltje . Een stuk in de namiddag staat het blad toch volledig blank. Hmm... er zit een barstje in ter hoogte van de roeras. Met de elektrische vijl wordt een grote V naad geschuurd. Zo'n 5 cm breed en ruim een cm diep. Er wordt wat epoxy aangemaakt en een hoop glasmatjes gesneden en het terug opvullen begint. Een plastic zak wordt eroverheen gespannen voor de vorm, met wat tape en nog een extra grote zak daar nog eens overheen, een lampje van 25 Watt in de zak en een rol plaklint verder wordt alles stevig ingepakt tegen weer en wind. Warm en droog is het binnenin, het uitharden kan beginnen.
Verder de romp wat schuren, met masker op tegen het kwalijke antifouling stof, en tegen de avond kan een blauwe smurf eindelijk een doucheke pakken. Boodschappen zijn reeds deze morgen gedaan en de kip, salade, wat brood en een half flesje rode wijn worden aangesproken. Lekker.
De volgende morgen is het aanvankelijk nog droog. Ik wil de schroef demonteren , maar de eindbout houdt er na een halve toer mee op. Volledig vast. Hmm ! Ik probeer nog een en ander maar besluit toch nog maar eens de hulp in te roepen van Mr Isaac. Het eindigt er in dat de bout uitgeboord wordt. Een nieuwe wordt even later met een grijns aangeboden. Op die man kun je een huis bouwen. Alles terug OK. De Saildrive krijgt een nieuwe laag epoxyprimer. In de namiddag begint het terug te regenen, en nog niet zo'n klein beetje. Damned ! Ik verbijt mijn ongeduld en drink een rummeke... of twee... mmm, misschien ws er ook nog wel een derde ...
's Anderendaags storm, in de vroege morgen ga ik zoals vele Portugezen ontbijten in de nabije tearoom/bakkerij tegen de democratische prijs van zo'n 1,4 Euro. Twee lekkere koeken en een grote koffie met melk.
De wind trekt aan, tegen de middag waait het zeker 10 Bft. Overal over het terrein lopen mannen rond met lijnen, boten worden extra vastgemaakt. De masten van de scheepjes in het water liggen soms raar horizontaal, met elke windvlaag wat meer. De wind huilt, schreeuwt; vallen klapperen, tingelenals razend tegen masten. Hier en daar knalt een voorzeilzeil, scheurt plots middendoor, in een mum van tijd volledig kapot. De Billy staat als een paal, met de neus in de razende wind. Ik maak de giek met het grootzeil die in het gangboord ligt voor alle zekerheid toch maar met een lijntje extra vast. Het is moeilijk je staande te houden op het dek. De wind rukt aan mijn zeilpak. Mijn haar staat clownesk omhoog. Er zit niet veel anders op dan de storm uit te zitten. Tegen de avond is de wind al wat geluwd. Nachts valt hij bijna helemaal weg. Ik weet dan nog niet dat een groot aantal huizen in Porto onder water staan en dat diezelfde storm in Frankrijk het leven kost aan zeker 40 mensen, gewoon in hun huis verdronken door het wassende water na een dijkbreuk ten gevolge van het opgestuwde water.
Ik ga in een restaurantje iets eten. Op Portugese wijze wordt je tafeltje volgezet mat allerhande zaken waar je niet om gevraagd hebt. Brood, Mosselen, alijven, worstjes. Als je ze niet wil, raak ze dan niet aan. De kelner haalt ze met een uitgestreken gezicht even later terug weg. Wat een mop.
Geen sprake van de mast vandaag af te nemen uiteraard. De kans is verkeken. Ik vraag Mr Isaac dit te doen na mijn vertrek, als de windgoden wat uitgeraasd zijn. We spreken een prijs af.
De laatste dag alweer in Portugal. Nog wat afspraken worden gemaakt met de werf, met madame Marie van het sekretariaat, de sleutels en papieren van de Billy worden achtergelaten voor de chauffeur. Alles is klaar. Het regent alweer. Ik kan niks doen en voedt mijn ongeduld met gebaal.
Maandag vlieg ik terug naar Belgie, niet helemaal tevreden met het uitgevoerde werk, maar allez, alles is geregeld en ik hoop er het beste van.

Jean

4-9 december 2009; werken

Een winters, blitsbezoek aan de Billy. Enerzijds om wat onderhoudswerken uit te voeren, anderzijds omdat, toegegeven ik mijn bootje wel een beetje (veel) mis en ik mij er van wil vergewissen dat mijn vriend het goed maakt.

Het weerbericht is niet wat het zou moeten zijn alhoewel wij op vrijdagavond na aankomst gerust in een truitje doorheen de straatjes van Pavoa de Varzim kunnen lopen. Het is echt een lekker weertje. Op de dijk staat een fikse wind en ik beklaag het mij al een beetje dat de boot op het droge staat. Hela! t is om te werken dat we hierheen komen he !

In de lokale supermarkt doen we wat inkopen. Wat groeten, een stuk kip voor de Tajine, mosselen zijn er vandaag niet. Morgen zegt de madam.

Zaterdag gaan de sluizen open ( die van de hemel ) en t is verdorie de ganse dag aan het gieten. Tsjaah ! Na een tweede natte broek besluit ik niet meer buiten te komen en begin de salontafel een vernisbeurt te geven. Erna haalt haar loopschoenen boven. Nu ? t Giet ! .... Ja, doen he ! k Kan haar toch net tegen houden.

Met een stuk krabstaal worden de oude vernislagen verwijderd. Leuk werkje... voor een minuut of tien toch, maar als ik na een tweetal uren nog maar halfweg zit vervloek ik mijzelf. k Ben weer aan iets begonnen... Doorgaan Dekeyser ! Je bent nu bezig. Tegen drieen, ik kan mijn armen niet meer opheffen is de klus geklaard. Na het avondeten nog wat lezen en vroeg naar bed. De wind huilt in het want, maar we staan veilig en stil op de kant, dus niet klagen.... Net voor het slapen gaan een eerste vernislaag. Oei, dat precies blinkende vernis... op het potteke staat nochtans "Satin"... sneldrogend...mijn gat ! Precies ne caramel. Hmmm !! Gelukkig is dit nog maar de eerste laag en het zal toch een paar laagskes nodig hebben. Ander potteke kopen dus...

Zondag nog steeds regen en wind ! Storm op zee en verschrikkelijk hoge golven lopen hier op de kust kapot. Hawai... lijkt het wel, maar de temperaturen zijn er niet. Maandag wordt het beter, hopelijk want anders zijn we voor niks hierheen gekomen.

Maandag biedt zich aan met een waterzonnetje. 18 graden, niet slecht. Ik doe wat halfslachtige pogingen met een verfkrabber de oude anti-fouling te verwijderen maar beperk mij na wat probeersels tot het roerblad en de saildrive. Verder wordt de schroef verwijderd en met wat (veel) assistentie van Isaac van de werf krijgen we de saildrive open. De schroefasdichtingen zijn inderdaad vernield 'en worden vervangen. Boeltje terug ineen. Schroef terug gemonteerd en een nieuwe zinkanode kan zijn werk weer doen in 2010. Mooi ! Ik ben een zeer !!!! tevreden schipper.

Dinsdag is al weer onze laatste dag en er moet nog wel een en ander gebeuren..... Ik schuur de volledige antifouling met een schuurmachine. Ongezond werkje. Stofmasker dragen is geen overbodige luxe.

Verder wil ik ook nog mijn rekening bij de werf betalen .. onmogelijk want er is vandaag geen kat te zien. Tedju, een feestdag... een katholieke blijkbaar. Acht december ? Geen idee welke heilige er vandaag jarig is. Sinterklaas is het niet want die kennen ze hier niet...

In de namiddag toch nog even een wandeling langs de dijk. De wind is afgenomen maar de deining blijft. Veel Portugezen flaneren in hun zondagse pakje rond.

's Avonds mosselen en ... vuurwerk ! Leuk. Het is lekker warm nu. Voor morgen geven ze 20 graden, maar ja, we gaan al terug naar huis.

The End

Onze laatste vakantieweek in Portugal begint slecht met een 180° weersverandering. Regen, wind en Belgische temperaturen. Gelukkig duurt het niet lang en vanaf maandag is de zomer terug. Wij profiteren er van om nog eens her en der te gaan in de omgeving.
Een busrit naar het historische stadje Guimaraes, met een kamikazepiloot achter het stuur van een aftandse bus. Wij moeten ons nu en dan schrap zetten in de bochten en arriveren na anderhalf uur zwetend, een beetje zeeziek maar gelukkig nog levend in het stadje, dat in 2010 Europese Culturele hoofdstad wordt. Het is er aan te zien want overal zijn werken aan de gang om o.a. de wegeninfrastructuur aan te passen. Grote parkings verrijzen overal.
Het is hier waarlijk de moeite, kasteeltjes, monumentale gebouwen, nauwe straatjes, gezellige terrasjes allom. We genieten van al dit moois nu het hier nog rustig is. Op de terugweg gelukkig een andere chauffeur met een splinternieuwe bus. ( ja, die vorige durfden ze gewoon geen nieuwe geven ) We genieten van de terugweg nu we eens rustig kunnen rondkijken. De bus stopt om de 200 m. Mensen stappen op en af en het is al donker als we terug bij de Billy komen.
We gaan tijdens onze laatste week ook nog eens terug naar Porto, met de metro dit keer voor alle veiligheid. ... We zakken, na het doorkruisen van vele nauwe straatjes toch nog eens af naar de Douro, maar gaan geen Porto meer proeven. We eten in een overvol restaurantje met het idee; veel volk dus hier zal het wel goed zijn, maar moeten toch weer toegeven dat we op de Billy beter eten... wat is er toch aan de hand met al die restaurantjes ?
Het weer blijft goed en ik heb een afspraak om op donderdagmiddag de Billy uit het water te halen. Dat heeft nogal wat voeten in de aarde gehad. Ik had eigenlijk al een halve afspraak met de man van de eerste firma ( Tomané) , maar die kon me geen exacte datum geven wegens het slechte weerbericht. Ik vond dit toch al een beetje raar, maar toen ik eens informeerde bij wat andere zeilers bleek dat de twee firma een stuk goedkoper was, beter materiaal had om de boot op te bokken en gewoon betere afspraken maakte. Ik terug naar de eerste om toch eens te polsen... ja, sorry maar ik heb geen bok meer en het gaat niet en ja, de prijs, dat is wat het is... Sèg ! Laat maar hoor. Ik naar dienen andere mens. No problem sir. thursday afternoon and the price is €40/month for the craddle. Please go to the office and do all the necessary paperwork with the girl at the office. Voila, zo moet het. Alles in één keer geregeld. Dien andere vent kom ik even later weer tegen en hij vraagt me hoe het gegaan is. Geen problemen zeg ik ... en een stuk goedkoper dan jouw prijs voeg ik er aan toe. Hij trekt zijn schouders op. Snap jij dit nu ?
Enfin, we genieten nog van de laatste dagen mooi weer en donderdag op de afgeproken tijd komen twee man op de Billy om te helpen. We varen naar de achterkant van de haven, de lift komt er aan op een sukkelgangetje. Een uurtje later hangt de Billy in de singels. Op het gemakske gaat het naar het terrein. De "craddle" (gloednieuw) staat al klaar, maar de lift geraakt niet door twee geparkeerdde boten door. We verhuizen naar een

ander plekje en daar kan het wel. Tegen vieren staan we. Alles op het gemak en met de nodige mankracht. Er zijn zeker 5 man mee bezig. De boot ziet er goed uit. Weinig aangroei. Mooi ! Met

de hogedrukspuit wordt de volledige romp zuiver gemaakt, klaar voor de volgende laag antifouling in april. Met de hulp van de werfbaas laten we nog de olie van de saildrive af. Hmm... Dat ziet er niet goed uit. Het is te laat geworden om hier nog verder aan te werken, maar de dichtingen van de schroefas moeten dringend vervangen worden als ik kom in december . Ter bescherming van de saildrive vul ik die terug op met verse olie. De boot wordt verder opgeruimd en klaargestoomd voor zijn winterverblijf. Snik !
Een laatste rustige nacht op een stilliggende boot en op vrijdag tegen halfnegen vertrekken we naar de luchthaven. Vliegertje op ... Belgie...

En Turelureluut, 't vertellingske is uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuut !!!!

Jean

eind oktober; Mijn laatste week in Portugal

De hele nacht (24-25/10) heeft het geregend. Bovendien is het mistig. De mist-sirene op het havenhoofd heeft mij en vooral Erna een paar keer in de nachtrust verstoord en heeft deze morgen een hese keel. Het is warm maar een beetje onaangenaam wegens de 100% vochtigheid. Als het tegen de middag toch wat opentrekt profiteren de Fransen die hier aan de andere kant van de steiger liggen om te vertrekken. Zijn willen zuid. Een uurtje later puffen ze weer binnen. Het is terug volledig dichtgetrokken en het begint weer te regenen. Erna gaat in de rij staan om de wasmachine en droogkast van de club te gebruiken en na de middag gaan we toch een wandeling doen. Veel plezier is er niet aan en al gauw zitten we achter de koffie in een barretje op de dijk. ’s Avonds klaart het eindelijk op. Op de dijk van Pavoa de Varzim staat een volledige muur met de voor Portugal zo typische faience tegeltjes die de geschiedenis van het vissersdorp van weleer uitbeelden, een vissersverleden die vooral bepaald werd door de nukken en de grillen van de zee…..
Met de uurverandering, die ook hier in Portugal doorging, zal het vroeg donker zijn.
Hopelijk kan ik morgen alles regelen om de Billy op de kant te zetten.
We hebben voor de rest vanaf maandag fietsen gehuurd en plannen ook nog een busritje naar Viana do Castela en Guimaraes….

een beetje statistieken....
Zoals steeds op het laatste van een reis, zijn enkele nabeschouwingen wel op hun plaats. Het is bijna niet te geloven, maar die ongelooflijk lange periode van zes maanden is bijna achter de rug. Al wat nu nog rest is de boot klaar maken voor zijn verblijf hier in Portugal gedurende de winter 2009 - 2010.
De zomer lijkt ook gedaan, alhoewel er voor de komende dagen terug wat zon en temperaturen boven de 20 graden voorspeld worden. Nu de eerste winter-stormdepressie die westelijk van mijn positie op de Oceaan wat doorgeschoven is en nu in Belgie voor regen en wind zorgt, ben ik nu toch stilaan bezig met de laatste voorbereidingen. De beslissing is zowat gevallen. De boot gaat de kant op. Verblijf in het water is niet aan te raden wegens de grote deining die hier met slecht weer binnenkomt en de landvasten zodanig belast en verslijt, dat enkel een regelmatige controle en vervanging schade kan verhinderen. Ondanks dat ik voor deze winter toch een paar bezoeken aan de boot gepland heb, (goedkope vliegticketten naar Porto via Ryan Air) zou ik toch nooit echt gerust zijn met de boot in het water.

Statistieken dus... voor wat ze waard zijn en momenteel in mij opkomen.

Aantal afgelegde zeemijlen sinds Oostende; 2164.... lijkt niet veel he, en dat is ook zo, maar het is wat het is en ik heb van iedere mijl genoten. Achteraf denk ik wel eens dat ik in verband met het weer dat we nu hebben, toch beter wat zuidelijker naar de Algarve doorgestoken had, maar ach...Volgens jaar komt ook nog....

Aantal Motoruren; 210 !! Dit is voor een zeilboot op het eerste zicht wat veel, maar volledig op rekening te schrijven van het weer van de zomer 2009 met grote periodes met weinig of geen wind aan de Spaanse Noordkust en ook in de Rias. Als ik dit motorgebruik doorreken naar de gevaren afstand, moet ik met een gemiddelde snelheid van zo'n 4 Mijl/uur op motor ongeveer aan 800 zeemijl komen, wat bijna de helft van de afgelegde afstand zou betekenen. Tsjaa, ...
Aan een verbuilk van ongeveer 0,6 l /uur betekent dit verder ongeveer 120 l Diesel die verstookt werd.

Ankeren; enkel op plaatsen waar dit veilig en mogelijk was. Voor de rest werd meestal in Marina's en aan de Spaanse Noordkust gewoon aan de kaaimuur ( gratis) aangelegd. Ankeren lijkt zeer romantisch en dat is het ook, maar enkel als de weersomstandigheden dit toelaten. Bij slecht weer en hoge zeegang zorgt het bij alle lichtslapers en vooral bij de schipper toch steeds voor een portie stress en daarbij horende slechte nachtrust...

Grootste trip; La Rochelle (Frankrijk) naar San Sebastian (Spaans Baskenland). 180 mijl in ongeveer 36 uur met op de eerste dag 108 mijl/24h zeilend afgelegd.

Kosten in de Marina's/nacht;. Goedkoopste; Camarinas aan € 9 Euro/Nacht en als duurste Sanxenxo aan €25/nacht in het hoogseizoen... maar alles doorheen genomen een gemiddelde van € 15/nacht aan de Spaanse kusten wat redelijk lijkt als je dit onder zijn drieen kunt delen, maar een grote hap uit de scheepskast neemt op de momenten dat je alleen bent.

Solo zeilen of niet; over de ganse periode zal ik ongeveer iets meer dan 1/3 van de tijd solo gevaren hebben, wat, zeker in de laatste periode van de reis meer dan voldoende was. Ik ben dus blijkbaar niet echt een solozeiler "pur sang" en ik heb geleerd dat ik er in die periodes goed aan doe iedere dag of toch zoveel mogelijk te varen. Op zee verveel ik mij niet. In de haven; nou ja, "tegen het ponton klappen" zoals Chris van de Zwerver, doe ik wel nog niet , maar allez....

Drank(mis)verbruik... geen statistieken zoals gewoonlijk...maar met vooral de plaatselijke wijnen op de menu kon er geen tekorten vastgesteld worden... verder werd de Rumvoorraad steeds op peil gehouden zodat ook langs die kant geen klachten konden ontstaan.

Eten; op de Billy wordt goed gegeten en gedronken.. … en ik heb geen klachten gehoord... Er wordt bovendien naar gesteefd vooral gezond te koken, met veel groeten,vooral veel vis, meestal met wat de streek en het seizoen te bieden hebben, steeds vers op de plaatselijke markten gekocht. Langoustines en spinnekrabben in Bretanje, Bonito en Sardines aan de Spaanse Noordkust, Mosselen in de Spaanse Ria's, ... verder rijpten steeds wel enkele plaatselijke kazen in de voorraadkasten, hingen chorizoworsten te drogen in de kajuit en begon een recept op de Billy steevast met; "Snipper een ajuin en een paar teentjes look" en doe daar vervolgens....

Schade; op een defecte startermotor, wat kleine prutsen en het delamineren van het bijbootje na, werden geen serieuze schades vastgesteld. Leuk he ?

Heb ik er van genoten ? Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa !!!!!!!! en ik denk dat mijn talrijke opvarenden dat ook gedaan hebben. .... Ik hoop jullie volgend jaar allemaal zeker terug te zien..... voor de nieuwe avonturen van de Billy.

Met dank aan ....

21 oktober; storm in Pavoa ....

Een zware storm op de Atlantic, ten Westen van Portugal, zorgt voor hoge golven op dit stuk van de Portugese kust, en als ik zeg hoge golven, dan zijn het inderdaad joekels die hier op de kust afkomen Volgens het weerbericht is er een deining van wel 4 !! meter, en dat lijkt mij niet overdreven...Zie foto's. . Er staat een zeer zware branding in de havengeul. Brr, Hier zou ik niet willen in terecht komen met de Billy. Dit zou vast en zeker het einde betekenen. De haven is geslotenen dat is begrijpelijk. Nochtans is de wind hier op de kust nog redelijk, ik schat zo'n 5 a 6 Bft, maar verder in zee spookt het volgens de grib files met meer dan 40 knopen ongezond hard.
De ligplaats in de haven is wiebelig, maar niet problematisch en dat stelt mij ietwat gerust wat het verblijf van mijn boot deze winter betreft. Verder doen de Marineros hier inderdaad elke morgen hun ronde en trekken hier en daar een landvast wat aan, controleren op een andere plaats de lijnen, wat mij toch ook ietwat geruststelt.
Ik ga een wandeling maken langs het strand. Heerlijk, net het strand van Bredene, bij een winterstorm, alleen zijn de golven hier echt monsterlijk. Ik zoek ook een kapper, maar tot nu toe zonder succes. Ofwel zit er te veel volk, ofwel staat het mij gewoon niet aan. Verder nog wat kleine boodschappen doen. Een gasfles omruilen, "las Tardes" (=Spaans) mag ik er achter komen. Vullen die zelf wss.In de namiddag begint het te regenen, de wind huilt en ik blijf op de Billy, wat lezen en deze blog opstellen. Ja, dit loopt nu toch wel echt op zijn eind he ? Dat zal wel even wennen zijn... Terug werken vanaf 2 november....
Voila, de regen is over, ik ga nog even naar de zee kijken....
Tot later
Jean

18 en 19 en 20 oktober. 't begin van het eind

De Billy blijft dus hier. Of de boot ook daadwerkelijk in het water blijft of niet zal afhangen van het resultaat van de storm die voorspeld is voor volgende dagen. De ene zegt Pief, de ander Poef. Volgens de een zou de deining hier zelfs aan de pontons goed voelbaar zijn, volgens de man van de Marina valt het reuze mee en zouden vooral het eerste ponton er wat last van hebben. Billy ligt aan Ponton 3 met de neus naar het zuiden, de richting van de harde winden in de winter. Bovendien zijn zij 24/24h aanwezig om eventuele problemen op te lossen, maar dat is uiteraard geen verzekering.
Als ik naar de manier kijk waarop de boten op de kant opgebokt zijn heb ik de neiging een waterverblijf te prefereren. Een boot is gemaakt om in het water te liggen en puntbelastingen op de romp zijn nergens goed voor.
Hoe dan ook, de Billy moet toch nog even de kant op, om de dichtingen van de schroefas van mijn saildrive te vervangen. Reeds enige tijd lijkt er na enige draaiuren wat water in de olie te komen en ik wil dit opgelost hebben voor de winter, en zeker voor volgend seizoen. Ik heb dit eigenlijk al te lang uitgesteld. Deze week kan het niet meer wegens de aankomende depressie, wat kraanwerk een te gevaarlijke aangelegenheid maakt. Begin volgende week hebben ze mij beloofd. We zullen zien.....
Op de voorlaatste dag van het verlof van de crew wordt dus niet meer gezeild. Dit was eigenlijk zo voorzien, en deze dag wordt door Winnie en Johan gebruikt voor een bezoek aan Porto. Tegen Tienen vertrekken ze met de metro naar het oude centrum. Ik besluit niet mee te gaan en begin al het een en ander op te ruimen. Van de (voorlopig ?) laatste mooie dag wordt gebruik gemaakt om het bijbootje eens op te poetsen en het BB motortje eens terdege te spoelen door hem te laten draaien in de gele wastobbe, dit met zoet water natuurlijk. Verder worden de landvasten op een zo goed mogelijke manier belegd, het grootzeil properkes opgevouwd en afgedekt. De achterkoffer in de kuip waar de zeilen en alle touwwerk zit, heeft een herschikbeurt meer dan nodig. Enfin, ik weet dus wat gedaan.
In de jachthaven, even verderop ligt een houten bootje, een klassieker met kotterzeil en gaffel met prachtige lijnen. De Billy is weer hopeloos verliefd. Geen wonder als je de naam van deze adellijke dame leest…… Billy en Billiken….
Tussendoor worden ook nog eens boodschappen gedaan en de eerste voorbereidingen voor het "laatste avondmaal" worden getroffen. Langoustines met knoflook, een hele “casserole” vol, kwestie dat ze Winnie en Johan "rieken" aankomen in Belgie. Natuurlijk hangen reeds een paar uur twee flesjes Vinho Verde aan een touwtje in het koelende zeewater te wachten.
19 oktober; er wordt vroeg opgestaan op de Billy. Acht uur en het is nog niet eens klaar ! Nog een goed ontbijt en daar gaat de laatste zeilcrew van het seizoen Belgie-waards. Ik loop nog even mee tot aan de metro, amper een kwartiertje lopen van de boot.
Ik ga verder met mijn opruimkoorts, lijstjes worden opgemaakt, afspraken gemaakt met de Marina en de bootlift. Tegen de avond trekt het dicht en komt een harde wind pozetten, die de hele nacht door de jachthaven beukt. In het begin liggen we nog betrekkelijk stil, doch tegen de morgen zit er dan toch wat beweging in. Ik schat windkracht 8. Valt eigenlijk mee. Hmmm !
20 oktober
De wind is weggevallen maar komt een uur later terug uit Noordelijke richting en trekt aan. Dju ! de Zomer is gedaan, het is mooi geweest. Ik ga boodschappen doen, een gasfles zoeken en een koppelstukje om mijn waterslang aan te sluiten. Nog maar eens laten hangen in de vorige haven. Slechte punten Dekeyser.
Wat vooral leuk is aan een nieuwe haven, een nieuw land vooral, is dat de verwondering terugkomt. Ik betrap mezelf er op dat ik met een big smile over straat loop, dat ik weer zin heb overal mijn neus in te steken. Portugees spreken of niet, ik trek het mij niet aan. In de supermarkt bestel ik een halve gebakken kip. Ik leuter iets over pollo ( Spaans) in een poging tot… Zegt het madammeke doodleuk; vous voulez un poulet ? Ik opgelucht , bwaah oui , svp! Blijkt dat die mevrouw 30 jaar in Tours heeft gewoond en dus vloeiend Frans spreekt. Ik koop ook een fles Rum; “Cachaça”, uit Brazilie; ik heb Johan daar iets over horen zeggen en hier is dat verkrijgbaar. Niks geen Havana Rum meer noch Bacardi. Cachaça dus. K Zal ’t laten weten als ze ok is.
Een half uur later zie ik in een uitstalraampje een koppelstuk voor mijn waterslang liggen. Ik naar binnen. Een oud meneerke; “Bon Diaz” en verder geraak ik niet natuurlijk, maar met gebarentaal krijg ik het koppelstukje mee aan de ongelooflijke prijs van € 30 cent.
En nu ga ik mijn kieken opeten….

Tot later…

17 oktober; naar Pavoa de Varzim - eindstation 2009

Als wij de morgen van de 17e opstaan, is het net of de winter ingetreden is. Koud ! Op weg naar de douches vriezen mijn tenen zowat uit mijn sandalen. Het is en blijft nochtnans nog steeds mooi weer, maar de lange nachten met open hemel sturen de temperaturen in vrije val naar beneden. Het duurt nog tot tegen tienen vooraleer de zon ons terug dat zomerse gevoel geeft.
Als we willen wegvaren zitten we op één meter van de steiger vast in het slijk. Hmm, het is laag water en er is momenteel geen doorkomen aan. Na een paar vruchteloze pogingen er toch doorheen te ploegen op motorgeweld geven we het op. De havenmeester , die er ondertussen ook bijgekomen is , verontschuldigt zich wel honderd keer. Wij maken er niet zo'n punt van en gaan nog eens het stadje verkennen. Dit onvoorziene oponthoud, is helemaal niet erg, want hier in Viano do Castelo is toch wel wat te zien. Een typisch Portugese bouwstijl, mooie historische gebouwen, en overal op de pleintjes zijn speciaal voor ons vandaag folklore feesten aan de gang met zang, dans en traditionele kledij.
Ik zoek toch maar even een internetcafé op en zet de blog van de afgelopen dagen op het net. Even later spring ik ook nog eens een GSM winkel binnen en schaf mij een Portugese SIM kaart aan ter vervanging van mijjn defecte Proximus exemplaar. Prachtig zo'n ultramoderne GSM met alle mogelijke functies, waarvan momenteel nog enkel het fototoestel werkt. De rest, GSM, GPS, Internet, Wifi enz... is allemaal OOS. De vooruitgang is niet te stuiten....Pfffttt ...
Tegen twaalven is het water voldoende gestegen om ons de rivier op te sturen. Mooi warm weer maar geen wind. We tuffen in zuidelijke richting. Na de middagboterham komt de wind en de "Geel Groene" kleurt de hemel. Wij genieten aan een vaartje van om en bij de vier knopen van het rustige zeetje en de voorbijtrekkende kustlijn. De boeien van de golfgenerators komen in zicht, maar de generators zelf, 120 m lange en 3 m diameter rode buizen, waain dmv de golfbeweging elektriciteit opgewekt wordt, krijgen we niet te zien. Tjiens.... Gezonken zeker ?
In de verte komt het einddoel voor vandaag, Pavoa de Varzim in zicht. Het lijkt Oostende wel. Hoogbouw... Dicht bij de jachthaven is ook een historisch centrum.
Hmm ! de haven ziet er mooi en goed onderhouden uit. We worden gastvrij ontvangen en nog geen 5 minuten na aankomst liggen we op een super plaats aan het ponton. Ik informeer eens naar de winterprijzen in deze op het eerste zicht goed gerunde Marina en ontdek dat een zes maands verblijf hier nog een stuk goedoper is ( het verschil is de antifouling voor 2010) (€530 voor zes maanden in het water, elektriciteit en water inbegrepen, gratis Internet) dan in het 10 mijl verder gelegen Leixoes. Pavoa ligt bovendien op het einde van de Metroverbinding naar Porto en naar de Luchthaven. Bovendien heeft deze Marina super sanitair en ook alle nodige technische ondersteuning die een zeiler kan wensen. Ik besluit er een nachtje over na te denken, maar weet eigenlijk nu al dat de Billy hier zal overwinteren....
Boodschappen doen en 's avonds brouwt Winnie een super Chili Con Carne. Vinho Verde bij het aperitief en een rood wijntje bij de Chili....zeilers zijn contente mensen ....
Slaapwel
Winnie, Johan, Jean Snuuuuuuuuuuurk !!!