SY Billy

Billy is back again

2011-07-06T14:17:00.015+02:00

Na een sabbathjaar om de Billy te laten rusten van zijn grote voyage in 2009 ....ahum.... wordt mijn bootje eindelijk eens terug onder handen genomen..... en dat het nodig is kun je zien aan de bijhorende foto's.... Rust roest is maar al te duidelijk.

Dure antifouling, bij de tewaterlating in april 2010 aangebracht... het spul kost ieder jaar zo'n 20% duurder - ten spijt, is de aangroei massaal. Dat komt er van hé. Zelfslijpende antifouling werkt blijkbaar enkel als je daadwerkelijk vaart met je boot.

Soit, dit jaar beloof ik mezelf op mijn plechtige communiezieltje dat Billy-lief nu en dan terug het ruime sop mag kiezen. De verkoopplannen zijn nog niet helemaal van de baan, zo'n vuile boot is trouwens voor een potentiele koper niet echt aantrekkeljk... maar we zien wel.Eerst staat er dus een grote schoonmaak en onderhoudssessie op het programma. Ik ben verdomme beschaamd.. Zo vuil en onderkomen ziet de boot er uit.....Tssss...Een eerste begin wordt gemaakt door op de RYCO kar met grove middelen (hoge drukspuit) het witte kokervolkje tegen de vlakte (Ryco slip) te spuiten. Een zwarte antifouling wordt professioneel gemixt en uitgesmeerd en voila... den onderkant ziet er toch al weer deftig uit. Schroef niet vergeten, ook de logvinnetjes krijgen een spaarzame beurt. De Billy kan zelfs op eigen motorkracht terug naar de steiger. Als je de foto's ziet, begrijp je wel dat ik assistentie van schipper Kurt nodig had om deze morgen tot op de kar te geraken. Er was geen enkele, echt geen enkele voortstuwing meer.
Een weekje later wordt er warempel zelfs al eens gezeild. Johan van de Seagull is in plein form en vliegt mij letterlijk en figuurlijk voorbij. Johan heeft de ganse winter geslist en geschuurd aan zijn romp en dat is er aan te zien.
Toch eens een nieuw fokje kopen en de romp een volgende winter ook eens onderhanden nemen ? Pfttt. zo lastig hé?
Allez,

groeten,

Jean

Oostende, Belgie, 29 maart 2010

2010-04-20T14:43:00.008+02:00

Billy is home again.....

Vervoersmaatschappij Altead uit Aartrijke, Ichtegem is van zijn woord. Meneer, Uw boot zal terug Belgische bodem "betreden" voooor eind maart. En zo geschiede...
Na wat gehassel ivm de afspraken met de kraan en een standplaats om nog wat achterstallig verfwerk uit te voeren bij Noordzee kranen, wordt op de valreep een plaatsje gevonden bij Jachtwerf Versluys. Jacky heeft nog een bok en een plaatsje voor de deur is rap gevonden. Veel boten zijn met het begin van de paasvakantie al terug het water in.
Voor alle zekerheid bel ik op 29/3 nog eens naar "planner Yves" en zowaar, de Billy is om 08:15h gespot ( via de GPS tracker van de vrachtwagen) in Middelkerke en kan dus ieder moment arriveren.... Tegen negen uur komt de kraan aangereden doch nog steeds geen boot te zien. Nog maar eens bellen en ja, Billy staat voor ... het Staf Versluys Centrum ??? in Bredene. Mijne frank valt en ik bel de chauffeur dat ik mijn boot niet in het Cultureel centrum , maar wel op de Jachtwerf Versluys wil afgezet zien. Haha, wat een mop. Enfin, een half uurtje later hangt mijn trots in de singles en wordt opgebokt. Er is nergens schade, de mast is perfect ingepakt ( dank je wel Mr Isaac) en tegen 10-nen kan het werk beginnen.
Hummm... Er moet toch nog één en andere gebeuren.
Eerst het onderwaterschip maar eens verder opschuren.. Na een half uurtje zie ik er weer als een blauwe Smurf uit. Leuk. Ik draag wel een masker maar heb mijn handschoenen vergeten. Blauwe pootjes dus ook. In de komende dagen worden nogal wat uurtjes doorgewerkt. Het volledige paasweekend en ook vele avonden ga ik verder. Het is best gezellig op de werf. Er zijn nogal wat bekenden hun trots terug vaarklaar aan het maken. Jan van de Brisinga heeft nieuwe scepters geplaatst en een stuk rot ( staal) weggewerkt. Geen sinecure onder een houten teak dek . Ronny, mijn nieuwe buurman in de RYCO heeft zijn nieuwe aanwinst (Comet) prachtig afgeschuurd en nogal wat nieuwe kabels in zijn mast aangebracht. Johan, mijn andere buurman heeft ook een nieuwe aanwinst, nl een houten 10 m jacht, klassieker tot in de toppekes van haar flanken met nogal wat werk aan. Het volledige interieur moet terug geinstalleerd worden.. Mnjaaa, dat zal nog wel efkes duren. Gelukkig heeft hij nog zijn andere houten folkboat.
Verder is er Alain, die zich deze winter "geamuseerd " heeft met het volledig herprofileren van zijn kiel... ik sta sprakeloos over zoveel minutieus werk, maar daar hoef ik van Alain eigenlijk niet verwonderd over te zijn. Had hij nu nog wat tijd over of wat ? In ieder geval, is de volledige zachte antifouling laag verwijderd en vervangen door een harde soort. Straks nog wat schuren verklaart hij lakoniek.. Ik wrijf eens over de nu al als een "kinderpoepke" gladde romp en vraag me af of hij nu aan het lachen is of niet ! ??
Ook aan de Billy gaan de werken ondertussen door. De saildrive en het roer worden nog van een laagje extra epoxyprimer voorzien, nog wat schuren, niet zo zot veel meer, ik ben sneller tevrden dan Alain en op een mooie dag wordt een donkerblauwe antifouling gezet. 's Anderendaags lamme armkes wrijven om de romp boven de waterlijn in de was te zetten. Het wordt mooi.
Nu nog de mast.. Een nieuwe VHF antenne + kabel, een nieuwe windmeter van NASA ( de oude van Raymarine heeft de geest gegeven en ik kan 4 NASA exemplaren kopen voor de prijs van één Raymarine... pffft .... en allez, ook een Tricolor staat vanaf nu mooi te wezen bovenin, alles met splinternieuwe kabels. Er wordt nog even aan gedacht om ook het "led" ankerlicht bovenaan te monteren maar dit lijkt me een beetje te druk en bovendien heb ik mijn ankerlicht liever wat lager. De oplossing die ik tot nu gebruik, nl. losse montage enkel bij ankeren, met een elastiek boven op de giek gebonden lijkt me eenvoudiger en beter en je hebt er bovendien nog wat aan als je op een donkere nacht even moet pipi doen, .... mnjaaa... te veel details misschien ?
Bij momenten verandert het interieur van de Billy in een slagveld. Even veel keren wordt het zooitje terug opgeruimd.
Woensdag 14 april, iets meer dan twee weken na de aankomst in Oostende, gaat Billy terug zwemmen. Ik bel naar de visserijsluis en we mogen "erdoor" voor de luttele som van € 12, 5 ... " Ze zien zieder zot zekerst ? De sluiswachter heeft zijn orders gekregen van 't Stad !! Niks aan te doen. Een beetje kwaad verlaat ik het sluiscomplex. Dat belooft voor als we "ooit" met de RYCO" moeten verhuizen. Ik hoop op "NOOIT" .... Afzetters !
Er komt verdacht weinig water uit de uitlaat... wat nu weer ? Bij aankomst in de RYCO wordt de waterpomp geopend. De nieuwe propeller ziet er goed uit ... Ik haal voor alle zekerheid nog een nieuwe uit de vorraadkast maar geen "avans".. Het deksel van het pomphuis wordt omgekeerd gemonteerd doch dat lijkt ook geen oplossing. De uitlaatcollector wordt gedemonteerd en zit vol zand en roest. Het ding ziet er eigenlijk niet meer uit en moet zeker vervangen worden. Ik monteer het uitgekuiste ding en vul prompt mijn motor met water. Dichting kapot. Shit! Even draaien zonder uitlaatcollector, Het interieur vult zit met lekkere rook. Enfin, het water is er uit en ik vul preventief de cilinder met Olie.. Nog even draaien en ik bid alle zeegoden ....Hopelijk is dit genoeg en is er geen schade. Stommerik !
Een nieuwe uitlaatcollector wordt besteld. Bwajjaa, ne "gouden" he, je kent dat ! Woensdag wordt het ding gemonteerd. We zien wel.

Jean

Portugal februari 2010

2010-02-27T16:53:00.008+01:00

Het nieuwe jaar 2010, zal wat stiller zijn dan 2009 , toch wat deze blog betreft. In tegenstelling tot wat jullie waarschijnlijk van de Billy en zijn crew verwachten, wordt 2010 geen voortzetting van de reis van 2009. Ik heb namelijk besloten mijn boot naar Belgie terug te (laten) brengen, niet over zee, doch wel over land. Een vervoerfirma komt Billy, zowat half maart ophalen om hem enkele dagen later terug van het koude Noordzeewater te laten proeven.
Voor velen onder jullie zal dit wellicht als een verrassing overkomen, maar niet treuren, nieuwe avonturen zijn over enige tijd ongetwijfeld terug in de maak.
24 februari vlieg ik dus met Ryan Air terug naar Povoa de Varzim. Ik heb een afspraak met Mr Isaac, om de Billy te ontmasten en heb verder 5 dagen uitgetrokken om de boot klaar te maken voor transport.
Met nogal wat vertraging, kom ik zowat tegen 9 uur 's avonds op de boot toe. Een ladder is vlug georganiseerd en tot mijn grote opluchting is alles droog aan boord. Buiten giet het en het weerbericht ziet er niet rooskleurig uit. Veel honger heb ik niet meer, ik rol mijn slaapzak uit en onder het zenuwachtige getik en geratel van loshangende vallen op de boten rondom mij, val ik nogal vlug in slaap.
25 februari; aanvankelijk nog regen maar al gauw komt een zonnetje piepen. Ik demonteer de giek, organiseer alle vallen. De mast staat klaar om gedemonteerd te worden en maak een begin met het afschuren van de romp. Verder komt ook het roer aan de beurt. Een paar liter zweet later, ligt alle antifouling in alle kleurkes van de afgelopen lagen/jaren op de grond... ; verdomme dat gaat niet echt vlug en makkelijk ondanks een gloednieuw afkrab-tooltje . Een stuk in de namiddag staat het blad toch volledig blank. Hmm... er zit een barstje in ter hoogte van de roeras. Met de elektrische vijl wordt een grote V naad geschuurd. Zo'n 5 cm breed en ruim een cm diep. Er wordt wat epoxy aangemaakt en een hoop glasmatjes gesneden en het terug opvullen begint. Een plastic zak wordt eroverheen gespannen voor de vorm, met wat tape en nog een extra grote zak daar nog eens overheen, een lampje van 25 Watt in de zak en een rol plaklint verder wordt alles stevig ingepakt tegen weer en wind. Warm en droog is het binnenin, het uitharden kan beginnen.
Verder de romp wat schuren, met masker op tegen het kwalijke antifouling stof, en tegen de avond kan een blauwe smurf eindelijk een doucheke pakken. Boodschappen zijn reeds deze morgen gedaan en de kip, salade, wat brood en een half flesje rode wijn worden aangesproken. Lekker.
De volgende morgen is het aanvankelijk nog droog. Ik wil de schroef demonteren , maar de eindbout houdt er na een halve toer mee op. Volledig vast. Hmm ! Ik probeer nog een en ander maar besluit toch nog maar eens de hulp in te roepen van Mr Isaac. Het eindigt er in dat de bout uitgeboord wordt. Een nieuwe wordt even later met een grijns aangeboden. Op die man kun je een huis bouwen. Alles terug OK. De Saildrive krijgt een nieuwe laag epoxyprimer. In de namiddag begint het terug te regenen, en nog niet zo'n klein beetje. Damned ! Ik verbijt mijn ongeduld en drink een rummeke... of twee... mmm, misschien ws er ook nog wel een derde ...
's Anderendaags storm, in de vroege morgen ga ik zoals vele Portugezen ontbijten in de nabije tearoom/bakkerij tegen de democratische prijs van zo'n 1,4 Euro. Twee lekkere koeken en een grote koffie met melk.
De wind trekt aan, tegen de middag waait het zeker 10 Bft. Overal over het terrein lopen mannen rond met lijnen, boten worden extra vastgemaakt. De masten van de scheepjes in het water liggen soms raar horizontaal, met elke windvlaag wat meer. De wind huilt, schreeuwt; vallen klapperen, tingelenals razend tegen masten. Hier en daar knalt een voorzeilzeil, scheurt plots middendoor, in een mum van tijd volledig kapot. De Billy staat als een paal, met de neus in de razende wind. Ik maak de giek met het grootzeil die in het gangboord ligt voor alle zekerheid toch maar met een lijntje extra vast. Het is moeilijk je staande te houden op het dek. De wind rukt aan mijn zeilpak. Mijn haar staat clownesk omhoog. Er zit niet veel anders op dan de storm uit te zitten. Tegen de avond is de wind al wat geluwd. Nachts valt hij bijna helemaal weg. Ik weet dan nog niet dat een groot aantal huizen in Porto onder water staan en dat diezelfde storm in Frankrijk het leven kost aan zeker 40 mensen, gewoon in hun huis verdronken door het wassende water na een dijkbreuk ten gevolge van het opgestuwde water.
Ik ga in een restaurantje iets eten. Op Portugese wijze wordt je tafeltje volgezet mat allerhande zaken waar je niet om gevraagd hebt. Brood, Mosselen, alijven, worstjes. Als je ze niet wil, raak ze dan niet aan. De kelner haalt ze met een uitgestreken gezicht even later terug weg. Wat een mop.
Geen sprake van de mast vandaag af te nemen uiteraard. De kans is verkeken. Ik vraag Mr Isaac dit te doen na mijn vertrek, als de windgoden wat uitgeraasd zijn. We spreken een prijs af.
De laatste dag alweer in Portugal. Nog wat afspraken worden gemaakt met de werf, met madame Marie van het sekretariaat, de sleutels en papieren van de Billy worden achtergelaten voor de chauffeur. Alles is klaar. Het regent alweer. Ik kan niks doen en voedt mijn ongeduld met gebaal.
Maandag vlieg ik terug naar Belgie, niet helemaal tevreden met het uitgevoerde werk, maar allez, alles is geregeld en ik hoop er het beste van.

Jean

4-9 december 2009; werken

2009-12-12T19:25:00.005+01:00

Een winters, blitsbezoek aan de Billy. Enerzijds om wat onderhoudswerken uit te voeren, anderzijds omdat, toegegeven ik mijn bootje wel een beetje (veel) mis en ik mij er van wil vergewissen dat mijn vriend het goed maakt.

Het weerbericht is niet wat het zou moeten zijn alhoewel wij op vrijdagavond na aankomst gerust in een truitje doorheen de straatjes van Pavoa de Varzim kunnen lopen. Het is echt een lekker weertje. Op de dijk staat een fikse wind en ik beklaag het mij al een beetje dat de boot op het droge staat. Hela! t is om te werken dat we hierheen komen he !

In de lokale supermarkt doen we wat inkopen. Wat groeten, een stuk kip voor de Tajine, mosselen zijn er vandaag niet. Morgen zegt de madam.

Zaterdag gaan de sluizen open ( die van de hemel ) en t is verdorie de ganse dag aan het gieten. Tsjaah ! Na een tweede natte broek besluit ik niet meer buiten te komen en begin de salontafel een vernisbeurt te geven. Erna haalt haar loopschoenen boven. Nu ? t Giet ! .... Ja, doen he ! k Kan haar toch net tegen houden.

Met een stuk krabstaal worden de oude vernislagen verwijderd. Leuk werkje... voor een minuut of tien toch, maar als ik na een tweetal uren nog maar halfweg zit vervloek ik mijzelf. k Ben weer aan iets begonnen... Doorgaan Dekeyser ! Je bent nu bezig. Tegen drieen, ik kan mijn armen niet meer opheffen is de klus geklaard. Na het avondeten nog wat lezen en vroeg naar bed. De wind huilt in het want, maar we staan veilig en stil op de kant, dus niet klagen.... Net voor het slapen gaan een eerste vernislaag. Oei, dat precies blinkende vernis... op het potteke staat nochtans "Satin"... sneldrogend...mijn gat ! Precies ne caramel. Hmmm !! Gelukkig is dit nog maar de eerste laag en het zal toch een paar laagskes nodig hebben. Ander potteke kopen dus...

Zondag nog steeds regen en wind ! Storm op zee en verschrikkelijk hoge golven lopen hier op de kust kapot. Hawai... lijkt het wel, maar de temperaturen zijn er niet. Maandag wordt het beter, hopelijk want anders zijn we voor niks hierheen gekomen.

Maandag biedt zich aan met een waterzonnetje. 18 graden, niet slecht. Ik doe wat halfslachtige pogingen met een verfkrabber de oude anti-fouling te verwijderen maar beperk mij na wat probeersels tot het roerblad en de saildrive. Verder wordt de schroef verwijderd en met wat (veel) assistentie van Isaac van de werf krijgen we de saildrive open. De schroefasdichtingen zijn inderdaad vernield 'en worden vervangen. Boeltje terug ineen. Schroef terug gemonteerd en een nieuwe zinkanode kan zijn werk weer doen in 2010. Mooi ! Ik ben een zeer !!!! tevreden schipper.

Dinsdag is al weer onze laatste dag en er moet nog wel een en ander gebeuren..... Ik schuur de volledige antifouling met een schuurmachine. Ongezond werkje. Stofmasker dragen is geen overbodige luxe.

Verder wil ik ook nog mijn rekening bij de werf betalen .. onmogelijk want er is vandaag geen kat te zien. Tedju, een feestdag... een katholieke blijkbaar. Acht december ? Geen idee welke heilige er vandaag jarig is. Sinterklaas is het niet want die kennen ze hier niet...

In de namiddag toch nog even een wandeling langs de dijk. De wind is afgenomen maar de deining blijft. Veel Portugezen flaneren in hun zondagse pakje rond.

's Avonds mosselen en ... vuurwerk ! Leuk. Het is lekker warm nu. Voor morgen geven ze 20 graden, maar ja, we gaan al terug naar huis.

The End

2009-10-31T07:27:00.009+01:00

Onze laatste vakantieweek in Portugal begint slecht met een 180° weersverandering. Regen, wind en Belgische temperaturen. Gelukkig duurt het niet lang en vanaf maandag is de zomer terug. Wij profiteren er van om nog eens her en der te gaan in de omgeving.
Een busrit naar het historische stadje Guimaraes, met een kamikazepiloot achter het stuur van een aftandse bus. Wij moeten ons nu en dan schrap zetten in de bochten en arriveren na anderhalf uur zwetend, een beetje zeeziek maar gelukkig nog levend in het stadje, dat in 2010 Europese Culturele hoofdstad wordt. Het is er aan te zien want overal zijn werken aan de gang om o.a. de wegeninfrastructuur aan te passen. Grote parkings verrijzen overal.
Het is hier waarlijk de moeite, kasteeltjes, monumentale gebouwen, nauwe straatjes, gezellige terrasjes allom. We genieten van al dit moois nu het hier nog rustig is. Op de terugweg gelukkig een andere chauffeur met een splinternieuwe bus. ( ja, die vorige durfden ze gewoon geen nieuwe geven ) We genieten van de terugweg nu we eens rustig kunnen rondkijken. De bus stopt om de 200 m. Mensen stappen op en af en het is al donker als we terug bij de Billy komen.
We gaan tijdens onze laatste week ook nog eens terug naar Porto, met de metro dit keer voor alle veiligheid. ... We zakken, na het doorkruisen van vele nauwe straatjes toch nog eens af naar de Douro, maar gaan geen Porto meer proeven. We eten in een overvol restaurantje met het idee; veel volk dus hier zal het wel goed zijn, maar moeten toch weer toegeven dat we op de Billy beter eten... wat is er toch aan de hand met al die restaurantjes ?
Het weer blijft goed en ik heb een afspraak om op donderdagmiddag de Billy uit het water te halen. Dat heeft nogal wat voeten in de aarde gehad. Ik had eigenlijk al een halve afspraak met de man van de eerste firma ( Tomané) , maar die kon me geen exacte datum geven wegens het slechte weerbericht. Ik vond dit toch al een beetje raar, maar toen ik eens informeerde bij wat andere zeilers bleek dat de twee firma een stuk goedkoper was, beter materiaal had om de boot op te bokken en gewoon betere afspraken maakte. Ik terug naar de eerste om toch eens te polsen... ja, sorry maar ik heb geen bok meer en het gaat niet en ja, de prijs, dat is wat het is... Sèg ! Laat maar hoor. Ik naar dienen andere mens. No problem sir. thursday afternoon and the price is €40/month for the craddle. Please go to the office and do all the necessary paperwork with the girl at the office. Voila, zo moet het. Alles in één keer geregeld. Dien andere vent kom ik even later weer tegen en hij vraagt me hoe het gegaan is. Geen problemen zeg ik ... en een stuk goedkoper dan jouw prijs voeg ik er aan toe. Hij trekt zijn schouders op. Snap jij dit nu ?
Enfin, we genieten nog van de laatste dagen mooi weer en donderdag op de afgeproken tijd komen twee man op de Billy om te helpen. We varen naar de achterkant van de haven, de lift komt er aan op een sukkelgangetje. Een uurtje later hangt de Billy in de singels. Op het gemakske gaat het naar het terrein. De "craddle" (gloednieuw) staat al klaar, maar de lift geraakt niet door twee geparkeerdde boten door. We verhuizen naar een

ander plekje en daar kan het wel. Tegen vieren staan we. Alles op het gemak en met de nodige mankracht. Er zijn zeker 5 man mee bezig. De boot ziet er goed uit. Weinig aangroei. Mooi ! Met

de hogedrukspuit wordt de volledige romp zuiver gemaakt, klaar voor de volgende laag antifouling in april. Met de hulp van de werfbaas laten we nog de olie van de saildrive af. Hmm... Dat ziet er niet goed uit. Het is te laat geworden om hier nog verder aan te werken, maar de dichtingen van de schroefas moeten dringend vervangen worden als ik kom in december . Ter bescherming van de saildrive vul ik die terug op met verse olie. De boot wordt verder opgeruimd en klaargestoomd voor zijn winterverblijf. Snik !
Een laatste rustige nacht op een stilliggende boot en op vrijdag tegen halfnegen vertrekken we naar de luchthaven. Vliegertje op ... Belgie...

En Turelureluut, 't vertellingske is uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuut !!!!

Jean

eind oktober; Mijn laatste week in Portugal

2009-10-25T17:49:00.003+01:00

De hele nacht (24-25/10) heeft het geregend. Bovendien is het mistig. De mist-sirene op het havenhoofd heeft mij en vooral Erna een paar keer in de nachtrust verstoord en heeft deze morgen een hese keel. Het is warm maar een beetje onaangenaam wegens de 100% vochtigheid. Als het tegen de middag toch wat opentrekt profiteren de Fransen die hier aan de andere kant van de steiger liggen om te vertrekken. Zijn willen zuid. Een uurtje later puffen ze weer binnen. Het is terug volledig dichtgetrokken en het begint weer te regenen. Erna gaat in de rij staan om de wasmachine en droogkast van de club te gebruiken en na de middag gaan we toch een wandeling doen. Veel plezier is er niet aan en al gauw zitten we achter de koffie in een barretje op de dijk. ’s Avonds klaart het eindelijk op. Op de dijk van Pavoa de Varzim staat een volledige muur met de voor Portugal zo typische faience tegeltjes die de geschiedenis van het vissersdorp van weleer uitbeelden, een vissersverleden die vooral bepaald werd door de nukken en de grillen van de zee…..
Met de uurverandering, die ook hier in Portugal doorging, zal het vroeg donker zijn.
Hopelijk kan ik morgen alles regelen om de Billy op de kant te zetten.
We hebben voor de rest vanaf maandag fietsen gehuurd en plannen ook nog een busritje naar Viana do Castela en Guimaraes….

een beetje statistieken....
Zoals steeds op het laatste van een reis, zijn enkele nabeschouwingen wel op hun plaats. Het is bijna niet te geloven, maar die ongelooflijk lange periode van zes maanden is bijna achter de rug. Al wat nu nog rest is de boot klaar maken voor zijn verblijf hier in Portugal gedurende de winter 2009 - 2010.
De zomer lijkt ook gedaan, alhoewel er voor de komende dagen terug wat zon en temperaturen boven de 20 graden voorspeld worden. Nu de eerste winter-stormdepressie die westelijk van mijn positie op de Oceaan wat doorgeschoven is en nu in Belgie voor regen en wind zorgt, ben ik nu toch stilaan bezig met de laatste voorbereidingen. De beslissing is zowat gevallen. De boot gaat de kant op. Verblijf in het water is niet aan te raden wegens de grote deining die hier met slecht weer binnenkomt en de landvasten zodanig belast en verslijt, dat enkel een regelmatige controle en vervanging schade kan verhinderen. Ondanks dat ik voor deze winter toch een paar bezoeken aan de boot gepland heb, (goedkope vliegticketten naar Porto via Ryan Air) zou ik toch nooit echt gerust zijn met de boot in het water.

Statistieken dus... voor wat ze waard zijn en momenteel in mij opkomen.

Aantal afgelegde zeemijlen sinds Oostende; 2164.... lijkt niet veel he, en dat is ook zo, maar het is wat het is en ik heb van iedere mijl genoten. Achteraf denk ik wel eens dat ik in verband met het weer dat we nu hebben, toch beter wat zuidelijker naar de Algarve doorgestoken had, maar ach...Volgens jaar komt ook nog....

Aantal Motoruren; 210 !! Dit is voor een zeilboot op het eerste zicht wat veel, maar volledig op rekening te schrijven van het weer van de zomer 2009 met grote periodes met weinig of geen wind aan de Spaanse Noordkust en ook in de Rias. Als ik dit motorgebruik doorreken naar de gevaren afstand, moet ik met een gemiddelde snelheid van zo'n 4 Mijl/uur op motor ongeveer aan 800 zeemijl komen, wat bijna de helft van de afgelegde afstand zou betekenen. Tsjaa, ...
Aan een verbuilk van ongeveer 0,6 l /uur betekent dit verder ongeveer 120 l Diesel die verstookt werd.

Ankeren; enkel op plaatsen waar dit veilig en mogelijk was. Voor de rest werd meestal in Marina's en aan de Spaanse Noordkust gewoon aan de kaaimuur ( gratis) aangelegd. Ankeren lijkt zeer romantisch en dat is het ook, maar enkel als de weersomstandigheden dit toelaten. Bij slecht weer en hoge zeegang zorgt het bij alle lichtslapers en vooral bij de schipper toch steeds voor een portie stress en daarbij horende slechte nachtrust...

Grootste trip; La Rochelle (Frankrijk) naar San Sebastian (Spaans Baskenland). 180 mijl in ongeveer 36 uur met op de eerste dag 108 mijl/24h zeilend afgelegd.

Kosten in de Marina's/nacht;. Goedkoopste; Camarinas aan € 9 Euro/Nacht en als duurste Sanxenxo aan €25/nacht in het hoogseizoen... maar alles doorheen genomen een gemiddelde van € 15/nacht aan de Spaanse kusten wat redelijk lijkt als je dit onder zijn drieen kunt delen, maar een grote hap uit de scheepskast neemt op de momenten dat je alleen bent.

Solo zeilen of niet; over de ganse periode zal ik ongeveer iets meer dan 1/3 van de tijd solo gevaren hebben, wat, zeker in de laatste periode van de reis meer dan voldoende was. Ik ben dus blijkbaar niet echt een solozeiler "pur sang" en ik heb geleerd dat ik er in die periodes goed aan doe iedere dag of toch zoveel mogelijk te varen. Op zee verveel ik mij niet. In de haven; nou ja, "tegen het ponton klappen" zoals Chris van de Zwerver, doe ik wel nog niet , maar allez....

Drank(mis)verbruik... geen statistieken zoals gewoonlijk...maar met vooral de plaatselijke wijnen op de menu kon er geen tekorten vastgesteld worden... verder werd de Rumvoorraad steeds op peil gehouden zodat ook langs die kant geen klachten konden ontstaan.

Eten; op de Billy wordt goed gegeten en gedronken.. … en ik heb geen klachten gehoord... Er wordt bovendien naar gesteefd vooral gezond te koken, met veel groeten,vooral veel vis, meestal met wat de streek en het seizoen te bieden hebben, steeds vers op de plaatselijke markten gekocht. Langoustines en spinnekrabben in Bretanje, Bonito en Sardines aan de Spaanse Noordkust, Mosselen in de Spaanse Ria's, ... verder rijpten steeds wel enkele plaatselijke kazen in de voorraadkasten, hingen chorizoworsten te drogen in de kajuit en begon een recept op de Billy steevast met; "Snipper een ajuin en een paar teentjes look" en doe daar vervolgens....

Schade; op een defecte startermotor, wat kleine prutsen en het delamineren van het bijbootje na, werden geen serieuze schades vastgesteld. Leuk he ?

Heb ik er van genoten ? Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa !!!!!!!! en ik denk dat mijn talrijke opvarenden dat ook gedaan hebben. .... Ik hoop jullie volgend jaar allemaal zeker terug te zien..... voor de nieuwe avonturen van de Billy.

Met dank aan ....

21 oktober; storm in Pavoa ....

2009-10-21T17:48:00.004+02:00

Een zware storm op de Atlantic, ten Westen van Portugal, zorgt voor hoge golven op dit stuk van de Portugese kust, en als ik zeg hoge golven, dan zijn het inderdaad joekels die hier op de kust afkomen Volgens het weerbericht is er een deining van wel 4 !! meter, en dat lijkt mij niet overdreven...Zie foto's. . Er staat een zeer zware branding in de havengeul. Brr, Hier zou ik niet willen in terecht komen met de Billy. Dit zou vast en zeker het einde betekenen. De haven is geslotenen dat is begrijpelijk. Nochtans is de wind hier op de kust nog redelijk, ik schat zo'n 5 a 6 Bft, maar verder in zee spookt het volgens de grib files met meer dan 40 knopen ongezond hard.
De ligplaats in de haven is wiebelig, maar niet problematisch en dat stelt mij ietwat gerust wat het verblijf van mijn boot deze winter betreft. Verder doen de Marineros hier inderdaad elke morgen hun ronde en trekken hier en daar een landvast wat aan, controleren op een andere plaats de lijnen, wat mij toch ook ietwat geruststelt.
Ik ga een wandeling maken langs het strand. Heerlijk, net het strand van Bredene, bij een winterstorm, alleen zijn de golven hier echt monsterlijk. Ik zoek ook een kapper, maar tot nu toe zonder succes. Ofwel zit er te veel volk, ofwel staat het mij gewoon niet aan. Verder nog wat kleine boodschappen doen. Een gasfles omruilen, "las Tardes" (=Spaans) mag ik er achter komen. Vullen die zelf wss.In de namiddag begint het te regenen, de wind huilt en ik blijf op de Billy, wat lezen en deze blog opstellen. Ja, dit loopt nu toch wel echt op zijn eind he ? Dat zal wel even wennen zijn... Terug werken vanaf 2 november....
Voila, de regen is over, ik ga nog even naar de zee kijken....
Tot later
Jean

18 en 19 en 20 oktober. 't begin van het eind

2009-10-20T12:49:00.001+02:00

De Billy blijft dus hier. Of de boot ook daadwerkelijk in het water blijft of niet zal afhangen van het resultaat van de storm die voorspeld is voor volgende dagen. De ene zegt Pief, de ander Poef. Volgens de een zou de deining hier zelfs aan de pontons goed voelbaar zijn, volgens de man van de Marina valt het reuze mee en zouden vooral het eerste ponton er wat last van hebben. Billy ligt aan Ponton 3 met de neus naar het zuiden, de richting van de harde winden in de winter. Bovendien zijn zij 24/24h aanwezig om eventuele problemen op te lossen, maar dat is uiteraard geen verzekering.
Als ik naar de manier kijk waarop de boten op de kant opgebokt zijn heb ik de neiging een waterverblijf te prefereren. Een boot is gemaakt om in het water te liggen en puntbelastingen op de romp zijn nergens goed voor.
Hoe dan ook, de Billy moet toch nog even de kant op, om de dichtingen van de schroefas van mijn saildrive te vervangen. Reeds enige tijd lijkt er na enige draaiuren wat water in de olie te komen en ik wil dit opgelost hebben voor de winter, en zeker voor volgend seizoen. Ik heb dit eigenlijk al te lang uitgesteld. Deze week kan het niet meer wegens de aankomende depressie, wat kraanwerk een te gevaarlijke aangelegenheid maakt. Begin volgende week hebben ze mij beloofd. We zullen zien.....
Op de voorlaatste dag van het verlof van de crew wordt dus niet meer gezeild. Dit was eigenlijk zo voorzien, en deze dag wordt door Winnie en Johan gebruikt voor een bezoek aan Porto. Tegen Tienen vertrekken ze met de metro naar het oude centrum. Ik besluit niet mee te gaan en begin al het een en ander op te ruimen. Van de (voorlopig ?) laatste mooie dag wordt gebruik gemaakt om het bijbootje eens op te poetsen en het BB motortje eens terdege te spoelen door hem te laten draaien in de gele wastobbe, dit met zoet water natuurlijk. Verder worden de landvasten op een zo goed mogelijke manier belegd, het grootzeil properkes opgevouwd en afgedekt. De achterkoffer in de kuip waar de zeilen en alle touwwerk zit, heeft een herschikbeurt meer dan nodig. Enfin, ik weet dus wat gedaan.
In de jachthaven, even verderop ligt een houten bootje, een klassieker met kotterzeil en gaffel met prachtige lijnen. De Billy is weer hopeloos verliefd. Geen wonder als je de naam van deze adellijke dame leest…… Billy en Billiken….
Tussendoor worden ook nog eens boodschappen gedaan en de eerste voorbereidingen voor het "laatste avondmaal" worden getroffen. Langoustines met knoflook, een hele “casserole” vol, kwestie dat ze Winnie en Johan "rieken" aankomen in Belgie. Natuurlijk hangen reeds een paar uur twee flesjes Vinho Verde aan een touwtje in het koelende zeewater te wachten.
19 oktober; er wordt vroeg opgestaan op de Billy. Acht uur en het is nog niet eens klaar ! Nog een goed ontbijt en daar gaat de laatste zeilcrew van het seizoen Belgie-waards. Ik loop nog even mee tot aan de metro, amper een kwartiertje lopen van de boot.
Ik ga verder met mijn opruimkoorts, lijstjes worden opgemaakt, afspraken gemaakt met de Marina en de bootlift. Tegen de avond trekt het dicht en komt een harde wind pozetten, die de hele nacht door de jachthaven beukt. In het begin liggen we nog betrekkelijk stil, doch tegen de morgen zit er dan toch wat beweging in. Ik schat windkracht 8. Valt eigenlijk mee. Hmmm !
20 oktober
De wind is weggevallen maar komt een uur later terug uit Noordelijke richting en trekt aan. Dju ! de Zomer is gedaan, het is mooi geweest. Ik ga boodschappen doen, een gasfles zoeken en een koppelstukje om mijn waterslang aan te sluiten. Nog maar eens laten hangen in de vorige haven. Slechte punten Dekeyser.
Wat vooral leuk is aan een nieuwe haven, een nieuw land vooral, is dat de verwondering terugkomt. Ik betrap mezelf er op dat ik met een big smile over straat loop, dat ik weer zin heb overal mijn neus in te steken. Portugees spreken of niet, ik trek het mij niet aan. In de supermarkt bestel ik een halve gebakken kip. Ik leuter iets over pollo ( Spaans) in een poging tot… Zegt het madammeke doodleuk; vous voulez un poulet ? Ik opgelucht , bwaah oui , svp! Blijkt dat die mevrouw 30 jaar in Tours heeft gewoond en dus vloeiend Frans spreekt. Ik koop ook een fles Rum; “Cachaça”, uit Brazilie; ik heb Johan daar iets over horen zeggen en hier is dat verkrijgbaar. Niks geen Havana Rum meer noch Bacardi. Cachaça dus. K Zal ’t laten weten als ze ok is.
Een half uur later zie ik in een uitstalraampje een koppelstuk voor mijn waterslang liggen. Ik naar binnen. Een oud meneerke; “Bon Diaz” en verder geraak ik niet natuurlijk, maar met gebarentaal krijg ik het koppelstukje mee aan de ongelooflijke prijs van € 30 cent.
En nu ga ik mijn kieken opeten….

Tot later…

17 oktober; naar Pavoa de Varzim - eindstation 2009

2009-10-18T13:20:00.001+02:00

Als wij de morgen van de 17e opstaan, is het net of de winter ingetreden is. Koud ! Op weg naar de douches vriezen mijn tenen zowat uit mijn sandalen. Het is en blijft nochtnans nog steeds mooi weer, maar de lange nachten met open hemel sturen de temperaturen in vrije val naar beneden. Het duurt nog tot tegen tienen vooraleer de zon ons terug dat zomerse gevoel geeft.
Als we willen wegvaren zitten we op één meter van de steiger vast in het slijk. Hmm, het is laag water en er is momenteel geen doorkomen aan. Na een paar vruchteloze pogingen er toch doorheen te ploegen op motorgeweld geven we het op. De havenmeester , die er ondertussen ook bijgekomen is , verontschuldigt zich wel honderd keer. Wij maken er niet zo'n punt van en gaan nog eens het stadje verkennen. Dit onvoorziene oponthoud, is helemaal niet erg, want hier in Viano do Castelo is toch wel wat te zien. Een typisch Portugese bouwstijl, mooie historische gebouwen, en overal op de pleintjes zijn speciaal voor ons vandaag folklore feesten aan de gang met zang, dans en traditionele kledij.
Ik zoek toch maar even een internetcafé op en zet de blog van de afgelopen dagen op het net. Even later spring ik ook nog eens een GSM winkel binnen en schaf mij een Portugese SIM kaart aan ter vervanging van mijjn defecte Proximus exemplaar. Prachtig zo'n ultramoderne GSM met alle mogelijke functies, waarvan momenteel nog enkel het fototoestel werkt. De rest, GSM, GPS, Internet, Wifi enz... is allemaal OOS. De vooruitgang is niet te stuiten....Pfffttt ...
Tegen twaalven is het water voldoende gestegen om ons de rivier op te sturen. Mooi warm weer maar geen wind. We tuffen in zuidelijke richting. Na de middagboterham komt de wind en de "Geel Groene" kleurt de hemel. Wij genieten aan een vaartje van om en bij de vier knopen van het rustige zeetje en de voorbijtrekkende kustlijn. De boeien van de golfgenerators komen in zicht, maar de generators zelf, 120 m lange en 3 m diameter rode buizen, waain dmv de golfbeweging elektriciteit opgewekt wordt, krijgen we niet te zien. Tjiens.... Gezonken zeker ?
In de verte komt het einddoel voor vandaag, Pavoa de Varzim in zicht. Het lijkt Oostende wel. Hoogbouw... Dicht bij de jachthaven is ook een historisch centrum.
Hmm ! de haven ziet er mooi en goed onderhouden uit. We worden gastvrij ontvangen en nog geen 5 minuten na aankomst liggen we op een super plaats aan het ponton. Ik informeer eens naar de winterprijzen in deze op het eerste zicht goed gerunde Marina en ontdek dat een zes maands verblijf hier nog een stuk goedoper is ( het verschil is de antifouling voor 2010) (€530 voor zes maanden in het water, elektriciteit en water inbegrepen, gratis Internet) dan in het 10 mijl verder gelegen Leixoes. Pavoa ligt bovendien op het einde van de Metroverbinding naar Porto en naar de Luchthaven. Bovendien heeft deze Marina super sanitair en ook alle nodige technische ondersteuning die een zeiler kan wensen. Ik besluit er een nachtje over na te denken, maar weet eigenlijk nu al dat de Billy hier zal overwinteren....
Boodschappen doen en 's avonds brouwt Winnie een super Chili Con Carne. Vinho Verde bij het aperitief en een rood wijntje bij de Chili....zeilers zijn contente mensen ....
Slaapwel
Winnie, Johan, Jean Snuuuuuuuuuuurk !!!

16 oktober; van Baiona naar Viano do Castelo - Portugal

2009-10-17T11:30:00.001+02:00

16 oktober; van Baiona naar Viano do Castelo - Portugal
Voila, het is zover. vandaag zeilen we Soanje uit met bestemming buurland Portugal. Net nu mijn Spaans een beetje vorm begint aan te nemen zal het moeten vervangen worden door het volstrekt onbegrijpbare Portugees. Mijn woordenschat in deze nieuwe taal bepekt zich momenteel tot een "Bon Diaz" en "Obrigada", respectievelijk "goeiendag" en "Dank U", maar dat zullen we ook wel te boven komen denk ik, vooral daar de Portugezen, meer dan de Spanjaarden het Engels machtig zijn.
Aan het geklots, die deze nacht in de haven van Baiaona ons deel was meende ik uit te maken dat er toch wat wind is. Voorspellingen 3 tot 5 NE, dus dat lijkt ons wel wat. We zijn alle drie vroeg op, maar toch durt het nog tot na negenen voor we het zeegat ingaan. De laatste Ria en het wondermooie eiland Cies, liggen te blinken in de morgenzon. Met gemengde gevoelens zie ik Spanje in het kielzog verdwijnen. De wind neemt bovendien zienderogen af en de kleine fok zit allang terug te zoezen in zijn rood witte zak, vervangen door het grote werkbeest, degrote Genua. Even later mag deze ook terug opgerold worden en moet meester Volvo ons verder voortstuwen. 't Zal toch weer geen waar zijn zeker ?
Over een meer dan vlakke, olieachtige zee gaat het verder. Een smoske over de middag, een stukje meloen, zonnen.... Achter ons verschijnt een andere boot, ook op motor. Een Engelsman met een 34 voets vree dik schip, wss een oude IOR racer, vlak dek, gebombeerde zijkanten. Mooie ronde vormen.
Tegen tweeen krijgen we dan toch een windje, eerst recht op de neus, alsmaar meer krimpend zodat we aan 10 knoopkes windsnelheid, er toch het fokje opzetten en aan de wind zeilen. Motor uit, rust. Nog geen half uur later, de wind is nog meer naar het Oosten gekrompen , kan de grote genua er terug op. De Engelsman ligt naast ons en loopt in. Nog wat later, de wind zit nu eindelijk in de voorspelde Noordoost hoek, gaat de Geel groene er op en nu wordt het menens... Het GBR zeil voor ons wordt terug groter en net als we hem voorbij lopen draait die flauerik zijn Genua in. Wij verwachten ook een Spi omhoog te zien schieten, maar niks. Motorke aan. Pfffft flauw hoor. Net voor ons vaart hij de haven van Viano do Castelo om ons even later te helpen bij het aanleggen. "You have a fast boat" zegt Johan... "Yes, we have a good Engine" replikeert de Engelsman gevat.
Onze eerste Portugese haven valt op. Het is hier overal netjes, een vriendelijke havenmeester komt ons in onberispelijk Engels uitleggen wat hij van ons verlangt; alle boordpapieren, paspoorten meebrengen naar de capitano de Port. Wij denken hier op de rivier te kunnen blijven liggen, maar even later blijkt dat het hier vooral 's nachts niet zo veilig is ivm de vele voorbijvarende vissersboten en de straffe stroming. Johan ziet het gevaar eerder komen van de kant van de vele jongeren die hier aan de rivierkant rondhangen.De brug wordt gedraaid en krijgen we alsnog een mooie ligplaats aan het ponton.
We gaan boodschappen doen en in een supermarktje en kopen voor vanavond een gegrild en platgeslagen kieken ( zeer lekker) en vullen de Billy voorrraadkamer terug aan met o.a. Vinho Verde en een paar andere Portugese wijntjes. Tegen achten wordt wat Pasta klaargemaakt, beetje Pesto erbij, een lekker glaasje wijn- de Portugese varieteit moet zeker niet onderdoen voor zijn Spaanse buur- en de gegrilde kip. MMMMMmmm !
Tegen elven ligt iedereen weer omver. Ik doe nog een poging deze blog wat bij te werken , maar geraak niet verder dan de titel. Morgen verder doen dus
Daag
Jean, Winnie, Johan

17 oktober;

We zitten vast in het slijk in de haven en kunnen niet eerder buiten dan na de middag...... Geen straf want een vree schoon stadje hier. Anders dan Spanje, een stuk ouder en typischer...

Straks naar Pavoa de Varzim en dan Porto...

15 oktober; naar Bayonne

2009-10-15T21:17:00.008+02:00

Onze zeiltocht met als bestemming onze laatste haven in Spanje. Baiona, een historisch stadje in het zuiden van de ria de Vigo.
We vertrekken in Sanxenxo tegen elven... ahjaa, tegen dat alles in orde is... opstaan, internetten voor een laatste weerbericht en grib files, brood halen... Er is weer eens geen fluit wind en de zon brandt genadeloos op ons zwembroekentenue... je hoort mij niet klagen.
Billy haalt zijn" frele schouderkes" op en tuft op zijn gemakskens de Ria uit. Superuitzicht terug op Isla de Cies voor ons, Ria de Aldans links, Isla de Ons in de verte rechts. Jongens, jongens, wat ga ik dit allemaal missen; ik weet het , ik ben aan het zagen en val telkens in herhaling, maar dit is hier echt het Eden op aarde, en ik sta op het punt dit alles achter mij te laten.
Vandaag terug zomerse temperaturen. Nu al reeds zo'n 25° en het loopt nog op. We slagen er toch in met zeil vooruit te komen. Grootzeil en Grote Genua op de boom. Snelheid, een schamele 2,5 .. soms een 3 knopen, maar goed.
Tegen drieen komt het "Canal da Porta" dichtbij. Ik navigeer terug in de kuip en zet een veilige koers uit. Met dit weer eigenlijk geen probleem en tegen vieren lopen we de haven van Baiona binnen. We hebben 15 mijl afgelegd. Een prachtige jachthaven met als achtergrond het historisch kasteel van Baiona.. het is een onwerkelijk zicht.
"Mediteranian style" aanleggen, dwz neus tegen het ponton, achterlijn op een ketting op de grond. lukt zonder problemen. Ons eerste werk is een drankje in de jachthaven en vervolgens inschrijven voor één nachtje Overal gelden tegenwoordig wintertarieven en voor €13 zijn we gesteld.
Boodschappen doen.. 3 kg mossels worden ons eigendom, wat brood; een flesje wijn. Even later wordt alles klaargemaakt. Johan en Winnie kuisen mosselen in de kuip. Plots, wie ben ik om te zeggen dat er opzet in het spel was... in ieder geval; een schreeuw en Winnie stort bloedend neer ! ... Allez, een beetje minder, maar toch.... Uit de top van haar vinger gutst toch wat bloed. Johan heeft in zijn ijver zijn mes wat te uitbundig in een mossel gezet en Winnies vinger zat in de weg. Rode kruis - medewerker van dienst en kapitein v.d. Billy moet weer bijspringen om het bloeden te stelpen en legt een noodverband aan. Resultaat op de foto... professioneel, wat ? ...
Eind goed, al goed.. de mossels waren weer van voorhistorische grootte. De laatste kilo werd onder het goedkeurend oog van de volledige bemanning, als toetje klaargemaakt met toevoeging van een scheutje Ricard... om je vingers, wat zeg ik ? Je hele arm bij op te eten..
Elf uur, iedereen op de Billy ligt onder zeil. Morgen staat dertig mij op het programma.. Portugal, here we come.....
Winnie, Johan, Kap. Jean.

14 oktober Ria de Aldans en Sanxenxo

2009-10-15T10:09:00.004+02:00

Zo rustig was de nacht op Isla de Cies trouwens niet. Zowat halverwege de nacht steekt een landwindje op (voor ons recht op de kust van het eiland) en de Billy vindt het nodig op de lichte deining die hierdoor ontstaat wat te knikkebollen. Ik moet er eens uit om hier en daar een val nog wat door te zetten, het roer in een andere stand vast te binden enz... Toch blijft het zuchten, kreunen kreunen en snurken (Johan) tot er uiteindelijk terug een mooie morgen aanbreekt in het paradijs.
Tegen tienen gaan de zeiltjes omhoog en moeten we nog even rondvaren omdat blijkbaar een hele ploeg duikers bezig is aan onderwaterwerken (??) net voor het strand. Ik had hier helemaal niet op gelet, maar een hevig protest van op één van de boten maakt ons plots bewust van de blauw/witte duikersvlag.. Oeps !
Een mooi windje, nog steeds uit Oostelijke richting en we gaan aan de wind richting Isla de Ons. De leute gaat rap over in een drijfpartij, die ons na een paar uur de kleine Ria de Aldans invoert. Daar is het helemaal gedaan met de zeilwind en wordt de pruttelaar tot leven geroepen. We gaan voor anker tussen de vissersvloot van het dorpje Aldans en scheuren nog eens met klein Billytje de kant op. Siesta en bovendien helemaal niks te beleven hier. Mooi en typisch vissersdorpje, dat wel, maar dat is het dan ook allemaal gezegd.
Allez vooruit; anker terug omhoog en op een zeeeeeeeeeeeeeeeeeeeer licht zeebriesje de ria terug uit. Het is bakken. We zitten met zijn drietjes in de schaduw van het grootzeil, voetjes in het water. De grote genua komt er verder ook nog eens aan te pas, maar tegen zessen moet de motor ons tenslotte toch nog de haven van Sanxenxo binnenslepen. Vandaag was het heet, zeker om en nabij de 28°. De dolfijnen zijn in staking en laten zich niet zien, hoe hard Winnie ook het platte water afspeurt naar enig leven. Havengeld in deze luxe marina is €10, winterprijs, en groot verschil met de €25 toen ik hier alleen was in September.
We gaan boodschappen doen, kraken een heerlijk flesje wit op een terrasje en ik ga ook nog even het internet op. De zomer blijft nog in onze contreien, tot het einde van deze week, das al goed dus.
Achter ons ligt een grote grijze boot. Tot mijn verassing een RM1050... Dju , wat een schip. Johan en ik staan er, na het avondeten, een Tajine, wss de op één na laatste van het seizoen, met een glaasje rood ons gedacht over te zeggen. Behalve de prijs is er op deze boot niet veel verkeerds aan te merken. Smek Smek....
De planning is morgen naar Bayonne te varen en dan, ik weet dat het moet maar 't zal toch met spijt in het hart zijn, vrijdag 16 oktober, na meer dan twee maanden in het mooiste zeilwater van Spanje, mijn mooie Rias te verlaten richting Portugal. Porto, het einddoel voor dit jaar is in zicht, weliswaar nog met een tussenlanding in Vigliano de Castello.
Winnie en Johan willen op zondag Porto nog eens bezoeken en dan is het wachten op Erna, om mij tegen het einde van de maand mee naar het koude Belgie te nemen. Billy blijft in Portugal, veeeeel te koud daar in Oostende zegt ie... de gelukszak...
.

12 en 13 oktober... zomer... zomer en ....zomer

2009-10-14T19:52:00.001+02:00

12 oktober
Tegen de middag komen Johan en Winnie aan op de Real Club Nautica en de Billy is blij met zijn nieuwe gasten. Nog geen uur na hun aankomst varen we de Ria op. Zeilen verdomm !!. De "Geel Groene" gaat er op en de neus gaat richting Isla de Cies. Niet voor vandaag evenwel, want ik heb pas morgen toelating het natuurreservaat te betreden en daar wordt hier niet mee gelachen op straffe van een paar duizend Euro boete...
We gaan bij gebrek aan wind voor anker op de ankerplaats op het Noordelijke einde van de Ria. Op het strandje loopt het weer vol met blote mensen... wat is dat hier toch met die Spanjaarden ? Wij beperken ons tot een (gekleed) zwempartijtje. Het water is niet echt warm en al vlug zitten we terug aan boord. De Billy ziet er onder water nog steeds properkes uit. Enkel de Stuurboordkant heeft wat last van groene algen op de waterlijn. De boot is aan deze kant een stuk zwaarder beladen met ankers, materieelkisten, zeilen, de mazouttank enz... en heeft dan ook de neiging wat over SB te hellen. Volgend jaar nog maar eens de waterlijn met antifouling wat hoger schilderen dus....
Tegen zevenen gaan we een haventje opzoeken, het wordt Combarro, een leuk en sympathiek plaatsje tegenover het drukke Vigo. Veel weekendmensen lopen op de Paseo mooi te wezen. Wij kiezen een restaurantje uit en eten mosselen, gevolgd door elk een Dorade. Bwaah ja, we hebben al beter gegeten ....op de Billy bvb.
Tegen elven liggen we onder de wol.

13 oktober
Boodschappen doen en naar de vissemarkt, even kort het internet op via een gekaapt niet beveiligd netwerk om de toelating aan te vragen op de eilanden te ankeren...
Een kilo Ria mossels en een enorme vis, merk ?? onbekend, die door de vismadam vakkundig gefileerd wordt. 1, 5 kg ongekuist, er schiet zeker meer dan een kilo van over , € 7. Niet klagen he ?
Tegen elven varen we uit en vanzeneigens gaat de "Geel - Groene" der op ( de spi) Richting uitgang van de Ria. 12 uur, de wind draait en de ballon verdwijnt spijtig terug in zijn zakske en wordt vervangen door de grote Genua. Aan een 3 mijls vaartje komt Isla de Cies langzaam dichter. De mij zo langzamerhand bekende ankerplaats ontlokt bij mijn gasten zoals steeds bewonderende uitroepen. Oooh en aah !! Het is hier dan ook echt mooi. Anker in de plomp en alles opruimen. Een "broodje smos" gaat er goed in.
Klein Billytje krijgt weer een paar literkes lucht in zijn longskes. Schipper en vrouwe Winnie roeien even later naar de kant . Johan kiest het zilte nat en komt als Neptunes verkleed even later op het strand aan.
De wandeling naar de hoge vuurtoren is favoriet en het hoogste punt wordt weliswaar pas na de nodige zweetdruppels bereikt , maar het uitzicht daarboven is dan ook de moeite waard. Hier en daar kunnen we de Billy zien liggen. Tegen zessen zijn we terug aan boord. Wat te denken van mosselen casserole, met ajuin look en prei als voorgerecht, gevolgd door een wortelpureen met een verrukkelijk gebakken visfilet, alles overgoten met een Spaans wijntje ... op het dek van de Billy, een zonnetje verwarmt ons tot hij op de einder verdwijnt tegen achten.....Het ankerlicht wordt geinstalleerd en we bereiden ons voor op een rustige nacht...
Slaapwel,
Winnie,Johan, Jean

10,11 en 12 oktober; mist, zomer en Gaspaar

2009-10-12T11:05:00.004+02:00

10 oktober
Als we 's Morgens in Combarro opstaan is het verdacht stil buiten. Er hangt een wattendeken van mist in de ria. Je ziet zelfs het einde van het ponton niet. Dju, dat hadden ze niet voorspeld gisteren.
De douches in deze splinternieuwe en hippe marina (rood blok = het clubhuis) zijn super, maar toch is er reeds een en ander kapot. Schakelaars uit de muur, vochtplekken tegen het plafond. Er loopt hier nochtans veel volk rond; een Marinero 24h/24h, een kuisvrouw, un Capitano de port, 2 schone meiskes met "Pocachonta ogen" in een bar die veelbetekenend "blablabla" noemt, maar een klusjesman hebben ze niet... een wasmachine ook niet en dat heb ik nu toch wel echt eens nodig. ik haal de knalgele wastobbe dan maar boven en zet mijne was te week met flink wat waspoeder. Ik hoop op wat zon deze namiddag. De boot op de voorgrond van het rode clubhuis, zal Terry wel meer interesseren. De boot op de andere foto is een Scampi, revolutionait ontwerp in de jaren zeventig, waar ik lang geleden wel een paar jaartjes op wedstrijd gevaren heb
Als het tegen tweeen nog steeds niet uitgeklaard is, gaat Jan met de bus Pontevedra bezoeken. Ik ben er al twee keer geweest en blijf aan boord. Ik doe een babbeltje met de bemanning van de Duitse boot, die overal opduikt waar de Billy ook ligt. Zij hebben ongeveer dezelfde route gevolgd als ik, alleen zijn ze er al 3 jaar !!! mee bezig, weliswaar a ratio van 6 maanden per jaar, maar goed. Ik dacht dat ik traag vorderde, maar dit is toch nog een stuk erger. Zij laten de boot overwinteren in Vilagarcia.
Tegen de avond dan toch wat opklaringen en ik hang mijn was op.

11 oktober:
Mooi weer vandaag en zelfs een windje, oostelijk. Wij blijgezind op weg, de ria uit, richting Isla de Ons. De grote genua mag nog eens uit zijn zak. Tegen de middag draait het vriendelijke zuchtje en verandert geleidelijk in een nogal straffe zeebries. Scherp aan de wind leggen we de laatste mijltjes naar Isla de Cies af en gaan voor anker. Echt stil liggen we hier niet en we blijven dan ook niet lang. Anker op en we gaan zeilen. Rond het eiland ! Jan is stuurman en tuurt zich kapot op het kompas om geen graadje verkeerd te sturen. Nou...
Aan de windkant staat toch een straffe deining die op de rotsen kapotbeukt. Op een veilige mijl afstand horen we het nog. Brr... daar moet je toch niet komen met je bootje.
Ik heb terug het navigatieprogramma "Tsunamis" in gebruik. Gisteren had ik op het internet een nieuwe update van mijn Imray navigatieprogramma gedownload en geinstalleerd, met als gevolg dat het programma nu steeds vastloopt en er ook nog andere dingen mee mis zijn. Prachtig jongens, jullie krijgen morgen van mij terug een mailtje. Dat het nu nog de eerste keer was, maar dit gebeurt toch echt te veel. Ik snap dit toch niet hoor. Testen die mannen hun veranderingen niet of wat ?
Tegen drieen zijn we rond en veranderen onze koers nu naar Isla de Cies en duiken een uurtje later terug de ria de Vigo in. Vigo is ons einddoel vanavond want morgen gaat Jan naar huis. We besluiten deze prachtige zeildag 's avonds met een lekkere Chili Con Carne, een flesje wijn en nog een Rummeke als afsluiter.

Maandag 12 oktober;
Zeven uur en de wekker loopt af. Brr, das toch een tijdje geleden.. zo vroeoeoeoeg.. Kreun ! Training voor als ik binnen enkele weken gaan werken zeg maar.
Tegen acht uur kruipt Jan in een taxi, en ik terug naar de boot. Wat opruimen en alles gereed maken voor de volgende crew. Ik ga o.a. boodschappen doen en ontdek dat er vandaag geen enkele winkel open is. Ja, ik vond het al verdacht stil in de straten van Vigo. Het is feestdag vandaag in Spanje....een of andere heilige .... oei, wat dit betekent voor het vervoer van en en naar Porto (op zondag rijdt er maar 1 bus) weet ik niet doch ik hoor niks dus zal het wel goed zijn zeker ? Hoop ik ....
Verder een prachtig spektakel opgevoerd door de van dienst zijnde Marinero en "Gaspaar, de dolfijn". Een verdacht tam exemplaar die elke dag een bezoekje komt brengen in de Marina. De Marinero heeft hem wat kunstjes geleerd, hij kan over een stok springen en is onvoorstelbaar verliefd op het BB motortje van de rubberboot. Hij zit steeds met zijn snoet tegen de draaiende schroef aan. Raar he ?
Even later is hij weg. Etenstijd zegt de Marinero.

7,8 en 9 Oktober; zeilen, verzuipen en bidden voor beterschap

2009-10-09T20:35:00.004+02:00

Jan's tweede dag in de ria de Vigo al. 's Morgens ziet het er niet al te slecht uit. We liggen nog steeds zo stil als maar kan zijn in ons vijvertje achteraan de ria. Ik bak" klakkers"; oud brood wordt gesopt in geklutst ei met wat melk en gebakken in de pan. Warm opeten bestrooid met wat bruine suiker. Lekker !
Er komt, ondanks het slechte weerbericht zowaar een zonnetje piepen. Het grootzeil gaat omhoog, het anker zit echter muurvast. Er moet wat motorgeweld aan te pas komen om het spul uit de grond te krijgen. Eenmaal het beest ligt te spartelen op het voordek zijn nog een paar emmertjes water nodig om al het zwarte slijk dat eraan hangt weg te spoelen.
Opkruisen naar de uitgang van de ria, waar een immens zwarte wolk niet veel goeds voorspelt. Net zoals gisteren neemt de wind plots toe tot zo'n dertig knopen, eenmaal buiten de ria en bovendien komt de zwarte wolk steeds dichter. Ja sèg ! We keren terug, 't Is al goed ! We lopen tegen enen de haven van Vigo binnen en gaan gewoon op ons oude plekje liggen. Het begint te gieten…. nu en dan een korte onderbreking.
We bekijken het eens en besluiten naar Compostela te gaan om het weerbericht door het aansteken van een batterijtje kaarsen in de kathedraal in de goede richting te forceren.
Tegen tweeen zitten we op de trein, tegen halfvier lopen we op "het hemelse plein" voor de kathedraal. Veel beweging is er niet. Een paar fietsers, een paar wandelaars/bedevaarders die verwoede pogingen doen er "echt" uit te zien. Volgens mij verraden ze zich onmiskenbaar door hun "te" propere kledij" en vooral schoeisel. (geen slijkspatje te zien) De prijsetiketjes hangen er nog aan, volgens Jan.
Goed, we flaneren nog wat door de nauwe straatjes, bewonderen de biefstukken en kreeften in de aquaria in de vele restaurantjes en geraken uitgekeken op de vele "echt authentiek" Compostellaanse gebak aanbiedende bakkertjes.
Op een moment krijgen we ook nog een wolkbreuk over ons heen en besluiten tegen zessen dat we "het gezien" hebben.
Treintje terug naar Vigo, een bezoek aan het grootwarenhuis waar we twee prachtige stukken bonito (kleine tonijn) kunnen kopen. Ik stel Jan voor de tonijn rauw op te eten, iets waar hij eerst wat argwanend tegenover staat maar na het proeven van het eerste stukje verder door het leven zal gaan als overtuigde "Sushi" eter. Wat is dit toch lekker. Niks geen ajuin, niks geen citroensap. Hoogstens wat grove peper erop en "het muletje" binnen. Wat brood erbij en ons buikske is rond.
's Avonds nog een paar Rummekes uit ene fles met een gat in, die hierdoor plots in te korte tijd leeg blijkt. Alle problemen van de ganse wereldbevolking worden besproken en klare en logische oplossingen voorgesteld die in al hun eenvoud door geen enkele politieker of wereldleider kunnen uitgedacht worden en hierdoor wss nooit zullen uitgevoerd worden. Spijtig he ?
Slaapwel
J&J

8 oktober
Tegen halfnegen zijn we wakker. Het is pas klaar. Licht ontbijten vandaag, want Jan heeft wat koppijn. Ik weet nergens van. Tsjaa ! Het ziet er op het eerste gezicht helemaal niet slecht uit. Er hangen wel nog wat donkere wolken, maar er zitten gaten in. Blauwe zelfs. Hmm ! Na een verkwikkende douche, nog eens het internet op. Het weerbericht ziet er goed uit voor de komende dagen. Geen echte zomer, maar lekkere temperaturen boven de 20 graden en geen regen meer.
Zo omstreeks het middaguur, na het boodschappen doen vertrekken we vol goeie moed uit Vigo richting Isla de Cies. We kunen warempel wat zeilen en smijten ons ijzer uit op de ankerplaats. Afgezien van wat lokale vissertjes zijn we alleen. Dat zal hier in de zomermaanden wss wel een beetje anders zijn.
Na een half uurtje, als we zeker zijn dat het anker houdt, wordt klein Billytje opgeblazen en spuiten we aangedreven door het Mercurietje met een rotvaart het strand op, waar de lokale Seagull populatie wenkbrauwfronzend opvliegt bij zoveel misbaar.
We gaan wandelen, bij de splitsing naar de lage Faro gaat Jan omhoog, ik ben er al geweest en besluit het lage pad te volgen. We spreken af voor de terugweg bij de zelfde splitsing. Als Jan bovenstaat kunnen we elkaar zien en zwaaien !
Een uurtje later zijn we weer samen en gaan nog eens het vogel spotpunt bewonderen. De vogels zijn allemaal vliegen, want veel beweging is er niet. Wel een formidabel uitzicht.
Terug naar de Billy. Avondmaal, een stukje kip, rijst, een zoetzure saus van Nonkel Knorr. Lekker. Glaasje wijn. Tegen tienen is Jan uitgeteld. Ik travailleer nog even aan de blog. Geen internet uiteraard, maar bij een volgende gelegenheid horen jullie terug alles van de verhalen van J&J in de Rias Baixas
9 oktober;
naar de ria de Pontevedra; Combarro
Ik slaap als een marmot. Jan heeft wat meer moeite, hij heeft zowat elke minuut van de nacht zien passeren. De Billy ligt niet stil en Jan meent zijn ademhaling te moeten afstellen op het ritme van de Oceaandeining. Geen goed idee uiteraard. Lichtelijk over geoxideerd komt hij aan de ontbijttafel. Een “Dafalgaanke” zal assistentie moeten verlenen. Het weer ziet er weer niet zo goed uit. Een zwarte wolk, wss steeds dezelfde komt overdrijven en spoelt het zout van het dek. Dankt U.
We gaan nog even neuzen op het kleine buureilandje van Isla de Cies. ( St Martin) waar drie huisjes aan het strand schoon staan te wezen. Wat moet je gegeten hebben om je hier te vestigen. Dit is een echt eenzame plek. Er is geen enkel pad die je ergens naartoe kan brengen. Enkel de zee biedt een uitweg. Mooi voor een vakantie maar constant hier wonen ?
Verder richting Ria de Pontevedra gaat het vandaag. Aanvankelijk worden we getrakteerd op een mooi dragend windje van zo’n 10 knoopjes. De grote Genua assisteert het grootzeil en we spoeden ons voort aan een vierknoopsvaartje. De leute is echter algauw over als de wind volledig wegvalt. We passeren Ranxenxo en dringen steeds dieper de Ria in. Na 5 mijlkes zien we haventje van Combarro naderen. Achter de havenmuurtjes liggen jachtjes. Hela ? Een nieuwe jachthaven ? Inderdeed. Een sympathieke Marinero wenkt ons naar het Ponton. Djambo uit Senegal blijkt hier zijn toekomst verzekerd te hebben. Hij biedt ons Full service en stelt ons voor aan zijn "Port Director" die ons belooft een mooi prijske voor een overwintering te offreren. Even later komt Djambo ons de offerte brengen. Wij moeten hem spijtig genoeg teleurstellen. €400 per maand is in geen enkel opzicht in concurrentie met de Portugese Porto prijs. Spijtig, want inderdaad, de Spaanse Rias hebben veel te bieden.
We maken nog een ommetje in het Bokrijk van de Ria maar hebben het na het zesentwintigste souvenirsnest wel gezien. Verder nog een bezoek aan de lokale “Froiz supermarkt” We eten vanavond Langoustines met knoflook … om je vingers op te eten.
Morgen wss naar Isla de Ons , hier voor de deur en dan terug naar Vigo tegen zondag, voor de volgende en laatste lichting van het seizoen. Snik, Snik,

J&J

6 oktober; Ria de Vigo - Ensenade de San Martin

2009-10-08T11:25:00.002+02:00

Deze nacht pas om halfvier in ons bedje, de mosselen zijn op, de wijnfles is leeg. Tegen halfnegen zijn we toch beiden wakker en horen de regen op het dek ratelen. het is niet echt het weertje om voor uit je bed te komen, maar goed, we gaan toch een doucheke pakken, eventjes het internet op voor een weerbericht... Bweuuhh !! en verden brood en nog wat andere benodigdheden kopen in het supermarktje.....

Tegen énen lijkt het dan toch eindelijk wat aan het uitklaren te zijn en we gaan zeilen. Grootzeil, fok, momenten geen wind, het volgende 20 knopen. Hoe verder we ons naar de uitgang van de ria begeven, hoe meer de wind aantrekt , maar het blijft toch redelijk droog, hoewel dreigende wolken nu en dan onze richting uitkomen.

Op een drietal mijl van het Isla de Cies, komen we in de trechter tussen het eiland en het vasteland en de wind trekt geregeld aan tot 25 knopen. we nemen toch maar een rifje en als de wind even later nog wat toeneemt, besluiten we terug de bescherming van de ria op te zoeken. Het gaat nu aan een speed van 6 à 6,5 Kts terug richting brug. Jan stuurt.Tegen vieren zijn we eronder en zeilen nu in de Ensanade de San martin, overal drijven mosselpontons. Er zijn drie ankerplaatsen en we gaan eerst die aan de jachtclub proberen. Het water is vlak maar de wind is nogal heftig.

De beruchte rode aardewerk pot komt uit de katacomben van de Billy tevoorschijn en de voorbereidingen voor een Marokkaans gerecht nemen een aanvang. De Tajine staat even later te pruttelen en een lekker geurtje hangt rond de boot. De wind heeft toch wat de neiging te krimpen van W naar SW en we besluiten ons te verleggen naar de Zuidelijke oever, waar we een kwartiertje later terug ten anker gaan.... in een vijver, zo vlak als een biljart. Stil, behalve als de trein naar Pontevedra komt voorbijdenderen, maar dat zal ook niet de ganse nacht duren so who cares ?....

We eten buiten in de kuip, zo warm is het nog en we genieten van dit mooie plekje.

Tegen elven werk ik de blog nog wat bij. Een regenbuitje trekt nog even verontschuldigend over.

Daag

J&J

5 oktober; de grote zondvloed is begonnen

2009-10-06T12:07:00.002+02:00

Vandaag heeft het de ganse vlammende rottige dag geregend, en nog geen klein beetje ook. Gieten, nu en dan een ferme donderslag en wat gekletter, maar voor de rest water zeiken met blaaskes !!. Bovendien is het nog steeds tropisch warm. Het waterlek, nabij

de roeras, die ik gisteren hersteld heb is geslaagd voor zijn examen en houdt zijn manieren, maar een ander lek heeft zojuist zijn intre

de gedaan. De kabeldoorvoeren aan de voet van de mast moeten dringend eens nagezien worden, want daarlangs lijkt bij hevige regenval zoals vandaag of overkomend water bij zwaar weer, ook wat vocht zijn weg te vinden naar de binnenkant van de boot, om druppelsgewijs op mijn tafel terecht te komen, veeeel te dicht bij mijn zender of PC om goed te zijn, en als er iets is waar ik niet van hou, dan is het wel een lekkende boot; Morgen dus eens met de spuit rondgaan, als het tenminste wil stoppen met regenen.

Vandaag dus weinig uitgevoerd wat in de verste verte maar op zeilen lijkt. Wat ik wel gedaan heb is eens verder uitzoeken hoe weerkaarten te ontvangen via mijn korte golf zender, wat eigenlijk wonderwel gelukt is. Zowel de zenders van Northwood - UK, als die van HamburgPinneberg/ Duitsland zijn op meerdere frequenties perfect te ontvangen.

Met een audiokabeltje worden de PC en kortegolfontvanger aan elkaar gekoppeld. De benodigde software is met een Demoversie gratis van het internet te halen. Ik gebruik hiervoor JVCComm32 en eigenlijk wijst alles een beet zichzelf.

Voor de radioamateurs en geinteresseerde zeilers onder ons toch wat info:

De frequenties en uitzendtijden voor beide zenders kun je op volgende screenshots zien maar het volledige pdf document kun je gemakkelijk op het internet vinden door te googelen op weatherfax frequenties oid...of anders stuur je mij maar een mailtje...

Wat je ook nog moet weten is dat de ontvanger moet ingesteld staan voor SSB ontvangst en dat de in te stellen frequenties 1,9 Khz lager moeten zijn dan de opgegeven waardes uit de lijst ( vb: Eerste zender van Northwood: 2628,5kHz --> ontvanger instellen op 2626,6kHz SSB

Het resultaat zie je in volgende zelf gedownloade weerkaartjes. Gaaf he ? Heel de dag mee ezig geweest....Ik weet wel, op internet zijn er mooiere weerkaarten te vinden, en ik gebruik ook Ugrib enzo, maar op zee of op een ankerplaats heb je dat niet altijd voorhanden. Voila !

Een screenshot met de instellingen van het programma JVCComm32 kan er ook nog bij..... De instellingen zijn standaard en werken direct ( bij mij toch)....

Het wachten is nu nog op mijne maat Jan, hij heeft deze namiddag al laten weten dat zijn vlieger met 40 minuten vertraging vertrokken is en enige minuten geleden ( het is nu halftien s' avonds dat zijn bus het goede voorbeeld gevolgd heeft en met dezelfde vertraging uit Porto, richting Vigo komt. Zucht, en ik moet normaal tegen tienen in mijn bedje zitten. De enigen die met deze vertraging best tevreden zijn, is het zakje mosselen uit de Ria, deze morgen in de supermarkt gekocht, die hun nakende opwarming met een paar uurtjes uitgesteld zien...Zo zijn er altijd die tevreden zijn he ?

Het weer voor de komende dagen ? Ik durf niet naar de weerberichten kijken. De weerkaartjes die ik via de zender gedownload heb zie er in ieder geval niet goed uit, voor zover mijn ongeoefend oog die kan ontcijferen natuurlijk.

3 oktober; zeilen ! 4 oktober ; balen !

2009-10-04T11:19:00.005+02:00

Het was al een paar dagen te zien op de weerberichten en op de grib files... Het hoge druk gebied van de Azoren dat de "ouderen" (pfffttt) onder ons wellicht kennen van de weerpraatjes van Armand Pien, is als een pudding in elkaar gezakt en vervangen door een regenbrengende depressie die langzaam maar zeker onze en ook jullie (Belgie) kant uitkomt.
Vandaag 3 oktober kan de wolf vanop een positie ten Westen van de Spaanse kust, zijn tanden nog niet laten zien, maar vanaf vannacht wordt het ongetwijfeld koekenbak.
Het rare evenwel is dat de weerberichten maar steeds spreken van een harde zuidelijke wind, alhoewel hier tot op vandaag nog niks, maar dan ook niks van te voelen is.
3 oktober is het in de morgen nogal zwaar bewolkt maar tegen de middag komt het zonnentje piepen. De Billy rukt aan zijn landvasten en er is geen houden aan. Ik ga zeilen, ja , wat moet ik hier anders doen? Vigo is nu niet bepaaald een stad waar je dagen en dagen kunt in ronddwalen en oooh en aaah roepen. Het is gewoon een grootstad aan een van de mooiste vaarwaters van Spanje. Zeilen dus. NU het weer nog goed is.
De (zeer lichte) wind zit Oost en ik besluit nog maar eens naar Isla de Cies te gaan. De toelating via het internet is aangevraagd. De Billy drijft de Ria uit. Ik geniet in het zonnetje. Als ik tegen tweeen nog maar 4 mijl ver zit en de wind er volledig de brui aan geeft, verander ik mijn koers en vaar naar een strandje nabij het stadje Cangas, aan de noordkant van de ria, waar een groot klooster op een kaap staat. Een foto kan ik jullie niet tonen, want die is mislukt. Ja, kloosters en Dekeyser, dat gaat niet samen zeker ?
Ik ga voor anker voor een strandje waar een duikschool volop instructies aan het geven is. Ik maak een smoske klaar en vlij mij met een boekje achter de buiskap. Zalig.
Ik moet toch even ingedommeld zijn want als ik plots wakkerschiet zie ik juist naast de boot vreemde wemelingen in het water. Mijn hart slaat een paar slagen over want mijn eerste idee is dat dat ik juist naast een rots lig ... hier ? ?? was toch niks op de kaart. Nee, ..... die duikers van daarnet zitten juist onder mij. Een bellenbaan duikt nu aan alle kanten op. Oef ! Sèèèg !
Tegen vieren draait de wind, nu naar het Westen , en ik kan terug voor de wind , zachtjes wiegend naar Vigo varen. Tegen halfzes lig ik terug vast op mijn plaatsje en tegen zessen gaan de hemelsluizen open. Gieten !!

4 oktober: zondag, kuisdag; het dek van de Billy, die er de laatste dagen een beetje groezelig uitziet wordt geschrobd met een sopje, alsook mijn sandalen, die dat ook wel eens nodig hebben. (Teva, wie er ook heeft, weet wat ik bedoel) Dit alles in mijn zwembroek. Het is tropisch warm en het regent.
Zo rond de middag heeft het de neiging wat uit te klaren. Mss kan ik terug gaan zeilen, we zullen zien....
Wordt vervolgd en met foto's aangevuld...
Dag
Jean

2 oktober; mist, herstellingen en e "puderondje" in de ria

2009-10-02T21:31:00.005+02:00

2 oktober; nog steeds mist, die bovendien uitvalt in een fijne motregen. Bweeuuuhhh ! Vies! Wat gaan we doen vandaag ? 's Morgens een akkevietje op het internet om wat problemen met mijn GSM op te lossen. De geneugten van het moderne internet via het GSM netwerk lopen niet helemaal zoals voorzien zeg maar. Een uurtje of twee op internet en aan de lijn met de "helpdesk" zullen hopelijk naar een oplossing leiden.
Verder wil ik de windmeter wel eens proberen te herstellen , die wel de windkracht correct aangeeft, maar het vertikt de juiste windhoek te tonen. Alle cablage wordt uitgemeten doch geen oplossing gevonden. Ik zal de mast in moeten maar wacht hiervoor tot Jan komt volgende week.
Tegen vieren klaart het uiteindelijk toch wat op. Ik laat alles vallen en samen met de Duitsers die ik al een paar weken overal zie opduiken waar ik ook ben, zij toeren ook de rias rond, tuffen we de haven uit voor nog een rondje "Ria de Vigo" ... Bigo zeggen ze hier. Een V wordt als B uitgesproken. t Is maar dat je het weet. Het gaat met de wind achteraan richting grote brug... Eens kijken of ik eronder kan. 38 m hoog volgens de kaart. Jaja, dat moet lukken met een mastje van 13,5 m.
Tegen halfnegen ben ik terug binnen na nog een pittig kruisrakje tegen een opkomende bries. Ik moet het nog nipt afleggen tegen een 34 voeter maar voel dat niet zo aan. Het wordt bovendien koud en de zon gaat onder, dus naar binnen met de geit !

Nog een fotootje van op het dak van de Real Club Nautigo de Vigo... De Billy op de eerste rij. De enige met de neus naar het ponton. Omgekeerd leek mij ivm mijn kwetsbare windvaan op de spiegel geen goed idee. Ik lig dus met twee lijnen vast vooraan, een lijn naar de grond achteraan wordt op spanning getrokken en verhindert dat je tegen het ponton opdrijft. Mer op dat er dus geen vingerpontons zijn. Mediteranian style noemen ze dit. Ahum !!

Daag

Jean

1 Oktober Vigo in de Mist

2009-10-01T16:04:00.005+02:00

Er wordt niet gevaren vandaag. Het is nu reeds 16:00h en er hangt nog steeds een potdikke mist. Blij dat ik vandaag in de haven lig. Morgen wss beter....

zie hiernaast op de foto's het verschil gisteren bij vandaag wat de zichtbaarheid betreft... flauw he ?

Komkommertijd in Spanje ....

groetjes,

Jean

30 september - Isla de Cies en Vigo

2009-09-30T19:19:00.005+02:00

Slecht geslapen vannacht. Op de ankerplaats van het Isla de Ons staat er omzeggens geen deining van betekenis, en toch schiet ik om één of andere reden wakker tegen drie uur en kan niet meer in slaap komen. Alles knarst en piept aan de boot, ik verleg me naar de neus, ik draai , ik keer... niks aan te doen.
Tegen achten, het is nog donker en er is geen houden meer aan. Zeil omhoog en weg. Richting Isla de Cies. Ik eet op zee en geniet van de opkomende zon. Het is een rode zonsopgang, niks goeds te betekenen dus, ook hier. De barometer is een stuk gedaald sinds gisterenavond. Het weerbericht spreekt van onweer en dat zal er uiteindelijk ook wel van komen denk ik. Het wordt weer heet vandaag.
De zichtbaarheid is niet fameus maar toch is mijn volgende doel, het Isla de Cies reeds te zien doorheen de nevel. Tegen 10 uur lig ik op de middelste ankerplaats, (de Billy = de linkse boot op de foto hiernaast) waar het eiland bijna in tweeen gedeeld wordt door een smalle zandstrook. Jongens, wat is het hier weer moo......
Anker uit, bootje opblazen, een half uurtje later kan ik weg. De boot ligt muurvast. Ik hou er niet van het bijbootje achter mij aan te slepen, het is slecht voor het bootje, voor de snelheid deugt er ook niks aan en bovendien ; als het slecht weer wordt, probeer het dan maar eens terug aan boord te krijgen. Steeds lossen en opbergen dus, een kwartiertje werk.
Ik ga eerst een aperitiefje drinken (wit wijntje) op het terras voor de ankerplaats. Dit is hier niet voor de zeilers (2 boten momenteel) maar voor de hordes dagjesmensen die regelmatig met de Ferry uit Vigo overgezet worden. Veel zijn het er ook niet want ik zit nagenoeg alleen op het terras.
Wandelen .... Ik krijg van de eilandopzichtster een kaartje met 4 wandelingen. De mooiste is de langste zegt ze nog. Jaja...SiSi ..., ik neem die naar de Faro, die zal al volstaan . Wat ik niet weet , is dat dit de hoogste klim is. Zweetdruppels hangen aan mijn neus als ik anderhalf uur later puffend bovenkom Het uitzicht is fenomenaal, maar hier boven staat een harde wind. Ik vertrouw het zaakje niet te veel (boot voor anker) en daal vlug weer af, wat een hoop rapper gaat uiteraard.
Tegen drieen ben ik terug bij de boot. Hij ligt er braafjes bij. Hier staat ook al een harde wind. Ik eet nog wat, maar zie met lede ogen dat het weer verslechtert. De wind zet verder door en er komt een sluier voor de zon.
Ik ga een doucheke pakken in Vigo en eens goed slapen. De slechte reputatie van de Vigo jachtclub, mij door Fernand aan de hand gedaan, sla ik in de wind want het lijkt mij de enige jachtclub die op loopafstand van het station van de bussen ligt waar Jan volgende week toekomt.
Mocht het inderdaad niet goed zijn, dan kan ik nog altijd ergens anders naartoe gaan en een oplossing zoeken.
Op de foto hiernaast ligt de Billy dan weer rechts....raar he ?
Tegen zes uur vaar ik binnen en krijg een prima ligplaats toegewezen. Achteraan vastmaken, een lijn op de neus naar een ketting op de grond. Ik lig zo vast als een huis. De douches zijn goed, maar nodig aan vervanging toe. Bwaah ja, je kunt niet alles hebben he.
Salaaa
Jean

28 en 29 september. Sanxenxo en Isla Ons ed. 2

2009-09-30T19:04:00.003+02:00

28 september. De zomer kan niet stuk. 28 a 30°C en geen briesje te bespeuren. Ik lig in de meest luxueuse jachthaven van Spanje tot nu. Sommige boten hebben een box die meer geschikt lijkt voor een cruiseschip dan voor hen alleen. Ze liggen er als een spin in hun web opgespannen opdat er toch maar geen krasje op de mooi glimmende romp zou komen. Anderen hebben hun maxi box dan maar eventjes vol gelegd met 3 !! boten. Een 40 voets zeilboot, een 35 voets motorboot en dan nog een motorbootje voor de kinderen veronderstel ik, weliswaar iets kleiner dan de beide anderen, maar toch...
Tussen al dit geweld ligt ook de Billy gewoon mooi te wezen aan het ponton, ja wat dacht je...
Aan de wal, een boel dure winkels nabij de jachthaven, verder luxe appartementen, maar toch ook gewone" establisementjes", voor gewone mensen, zoals dat waar ik iedere avond het internet opga. Het madammeke achter de bar bloost nog als ze mij ziet afkomen." Las clavas" ( wachtwoord voor de WIFI) dat ze me gaf, bleek niet te werken. Iedereen in het café kwam er aan te pas, de discuties laaiden hoog op. Het lag aan mijn PC, resetten zou de oplossing zijn, een of andere afwijking van het systeem voor mijn Engelstalige Windows was de oorzaak, enfin, we geraakten er met zijn allen eigenlijk niet direct wijs uit. Hun Spaans gebroebel was voor mij dikwijls Chinees alsook mijn Engelse of op het laatst Oostendse uitleg ( niemand begrijpt mij hier toch, dus ik kan beter Oostends babbelen) . Een andere PC werd erbij gehaald, zo'n klein hebbedingetje, waar het dan weer wel op werkte. Hmmm... Enfin, na veel 5'en en 6'en bleek, hou je vast dat Anna, zo heette het kind, toch met een scheel oog het wachtwoord opgeschreven had en er een 6 ontbrak.... Bwaah je, nu werkt het uiteraard. Ikke tevreden, iedereen tevreden.... Anna zo rood als een pioen voor het ganse café.....
Bon, geen goesting om te zeilen en ik ga gewoon naar het strand. Zweet, zweet.... om de 3,5 minuten het water in . Bibber, bibber, zweet zweet, de ganse namiddag door. 's Avonds een snotneus, ja, wat wil je. ...
Zo tegen tegen halftien , als de temperatuur eindelijk draagbaar wordt, nog eens het internet op ( Skype) voor het huiselijke contact.

29 september; er moet vandaag toch wat actie komen , maar het weer ziet er gewoon een herhaling uit van gisteren. Ik ga een koffietje drinken in mijn favoriete cafétje, bezie nog eens het weerbericht en vraag toelating voor een bezoek aan het Isla de Cies voor de komende dagen, mijn volgende eiland, voor de Ria de Vigo, misschien wat voorbarig, maar het mooie weer duurt nog zo'n 3 dagen en dan zou er toch wat veranderen.... Jan, hopelijk kom je geen weekje te laat..of misschien wordt het in Oktober nog beter? Wij Belgen zijn een beetje paranoide, als het op het weer aankomt.
Goed, tegen elven gaan de trossen toch los en tuf ik op mijn gemakjes terug de Ria op. 5 mijlkes op motor en ik lig weer voor anker op het mooie eiland Ons, wel op een andere ankerplaats als eergisteren. Het haventje en het plaatsje "Ons" zijn vlakbij. Eerst eens zwemmen, dan roeien naar de kant en een flinke wandeling. Ik heb mijn vuilnisbakje mee, maar vind geen vuilbak, dus alles terug mee naar de boot.
Veel volk is hier niet vandaag. Billy is de enige boot op de ankerplaats. Even later komt er toch nog een Franse boot toe. Bretoenen zie ik aan de Bretoense vlag. De schipper komt een praatje maken; ligt hier sinds twee jaar in de Ria's. Vorige winter stond zijn boot op het droge in Vigo, nu gaat hij naar Vilagarcia op het werfje naast de jachthaven. Hmmm ! 150 Euro per maand kost het hem. Hij kan vluchten vanuit Parijs naar Vigo organiseren voor zowat 150 Euro H/T en komt in de zomermaanden regelmatig hier naartoe. Ja, een mooi vaargebied is het hier wel uiteraard. Ik heb ook al in die richting gedacht. Waarom in het koude en oninteressante (de kust) Belgie varen, als je hier zo'n mooie omgeving hebt en goed weer bovendien. ( niet te warm, niet te koud) Nog eens over nadenken....momenteel blijft het Porto, dat is eigenlijk maar een dag varen van hieruit... wacht, ik pas het eens af op de kaart...77 Mijl om precies te zijn, vanuit Vigo nog iets minder..
Met de avond komt er toch wat wind en bewolking op, maar ik lig hier goed. We zullen zien of ik deze nacht rustig slaap....
Slaaaaaaaapwel
Jean

27 september - Isla de Ons

2009-09-28T10:41:00.003+02:00

"Ons" eiland dus... jaja, je leest het goed; "Ons"... wie of wat het betekent in het Spaans ? Geen idee, maar het is er verrekte mooi... Ik zou zelfs zeggen, het mooiste eiland van deze reis, maar dat heb ik al zoveel gezegd en misschien doe ik dan de andere mooie eilanden die ik gepasseerd heb, zoals Belle Ile, Ile Houat, de Glenants, de Kanaaleilanden niet te vergeten, oneer aan en dat is niet de bedoeling.
Het was trouwens helemaal niet voorzien vandaag naar Isla de Ons te gaan. Mijn toelating om hier te ankeren spreekt pas voor 28 en 29 september. Voor de derde keer kwam Isla Salvora aan de beurt en het zou de derde keer, toch de goeie keer moeten zijn. Nee dus !
Als ik tegen negenen de ankerplaats voor Corubero verlaat is er weinig wind. Oost zo'n knoopje of acht en het is prachtig weer. Ik heb nochtans deze nacht zeer slecht geslapen. Een soort ambetante deining heeft me de hele nacht geplaagd. Ik ben wel 5 keer opgestaan, één keer om een tikkende grootzeilval snaarhard door te zetten, één keer om te p..., één keer om het anker te controleren ...ik heb me uiteindelijk in de neus van de boot gelegd in een poging tot..maar nog steeds geen zandmannetje te zien. Enfin, ik heb dus alle uren zien en horen passeren ( de kerktoren) en ik loop er bij als een zombie.
Terug door de nauwe pas zoals gisteren en als ik op zowat een mijltje van de ankerplaats van Isla Salvora verwijderd ben, trekt de wind terug aan naar 18 knopen, recht op de kust van het eiland en dat is echt te veel om met plezier en een gerust gemoed te gaan ankeren. Ik steek het op de uitgang van de ria de Arousa, die hier recht tegenover zit en de wind versterkt... Het zij zo, ik vaar door....naar de volgende ria; Ria de Pontevedra, 't Is ne keer iets anders...
Voor deze ria ligt er trouwens nog een ander eiland mooi te wezen, "Ons" heet het ding en daar gaat de koers naartoe. Alsof de duivel er mee gemoeid is, tempert de wind als ik een mijltje of drie voorbij mijn vorige ankerplaats ben, naar een handzame 10 knopen. Meer nog, op een mijltje van de eindbestemming draait hij 180 graden en wordt een zeebries, uit NW richting wat nog beter is. De Billy zet er de sokken in en tegen tweeen, ik heb verdomme weeral nog niks gegeten, geen tijd he, kan ik mijn ijzer uitsmijten en in 6 meter water lig ik voor het mooiste strand ( daar gaan we weer) van de wereld.
Het lijkt een beetje op het strand van Bredene, wat het zit vol, nou ja, vol, zoveel volk zit er niet... met blote mensen. Nee, ik trek mijn broek niet uit, dat staat zo stom als je roeiend op een strand toekomt he ? Onnozelaar !
Ik ga zwemmen, hard worden he Dekeyser ! JJJJaa, maarrrr...Kououououd dat dat hier is ! Allez, hoe kan dat nu toch bij zulke temperaturen ? Het is vandaag terug 25 graden, minstens ! Ik maak ook even een wandeling naar de andere kant. Ver is dat niet, het eiland is zeker geen halve km breed en ik ben dan ook vlug terug.
Terug naar de boot en ik monteer ook het BB motortje en ga even langs de kust varen want ik heb een paar grotten gezien. Voorzichtig roei ik die binnen en let toch op met het rubberbootje de rotsen niet te raken, want die staan vol met vlijmscherpe mossels. Een populatie Cormorans (Aalscholvers) vinden het maar niks dat ik hier voorbij kom...Wat is het hier stil.
Als ik terugkom ligt de ankerplaats, waar we aanvankelijk slechts met zijn tweeen lagen al aardig vol. een Spaanse familie met een maxi morboot ligt juist naast me. Wat een lawaaimakers. De gothfather van de familie kruipt met zijn dikke buik in zijn motorbootje en krijgt het tot mijn voldoening niet gestart, hij kijkt mij aan met zo'n blik van... kun je dat van jou niet even uitlenen? Ik ben doof op dat oor uiteraard en laat hem voortploeteren. Als hij volledig in het zweet staat, wordt het bootje met de hydraulische lift (echt waar !!) terrug op de achterplecht van het strijkijzer opgetakeld en worden de motoren gestart. Ze vertrekken, want roeien naar het strand, dat zien ze niet zitten. Oef ,daar zijn we ineens van af ! Het wordt terug stil.
Wat doe ik, blijf ik hier, of ga ik terug naar de kant en een Marina opzoeken ? Echt rustig liggen we hier niet, ik wil wel een doucheke en vooral ook terug eens goed slapen dus kies ik voor het laatste. Meest dichtbij is ... tedju, hoe verzinnen ze hun namen...Sanxenxo.. hoe spreek je dit nou uit zonder je tong te breken ? Mooie moderne Marina volgens de Pilot in een populaire vakantiebestemming met mooie starnden. Allez vooruit....
Sanxenxo is dus werkelijk het Knokke le Zoute in het kwadraat. Mega jachten met een appart ponton, nog net geen life guard die de boel bewaakt en dan het kleine Billytje daartussen, en dan heb ik het even niet over mijn rubberbootje. De prijs is er ook naar ; € 25 per nacht... Ja Dekeyser, geld moet rollen he ?
Goed, ineens ook maar diesel getankt, 25 literkes, das ook weer in orde, wss genoeg voor de rest van de trip.
Lekkere douche.. pfft we zijn echt luxe beesten he ? Waar is de tijd van de ruwe zeebonken ? Stinkend naar bier, sigaretten en knoflook... haha !
Verder ook nog eens Skypen met het thuisfront in een barretje waar er WIFI is, in de jachthaven is dat er ook maar aan 5 Euro voor een uurke... ja seg ! Terug naar de boot, en dit verslagje typen voor morgen.
Een zicht op de dijk van Knokke.. of Benidorm, of Oostende, of ... hierboven

Daag, Jean

Hieronder een kaartje van de route gevolgd sinds La Coruna... de eindsprint is al in zicht... Porto

26 september Isla Salvora en Corubedo

2009-09-26T18:51:00.002+02:00

08:00h en het is nog steeds donker.... de zomer loopt naar zijn einde. Toch is het hier nog steeds mooi weer. Als het tegen kwart na acht toch begint te klaren is de lucht weer blauw, blauw , blauw.... Allez jong, opstaan ! Zucht, kreun !
Gisterenavond toch weer wat diep in de rumfles gekeken blijkbaar als ik het aantal platte limoenpartjes op de tafel zie liggen. Mmmmm ! Nie goed bezig he ?
Koffie zetten doe ik niet als ik allleen ben. Veel honger heb ik ook niet maar een zachtgekookt eitje, nog over van gisteren gaat er toch in. Glaasje melk, broodje, yoghurtje.... Vandaag gaan we zeilen, naar het natuurgebied op het eiland Isla de Salvora. Eerst nog wat brood, een beetje vlees en kaas halen naar de Gadis, hier recht tegenover. Dan mijn rekening gaan betalen... 50 Euro, voor 6 dagen. Ik krijg nog korting omdat ik hier al zolang lig... met tussenpozen toch bijna een maand nu, wel een paar keer weggeweest, maar toch. De ri de Arrousa ken ik wel zo ongeveer, alhoewel er nog steeds plaatjes zijn waar ik nog niet geweest ben.
Tegen tienen is alles klaar en tuffen we naar buiten. Vaarwel Vilagarcia... het was niet echt een mooi stadje, maar wel een supermarina en ik voelde me hier goed. Toch een beetje spijt...
Geen wind... dacht ik, maar bij het buitenvaren staan er warempel toch wat witte kopjes. Wind achter ( Noordoost) en nu al 18 knopen. Allez, het begint weer... In dit gat tussen de bergen wordt de wind telkens versneld, want na een mijl of wat houden we toch maar zo'n 12 knopen meer over. Ook goed ! We passeren het Isla de Arousa, met de mooie rotsen, een klein groepje dolfijnen laat mij verschieten als ze juist bij de boot adem komen happen. We gaan niet vlug genoeg om te spelen en ze zijn direct weer weg. Tegen de middag komt onze bestemming geleidelijk aan dichterbij. De wind trekt ook terug wat aan en als we op de ankerplaats komen is er toch zo'n 15 knopen wind, recht op de kust natuurlijk. Dat is niet zo mooi en dat wordt hier niks want normaal neemt de wind in de loop van de namiddag nog toe dus dat wordt hier klotsen. De andere kant van het eiland is geen optie, want dat ligt vergeven van de rotsen en het is bovendien geen goede ankergrond lees ik in de Pilot.
Ten Noorden van onze positie ligt, juist aan de ingang van de ria nog het natuurgebied van Corubedo, waar ik nog niet geweest ben.
Dit lijkt me wel iets en ik zet een route uit om daar te geraken. Niet de makkelijkste, wel de kortste en die leidt ons door de smalle doorgang tussen Isla Salvora en Isla Vionta door en dan hebben we een nog nauwere doorgang, rakelings langs de rotsen om in de baai van Corubedo te komen. Beetje opletten dus.
De fok heb ik opgeborgen en ik laat die maar in de zak zitten, zo heb ik een beter zicht. Dat is ook wel nodig want het is een verdomd nauwe doorvaart en door het kalme weer is er geen oceaandeining. Dat is wel een goede zaak , maar het betekent ook dat je de net onder het oppervlak liggende rotsen niet ziet (geen branding) . Ik heb een echte detailkaart ( 1/25.000) van de ria en dat is ook wel nodig dus de positie wordt om de vijf minuten in de kaart gezet en dit alles in de kuip. Zonder dergelijke kaart mag je zo'n dingen echt niet doen.. De Imray kaart op de plotter is niet gedetailleerd genoeg om dergelijke huzarenstunts uit te voeren. De laatste doorgang is amper 30 m breed dus veel ruimte voor fouten is er niet.
Tegen drieen kom ik aan in de baai van Corubedo. Wat een mooi strand is dat hier. Kilometers lang wit zand, nu en dan onderbroken door een rotspartij. Helder water. Ik zie mijn anker liggen op vier meter diep. Klein Billytje wordt opgeblazen en ik roei even later naar het strand. De duinenrij achter het strand is verboden (natuur)gebied . De vloedlijn ligt vol enorme schelpen en allerhande andere interessante dingen. Geen vuil, waarschijnlijk wordt het hier toch regelmatig opgekuist.
Ik ga ook even zwemmen. De watertemperatuur is bijna te genieten.
Tegen zessen besluit ik mij toch wat te verleggen en ga op de ankerplaats voor het stadje liggen. Terrasje, en, jaja, internet, dus de blog wordt aangevuld.....
Dit is echt het paradijs... nog eentje...
Als het morgen wat rustiger is ... de wind lijkt al terug gevallen, ga ik alsnog naar het eiland

Salukes
Jean

25 september - laatste dag VilaGarcia de Arousa

2009-09-25T20:20:00.002+02:00

Vandaag terug vroeg opgestaan om Erna naar Porto te voeren. De laatste keer. Ik verlaat morgen Vilagarcia en ga terug zeilen. Solo terug.. benieuwd of ik het nog kan....
Morgen en overmorgen alvast de toelating gevraagd en gekregen om naar Isla de Salvora te gaan. Dit is het natuurpark hier voor de Isla de Arousa.
De daaropvolgende dagen ga ik naar Isla de Ons, dat is het eiland voor de Ria de Pontevedra, waarna ik ook die ria ook nog even induik voor enkele dagen.
De weerberichten zijn OK en ik hoop dat de wind niet te veel doorzet want er is geen enkele bescherming tegen de doorgaans Noordelijke winden op de ankerplaats. .. We zullen zien.
Waarschijnlijk dus geen update van de blog voor enkele dagen wegens geen internet ... of het zou moeten zijn dat ik een postduif inschakel.
Misschien wel contact via de kortegolfradio met ON3BZ morgenavond, we zullen zien.
Groetjes,
Jean Robinson C.

24 september ...zomer

2009-09-24T21:14:00.003+02:00

Hoi allemaal,geen klop uitgevoerd vandaag en lekker geluierd...
Nieuws: de toestemming opm de natuureilanden aan de ingang van de volgende Ria's te bezoeken is binnen. Hoezee !
Van een Nederlandse boot die bezig is een wereldomzeiling te maken wat nuttige ideen gekregen om mijn radioinstallatie te verbeteren , dus wss komt daar ook nog verandering in, maar misschien is dit niet voor direct... ik heb ook zo veel te doen he ?
Morgen Erna naar het vliegveld brengen en een grote week alleen verder tot Jan komt.
Het einde van de vakantie is al een beetje in zicht maar nog geen paniek, nog meeeeer dan een maand to go.
groetjes
Jean en Erna

22,23 september -zomervakantie

2009-09-23T20:14:00.005+02:00

Jaja, de zomer is terug; het kan niet op. De temperaturen klimmen naar 28 graden en meer. Er staat weinig wind, en het zal blijven duren, al tot het einde van deze week volgens de laatste meteo berichten.....
Van zeilen komt niet veel om de gekende redenen. Niettemin is er aan de boot wat werk, oa het herstel van het BB motortje; het draait wel maar de schroef niet wat niet echt de bedoeling is. Enig onderzoek brengt aan het licht dat de breekpen van de schroef gewoon in drie stukken gebroken is, wss een gevolg van onze onzachte aanraking met een drijvend aanmeertouw in de haven van Aguino vorige week. Toen niks gemerkt, maar dat is de laatste keer dat de motor gebruikt werd, dus dat zal het wel zijn. Hier in Vilagarcia is een bedrijfje waar alles ivm met BB motoren verkocht wordt, dus, aan de prijs van €3 voor 2 nieuwe breekpennetjes (ééntje in de reservebox) zijn de troebels verholpen.
Verder worden de teervlekken opgelopen door de aanraking met het mosselponton vakkundig weggepoetst en ook de verdere afwerking en zoutvrij maken van de kussens van het interieur krijgen de nodige aandacht.
Het is de week van de klusjes wel want ook de gootsteen blijkt plots verstopt. Allez, tang en schroevedraaier terug bovenhalen en de boel ontstoppen. Een probleem met gelijk welke klus op een boot is het telkens verleggen van allerhande materiaal, vooraleer een aanvcang met de werken kan gemaakt worden, het opdiepen van de benodigde spullen en het uitvoeren van de werkjes in een meestal zeer benepen positie die telkens aantoont dat de uitvoerder ervan (ikke) niet meer in zijn beste doen is ( 's anderendaags zo stijf als een balk) .
Toch klaag ik niet want naast het klussen aan de boot staat ook het genieten van het mooie weer. Zo gaan we in de namiddag naar het strand waar het water weliswaar nog steeds diepvriestemperaturen heeft, doch waar het echt goed en rustig toeven is. De dijk wordt ook nog eens afgewandeld en een lekker wit gekoeld wijntje op een afgelegen terras is de beloning.
's Avonds mosselen uit de Ria... groot dat die beesten hier zijn... en lekker....

23 september, Erna's voorlaatste dag. Nog steeds stralend, en zo mogelijk nog mooier weer. In de morgen nog wat verder klussen en dan tegen tienen de trein op naar Vigo, gewapend met een stadsplan. Na een klein uurtje ( een heel kleintje) arriveren we. We zakken af naar het historisch stadscentrum en klimmen even later naar het Castillo de Castro. Een mooie wandeling, ware het niet dat we twee drugverslaafden storen in hun spuitactiviteiten. Brr... Toch een ietwat wrange ervaring. Ik zie de spuit in één van die mannen hun arm bungelen. Ze excuseren zich in hun betraptheid, wat het geheel nog een ambetanter gevoel geeft. Ja, alles in het leven is niet altijd even mooi zeker ? ...
Enfin, het uitzicht over Vigo, vanop dit hoge uitzichtspunt is toch wel ongeevenaard. De stad is een mengelmoes van historische gebouwen, en moderne aanbouw. Verder is het vooral een grote bouwwerf, waar momenteel in allerijl een aanvang gemaakt wordt met de restauratie van al wat historisch belang heeft. Een wedloop met de tijd die ze in bvb Oostende onherroepelijk verloren hebben maar hier zeker nog de moeite loont.
We gaan ook even naar de jachthaven kijken. Het ziet er , zoals in de Pilot beschreven inderdaad nogal vol en benepen uit, maar ik denk toch hier een ligplaats te zoeken voor het ophalen van Jan, mijn motorvriend (van de verhalen van J&J zie http://www.nortonclubflanders.be/ klik op "reizen") die mij onlangs ook gecontacteerd heeft om hier een weekje vakantie te houden. Winnie en Johan komen hier, weliswaar een weekje later aan boord om de eindspurt naar Porto in te zetten. In de hoop op goed weer zullen we in deze omgeving nog en paar weekjes de rias de Vigo en wellicht ook die van Pontevedra verkennen, en dan vooral de eilanden voor de deur Isla de Cies en Ons.
Enfin, kort na de middag zijn we terug bij de boot en gaan nog even zwemmen op het strand want het is nu toch wel echt warm. Geen fluit wind en de watertemperatuur die door het rustige weer bijna te genieten valt.... bijna... 's Avonds een Tajine.... met ballekes.. mijn favoriet

groetjes,

Erna en Jean

21 september viskes en zomer

2009-09-21T19:42:00.003+02:00

Deze morgen is het koud en ik moet zelfs voor de eerste keer terug mijn verwarmerke bovenhalen. Wij zijn dan ook altijd veeeeel te vroeg op. Alle Spanjolen zitten nog diep onder de wol. Het ziet er echter naar uit dat de zomer toch terug is want er is geen wolkje aan de hemel te bespeuren. Mooi.
Ontbijt en verder wat aan de boot werken deze morgen. De zetelovertrekken aan de stuurboordkant zijn eens aan de beurt en ze gaan de gele wastobbe in met een flinke dot waspoeder. Paar uurkes laten weken en dan op de waslijn. Verder wordt de bekleding in de salon die op de romp gelijmd was en op sommige plaatsen losliet, terug vastgelijmd.
Wat opruimen en dan een wandelingetje maken oa naar de vismarkt waar ik twee mooie "doradas" koop. Deze middag BBQ "a la pantalan" dus en al gauw liggen de twee solisten mooi gaar te worden. Ik heb ze beiden mooi gekuist en ingewreven met wat grof zout en peper. Wat sla, sneetje brood, een glaasje en een super en gezond middagmaal is weeral klaar.
In de namiddag naar het strand want de temperatuur is ondertussen opgelopen naar een aangename 25°C..
Meer moet dat niet zijn.
Daag

Erna en Jean

20 september - Murphy's law

2009-09-20T20:17:00.004+02:00

De morgen van 20 september kondigt zich koud, maar toch veelbelovend aan. Er zijn grote gaten in het luchtdek, met blauwe lucht. Zou het ? Kan het? Wil het ? Mooi weer is aangekondigd, maar laat toch wat op zich wachten in deze contreien. Spaanse winter ...of toch herfst....
We besluiten het mooie weer een beetje te helpen en op onze beurt ter beevaart te gaan opdat de zomer zou terug komen. Deze morgen dus om kwart voor tien op het station en twee ticketjes richting Santiago de Compostela gekocht. Tegen 11 uur staan we op het plein voor de kathedraal en gaan een kijkje binnen nemen in de kathedraal. Hetzelfde scenario als vorige week, biechtvaders en zondaars alom, met als toetje nog een mis die bezig is. Tegen zoveel heiligheid zijn noch ik , noch Erna bestand en we haasten ons dan ook tamelijk rap terug in de buitenlucht. Voor de rest is zondagmorgen Santiago tamelijk doods en in de vroege namiddag zijn we dan ook al terug op de Billy.
Het wolkendek heeft de neiging open te trekken, er is geen wind en ik kan Erna er uiteindelijk toch van overtuigen een boottochtje naar de overkant van de Ria te overwegen.Alles gaat goed, tot we tussen de mosselpontons plots iets in de schroef krijgen met als resultaat dat de motor afslaat. Nog eens proberen maar dat lukt niet. Er is dus geen fluit wind en we drijven... ergens naartoe. Erna een beetje in paniek. Ja, dat moet weer met haar gebeuren... Geen nood, ik besluit het bijbootje op te blazen en ons eventueel "ergens" naar toe te trekken.Klein Billytje zit al gauw vol lucht en ligt het water in. Het is hier tamelijk helder en ik zie een hoop kweetniewat aan de schroef hangen en weet dus hoe laat het is. Motortje erop en het pruttelt al. In zijn vooruit.... maar er gebeurt niks. Visioenen van een lege schroefas passeren mijn netvlies, maar als ik het motortje uit het water hef... nee, de schroef is er nog, maar gaat noch vooruit noch achteruit. Ja seg, ws dat nu ? De schroef draait eenvoudigweg niet. Dat is nu toch wel het toppunt. Twee motoren, geen wind en geen enkele voortstuwing.... en nu ??? We drijven naar een mosselponton toe en ik slaag er in ons hieraan vast te maken. Allez, zinken doen we al niet meer, dus, geen paniek.Zeilen kunnen we ook nog he... er is bijna geen wind, maar we geraken uiteindelijk toch van het ponton weg en starten een koers richting Vilagarcia, op vier rmijl. Aan deze snelheid zijn we daar tegen middernacht, maar dat zeg ik maar niet. Even nadenken... Tsjaa, veel opties zijn er niet... roeien, zwemmen, zeilen, en dat is het zowat. Ik probeer toch nog even de motor en ik krijg verdorie toch wat voortstuwing. Aan een snelheid van zowat 2,5 knoop gaat het richting haven toe. Veel goesting om te experimenteren heb ik niet en ik laat het hier dus bij.Tegen vijven lopen we binnen. Vooruit, achteruit,alles lijkt te werken, alleen, niet zoals het hoort, met een abnormale roeruitslag. We geraken toch aan het ponton en ik schiet vlug mijn shorty en mijn duikbril aan en plons in het water. Koud, jongens !. Enfin, als ik met mijn duikbril even de situatie evalueer zie ik toch een vrije schroefas ... oef ! .... Maar een hoop touwwerk aan het roer hangen. Een flinke ruk en het spel is vrij. Een duik om zeker te zijn naar de schroef, maar daar lijkt alles ok.Een tros, om bang van te zijn wordt het ponton opgehesen en op de foto gezet. Schroefaswerking terug geverifieerd en ikke blij dat het goed afgelopen is.'s Avonds een flinke aperitief en een Tajine a la Erna. lekker.
Tegen achten in de Marina Cafetaria nog eens het Internet op voor een Skype gesprek met Ben. Maandag hebben we terug een student in de familie.... Ah, het is slechts voor 3 jaar...

Groetjes,

Jean Erna

16 - 19 september ..un poquo de si....

2009-09-19T16:25:00.005+02:00

16 september; Porto proeven
Vandaag komt Erna de bemanning van de Billy versterken (ahum.....) . ook zij zal het land moeten ingesmokkeld worden via het Portugese Porto. Wij (ikke, Janna en Ben) terug vroeg op en naar Pontevedra de huurwagen ophalen. Twee uurkes autosnelweg en we besluiten voor het gemak de voituur op het vliegveld achter te laten en met de directe metroverbinding naar het centrum van Porto te trammen. We hebben de tijd (het is pas elf uur en het vliegtuig landt pas tegen halfzes) en dat is straks lekker makkelijk om hier terug weg te geraken.
Porto is wel een geval apart. Mooier, of toch in ieder geval volgens mij typischer en "Portugeser" (wat is dat nu weer voor uitdrukking Dekeyser ?), authentieker dan, als Lissabon op het eerste gezicht. Op het tweede ook, maar zeker niet minder toeristisch dan de Portugese hoofdstad. Vooral de omgeving van de Douro, waar de vele Portoschepen, afgeladen met dagjesmensen een odeur van het rijke verleden pogen weer te geven. De Portohuizen, met grote, bekende en minder bekende namen aan de overkant van de rivier lonken de meeste toeristen naar de brug over de Douro die, naar de constructie te zien, ongetwijfeld uit de tijd van Eifel afstamt. Ijzer en klinknagels a volonté.
Ook wij steken het nat over en flaneren even later tussen de nauwe straatjes en langs de rivieroever. We kunnen het niet laten en gaan een Portootje proeven. Een madammeke geeft ons in vlekkeloos Engels een uitleg over de vele Portosoorten, legt de gevolgen van het ouder worden uit ( de Porto wordt blijkbaar steeds bleker... en lekkerder) en duwt en passant de prijslijst onder onze neus. Het spreekt enigszins in haar voordeel dat het eerste glas gratis is en je niet tot verdere consumptie verplicht wordt. Daar zoon Ben nog nooit Porto geproefd heeft, l(jaja....) aten we ons toch verleiden (!!) tot het savoureren van een 10, 20 en 40 jaar oude Port en het moge gezegd dat de oudste toch duidelijk de voorkeur geniet, en ik enigszins, vooral na het ledigen van mijn glas bijna tot de aankoop ener zeer oude fles was overgegaan, ware het niet dat Janna mij met vrouwelijke takt attent maakt op het prijskaartje van € 1925. Juist... Een volgende keer misschien. Daag !
We zoeken een restaurantje op en laten het ons smaken, honger ! Op de terugweg naar het metrostation, verliezen we bijna onze weg in de wirwar van oude straatjes maar we komen uiteindelijk toch mooi op tijd de luchthaven binnen om het vliegtuig uit Charleroi te zien landen ( op het bord dan toch) Een 10 tal minuten later is Erna er ook en rijden we huiswaards ( naar de Billy) 's Avonds een aperitiefje, vervolgens een beetje kaas, een slaatje en ook de nodige wijn om de aankomst van het vierde bemanningslid te vieren. Tegen Elven ligt iedereen te snurken.
Zeelucht ....
groetjes
Erna, Janna, Ben, Jean

17 september
Janna en Ben laten we eens een ochtendje uitslapen en wij brengen de auto terug. Bezoekje aan Pontevedra - de oude binnenstad - en een grooooooooooote lange wandeling langs de rivier. Ver ook nog eens bij een authentieke ouderwetse Spaanse kapper binnen om mijn hoofdtooi terug een beetje in model te krijgen. Druk manneke, niet echt haute coiffure, mlaar voor €5 mag je niet te kieskeurig zijn....Over de middag lekker een tapas bar binnen en onder de geneugten van een flesje wit, een portie Calamares, een caserol Mejilones (mossels) en als toetje nog een Spaanse tortilla om de gaatjes te vullen, bekijken we met ongeruste blik de teloorgang van de Spaanse zomer met een plassende regen op de blinkende antieke straatstenen.
Moegelopen, 's avonds terug een andere auto ophalen, dit keer een Renault, en terug naar onze thuisbasis.
Janna en Ben steken als twee stoute kindjes hun hoofd uit het voorluik van de Billy als we aankomen. Het aperitief staat al klaar. Wij hebben de ingredienten voor een klassieke Tajine bij. Flesje wijn ook, maar ik bedank want ik heb deze middag reeds gezondigd. Bwahjaaah !
Janna en Ben hebben een aureooltje boven het hoofd hangen want ze zijn deze namiddag naar Santiago de Compostella op beevaart geweest en hebben al hun zonden gebiecht wat wel nodig was uiteraard.

18 september
De kindjes gaan vandaag huiswaards en ik herhaal met Erna nog eens het bezoek aan Porto. We lopen de kleine straatjes af en komen tegen de avond met zere voeten terug in Pontevedra aan. Nu is het weer helemaal van streek en het regent, nee, het giet de ganse nacht. We horen dat het bij ons mooi weer is. Nou, hier dus momenteel niet, maar er wordt beterschap beloofd voor overmorgen. We zullen zien.... Erna is nog hier tot de 25e en het zou toch bar slecht moeten gaan dat er geen paar zomerse dagen meer zouden volgen... Als het kan ook nog eens windstil, zodat we het water opkunnen.....dat is nl de voorwaarde om Erna het nat op te krijgen.

19 september
Nog steeds Spaanse winter lacht mijn vriend Dennis de Marinero verontschuldigend, als we 's morgens gaan douchen. Hij heeft ook info voor mij ivm de bezoeken aan de natuurreservaten Islas Cies, Ons en Salvora. Samen met de man van de Accastillage Diffusion ontleden we de Spaanse tekst voor de aanvraag en kopieren alle nodige papieren. Paspoort, Vlaggebrief, bewijs van Competentie ... gelukkig heb ik een kopie van mijn brevet van Jachtman bij en ook nog de verzekeringspapieren. Dit alles wordt doorgefaxt naar de bevoegde instanties, die mij, als alles ok is, een code zullen doormailen waarmee ik dan op hun site kan inschrijven om op een bepaalde dag , een bepaald eiland te bezoeken. Doe je dit niet, dan hangt je een boete van €6000 Euro boven het hoofd, zoals onlangs een Duits jacht overkwam die, ondanks een waarschuwing van de opzichter zoals wij er ééntje kregen, het toch in zijn zeilhoofd haalde aan wal te gaan op één van de eilanden.... Niet doen dus....
's Middags naar de vismarkt en een portie mosselen gekocht... wat prei en een ajuin, een beetje peper en een stokbrood en ons middagmaal is klaar. Lekker. Beter en veeeeeeeel groter dan de Zeeuwse. Na !
In de namiddag nog een ferme wandeling langs het water.

Sala !
Erna, Jean

14 en 15 september; door elkaar geklutst…

2009-09-18T20:04:00.003+02:00

A Proba de Camarinal, het idylische ankerplaatsje van de avond van 13 september verandert al vlug in een soort rattenval als tegen één uur 's nachts op 14 september plots de wind opsteekt uit Noordoostelijke richting. Ben en ik worden er zowat gelijktijdig wakker van. Het gedrag van de boot verandert, gefluit in de mast, gerammel van vallen en wss onbewust laat dit een alarmbelletje rinkelen.
We evalueren even, maar zien al snel dat het een hopeloze, wss zelfs een gevaarlijke zaak is hier te blijven. De wind neemt zienderogen toe, en de rotsen liggen op 100m. Als het anker krabt zit je er op voordat het ankeralarm afgaat en dat is niet de bedoeling. Janna slaapt de slaap der onschuldigen en we besluiten haar niet nodeloos wakker te maken.
Nu is het wegvaren op een ankerplaats 's nachts niet vanzelfsprekend en vooral niet in de omgeving van rotsen en al die onverlichte drijvende mosselpontons hier in de omgeving. Ik zet dus alle navigatielichten aan, het steamlight verlicht het voordek toch een beetje, het is een inktzwarte nacht zonder maan, zet de plotter aan en plan een eenvoudige koers. Pal Noord, tot we uit de omgeving van al die pontons zijn en dan pal West naar de haven en benoorden de rode boei van die grote rotspartij. Dat moet lukken.
Anker op gaat vlot, Ben heeft de handeling al goed te pakken. We hebben beiden onze lifeline aan en zitten vastgeklikt. Ben op de neus met de grote lamp rondzwaaiend om de pontons bijtijds te detecterend. Het roer zoals steeds in dergelijk geval op de elektrische automatische piloot om een zo recht mogelijke koers te sturen.
Er is er eentje links op 20 m roept Ben en hij schijnt in de richting van het ponton. Ik wijk 30° uit naar stuurboord om even later terug dezelfde correctie te maken naar bakboord. Een minuut later is er terug eentje, uitwijken, terug op koers komen. Zo laveren we tussen de pontons door tot de rode boei pal West ligt en ik er zeker van ben dat we uit het mosselveld zijn.
Nu op naar de haven. Nog een mijltje. Pal voor de haven is het nog even zoeken en ik ben blij dat ik hier reeds eerder was en de situatie een beetje ken, want anders geraak je er gewoon niet wijs uit met al die verblindende achtergrondverlichting van de stad en de dijk.
Tegen tweeen liggen we vast aan het buitenste ponton, dit was het gemakkelijkste ivm de wind. Veilig, ja maar niet rustig . Wat een geklots... We zullen deze nacht alvast niet tegen een rots beuken dus dat is wel een geseling waard ... denk ik. 's Morgens ben ik daar al niet meer zo tevreden van, als we beiden met kleine oogjes aan het ontbijt zitten. Klakkers (oostends voor wentelteefjes…) met de rest van het oude brood die nog in de voorraadkast zit. Janna heeft heerlijk geslapen en weet nergens van. Wij hebben beiden geen oog meer dicht gedaan. Te veel adrenaline opgedaan tijdens onze nachtelijke slalomtocht?
De wind is nog in kracht toegenomen en we bekijken het eens op de kaart. De beste optie is naar Rianxo te varen en daar voor het strand voor anker te gaan. Daar is de kant hoger wal ( de richting waaruit de wind komt) dus daar moet het rustig zijn. Het is er bovendien mooi en de "Rianxo'se fiestas" zijn deze week bezig (feesten)
Ik wil mijn stormfok wel eens proberen want ik verwacht dat de wind nog toeneemt. Dit kleine zeiltje erop en weg. Na nog geen mijl hebben we nog 6 !!!!! knopen wind. Pfft Ja, allez, de gewone fok er weer op. Vijf minuten later, ik zweer het, beken we tegen een 35 knopen wind op. Alles rammelt en we hebben veel te veel zeil op en vooral een hoop helling. Ik wil echt geen brokken, niemand overboord op het voordek om de stormfok weer te zetten en we keren gewoon terug. Een half uurtje later liggen we nog maar eens vast in de jachthaven van Camarinal, dit keer aan een ander ponton dat wat rustiger lijkt… de eerste twee uur toch… Als de wind terug toeneemt liggen we ook daar te hobbelen maar nu is er toch echt te veel wind om nog te verkassen. 30 knopen in de haven. Ik leg nog een paar lijnen bij, net als de Engelsman voor ons. Hopelijk wordt het vanavond wat rustiger want we moeten hier nu wel blijven en ik wil wel eens wat rustiger slapen..
Het is nochtans goed weer. Ik ga even het inetrnet op en Janna en Ben zoeken het strand op. Even later zijn we allen terug op de boot en oogsten wat mossels van het ponton. Ze zijn, na een grondige schoonmaakbeurt en in het gezelschap van een ajuintje nog lekker ook als aperitief.
Boodschappen naar de Gadiz en het “menu del dia” wordt opgesteld. Spaghetti met kip en een zelfgemaakt sausje. Ben speelt kok, maar Janna moet wat assistentie geven. Ik ben proever van dienst.. mmmm en ? …het is lekker. Chapeau !
Tegen tien uur zitten we te knikkebollen en gaan slapen. Het gaat op en neer… en op en neer en een tweede slechte nacht kondigt zich aan. De wind zakt geenszins. Huilen en fluiten in de masten rondom ons.
’s Morgens; acht uur. Het lijkt nu toch eindelijk wat gekalmeerd. Ben en Janna worden terug vroeg opgepookt want de weerberichten geven terug dezelfde 5 a 6 uit Noordoost dus lijkt het mij verstandig vroeg te vertrekken. Onze ervaring van gisteren indachtig; direct 2 reven in het grootzeil en de stormfok op het voordek; het moment dat je hier de hoek omdraait gaat de windmolen op volle kracht draaien en dan kun je maar beter niet te veel zeil op hebben… terug mis . De windmeter komt verdomme nu toch wel niet boven de 25 knopen uit. Met één slagje halen we zelfs mooi Villagarcia. We lopen bij momenten bijna 5 knopen scherp aan de wind. Dat stormfokje lijkt een goed zeiltje te zijn ( gloednieuw en wel iets groter dan een echte stormfok. ( zeven m² ipv de 14m² van de gewone fok met de schoothoek iets hoger gesneden)
Even heb ik nog getwijfeld vandaag toch nog eens naar Rianxo te varen maar er komen donkere wolken opzetten. Bwaah, we gaan een doucheke pakken en een beetje relaxen. Jann en Ben zijn daar goed in. Zie foto… de dwarslig…..
Deze middag sardientjes op de BBQ op het ponton.. (foto Ben.... op komst) ….veel rook en vuur, lekker gekruid met grof zout en een salade, wat brood. Voor vanavond wordt unaniem ( 2 tegen 1) geopteerd voor woertelstoemp. Ja, dat is democratie…?
Morgen komt de grote chef en we gaan voordien Porto centro eens inspecteren…Ben wil persé Porto proeven…. met de voituur.

Daag,

Janna, Ben en … ahja, ik ook nog natuurlijk.
Jean

13 september; van Camarinal naar isla Salvora en Aguino en nog iets verder

2009-09-13T15:15:00.005+02:00

Iedereen wakker deze morgen om 08:15h. Ontbijt met choco en smeerkaas, mooi weer terug. Klein Billytje blijft achter de boot hangen maar we doen uit voorzorg wel het motortje eraf.
We gaan vandaag naar het eiland Isla Salvora aan de ingang van de Ria. Een vogelreservaat. Aanvankelijk kunnen we nog wat zeilen maar algauw moet de motor terug aan.
Nog 5 mijl, iets meer dan een uurke varen. Ben maakt een fruitsalade klaar. Bananen, appels, sinaasappels en een stuk meloen. Een uur later is alles gesneden in kubusjes van 1 op 1... cm
Lekker.
Het eiland ziet er super uit. Er liggen 2 boten voor anker en een soort ferry vastgemaakyt aan een muur. Er staat een kasteel en een vuurtoren, voor derest is het vogels, vogels, vogels. HEt is ook terug lekker warm geworden. Ik ga zwemmen en Janna vogt mijn voorbeeld. Alleen, ik ga voorzichtigskes langs de zwemtrap het water in. Janna springt in een snoekduik overboord. Aaaaaahhhh! Das koud .!!!! Jaja, ik weet het....
Even later met het bootje naar de kant. Een man met een grote hoed aan wuift ons naar de steiger. Wat een vriendelijke meneer denken we en varen er naar toe. Het is de eilandbewaker die ons vraagt of we toelating hebben hier te komen. Heu... nee, moet dat dan ? Ja dus..... we kunnen niet blijven en krijgen, een folder mee hoe de toelating aan te vragen. Via Internet, kost niks en iedereen krijgt die.... Ja, zeg dan direct dat het goed is , maar nee, dat is te simpel en zo werkt het niet. Pffft... Tegen zoveel Spaanse logica valt niks in te brengen en we vertrekken terug. We krijgen ook nog de vermaning mee nergens anders aan te leggen en vooral nergens aan land te gaan.
Allez, welkom dus.... Voor de derde keer vandaag dat zwaar anker uit de grond trekken en we zijn weer weg naar het vissersdorpje Aguino, waar we nu op een terrasje zitten. Biertje en wat tapas.
Hieronder ook nog een foto van de typische vissersbootjes waar ze hier op de ria mee vissen. Het model zou rechtstreeks afgekeken zijn van de vikingschepen van weleer, de zg Drakars .. Zie je de overeenkomst ? Ik niet echt, maar goed.. 't Is toch een mooi bootje.
't IS hier rustig, zeer rustig, te rustig misschien en we voelen het terug kriebelen. Er is een briesje opgestoken en we willen zeilen. We gaan teru verder de ria in en overnachten nog maar eens op onze super ankerplaats nabij a Proba de Camarinal.

Groetjes,

Janna, Ben, Jean

12 september; zeilen in de ria de Arousa

2009-09-13T14:52:00.004+02:00

's Morgens wordt direct de ijzeren discipline in het zeeroversnest ingesteld. Opstaan om 07:30h... Janna en Ben kijken een beetje beduusd... Hela, dat gaat hier toch niet heel de week zo zijn he ? Neenee, wees gerust. Vroeg opstaan enkel vandaag omdat we eerst nog de auto moeten terugbrengen naar het verhuurbedrijf, terugkeren met de trein en dan het water op. Het jeukt. Het ziet er goed uit. Nog geen wind maar 't wordt zeker mooi weer.... Ontbijt, een doucheke en op weg.
In Pontevedra is het gauwgauw afgelopen. Nog een hilarisch moment als het juffrouwke mij de sleutels van de auto terug vraagt en ik niet direct snap wat ze bedoelt. Allez, moete gij nu die sleutels terug hebben? Waarvoor hebben ze die nodig ? Hihi.
Tegen 10-nen zijn we terug in Vlagarcia en gaan nog vlug wat brood en vlees halen. De mist is een beetje hardnekkig, maar het komt wel goed.
Om 11 uur zitten we op het water. Er is warempel een windje uit Westelijke richting dus dat betekent opkruisen. De nieuwe bemanning vindt zijn weg aan boord dus ik moet niet veel doen en zo hoort het ook. (nu ik eindelijk weer eens bemanning heb) We besluiten naar het eiland aan de ingang van de ria te zeilen.
De wind neemt steeds meer toe en het is mooi zeilweer. Graadje of 22 . Te veel geboft want plots terug mist. We besluiten uit te wijken naar het dorpje a Pobra do Caraminal. We gaan voor anker voor het strandje en moteuren met zijn drieen in klein Billytje naar de kant. Het is nippekes maar het gaat goed. Wel een koddig zicht wss.
Een terraske en wat rondlummelen en terug naar de boot. We varen nog een een eindje verder tot op een eenzaal plekje en daar gaat de haak terug de grond in. Janna en Ben varen nog even naar het strandje en ik maak het eten klaar. De tajine wordt vanonder het stof gehaald.
Tegen tienen , het ankerlicht in de mast en iedereen onder zeil.
Snurk !!!
Janna, Ben en Jean, uit het zeeroversnest.

11 september; Valiezekoers ....

2009-09-12T10:31:00.003+02:00

Vandaag bezoek uit Belgie. Janna en Ben, respectievelijk dat schoon meiske uit Roksem bij Jabbeke en mijn jongste telg komen vandaag de gangboorden van de Billy onveiligmaken en een paar dagjes meezeilen in de Ria. 'k Heb het gisteren nog aan de dolfijnen uitgelegd dat ze van Janna gene schrik moeten hebben. Dat kind doet daar echt niet om en ze is totaal ongevaarlijk, iets waar onze Zoef (de kat) nog altijd niet van overtuigd is. Als de "stoete madam" uit Roksem aan onze voordeur belt is Zoef het gat in en zit voor de rest van de tijd boven op de kleerkast. Ge kunt gaan peinzen... Welkom Janna..
180 km ligt de "Aeroporte de Porto" ( en niet meer zoals in het Spaans: "Aeropuerto"...) van Pontevedra verwijderd. Een kleine afstand zou je denken , maar met het openbaar vervoer niet makkelijk te overbruggen en dus wordt een AVIS autootje ingeschakeld. De schipper moet hiervoor op een onchristelijk uur (07:30h) zijn bed uit en met de trein naar Pontevedra... enfin, je kent het verhaal. Het juffrouwke van het verhuurbedrijf heeft nog slaperkes in haar oogskes als ze 10 minuten te laat haar boetiek opent. Ik dacht al....
Nadat ze elf-en-dertig papierkes ingevuld heeft en dan ook nog eens alles dubbel op haar PC gezet heeft zijn we klaar. If you do "boum!! zegt ze met een grijns, you pay € 639. A Blue Seat Leon fluistert ze verder nog, en ze wijst naar de parking die nogal vol staat. Ja, kan het iets preciezer aub.. Niet dus; met wat gezwaai maakt ze er zich vanaf. Er staat een schone jongen buiten naar haar te zwaaien waarin ze meer geinteresseerd is. Daar ergens. Ik met dat sleutelke met de knoppekes spelend de parking op.. allez, na een minuut of vijf vind ik dan toch de bewuste kar en weg zijn we.
Pontevedra helemaal rond in de file...., juist...., de verkeerde richting gekozen, 'k ben dus ook nog niet wakker want mijn compas werkt nog niet. Even later de autoroute A9 op. TOLL ! Slechts 45 km tot aan de grens en we rijden zelfs even langs de oevers van de Ria de Vigo... een stuk kleiner dan die waar ik nu lig. Ik moet mij niet haasten. Ik heb nog anderhalve maand. In Tui wordt de Portugese vlag in het stuurboordwant gehesen (ahum) en zien we opeens de eerste bordjes Porto staan... 116 km. He, dat valt eigenlijk nog mee. Met die € 639 in het achterhoofd hou ik mij angstvallig veilig onder de 120km/h grens. Een stuk voor de middag rij ik Porto binnen. Nu de Douro vinden en die volgen naar het Noorden, want ik wil de Marina in Leixoes wel eens gaan bekijken. Simpeler navigatie kan niet, ware het niet dat plots een dikke mistlaag het zicht beperkt tot nog geen 100 m. De zon is ribbedebie en mijn zonnekompas werkt niet meer. Ik rij op het gevoel verder en geraak op een gegeven moment aan de wegwijzers niet meer uit.
Ik stop en steek mijn GPS van BGC maar eens aan. Ja, zo ver zit ik er toch niet naast als het ding zijn positie gevonden heeft. Ik zou echt nog geen zo'n slechte duif zijn. Roekoeroekoekoe.... 2,4 km naar het noorden ligt de zee en de Marina van Leixoes, midden in het havengebied en de industrie van Porto. Nou, zo mooi is het wel niet , maar toch heeft het op mij de aantrekkingskracht van een echte haven. Een oude driemaster ligt aan de grote brug over de rivier mooi te wezen, een drietal moderne cruiseschepen zijn dat wel iets minder.
In een soort koloniale stijl, die toegegeven, betere tijden gekend heeft liggen de terreinen van de "Marina del Porto Atlantico de Leixões", let op het speciale tekentje boven de o, tsjaa, hoe noemt zoiets, een umlaut ???, In het dok liggen een aantal stoere zeiljachten warvan een groot gedeelte waarschijnlijk wacht op een goed weervenster om naar Madeira te gaan. Ja, vandaag lukt dat niet. Ik herken er zelfs een tweetal uit La Coruna.
Ik neus eens rond, het lijkt hier warempel wel een beetje op de RYCO, zowel van grootte, als van, euhh... gezellige verwardheid zal ik het maar noemen, maar het leeft en ik zie het al wat beter zitten. Ik breng de Capitainerie een bezoekje en het is allemaal geen probleem. Kom maar af in Oktober en waarschuw ons een paar dagen vooraf. Ja, en als er dan geen plaats is, werp ik op ?... Mijn bezwaar wordt gewoon weggewuifd. No problems sir, it will be OK.
In de onmiddelijke omgeving van de Marina, aan de overkant van de straat, een echt Portugees havenstadje uit de tijd van.... het lijkt Trinidad op Cuba wel. Klinkers op straat, kleine huisjes in vrolijke kleuren, open barretjes, restaurantjes waar ze precies allemaal hetzelfde klaarmaken . Buiten op straat staan de BBQ's te roken, met daarop grote Sardines met grof zout ingevreven. En lekker dat dat ruikt !!. Ik krijg opeens honger, maar ja, sardientjes..., zou ik dat wel doen ? ( zie mijn avonturen in het Franse Vannes met hun onsmakelijke gevolg ??) Ik kan het niet laten en stap even later toch maar een restaurantje binnen waar veel volk zit. De stamgasten lijken allemaal weggelopen uit een feuilleton van Faulty Towers, sommigen staan gewoon aan de bar te eten, wat op hun bord ligt ziet er echter wel smakelijk uit. No nonsens gerechten, de keuken ziet er netjes uit en staat gewoon midden in de ruimte, vlammen en rook overal, dat kan dus moeilijk mislopen denk ik maar.
De "patron" himself reikt mij in alle haast de menukaart aan, alhoewel dat niet nodig lijkt. Sardientjes he ? De dagmenu, met een groentesoepje vooraf. Broodmand op tafel en een karafje rode wijn. Aan € 0.90 de karaf (0.5l en ik moet nog rijden !!) mag het nog chateau migraine zijn. Ik zal hem toch niet helemaal leegdrinken. Ze blijken hier, in tegenstelling tot Spanje toch wel Engels te kennen. In de Marina vloeiend, hier dus ook al. Ook valt het mij op dat deze mensen hier in dit restaurantje in ieder geval met plezier hun werk doen. Als een dienstertje al zingend voorbij komt en ik replikeer met een "tralalala" krijg ik een mooie glimlach retours....het staat mij hier op het eerste gezicht wel aan. De rekening achteraf is ook niet mis: 6,25 Euro, koffie incluis.
Ik moet er hier wel aan denken niet in het Spaans te beginnen. "Ola, Buenas Dias" wordt hier gewoon "Bon Dias" en "Gracias" is "Obrigada" ; Portugees lezen valt nog wel mee, maar als je de conversaties hoort, zelfs op de radio en dat is toch "schoon" Portugees, gaan je oren gewoon tuiten, daar snap je niks van. Het lijkt wel een Oost Europese taal. Dat wordt weer lachen straks.
Ik loop hier in dit antieke stadje nog wat rond tot een uur of vier en rij dan gewoon verder langs het zeefront tot ik een bordje zie naar het vleigveld, dat hier inderdaad niet veraf is. Een bezoek aan Porto stel ik uit. Misschien volgende week met Erna en daarbij, ik zal ook hier ook nog wel een tijdje vertoeven op het einde van mijn "vakantie" , maar daar zijn we nog niet... nog lang niet.
In de luchthaven: Charleroi... aankomst 16:40h, maar nog geen "Previsto". Ze zijn met een minuut of twintig vertraging vertrokken.... wachten ...
De zeerovers zijn aangekomen ... foto's volgen
daag
Jean

10 september - laatste solo dag tussen de dolfijnen

2009-09-10T17:42:00.007+02:00

Deze morgen geen wind. ook wat bewolking. Volgens het weerbericht slechts van voorbijgaande aard want + 27 graden en zon al voorspeld tot en met 13 september... Volgens de Spanjaarden hier is dit in juli en augustus hier een rotzomer geweest. Nu, ik mag niet echt klagen over het weertijdens mijn reis, maar het hangt er van af wat je gewoon bent natuurlijk.

Nog altijd in Vilagarcia, ik lijk hier wel mijn vaste thuisbasis te maken. Dat zou eigenlijk nog niet eens zo'n slecht idee zijn, prachtige omgeving, een zeer beschutte haven, makkelijke treinverbindingen naar Vigo en La Coruna, nog juist goedkope vliegticketten ontbreken. Toch nog eens bekijken maar deze winter wordt het hoe dan ook Porto. Wie weet wat volgend jaar brengt?Deze morgen nog wat boodschappen gedaan, nog een poging gedaan om een fiets te huren maar volgens de dame van het toerismebureau onmogelijk omdat ze allemaal bezet zijn. Hoezo, en door wie dan wel ? Het toeristische seizoen is voorbij, er is hier geen kat meer. Ja, maar.... zegt ze met een raadselachtige lach, probeer het maar eens in het bureau hierover , maar neem wel een karrevracht geduld mee en bereid je voor op .... verder zegt ze niets. Raadselachtige uitspraaak voor een dame van een toerismebureau vind ik dit toch maar.

Kort voor de middag steekt er plots wat wind op. He ? Losmaken en wegwezen.... 5 minuten later tuf ik de haven uit, grootzeil omhoog en aan de wind naar het Westen, uitgang van de ria, gewoon wat zeilen dus. Een uurtje later schiet er van de wind niet veel meer over en ik drijf maar wat rond tussen de mosselpontons dichtbij Isla de Arousa, waar ik gisteren ook was. Op iedere drijver staan twee zetels in hout. Geen idee waar ze voor dienen. Ahaja, ik weet het... Mijn nieuwe werkzetel, ééntje voor mij en eentje voor mijn sekretaresse. Ik zet er mijn bureau, een internetverbinding en voila, teleworking voor broba repair.. ... 's Morgens vaar ik naar mijn bureau, 's avonds terug de haven binnen. Bij slecht weer technisch werkloos...

Als het te warm is, brengt een emmertje zeewater uitkomst. Ook een uitkomst om bier koud te houden natuurlijk...Er komt terug wat wind , uit Westelijke richting nu. Aan de wind gaat het richting dat stadje met die onuitspreekbare naam, je weet wel. "A Pobra do ...." enzovoort. Plots, op nog geen 50 m van de boot een walvis ! Nee, een hele groep.. dolfijnen. Wat een spektakel . Ze springen en dartelen uit het water als waren ze in een dolfinarium, maar dan een heel groot. Ik verleg mijn koers een beetje om ze van dichtbij te zien. Sommigen komen rond de boot wat stoeien, op een zeker moment weet ik niet meer waar kijken. Foto's nemen is zeer moeilijk. Ik nam er wel 40 om er ééntje op de blog te kunnen zetten. (hiernaast) Filmen deed ik ook, maar dat moet ik nog bekijken hoe ik die op de blog krijg. Ze zijn in een raar formaat en ik kan ze niet bewerken. Morgen eens aan Ben vragen... De dolfijnen blijven zeker een uur bij me, soms komen ze spelen, dan zijn ze weer even weg, om dan plots bij de boeg op te springen. Leuk.

Uiteindelijk zijn ze weg en kan ik naar de haven terug. Eindelijk ! Een leuke dag gehad

Daag

jean

9 september : harde wind - Ria de Arousa

2009-09-09T18:05:00.005+02:00

Vandaag vroeg op. 8 uur. ! Het wordt hier pas klaar en het weer ziet er goed uit. Er staat al wat wind uit de "normale" Noordelijke richting. Krachtje 3 tot 5 voorspeld, dat wordt dus wel wat.
Ik spreek met de Marina af dat ik straks uitvaar, maar zeker terugkom deze avond, zodat ze niet ongerust moeten zijn ivm de openstaande rekening. Geen probleem... zou je bij ons eens moeten proberen.
Ontbijt, een lekkere douche, ik heb alle sanitair hier al dagen voor mij alleen. Nog even naar de supermarkt achter een pot choco, nieuwe tandpasta, brood en wat fruit. Voor de rest heb ik nog alles in huis... aan boord bedoel ik.
Tegen tienen trossen los en op motor naar buiten. Er staan witte kopkes en ik steek alvast een rif in het grootzeil. Met ruime wind gaat het richting Isla di Arousa. Mmmmnjaa, 3 a 5 ? 't Zal toch wel wat meer zijn zo te zien. Het water is echter vlak en de Billy stuift er als een speedboot vandoor. De windvaan stuurt perfect maar de wind lijkt nog steeds toe te nemen doordat we nu vanachter het eiland ten Noorden van Vilagarcia uitkomen. 25 knopen backstagwind !! Das toch al een zes en ik besluit nog een rifje te steken. Bij momenten gaan we bijna plat als de windrukken boven de dertig knopen gaan. Het is echter plezant varen en het is warm ! Ik zou dit echt in mijn zwembroek kunnen uithouden. Omwille van mijn veiligheidsgordel draag ik toch een T shirtje en korte broek. (die koude gespen op je bloot vel ook tsssssssss...)
Na een tijdje besluit ik toch eens aan de wind te gaan varen om te zien of dit ook nog zo plezant is. Ja, het gaat wel maar het is toch genoeg. Bij momenten meer dan dertig knopen. Ik zie even in een rukwind 35 kts op de windmeter staan. Op zee met golfslag zou dit toch echt wel niet zo plezierig zijn denk ik. Eigenlijk heb ik voor deze wind nog te veel zeil op. Ik zou graag eens de stormfok zetten en zien of mijn voortgang aan de wind dan nog goed is en hoe de boot zich dan gedraagt, maar ik ontzie het mij dit zeil vanonder mijn slaapplaats uit te halen. Dat is eigenlijk niet goed en ik weet al weer wat doen vanavond, nl. een ander, beter bereikbaar plaatsje zoeken voor dit zeil. Zo blijven we bezig natuurlijk.
Na nog een uurtje gehos krijg ik de indruk dat we nog (!!) meer wind krijgen en ik besluit dat het welletjes is. Ik moet hier ook geen brokken maken he ?
Terug naar de haven. Aan de wind, bij momenten davert de hele boot als hij oploeft in een vlaag. De voortgang blijft echter goed en er komt weinig water over. Test geslaagd.
Tegen tweeen ben ik terug. Ik zit een beetje met het aanleggen (wind op de kont in een zeer brede box) in mijn maag, ik zie niemand op de steiger en roep de marina op om mij een beetje te helpen. Dit in mijn beste Spaans en het is OK... denk ik toch aan het antwoord dat ik krijg te kunnen uitmaken. Ik vaar een beetje weg en weer voor "het pantalan quatro" maar zie niemand komen. Als de wind even vermindert waag ik het dan maar op mijn eentje. Het is geen maneuvre om over naar huis in de voorbeeld boekskes te schrijven maar ik maak toch geen brokken en dat is het voornaamste.
Voor de rest van de namiddag ga ik naar het strand. Om de 10 minuten eens het water in om af te koelen. (en koelen doet het hier wel... koud !!!) Ondanks de harde wind is het hier goed toeven. Het stuift niet ( zeer grof zand, bijna steentjes eigenlijk) en veel (schoon) volk rondom mij. Nee, geen foto's, sorry ...

Groetjes uit paradijselijk Spanje... !

Jean

7 en 8 september . A car, a car, my kingdom for a car...

2009-09-08T17:05:00.004+02:00

Met deze aanhef voor de blog weet je waarschijnlijk al wel waarover het gaat. Het bezoek van Ben en Janna deze week en dan ook nog Erna de week erop. De verbinding Porto, Spanje, op de kaart zo dichtbij, is met het openbaar vervoer niet te overbruggen op de uren die wij nodig hebben. Er is om te beginnen een uur verschil tussen Portugal en Spanje. Geen enkele van de uurtabellen die op internet te vinden zijn, is hier duidelijk over. De treinlijn Vigo - La Coruna is OK, maar het traject Porto - Vigo zorgt voor moeilijkheden. Het is bijna onmogelijk om dezelfde dag nog ter bestemming te geraken, noch met de trein, noch met de bestaande autobuslijnen.
Enige uitkomst is een auto huren en hen gaan ophalen maar dat is nog een ander paar mouwen. Het lijkt terug de weg op te gaan van onze ervaringen in Bilbao deze zomer; er zijn gewoon geen autos meer voorradig... crisis, I am very sorry sir. Ik loop dus hier in Vilagarcia het ene na het andere bedrijf af. Niks. In het toerismebureau raden ze mij aan naar Pontevedra, of zelfs Vigo te gaan en daar te proberen, volgens hen is het daar geen probleem ( madammeke belt voor mij AVIS Pontevedra en ja, het zou nog kunnen lukken....hmmm)
Op 7 september, in de namiddag, kan ik mee met Dennis, de marinero. Na zijn vroege shift, rijdt hij terug naar huis in Pontevedra en hij neemt mij mee. Hij biedt aan deze avond op het internet ook nog eens de connectie Vigo Porto te bekijken om te zien mochten er nog andere mogelijkheden zijn en mij morgen het resultaat te geven. Ik heb hier ook wel internet maar bij de buscompanieen hebben ze er blijkbaar nog nooit aan gedacht dat ook buitenlanders wel eens hun site kunnen nodig hebben ... enkel in het Spaans en voor mij niet altijd 100% duidelijk.
Dennis zet mij af naast de Marina, die hier op de rivier ligt. Het is warm. Zeker dertig graden. Pffftt. Tussen de nauwe straatjes van de binnenstad loop ik het ene na het andere monumentaal gebouw of plein voorbij. Mooi is het hier wel. Pontevedra moet een rijk verleden gehad hebben en dat is er aan te zien. Ik loop eigenlijk ook van het ene terras naar het andere. Dorst ! Niet te doen hier. Ik heb het in de maanden juli en augustus nog niet zo warm gehad. Op mijn terugweg aan het station ga ik bij AVIS even polsen en er is inderdaad mogelijkheid op de data die ik nodig heb een wagen te huren. Kostprijs ? Ja, niet zo interessant natuurlijk daar het vier verschillende niet opeenvolgende dagen zijn. Telkens admin kosten te betalen. Ik vraag of ik morgen ook nog kan reserveren en dat is geen probleem.
Ik kom tegen achten terug op de Billy aan en moet nog eten klaarmaken. Verder dan het aperitief geraak ik niet meer.

De volgende dag vroeg op. Warm, warm… Ik profiteer van mijn ligplaats hier in de Marina om ook nog even mijn was te doen, das ook alweer een tijdje geleden en ik moet toch proper zijn voor het bezoek, nee ?
Straks nog wat gaan zeilen in de Ria, dagtochtjes, zoals in Oostende, maar dan wel in een superomgeving, maar eerst terug met de trein naar Pontevedra een wagen reserveren want de zoektocht op het Internet heeft geen echt nieuwe gegevens opgebracht. Porto naar hier voor 2 personen kost al gauw 50 Euro trein en busticketten samen en zou misschien nog te doen zijn maar is heel juustekes en als je één verbinding mist moet je ergens overnachten en dat kost dan nog meer als een auto huren. Het traject Spanje naar Porto is niet te doen wegens de vroege vlieguren van de terugvlucht, dan is een auto zeker de beste oplossing.
Goed, dat is dan gebeurd ondertussen …. Geld moet rollen he ! Het is wel typerend voor deze tijd dat je voor een afstandje van minder dan 200 km meer betaalt dan voor een vliegreis Brussel naar Porto en terug (Ryan Air)

En nu ga ik zeilen.. ahnee, eerst mijne was nog drogen …. deze namiddag dan…nee, ook niet, geen fluit wind. Weetjewat ? Ik neem eens een half dagje vakantie en ga naar het strand.... het moet niet altijd werken zijn he ?

Groetjes,

Jean

5 en 6 september Ria de Arousa for ever ....

2009-09-06T14:53:00.006+02:00

Weinig materiaal voor de blog, om de eenvoudige reden dat ik weinig uitvoer. Gisteren 5 september nog steeds in Rioxa, op zondag was daar een markt angekondigd door de man van het tourismebureau als "een typische markt met streekproducten... ja, heb ik niet gezien hoor of je zou het churroz kraam moeten bedoelen op het uiterste hoekje van de markt. Voor de rest vrouwenspullen, soutiens, onderbroeken, truien... niks voor mij dus. Haha !
De Nederlandse "kolonie" vertrekt vandaag ook. Zij gaan een eindje verder. Ja, zij moeten ook nog zo nodig een rondje Atlantic doen. Madeira, Canarische eilanden, Kaap Verden en dan de Caraiben... terug via de Azoren en de Engelse zuidkust ... alles in één jaar dan nog. Ik zou voor elk van die bestemingen wel zes maanden of voor sommige nog wel meer kunnen uittrekken. Ze hebben jong gasten aan boord die nog schoolplichtig zijn en mamma geeft zelf les. Straks beginnen ze eraan.. op zee .... als de jufffrouw niet zeeziek is.
Vandaag een "speciale effort" gedaan en 5 mijl gevaren op motor wegens geen wind. Ik lig nu voor anker, op 500 m voor de Marina van het stadje met de schone naam "Porta de A pobra do Caraminal", nog steeds in de ria de Arousa, ik heb wel vier keer moeten oefenen voor ik die naam kon uitspreken. Voor anker ja, waarom zou ik betalen als ik hier een gratis super ligplaats heb voor een mooi strandje..
Anker uit dus en even afwachten of het allemaal wel houdt... Ik maak mij ook een sandwich "Billy" klaar. Een stuk gebakken kippeborst, nog over van gisteren, wat sla, tomaat, ajuin en een beetje mayonaise, van die echte , vrijdag gekregen van mijn Ierse buren in Vilagarcia. Hun boot werd dezelfde dag het water uit gehaald om te overwinteren en ze hielden grote opkuis in hun frigo en kwamen met een hele zak af... overwinteren ? Het is hier miljaarde nog 28 graden !
Goed, vandaag 6 september en terug superweer. De zomer begint hier pas volgens de Spanjaarden. Wel geen wind en op motor. Geeft niet, is goed voor de batterijen en ik loop toch niet ver, je vaart het anders toch maar allemaal voorbij. Mijn koers gaat dwars door de drijvers van de mosselkweek. Ik zet straks wel wat foto's op de blog maar weeral !! mijn kabeltje vergeten.
De verdere planning. ik loop hier nog even rond en bekijk ook eens als ik hier soms een autoverhuurbedrijf vindt voor het vervoer volgende week. Nog 5 dagen en dan komen Ben en Janna uit Porto. das wel een eindje rijden nog, maar ik wil hier in deze ria nog even blijven dus ga ik ze halen. Terug naar de vlieger zou eventueel met de trein kunnen .. vanuit Vilagarcia zijn er ook mogelijkheden, we zien wel....
Terrasje, pintje bier, tapas... en volk dat hier zit ! Ja, t is zondag en alle Spanjaarden zitten op café.

Een uur later : geen autoverhuurbedrijf hier dus. Ik ga terug naar de boot en krijg nog een klein akevietje met wat jeugdige freules (jaar of 12, 14) die in mijn bootje zitten te spelen. Het pleit voor hen dat ze zich voorbeeldig excuseren als ze zien dat ik dat eigenlijk maar niks vind. Eentje spreekt zelfs redelijk Engels vraagt waar ik vandaan kom. Ze vertelt dat ze volgende week naar de Verenigde Staten gaat op vakantie. In 5 minuten wordt ik aan haar vriendinnen voorgesteld en ken ik de helft van haar familie. Ze zijn een beetje teleurgesteld als ik afscheid neem en aanstalten maak om mijn bootje het water in te trekken. Eigenlijk wel leuke meiden.
Er is wat wind als ik terug aan boord kom. Het is vier uur in de namiddag. Ik besluit toch nog wat te gaan zeilen en vaar terug naar Vilagarcia. Ga ik morgen eens een auto zoeken voor vrijdag want ik heb het gevoel dat ik daar beter niet te lang mee wacht.
Om 18:00 h lig ik terug vast op mijn "privé" ligplaats in de haven. Ze kennen me hier al. In de bar van het clubhuis krijg ik ongevraagd een grote pint voorgezet. Schol !

Daag
Jean

4 september; porto de Rianxo

2009-09-04T15:18:00.001+02:00

Amper vier mijl gezeild vandaag. Aanvankelijk was het wel de bedoeling er iets meer fut in te steken, maar toen ik het strandje en de lokatie van mijn nieuwe bestemming zag, kon ik het niet laten; anker in de grond, even evalueren of het ook wel hield en mijn nieuwe rubberbootje overboord. Roeien naar het strandje en het stadje gaan bezoeken. Mooi hoor, met een oud kerkje, een passeo, restaurantjes, barretjes.
Het stadje leeft voornamelijk van de mossel en ander schelpgedierte kweek. Bootjes in alle vormen en gewichten speren mij op de ankerplaats voorbij. Klots, hobbel, klots...Eén van de Hollanders krijgt het op zijn heupen en roept: " IDIOOT" ....tegen eentje die op twee meter van hem af passeert. De Spanjaard neemt gas terug en komt onnozel vragen wat er scheelt. Ik zie de Hollander hoofdletters spuwen... in het Nederlands uiteraard en de arme man begrijpt er niks van. Schouderophalend vertrekt hij weer... full speed.. Hihi.
Terrasje en het gebruikelijke gedoe. Code vragen, het internet op, blog wat bijwerken, wat mailkes versturen. . Mijn Collega's komen precies wakker. Allez, k Ga het niet te lang maken vandaag.. Mijn hoofdletters zijn ook op....

Zoals je op de foto hiernaast ziet, is het hier naviagatie in de kuip. De detailkaart op schoot. Er liggen hier voor de verandering wel eens wat rotsen onder water en daar kun je beter geen kennis mee maken.

Daag

Jean

3 september; vilagarcia - laatste dag

2009-09-04T09:52:00.001+02:00

Deze morgen weer laat op.08:15h ! Het begint een gewoonte te worden.....Dit komt voornamelijk omdat het hier pas om 07:30 klaar begint te worden. We zitten hier op 09° West. Belgie ligt op 2° Oost, dat maakt dus 11° verschil. Als je weet dat de zon op de evenaar in de zomer een uur nodig heeft om 15° van Oost naar West te overbruggen -dat zal hier opdeze breedte voor 11° ook wel ongeveer zoiets zijn - (jaja, ik weet wel dat het de aarde is die draait en niet de zon) dan is het logisch dat het hier een pak later klaar wordt als in Belgie. Gesnopen ?
Ontbijt dus, een eike vandaag met BIMBO (fabrieks)brood, een probeersel omdat de bakkers het hier vertikken om vroeg open te gaan. Pfft, dan nog liever oudbakken. Verder een wandelingetje doen en dan tegen elven eens horen hoe het met de bestelling van mijn dinghy gaat. Ja, slecht dus en geen meter vooruit . De vroegste leveringsdatum is verschoven naar volgende week vrijdag...... Ik had het wel gedacht... we zullen wel zien. Ik geef mijn telefoonnummer op. Het juffrouwke gaat mij bellen als het ding binnen is en ik moet mij nergens toe verplicht voelen... dat was ik ook niet van plan
Goed, ik vertrek dus morgen met de oude dinghy .(pomp klaarleggen en zwemvest aan) en ga eerst naar de supermarkt. Naast de GADIS, geloof het of niet , is een klein winkeltje, Nautica, al verschillende keren langsgelopen en mij nooit opgevallen en wat staat daar voor de deur netjes opgeblazen ? Een mooie grijze rubberboot, plastimo, 2m lang, eigenlijk maar voor twee personen , maar dus een stuk lichter dan het als Solozeiler ,onhandelbare joekel wat ik nu heb en bovendien met dikkere drijvers. Max 240 kg laadvermogen. Nou, dat moet toch ook wel met zijn drieen lukken in noodgevallen denk ik zo.
Ik ga eens binnen informeren. 500 Euro is de laagste prijs...mmm...dat is toch een pak meer dan in de andere winkel... but for you.. special price. Allez, 't begint weer. Enfin, na wat heen en weer gedoe krijg ik het ding mee voor 430 Euro. Moet je in Belgie eens proberen. Hij is wel niet geinteresseerd in mijn oude dinghy zoals de vorige verkoper, maar goed.
Ik hijs de zak over mijn schouders en loop tot bij de Billy. Blaas het nieuwe speeltje eens op en hang het motortje er aan.. Tsjaa, is toch wel een stuk kleiner dan de vorige maar een pak breder voorin. Een proefvaart brengt geen ambetantigheden aan het licht. Roeien is niet zo handig maar dat was met het vorige model ook al zo......
Wat doe ik met de oude ? Weet je wat, Ik geef hem weg aan de Marinero, José André Dennis Perez, kortweg Dennis genoemd.Sympathieke vent. Hij is er nog blij mee ook. Zal hem wss oplappen en verkopen. Ja, wat moest ik er anders mee. De BIlly is de prins Filip niet en twee dinghy's meezeulen gaat niet. k Ben al blij dat ik vorige week in Belgie geen plooifietsje gekocht heb. Waar laat je al die spullen he. De waterlijn is nu al 5cm gezakt (of is het gestegen ?) ...
Morgen terug Noordenwind = mooi weer hier en ik ga de Ria verkennen. Op de detailkaart staan ontelbare ankerplaatsjes, inhammetjes, we zien wel. Terug Robinson gaan spelen dus want er is hier geen kat. Het mooiste zeilgebied van Spanje en het seizoen zit er op zegt Dennis. De Marina ligt nokvol, maar er is geen beweging. Ik denk niet dat hier vandaag ook maar iemand buitengevaren is. Je kunt hier nochtans verder mooi weer verwachten tot eind oktober volgens hem. Zou het ?

Sala

Jean

4 september: prachtig weer, ik ben weg... tot later

2 september Santiago de Compostela

2009-09-02T15:49:00.004+02:00

Vanuit Vilagarcia loopt een trein naar Santiago. Het is de lijn La Coruna - Santiago - Vilagarcia - Pontevedra - Vigo. Vigo ligt helemaal SW Galicie , tegen de Portugese grens dus en volgens mij is dit dus de gedroomde verbinding naar het Portugese Porto - Oporto zeggen ze hier, waar al mijn volgende/resterende crews vor 2009 met Ryan air naartoe vliegen. (goedkope vliegticketten) Tsss, "was de gedroomde verbinding" is dus een betere uitdrukking want met de trein is dit in ieder geval niet te doen. Tot Vigo is alles OK, maar er zijn slechts twee treinen per dag tussen Porto en Vigo, waarvan er slechts ééntje, die van 07:30h vertrek in Porto verbinding geeft met het Spaanse treinnet. Goede planning jongens. Vooral zo verder doen. In het toerisme bureau kunnen ze mij niet informeren ivm andere oplossingen... weeral typisch Spaans; ze weten het niet en voor hen is de kous af ... volgende "por favor".Je zou in een toerismebureau toch een beetje meer bereidwilligheid verwachten ...
Ik zie het er al op uitdraaien dat ik voor mijn crew in de maanden september en oktober steeds een auto zal mogen huren en onze vorige ervaringen in Gijon indachtig, zal ik dat best een tijdje van voordien proberen vast te leggen. Bussen zijn misschien ook nog een optie maar wie of wat ik daarvoor moet contacteren is mij nog niet duidelijk. Er zijn hier maar liefst 4 verschillende busmaatschappijen in Galicie... open markt en vrije concurrentie .. das de oplossing van onze excelenties in het Europees parlement ...maar voor de gebruiker is het nonsens zoals iedereen wel weet. Bovendien is de taal hier toch wel een groot probleem. Alle Spanjaarden krijgen Engels op school a ratio van 2 uur/week in het middelbaar, maar slechts weinigen brengen het verder dan Yes en No. Goed, ik spreek slechts "poco, poco Espagnol" dus heb eigenlijk weinig recht van spreken, maar ik heb nooit Spaans gekregen op school en de meeste Vlamingen spreken toch tamelijk vloieiend drie, soms zelfs vier talen. Een en ander zou te wijten zijn aan het feit dat de leraars in de staatsscholen zelf geen woord Engels kennen. Deze nogal "straffe" uitspraak, die wss toch met een emmertje zout moet genomen worden heb ik van een Engelsman, leraar aan een "Institute de Inglese" wonende in La Coruna waar hij al al 10 jaar lesgeeft. Hij geeft nogal af op het feit dat hier wel veel te veel tijd gestoken wordt in het onderwijzen van het "Galicies", volgens hem een taal waar je niks aan hebt behalve het behouden van tradities en dergelijke... dat een Engelsman, die toch ook niet vies is van een "beetje traditie" zulke uitspraken doet vind ik wel een beetje verbazend. De man is een zeiler die in de zomermaanden op de Rias op en neer flaneert met zijn 30 voeter, meestal Solo want zijn "wife" houdt niet van zeilen... waar heb ik dat nog gehoord....
Santiago de Compostela met de trein vandaag. Genummerde plaatsen, dus iedereen heeft plaats. Mooie treinen, mooi landschap, aanvankelijk langs de ria, dan door de bergen. Rondom mij studenten, koortsig bezig met hun cursus... herexamens ?? .. Het lijkt er wel op. Na een uurtje ben ik er. Berg op , naar het centrum en de Kathedraal. Hier en daar zie ik er al eentje stappen met zijn bekende staf. Rugzak, bergschoenen, teensletsen, proper, vuil, oud, jong, in alle maten en gewichten zie je ze, de één al eleganter stappend - hinkend dan de andere. Ja , moest je al hun verhalen eens kunnen horen, het hoe, en de waaroms? Daar zullen wss zeeeer interessante verhalen tussen zitten.Een madammeke barst in tranen uit als ze het plein betreedt.. ja , die zal ook wel een tijdje onderweg geweest zijn.
Ik maak een paar fotootjes en ga ook eens de kathedraal binnen. Indrukwekkend gebouw, zowel aan de buitenkant als het "interieur". Binnen is wel een beetje hilarisch en ik kan een gimas niet onderdrukken. Langs de zijbeuken zitten zeker 20 priesters, elk in hun biechtkotje op "klanten" te wachten. Het rare is dat je ze zo mooi ziet zitten, echt met een schijnwerper op hun hoofd gericht. Zelfs als ze" aan het werk" zijn, wordt het licht niet gedoofd. De biechtende zit wel ietwat verdoken achter een gordijntje. Als je wilt kun je gewoon meeluisteren. Die het dichtstbij is in het Spaans haar "vuil manieren" aan het opsommen dus daar kan ik spijtig genoeg niet veel van maken.
Een tweede rariteit in dit hol van de leeuw is een consessie aan de technologie. De boetekaarsen of dienen die dingen om het één en ander van de goede herder gedaan te krijgen, ik weet het niet . In ieder geval: gedaan met flakkerend kaarslicht in deze kerk! Pure high tech !! Je steekt een muntstuk in het toestel en jou "kaars" (eigenlijk een led, je hebt ze bovendien in verschillende kleuren, flikkert eerst een paar keer zodat je weet welke de jouwe is en brandt dan continue... tot in de eeuwigheid ? Amen ! Man,man,man !!! En wat zeggen de kaarsproducenten hiervan ? Weer een paar werklozen bij ! Voor de rest boeit het mij niet zo en ik ben vlug terug in de frisse lucht.
Ik wareer nog een tijdje rond in een gezellige wirwar van straatjes in het oude stadsgedeelte , bezoek de groente, vlees en vismarkt en ga ook iets eten. Raciones van iets wat ik niet ken, blijken viskes te zijn en nog een eierkoek (tortilla) met aardappellen, warm, een pint bier en ik ben gesteld. In de namiddag, als mijn voeten beginnen zeer te doen, ik heb een flink stuk van de "camina" afgestapt en overweeg eventjes toch maar een staf te kopen (grapje) , ga ik terug naar het station, waar mijn trein al klaar staat om mij terug naar de Billy te sporen. "Hela manneke, waar hebde gij gezeten "? De Billy is ook niet meer gewoon om alleen te zijn en ze begint zelfs kapsones te krijgen....
Het weer is een beetje in mineur (21°C slechts) en morgen geven ze al niet veel beter... zelfs een onweertje durven ze op het programma zetten...

groetjes,
jean

31 augustus en 1 september. Muros en ria de Aroussa - Vilagarcia

2009-09-01T18:11:00.003+02:00

31 augustus: Muros bezoeken stond op het programma vandaag. Niet dus want mijn rubberbootje ligt er deze morgen maar triestigskes bij. Gisteren na mijn uitje naar het stadje al gemerkt dat alledrie de compartimenten maar slappekes opgeblazen waren. allez, was dat nu ... en alle drie ? Pomp erbij en terug wat druk bijgezet. Het bootje blijft achter de Billy hangen vannacht. In de loop van de avond zijn er trouwens nog heel wat boten bijgekomen. Een bont gezelschap terug. Een Belg (ikke) twee Engelsen, Een Canadees met een stalen boot en twee echte !! roeibootjes als bijboot die perfect in alkaar passen. De Canadees en zijn dochter (de Canadese !) houden een roeiwedstrijd op de ankerplaats. Ik zie ze wel vier keer voorbijspetteren. Vader wint en komt een praatje maken. Ze zijn reeds een paar jaar onderweg en gaan nu naar het Caraibisch gebied maar hebben geen haast. Verder een paar Fransen en ook nog een Noor.
De volgende morgen ben ik zeer vroeg op en is klein Billytje ei zo na gezonken. Met ware doodsverachting (!!) kruip ik er , gewapend met mijn pomp terug in en onderzoek wat er nu eigenlijk aan de hand is. Haaien ? Een opstandige zwaardvis ? Sabotage ? Tsjaa ! Ik begrijp het niet. Nog eens opblazen en onderzoeken... Alledrie de ventielen lekken tussen het rubber van de romp, en het plastic. Blijkbaar is de lijm losgekomen ...door de warmte veronderstel ik... of ouderdom.. Mmmm. Dat ziet er eigenlijk niet mooi uit en herstellen ?? Eens over nadenken.
Hier in Muros is waarschijnlijk aan niks te geraken en bovendien betwijfel ik of ik met dit gehandicapte bootje nog wel aan de kant geraak ? Het lost nu echt snel hoor ! Kwartiertje wachten en de rimpels verschijnen reeds. Ook in Portosin, waar ik vandaan kom is geen chandler. Ik raadpleeg de Reeds... In de volgende Ria, Vilagarcia is een Accastillage Diffusion gevestigd. Kan niet beter. Daar moet ik zeker een oplossing kunnen vinden. Het weerbericht is goed, het is wel veertig mijl varen, maar waarom ben ik hier ? Allez hort ! Alles wordt klaargemaakt ( 5 minuutjes werk) Er is nog vanalles aan boord dus geen enkel probleem. Motortje aan, anker omhoog... 20 m ... 10 m merkteken en dan blokvast. t Zal toch geen waar zijn he ? Diene Engelsman ligt met zijn anker toch niet verstrengeld in de mijne.. ik dacht gisteren al te zeggen dat hij toch wel wat dicht lag... Ik zet de lijn vast en probeer met de motor los te varen. Ja, lukt... het anker zat gewoon muurvast in de zwarte modder blijkt als het ding uiteindelijk toch bovenkomt. Oef ! Emmertje zewater en alles is terug netjes. Zeilen omhoog en we zijn weg.
De wind zit West en is zwak zoals voorspeld maar het is aan de wind en ik kan direct de motor afzetten en zeilen. Mooi. Een paar mistwolken komen even voor de zon maar zijn vlug terug weggebrand. Het is leuk zeilen. Zelfs buiten de Ria is het water vlak. Bijna onmerkbaar de oceaandeining. De wind draait terug naar NW en de grote genua gaat er op; even later met de boom erbij en we lopen constant 5 knopen. We halen de grote 40 voeter voor ons duidelijk in en de cat achter ons kan ook niet mee. ja, die grote genua is echt toch wel het geheim wapen van de Billy hoor. In licht weer gaan er ons niet veel voorbijlopen. Wel een gevaarlijk zeil. Boven de 13 knopen moet ie er onmiddelijk af, want anders gegarandeerd miserie.
Tegen tweeen ronden we het eiland die de Ria de Arousa afschermt van de oceaan een kunnen we koers wijzigen. Nog 12 mijl. Dit is een grote Ria en Vilagarcia (ik moet steeds aan Zorro denken als ik die naam hoor) ligt helemaal in het Oostelijkste punt. We varen tussen de mosselkwekerijen door. Vanavond misschien eens mossels eten. De wind trekt aan en de grote genua wordt vervangen door de gewone fok. We blijven een lekkere snelheid aanhouden en tegen zessen lopen we binnen. Een vriendelijke Marinero wijst me een plaatje aan in de haven. De Shipchandler is nog open en ik koop een repair set . Ik weet weer wat gedaan morgen...
1 september: hersteloperatie dinghy. Pfft.. het zal mij beniewen of dit zal lukken. De doppen eruit halen lukt niet, ze zijn wel los maar niet volledig. Ik maak een kruisvormige insnijding en pruts het rubber zoveel mogelijk los. Vervolgens lijm ik volgens de aanwijzingen de vier flappen terug vast. Een grote nieuwe lap wordt vervolgens tijdens een tweede lijmsessie over alles heen gelegd. Ziet er netjes uit en het is dicht... Mmmm, maar voor hoelang ?
Ik ga toch eens horen hoeveel een nieuwe dinghy kost. Mijn maat (de kleinste) is net in promotie en kost 419 Euro. Ik spreek met de boss van de winkel en leg hem het probleem uit. Ja zegt hij, dat zal idd slechts een tijdelijke oplossing zijn. Wij laten dat hier herstellen door iemand die uit Vigo komt en das perfect gedaan, maar ja, kost voor drie dergelijke herstellingen al rap 150 Euro.. en voor een grote rubberboot is dat de moeite maar voor die van jou ?
Enfin, we maken toch een afspraak dat als ik een nieuwe koop, hij mij nog iets geeft voor mijn oude. Tsjaa, dat zal wel de beste oplossing zijn wss want hier moet ik toch echt een betrouwbare rubberboot hebben. Ik zal hier de komende maanden meer voor anker liggen dan in een haven, dus... kassa ! kassa ! Spijtig genoeg hebben ze die niet direct op voorraad , maar wordt vrijdag geleverd.. zeker ... Ondertussen heb ik de oude nog die momenteel dicht is..; ahum !
Met al dit gehussel, ben ik warempel nog niet aan eten toegekomen en het is al 2 uur in de namiddag. Goed voor de lijn dus.
Ik blijf hier nog een dagje en wss ga ik morgen eens naar Santiago. Ik moet een heleboel kaarsjes branden....Niet voor mezelf want zoals jullie weten ben ik een geus...Magdawel ?
Daag
Jean

29 en 30 augustus; Portosin en naar Muros.

2009-08-30T14:02:00.005+02:00

Gisterenavond hoorde ik hier een helicopter rondvliegen... t was al donker... deze morgen opnieuw, juist naast de jachthaven. Ze waren precies iemandof iets aan aan t zoeken, want de heli hangt hier en daar stil. Nog steeds enorm veel wind. Niet uitgevaren dus. s Morgens een fikse wandeling langs het strand. kilometers ver. Mooi !
In de namiddag plots wat kalmer. Mijn rekening gaan betalen en de reden voor de helicoptercapriolen gehoord. Een bootje met 3 vissers van de club zou gisteren in de harde wind gewoon omvergeblazen zijn. Ja, t was wel echt hard aan t waaien hoor. Het bootje is gezonken. Twee hebben het gered en zijn naar het strand gezwommen. Voor een derde kwam alle hulp te laat . Ze hebben hem deze morgen uit het water gehaald. Tsjaa, de zee is gevaarlijk, niet mee spotten ! Bovendien is het water hier ongelooflijk koud. Ik ben wel een mietje geworden als het op zwemmen aankomt, maar ben toch al het water in geweest aan de noordkust in Spanje, maar hier aan de Atlantic kant is het gewoon niet meer te doen. Zelfs je voeten vriezen eraf als je er gewoon maar in loopt . Laat staan als je er in valt...Opletten dus. Waarschijnlijk een koude stroming die hier langs de kust passeert. wss rechtstreeks van de Noordpool ?
In de namiddag naar het strand geweest en wat gelezen. Ik verveel mij niet.
30 augustus; een pak minder wind als ik wakker wordt. Het is al acht uur als ik uit mijn kip kom. Das laat voor mij. We gaan naar Muros aan de overkant, 5 mijlkes, ankeren daar, een mooie oude stad volgens de pilot... Overmorgen wss naar de volgende ria ofwel nog een dagje hier rondhangen. Ik heb tijd...Ik heb steeds het gevoel nu nog maar pas tot rust te komen. Zot he ? k Ben al 4 maanden weg. Nog 2 to go ..
Bij het wegvaren uit de marina kom ik bijna nog in aanvaring met een Spaans bootje. We slaan allebei op hetzelfde moment achteruit om weg te varen uit onze box en het is hier nogal nauwkes. Waarschijnlijk zijn we de twee enige boten die hier vandaag wegvaren. We kiezen dezelfde koers. Ik op grootzeil alleen, zij hebben de fok erbij staan. Aanvankelijk ga ik sneller, ik ben ook iets langer, maar als de wind wat valt achter de hoge heuvels, lopen zij uit. Ik zet ook maar mijn fok erop en dat scheelt uiteraard. Ik loop zes knopen, maak nauwelijks helling en lig zo stil als niks, ik bedoel geen deining. Vlak water hier he, Toch nog 20 knopen wind. Muros komt rap nabij. Volgens een dame op een Hollandse boot die ik al ken van in La Coriuna, Limburgers, kun je daar even goed op een boeitje gaan liggen; er liggen er tientallen vrij.. Ja madammeke, maar ze bakenen wel het zwemgebied af en ik denk niet dat het de bedoeling is dat je hieraanvastmaakt. Het ijzer overboord dus, in 5 meter water. Even verder ligt nog een Duitser en ernaast een Catamaran zonder vlag. Dat is het. Druk he ?
Ik schakel het ankeralarm in en verifieer de positie. Momenteel blijven we liggen.... Ik maak een boterham klaar met blauwe kaas, sla en een tomaat.. mijn middageten. Even op het voordek zitten en ik val bijna in slaap. Lekker weertje. Even later blaas ik mijn dinghy op. Geen motor. Het is amper 200 m naar de kant. Roeien en ik heb bovendien vandaag nog weinig uitgevoerd. Het mag wel even !
Muros is een prachtig stadje; er zijn wat bezienswaardigheden, oa een oude graanmolen op zeewaterenergie,daterend uit de eerste helft van de negentiende eeuw en gerestaureerd 1999; ga ik eens bekijken. Er is een lange paseo met restaurantjes en cafétjes... in ééntje ervan zit ik nu deze blog wat bij te werken. Er zijn ontelbare achterafstraatjes, steegjes, historische gebouwen want Muros heeft een oud verleden. Ontelbare zeerovers en aanvallen van andere naties moeten doorstaan en nu eindelijk tot rust gekomen of het zou moeten zijn dat je de hordes hedendaagse toeristen ook aanvallers wilt noemen..Allemaal Spanjolen, want op een paar verdwaalde zeilers na zijn hier weinig buitenlanders te bespeuren.

Goed, ik ga nog een toerke doen...Daag

28 augustus; Portosin - Wind, wind, wind

2009-08-28T21:27:00.004+02:00

De Spaanse zomer is momenteel een beetje veraf. Koud is het niet, maar wind, jongens toch! Ik waai hier bijna de steiger af. Op de windmeter van de Billy verschijnen regelmatig waarden boven de 25 knopen! In de haven achter een muur! Ik vermoed toch een zeven Bft. Nochtans is het water redelijk vlak en wordt hier gezeild met Lasers, een paar onbekende klassen en Optimisten.. nog nooit een Optimist zo zien planeren. Indrukwekkend. Ook een paar zeiljachten gaan zeilen, met zeer beperkte zeilvoering en ware het niet dat ik alleen ben en het niet zie zitten met deze wind van de steiger weg te varen en vooral alleen terug toe te komen, ik zat ook het water op... met een stormfok en eventueel zelfs drie reven in het grootzeil is het met de Billy zeker te doen en moet het zelfs plezant zijn. Spinakeren ? Nee, dat zou een beetje teveel van het goeie zijn ....

Niet dus, maar goed, ik verveel mij niet...

Ik werk wat aan de Billy, zie alles eens goed na, de Lazy Jacks hebben wat aandacht nodig en verder zet ik uiteindelijk een gedeelte van het dek eens in de was. (niet mijn favoriete bezigheid, maar kom...) In de namiddag het stadje eens verkennen en een wandeling maken. Verder wat lezen en luieren.... De weerberichten voor morgen geven hetzelfde beeld maar zondag wordt het eindelijk wat kalmer... Hmm... ik hoop het want ik wil toch wel eindelijk wat zeilen. Misschien morgen toch eens uitkijken om eventueel met iemand mee te zeilen of ergens bemanning te sprokkelen als het terug zo poeiert... we zien wel.

Jean

25, 26 en 27 augustus Van Camarinas naar Portosin – Cabo Finistere

2009-08-27T20:52:00.005+02:00

Wat doet diene rooie boot hier op mijn blog ? Rara ! En nog nen blauwen ook daar bij da verhaal van die madammen, (ja sorry, daar heb ik geen foto's van) en wat een rare kielen zitten der daar onder ? Dekeyser is zot aan t worden zekerst ?.
Wie raadt wat er an de hand is en een reactie op de blog zet mag er eentje komen drinken....

Het uitgestelde verhaal dus:
's Morgens de 25 e augustus zet Erna mij af aan het station van Oostende. Vanaf dat moment ben ik dus weer Solo. (Ahum) In Zaventem, inchecken, we vertrekken met een half uurtje retard maar geen erg, ik heb tijd genoeg in Madrid. Nogal wat gehobbel en onstabiliteit in de lucht, door de hitte waarschijnlijk.
"Madrid Aeropuerto", een mastodont van een luchthaven. Ik voel direct nattigheid als ik op het aankondigingsbord naar mijn volgende vlucht zoek; de passagiers voor La Coruna moeten zich naar de Iberia Information desk begeven. De vlucht is uitgesteld tot 18:10 ... dat betekent dat ik mijn laatste bus naar Camarinas kwijt ben. Ik moet mij in La Coruna naar de Iberia desk wenden voor eventuele klachten. Ja, madam, zo gij zijt hier wel mooi van mij af he ?. Ik ga stiekem nog bij één van haar collega's hetzelfde vragen maar krijg ook dezelfde nul op het request. We krijgen wel een broodje en een drankje aangeboden. Dat is toch wel het minste wat ze kunnen doen dacht ik...
Het wordt 18:10, 18:30h uiteindelijk voor we in de lucht zitten. Ik kan het dus wel vergeten vandaag nog de Billy terug te zien.
La Coruna; de info desk wordt bemand door een zeer inschikkelijke dame die mij evenwel geen cm vooruit helpt. Ik mag ook nog eens bij haar baas proberen en vul uiteindelijk toch maar een klachtenformulier in als ze met niks over de brug willen ? kunnen ? komen. We zullen zien. Een taxirit naar Camarinas maakt mij 100 Euro armer, dat is ook geen oplossing.
Met de bus naar La Coruna en een hotelletje in het centrum gezocht. €35 voor een kamer met douche, proper.. Bwaah ja, we gaan er het beste van maken zeker ? Het hotel ligt een beetje in de louche buurt van La Coruna, juist achter de winkel en uitgangsbuurt. Als ik omstreeks 21:00h, het is laat geworden door dat gedoe op de luchthaven, op zoek ga naar een restaurantje, kom ik in een klein straatje midden in een groepje giechelende straatmadeliefjes terecht. De dames zien in mij een klant en er komt een hoop gewimper en kontgedraai op mij af. Ik zeg in het Engels; "sorry dames, ik betaal enkel om met een vrouw uit eten te gaan" in de overtuiging er van af te zijn; Nou is er daar eentje die nogal snedig replikeert dat ze wel honger heeft en een goed restaurantje kent. Aan de hoeveelheid charcuterie die uit haar spannende topje puilt durf ik dat ernstig betwijfelen (dat van die honger he) , maar alla... Enfin, van het ene woord komt het ander en het is eigenlijk een hilarisch moment. Ik sta daar met zeker 5 van die madams rondom mij. Er wordt wat gelachen en geroepen. Hihi ...Eigenlijk wel een leuk groepje...Ze nemen het sportief op....."Zeiler belaagd door de hoeren in La Coruna", morgen in de Gazet; “La Galicia” . Het was nog een heksentoer om van ze af te geraken. Volgende keer je mond houden he, Dekeyser....
Het eten smaakt mij niet (Calamares met een portie ongevraagde vettige friet bij) (had ik misschien beter toch met één van die madams uit eten geweest) en ik laat de helft staan. Ik ben steenmoe en ga maffen want morgenvroeg .....
om 07:00h nog een fikse wandeling naar het "Estacion de buses" doorheen het - op dit onchristelijke uur - stille La Coruna. Mijn "dames" zijn in geen velden of wegen meer te bekennen en ik geraak zonder ongelukken op mijn bus. Om 10:00 h stap ik in Camarinas op de steiger. De Billy ligt er nog. Oef ! Het waait onfatsoenlijk hard en dan nog uit de verkeerde richting (SW) en de zon laat verstek gaan. Donkere wolken alom. In de namiddag zelfs wat motregen. Bweurk !!! is dit Spanje ?
Het weerbericht spreekt van een weatherwindow voor morgen met lichte variabele winden, uiteindelijk tegen de avond draaiend naar Noord. De 28e komt de Noordelije harde windmachine terug op volle snelheid dus we proberen morgen te vertrekken. Ik betaal mijn rekening van de Marina, ga boodschappen doen en dat is het zowat.Merde ! Negen uur al en het radiouurtje is reeds voorbij.. Morgen dan maar he ?
27 augustus 06:30h. De eerste nacht terug aan boord van de Billy en ik ben vroeg wakker. De wind, die gisterenavond nog tussen de masten hier in de haven floot is gaan liggen. Ik sta op en kijk buiten. Geen mist. Perfect. Ik doe mijn kleren aan, ontbijten doen we straks wel. Alles ligt reeds klaar van gisterenavond. Mijn Zweedse buren, Karen en Maths zijn ook al op. Zij gaan naar La Coruna en zullen mijn route in omgekeerde richting volgen. Gistenavond heb ik ze nog mijn blogadres gegeven, kunnen ze eens kijken welke havens ik allemaal aangedaan heb. Ze zijn gepensioneerd en reeds onderweg van het jaar 2001. Vertrokken in Zweden en per jaar ongeveer zes maanden gezeild, hebben ze een groot stuk van de Franse en Spaanse kust gedaan, vervolgens in de Middellandse zee Spanje, Frankrijk, Italie tot in Griekenland en Turkeye. Op de terugweg ook nog een flink stuk Tunesie gezien. Karen is Navigator en Stuurvrouw aan boord. Math doet de technische dingen, onderhoud enzo …
Het is zeven uur als ik losgooi, het is nog donker. Navigatielichten aan. Maths helpt mij even. Have a nice trip, Bye ! Thanks ! Het eerste stuk wordt dus op de plotter varen. Niet erg, het is hier overal diep genoeg en er staan hier wel “een paar” vuurtorens om je op te orienteren. Boeien liggen er niet. Een vissersboot vaart voor mij. Ik heb maar te volgen. Er is geen wind. Moteur !! Ik hoop dat het niet voor 40 mijl is, maar ik moet vandaag rond Cabo Finisterre, dus ik vind het niet erg dat het wat rustig is. Het probleem in deze streek is dat er ofwel helemaal geen wind staat, ofwel veel te veel…
Tegen de middag komt de kaap in zicht, enfin.. zicht, het is toch wat mistig. Het ziet er met dit licht allemaal toch een beetje mistroostig uit. De reus slaapt. Ik nader op kousevoeten om hem toch maar niet wakker te maken en breng per uitzondering (normaal drink ik niet op zee) een toast en plengoffer uit op het ronden van deze beruchte kaap. Alles gaat goed. Na de middag komt de zon er toch door en hoe dichter ik de Ria de Muros nader, hoe mooier het weer wordt. Zou het dan toch waar zijn dat Cabo Finistere het mooie weer inluidt als je naar het zuiden gaat ?
Ik laat Muros stad links liggen en zeil !!! eindelijk ! door naar Portosin. Een mooie marina, rustig zelfs.. niemand te zien. Ik betaal voor één nachtje,

er is internet op het ponton. Wat een luxe. Even het weerbericht checken en dan beslissen wat we morgen gaan doen. Voor anker gaan liggen voor Muros wss. Ik lees in de pilot dat het een mooi stadje is. Portosin is modern en wat onbezield...
Eten klaarmaken, radiocontact met ON3BZ in PSK en warempel ook nog eens in Telefonie. Alles lijkt te lukken vandaag. De blog ook nog wat aanvullen en kijk… het is negen uur. Pfftt. Het leven van een zeeman.. niet gelachen hoor !

groetjes, jean

25, 26 en 27 augustus

2009-08-26T17:47:00.003+02:00

Hoi,

Billy, 26 augustus, 10:00h; we zijn terug aan boord. t Is nog een gans verhaal geworden om hier te geraken. Als iedereen en alles op tijd was kon het op 25 augustus allemaal geklaard zijn, maar je hoort mij al komen, 't is een beetje later geworden. 26 augustus terug dus, slecht weer en dus niet vertrekken en trouwens, ik moet nog vanalles doen....

Als het weer wat meewerkt kan ik vertrekken op 27 augustus naar Portosin, de volgende Ria waar ik de blog wel weer volledig aanvul. Even terug op snelheid komen dus.
Je hoort dus nog wel van me,

Daag , Jean

17 en 18 augustus; Camarinas en terug naar Belgie

2009-08-19T08:43:00.001+02:00

De laatste dag op de Billy. 's Morgens ontbijt en dan direct een probatie om radiocontact te maken met Oostende radio.... niks. De mannen (Charly en Wilfried) zitten volop in de verhuis van Oostende naar Oudenburg ontvangststation. Of er in de toekomst nog wel radiocontact mogelijk zal zijn is nog maar de vraag. We zien wel. Ook 's avonds lijkt er niet veel te lukken. Zelfs in PSK lukt het maar met mondjesmaat. Ik begin zo'n beetje mijn zender van lelijke manieren te verdenken, of zijn het gewoon de condities die er niet zijn? Ik weet het niet.
Bon, veel boodschappen hoef ik niet te doen, wat brood en een stukje vlees ('t zullen boeletten worden met pasta) voor deze avond en dat is het zowat. Ik heb de Billy verlegd naar de beste plaats in de marina, lekker weinig deining en veilig voor de komende week, maar dat houdt wel in dat ik vandaag niet kan gaan zeilen of ik ben mijn plaatsje direct weer kwijt. Ik pomp dus klein Billytje op, vul het benzinereservoir van de Mercury tot aan de nok en ga motorbootvaren op de Ria. Ik kies bewust voor een tegenwinds traject, mocht er onverhoopt toch iets mis gaan met het motortje (als zeiler vertrouw ik geen enkele motor), dan kan ik terug roeien ( dat zou serieus tegenvallen, maar is niet onmogelijk, tegen wind is dat dus niet doenbaar.)
Een half uurtje pruttelen later leg ik aan op een verlaten strandje (zie foto) . Hmmm ! Mooi is het hier wel, en stil, nu dat lawaaiding uit is. Er stond toch een redelijke bries want ik ben drijfnat en heb halverwege al mijn kleren op mijn zwembroek na in de waterdichte zak gestopt. Ik ga eerst zwemmen. Warm is het niet, maar toch iets beter dan op volle zee. Mijn meegebrachte sandwich verdwijnt ook achter de kiezen en als even later een zeilende familie met een stuk of zes van die Spaanse ettertjes (lieve Spaanse kindjes) hun anker voor MIJN ! strandje komt uitgooien, stap ik terug in mijn vervoermiddel en roei, voor de verandering, een stuk verder. Tiens, daar is een riviertje die in de ria uitmondt. Ik roei verder en er opent zich een majestueuze ingang, met een waterdiepte van zo'n meter kristalhelder water. Aan één kant een wit, wit, witter, van de wasproducten, je weet wel, strand. Groene vegetatie, rotsen aan de andere kant. Ik voel mij een beetje Indiana Jones en roei de inham verder in. Stilte....
Aan een strandje stop ik nog even om te zwemmen. Het ligt hier vol schelpen en vanuit de bodem stijgen met elke stap honderden luchtbellen op, als zat er gas onder het zand. Een beetje griezelig eigenlijk. Het water is nog een paar graadjes gestegen en het voelt bijna warm aangenaam. Pfft ! Mietje !
Na een uurtje laat ik mij met de wind de inham terug uitdrijven. Op het open water halen we ook nog een flnke snelheid, maar ik zie in de richting van de Marina wat witte kopjes op het water. Daar is de wind, die zoals elke namiddag opsteekt, al terug. Ik trek het motortje in gang, steek mijn kleren terug in de zak en steek de Ria over. Ja, er staan nu toch al grote golven voor mijn rubberbootje. Opletten dat ik niet omkieper hier en de snelheid wat aanpassen is nodig.
Tegen 4-en ben ik terug aan boord. Klein Billytje wordt afgespoten, opgeblonken en gedroogd vooraleer hij terug in zijn zak verdwijnt. Motor op de reling en alles is weer netjes.

Ook nog even een wandeling in de heuvels achter Camarinas. In het oude gedeelte van het stadje staan nog de typische vorraadschuurtjes op stenen palen met een ronde steen ( tegen de ratten ?)
's Avonds weer een gezellige avond met de schipper van de Monia, een Fransman, gaat solo naar de Antillen. Hij had een bar in La Rochelle en heeft alles verkocht, een oudere boot gekocht, gerestaureerd, nieuwe mast, zeilen, nu nog de elektronica ... en is vertrokken.
Rummekes.... 's morgens om 05:45h loopt de wekker af. Aiai mijn hoofd toch een beetje. De bus is 10 minuten te vroeg ! Mist hangt overal. Tegen halfnegen sta ik in La Coruna. Mijn vlieger is er nog niet, ja, wachten he ?

Daag

Jean

Billy blijft in Camarinas tot 26 augustus

2009-08-16T15:05:00.005+02:00

Ik ben dus niet vertrokken deze morgen. Na wat informatie nagelezen te hebben in de pilot en checken op het Tourist Information bureau, blijkt Portosin wat betreft busverbindingen naar La Coruna geen goede keuze te zijn.
Goed, dan blijft de Billy hier. Dit is een gedroomde plaats om je boot achter te laten. De havenmeester, die eerst wat stuurs overkwam, zoals veelal bij Spanjaarden, is volledig ontdooid en noemt mij zijn "amigo".... Hij zal de Billy onder zijn persoonlijke vleugels nemen tot ik terugkeer. Bovendien kan ik de prijs van €50/week waarschijnlijk nergens evenaren.
Ik neem dus disndagmorgen de bus naar La Coruna en hoop tegen ' avonds in Bredene voet aan wal te zetten. Hmmm ! Beeldspraak ...
't Zal dus wss een tijdje kalm zijn op de blog wat zeilavonturen betreft.
Saludos, amigos.
Juan

15 augustus; mist in Camarinas

2009-08-15T15:30:00.006+02:00

Als ik 's morgens zo rond zevenen mijn hoofd buiten steek, het begint pas klaar te worden, weet ik direct dat dit geen zeildag wordt; mist..... potdik, je ziet de boot aan de andere kant van het ponton nauwelijks. Dat wordt dus binnenblijven vandaag. Toch zie ik hier en daar leven op het ponton; er zijn warempel toch een aantal boten die zich klaar maken om te vertrekken. Hmmm ! Zou ik niet doen, maar ja.....
Goed, ik ben nu toch op en maak mijn ontbijt klaar. Verder douchen, baard knippen, ik moet er een beetje proper uitzien om volgende week naar huis te gaan he ? Zie dat ze mij niet meer binnen laten !
Op de foto hierboven trekt de mist plots op. Overal liggen boten voor anker. Mooi. Een half uur later zit alles weer potdicht. De Engelsen op de Alexoria, we zien elkaar de laatse twee weken zowat in elke haven of ankerplaats, zitten ook op hete kolen. Ze willen vertrekken maar zien het niet zitten met deze mist. Gelijk hebben ze. Gisterenavond kwamen ze aperitieven op de Billy en hebben mij gelijk van de rest van mijn voorraad Belgisch bier afgeholpen. Nou, zoveel was het niet meer hoor.... Brian en .... , beiden eind vijftig, uit Manchester, gestopt met werken, hun huis verhuurd en prompt hun eerste boot gekocht, een tweedehandse maar toch recente Franse Janneau 37, goed uitgerust met alle benodigdheden voor een lang verblijf aan boord, trekken naar de Middellandse zee, waar ze dit jaar nog willen aankomen... Mallorca is het einddoel...ja , dat zal nipt worden denk ik. Ze liggen er niet wakker van. that's the Spirit !

Tegen tienen is de man van de Marina daar en ik ga eens polsen als er kan getankt worden. Sisi senor....Zo, het buikje van de Billy zit ook weer vol. 20 l diesel waren uit de tank verdwenen, waarmee ik 31 vaaruren gemaakt heb... zuinig, nee ?
Ik ga ook nog wat boodschappen doen want morgen is het zondag en is alles hier dicht. Het weerbericht ziet er goed uit. N --> NE 3 à 4 Bft. Hopelijk geen mist 's morgens want ik wil vroeg vertrekken. Morgen moeten er 40 mijl gevaren worden en passeer ik Cabo Finistere, het einde van de wereld, hopelijk val ik er niet af...
In de namiddag nog een flinke wandeling naar de Faro maar ik ben teruggekeerd, het was te ver, maar deze kustlijn is toch wel echt prachtig . Ook terug aan boord mijn fenders eens gekuist, ze waren nogal zwart en vuil. De laatste tijd veel aan de kaai gelegen en daar worden ze niet properder van uiteraard.
De kussens van de salon aan BB (bakboord =linkerkant van de boot) worden uit elkaar gehaald, de stoffen hoezen gewassen in een poging het zout eruit te krijgen om zo de klammigheid die ik soms voel te verbeteren. Amaai, zo zwart dat dat water ziet. Dat was wel eens nodig. Een volgende keer komt de SB kant aan de beurt.

'k Mag ook niet te veel ineens doen he ?
daag
Jean

14 augustus; naar Camarinas

2009-08-14T16:33:00.001+02:00

Vandaag 14augustus, veertien mijlkes gezeild, helemaal van ria Corme naar ria Camarinas, de laatste van de rias altas. Een beetje weinig, ja, maar ik wil absoluut naar Camarinas, het schijnt hier zeer mooi te zijn lees ik in de pilot en ik kom ook eens piepen of ik hier de Billy een weekje zou kunnen achterlaten in geval het weer zou verslechteren.
Vandaag helemaal doorvaren naar ria de Muros of naar Portosin is wat te ver (45 mijl) en bovendien voorbij Finistere (het einde van de wereld), en stel je voor dat ik hier iets mis? Het heeft de ganse nacht nogal doorgewaaid en ik zie al een voortzetting van gisteren voor mij, maar als ik opsta lijkt het toch gekalmeerd. De weerberichten spreken nog steeds van 4 a 6 voor Finistere... die 4 is OK maar die zes..., dus toch nog maar even wachten.
Om 07:00h op, ontbijt met ontbijtgranen, want mijn brood is keihard geworden. Tegen achten trek ik de haak uit de grond en ben ik weg. Motorke eerst, maar al vlug kan het zeil erbij. Batterijen laden is voor vanavond. Ik roep ook nog even Oostende aan, blijkbaar hebben die mannen mij toch gehoord (ik krijg hier zojuist een mailke) , maar konden niet antwoorden daar ze op een andere lokatie zaten. Tsja, gisteren waren ze er wel , maar ik niet. Misschien zijn er vanavond conditie, want de afgelopen dagen mocht er nog niet veel lukken op radiogebied.
Tegen taalven kunnen we de hoek om, niet te stijl indraaien want er liggen hier nog wat rotsen. Mooi is het hier inderdaad en ook vlak water, na de oceaandeining van de laatste dagen wel een verademing. De Marina is klein, maar er is plaats genoeg. Ik roep op via kanaal 9, de havenmester spreekt enkel Spaans. Ik vraag een "emplacemente" aan het "pantalan" ij mijn beste Spaans en de man antwoord met een Spaans geratel , maar wat ? 't Zal wel goed zijn zeker ? Ik leg me naast een Noor met een spitsgatter ( je weet nooit waar dat goed voor is) en ga me inschrijven. Formulier invullen, t is 9 Euro... Jawaadde ! dat er eentje voor het logboek; de goedkoopste marina tot nu.
Ik was van plan iets te gaan eten, maar alle restaurantjes zitten eivol. Bon, ik koop dan maar een brood en ga aan boord eten. Wat ik wel doe is nadien een ijsje gaan eten, een coupe ! Yes ! Om het te vieren van die 9 Euro. De coupe kost €4,5, maar ik eet er toch maar eentje.....
Jean

12 en 13 augustus; La Coruna en naar Ria de Corme y Laxe

2009-08-14T16:22:00.002+02:00

Nog even terugkomen op La Coruna, waar ik een flinke wandeling maakte naar het monument, vuurtoren "Torre de Hercules", werelderfgoed. Een vuurtoren die er al zou gestaan hebben van toen de Romeinen hier nog de plak zwaaiden. Het is er niet aan te zien want het ding ziet er gloednieuw uit , is dus wss gerestaureerd. Het ganse complex ligt bovendien in een mooi aangelegd park. Nog een foto van de echte en de gespeelde Hercules ter informatie.
In de namiddag naar het strand, waar het redelijk rustig was. Een poging gedaan om te zwemmen en er was heel wat wil nodig om er uiteindelijk in te springen. Koud dat dat water hier heeft. ....'t Wordt alsmaar erger. Atlantische stromingen zeker ?
13 augustus ; wij dus weg naar ria de Corme y Laxe, verder naar het zuiden (eigenlijk momenteel nog meer west) . Het weerbericht spreekt van 5 a 6 Bft NE, de 7 is weggevallen. HEtzelfde weerbericht als gisteren en dan was er geen wind. 't Is dus de moment... denk ik. Even overweeg ik ook nog te tanken maar als ik de wachtrij zie aan de pomp lat ik het maar voor de moeite. Ik moet weg, zo vroeg mogenlijk. Voorlopig op de motor alhoewel er al een briesje uit de goede richting staat. NE. Ter hoogte van,de groene boei,die de rotsen voor de haven afbakent, kan het grootzeil al omhoog en begint reeds een beetje mee te trekken. Even later kan ik wat afvallen , richting West en kan ook de fok erbij en de motor af. Voorlopig slechts 8 knoopkes wind, maar er komt meer... ik voel het.... 8, 9, 10, 12 , 15, knopen tegen 10 uur... olé, we zijn weer weg. De golven beginnen op te bouwen. Aan 18 a 19 trek ik een reefje uit voorzorg. Als we tegen 2-en uiteindelijk de kaap van de ingang ronden zie ik regelmatig + 24 knopen wind op de windmeter. We lopen een constante 6, met uitschieters naar 7 en meer. Vooruit luierik, nog een reefje, voor de laaste mijlkes, want straks moet ik wat oploeven naar de ankerplaats en dat belooft nog een pittig eindje te worden. Na het rif loef ik 30 a 50 graden op en ja hoor: + 30 kts wind. Twee boten die achter mij liggen, 40 voeters geven het op en vallen terug af richting volgende ria Camarinas, zo'n 12 mijl verder. Ah nee he, mietjes, net nu het plezeant wordt. Ik zet door en met flapperend grootzeil, enkel op de fok loop ik zeker 7 knopen. De ingang van het ankerplaatsje komt dichter. Ik vraag me af of dit wel iets wordt met dergelijke wind. Vlak zal het water wel zijn want het is hogerwal maarre...
Even later opent zich de inham en het ziet er prachtig uit. Twee strandjes, een dorpje, groen, heuvels... enkel wat winderig maar het watre is vlak dus dat mag geen probleem zijn met mijn joekel van een anker. Fok zakken wordt nog een heel gedoe, ik waai bijna het water in. Het grootzeil gaat beter. Het anker wordt klaargelegd en gaat overboord. Slag acheruit en we liggen... als een huis.
Pffft, dat was weer genoeg voor vandaag. Toch 36 mijl gelopen in amper 6 uur.....
In de namiddag ruik ik plots iets verbrand. Ik ga op onderzoek uit in de boot , maar het komt van buiten. Een enorme rookwolk ontwikkelt zich in het bos , even voorbij het strandje. Een kwartier later is de brandweer er al met een blushelikopter. Wij zitten op de eerste rij als de machine keer op keer water komt scheppen juist naast ons. En een lawaai dat zo'n ding maakt. Spectaculair. Na zo'n 30 tal vluchten is het voorbij. De rust keert terug... op de wind na. Die loeit verder. Hopelijk morgen en vooral vannacht wat rustiger. Ik vertrek in ieder geval vroeg. Naar De volgende ria; Camarinas.....en dan nog Finistere...Ik heb in ieder geval een marina nodig vóór ik t
ug naar Belgie ga; het wordt dus Camarinas of Portofino. Ik heb nog 4 dagen, laat ons zeggen 3.om op veilig te spelen.

Hier geen internet op de ankerplaats... flauw he ?

Daag

Jean

11,12 en 13 augustus; La Coruna

2009-08-13T08:16:00.002+02:00

Weinig te vertellen eigenlijk, weinig gedaan, Spanje ...
Lekker weertje hier. Alhoewel er niks klopt van de weer - en vooral wind berichten. Geven ze een harde wind uit, dan waait het niet of nauwelijks. Windkracht 3 tot vier voorspeld en het poeiert de pannen van het dak. Wat to do ? Zelf weermannetje spelen zeker ? Als de luchtdruk ok is en er is s morgens geen wind... als de weerlicht vertrekken. Das hetgeen ik nu straks ga doen. De Billy is klaar en ik probeer toch nog rap een weerberichtje te pakken(voor alle zekerheid) en de blog nog eens aan te vullen want ik heb er de laatste dagen niet veel aan doodgedaan, sorry.
Gisteren 12 augustus terug (!!!) een luie dag dus. s Morgens wat boodschappen doen en naar de kapper. Gelukt. Dat komt zo...k Zag in een klein kapperszaakje een man (de kapper himself) zijn krantje lezen. Verder geen volk. Ik naar binnen. Probeer ik in mijn beste spaans een uitleg te doen. Vraagt de man doodleuk in het Engels: " Shall I cut your hair ? Nou wat dacht je... Leuke kerel trouwens. Heeft een paar jaar in Engeland gewerkt vandaar zijn Engels. Nog een andere klant die binnenkomt spreekt goed Frans en ja, van het eéén komt het ander... Twee uur later kom ik buiten. Koffie gedronken, haar geknipt ( ziet er blitz uit, beetje gel, de volledige behandeling dus.. 12 Euro)
De kapper belooft 's avonds eens langs te komen. Zal een paar chica's meebrengen zegt hij. Nou k' heb hem dus niet gezien.
De chica wel, al zal het wel niet die van de kapper geweest zijn. Toen ik 's avonds nog wat zit te genieten in de kuip komt een blond geval (elle avait déja beaucoup d'heures de vol volgens mijn Franse overgebuur die haar ook zag aankomen) (tiens , waar heb ik die uitdrukking nog gehoord ?) mij vragen haar mee te nemen voor een paar dagen. Ze komt uit Italie en had een afspraak met een Duitser in La Coruna om met hem mee te zeilen. Blijkt die mof en zijn boot onvindbaar te zijn. Ik stuur haar wandelen en prompt probeert ze de volgende boot... Ja, die heeft iets nodig denk ik. We hebben haar de ganse avond alle boten van het ponton zien afdweilen. IK weet niet of ze succes gehad heeft ?
Later op de avond krijg ik mijn Franse buren over de "zulle", de reling dus, die een aperitiefke komen drinken. Leuke familie met twee kleine kinderen, Franse stalen boot, zeilers in hart en nieren. t Wordt nog een leuke avond als blijkt dat we ongeveer hetzelfde beroep uitoefenen, hij bij France Telecom, zij verpleegster. Tegen tienen wordt ik bij hen aan boord uitgenodigd voor het avondeten. Ja, t is nogal laat geworden en de flessen stapelen zich weer op ( nu leeg)
Goed, ik ben toch vroeg op en ga vlug even naar het café op de kaai want de internetverbinding van de club deugt aan geen kanten; fotookes volgen nog en nu ben ik weg... het ziet er goed uit en het jeukt
groetjes,
Jean

10 augustus, naar La Coruna

2009-08-10T22:37:00.004+02:00

Ik ben stik kapot. Het is 22:30h en ik zit buiten in de kuip van de Billy in de haven van La Coruna. Ik heb mij zojuist nog een Wisky Cola'tje uitgeschonken; ik heb het verdiend. Nochtans met tamelijk rustig weer vertrokken in Cedeira, zelfs tot aan de ingang van de ria van La Conuna een mooie zeildag gehad. Ik dacht al; ik ben er; nog 10 mijlkes maar dat was dus buiten de wind gerekend. Is het een soort Venturi effect die de lucht samenperst of is het gewoon de zeebries die opsteekt ? Feit is dat die laatste loodjes nogal zwaar uitvallen, als de windsnelheidsmeter plots van 15 naar 25 knopen gaat, wind recht vanachter, dwz dat de ware wind zo rond de dertig knopen komt; dat is toch wel dicht bij de zeven Bft. Enfin; gelukkig had ik al uit voorzorg een rifje gestoken, maar er moest er dus nog eentje bij. Daar de Billy met een driekwart tuigage getuigd is en gepijlde zalingen heeft wil dat dus zeggen dat je om te reven best wat oploeft om het grootzeil vrij van de zalingen te krijgen. Bon, geen probleem; een beetje nat en nog wat meer wind, maar kom; alles gaat perfect en het tweede reef zit er in. Afvallen maar weer. Toch blijft de snelheid oplopen tot zeven,8 knopen en meer. Noch de elektrische, noch de windvaan kan met dit gesurf overweg dus dat betekent met de hand sturen. Ook de golven worden steeds hoger. Bon, alles loopt naar behoren maar ik ben toch blij dat de haven daar eindelijk is. De Torre de Hercules, foto hieronder, dat klein torentje, staat in al zijn glorie te blinken. ( werelderfgoed) Goed, hij is nog wat kleintjes maar ik wandel er wel even naartoe en dan krijgen jullie een grotere foto...Een Contessa 32 komt juist buiten, met volledig grootzeil en volle genua; ja , en gij gelooft dat ? Loopt uiteraard direct uit zijn roer; Contessa of niet. De twee bemanningsleden zitten krampachtig in de kuip en schijnen niet goed te weten wat te doen. Koopt U nen Dehler (de Billy) jongens en leer reven, denk ik bij mezelf ! (een Contessa 32 was ooit mijn droomboot)
Goed, ik kruip in mijn kooi, tot morgen

Jean

11 augustus;

goed geslapen, schotelkes gewassen, wat boodschappen doen en een wandeling oa naar de Torre de Hercules stan op het programma...

Hieronder ergens ook een foto van hoe ze hier hun haven proper houden. Een visnetje is wss te goedkoop maar werkt uiteraard ook. Goed, ze doen het en daar kunnen ze bij ons enkel een voorbeeld aan nemen. Verder ook een formidable ontvangst in deze club. Een vriendelijk meiske schrijft mij in en ik krijg ook een welkomstgeschenk. Drie flessen wijn, ter viering van de nieuwe naam van de club RCNC Real Club Nautico de La Coruna ipv de Ensenada poespas. Mooi, ze zijn nog volop aan het werken aan nieuwe sanitair en das ook wel nodig want hetgeen ze nu hebben.... ( een paar noodbarakjes is wat weinig. Kouwe douches enzo.. Nou ja...

8 en 9 augustus... ups and downs; Van Vivero naar Ria Cedeira

2009-08-09T17:28:00.003+02:00

9 augustus al weer.
Zo slecht als het gisteren was, zo goed is het nu.Mooi en prachtig zomerweertje, Windje 4 Bft. De metereologen hebben het de laaste dagen niet gemakkelijk gehad denk ik voor deze streek. Zowat op de grens van het goede en slechte weer, op een paar 10 tal km na dus moeilijk te voorspellen.
8 augustus in Spanje, toch waar ik lig, is er eentje om in de analen te schrijven als slechtste weerdag van deze zomer. Nochtans waren de weerberichten het er unaniem over eens dat het beter zou worden. Niks van dus. Mijn was, die de ganse nacht buiten gehangen had, werd met een tussenspurt uit mijn bed naar het voordek nog in extremis gered en min of meer droog van de lijn (de reling) gehaald. Nu vallen van die vette natte druppels, met emmers tergelijk uit de hemel. Djuu !
De rest van de dag zou ook zo blijven. Boven zee blauw, hier zwart en nat. Bovendien veel wind en er zou er nog meer komen gedurende de dag. Binnenblijven dus. De havenmeester is in geen velden of wegen te bekennen en ik kan dus ook deze extra dag niet betalen. Erg he ?
Negen augustus wordt dus een pak beter. Gisterenavond werd nochtans een zwartgallig weerbericht met 6, zelfs zeven Bft winden de ether ingestuurd via de VHF kanaal 2, Cabo Ortega, das hier net naast. Ik vind hier geen spoor van terug op het internet en geloof er dus niks van. Bon, om zeven uur is het wel nog een beetje grijs en doef, maar het wordt beter, ik voel het. Mijn Franse overgebuur met zijn AMEL Super Marabu, dezelfde boot waar ik 25 jaar geleden op de Azoren op zat, zit ook op hete kolen, hij wil naar Frankrijk terug maar ja , met een NE wind is dat niet zo makkelijk. NE is voor mij perfect, ja, wat voor de een niet deugt, is voor de ander ok.
Halfacht water getankt, losgesmeten en ik ben weg. Het eerste stuk is scherp aan de wind. 12 knoopkes, tot aan de kaap, zo'n 7 mijl en dan is het afvallen . Ondertussen is de zon ook komen piepen, jongens ben ik blij. Het weerbericht van 08:40h spreekt ineens toch andere taal. Krachtje 4 a 5, NE, das al beter...
Het zou één van de mooiste zeildagen van deze reis worden. Ik loop een constante 5 knopen. De zee is niet echt vlak te noemen, maar de grote deining is er toch uit en ik maak mijn stoofvlees klaar voor deze avond. Ajuinen, wortels, vlees en een Leffe uit Belgie, de laatste. Aan Cabo Ortega mag ik nog wat afvallen en kan de fok op de boom. Met dit achterlijke windje en de zon die ondertussen van katoen geeft is het lekker zwembroekenweer. Smeer, smeer ! Nog 15 mijl.
Aan Cabo Candelaria, opent zich de Ria. Mooi, koers zuid nu, das gijpen en de boom eraf. Cedeira ligt volledig beschermd tegen deze NE wind, een natuurlijke haven. Een boot of 10 liggen er voor anker, maar er is plaats genoeg. Ik anker in één keer goed, ruim de boot wat op, zet het ankeralarm aan, en ga het bijbootje opblazen.
Een half uurtje later, als ik zie dat het anker goed houdt ga ik het stadje eens verkennen. Gezellig. Overal terrasjes, de Spanjaarden aan de dis, het is vier uur in de namiddag, ja die hebben een andere dagindeling als wij he ? Op een terrasje met WIFI typ ik dit verslagje. Foto's moeten nog wat wachten, kabeltje vergeten
Tot snuits,
Jean.
PS; ik blijf hier wel nog een dagje denk ik. Even de weerberichten controleren. Bwaah ja, bovendien nog maar30 mijl naar La Coruna. Ik heb tijd genoeg.

10 Augustus 10:30h: boodschappen doen ( juust brood en een gaspulle) , nog eens op internet, nadien bootje opplooien en we gaan vandaag toch maar verder. Vanaf morgen voorspellen ze harde wind en ik wil absoluut in La Coruna liggen. Dat is een grote Ria, een grote stad waar ik mij wel wat kan bezighouden in geval van mijn zeilactiviteiten op non actief gezet worden. Over een uurtje ben ik weg dus...

7 augustus; Van Ribadeo naar Vivero

2009-08-07T20:25:00.005+02:00

Als ik om 07:30 uit mijn kip kom, verwondert het mij ten zeerste dat het zonnetje niet schijnt; erger nog; het regent; terug.... sèg, is dit nu Spanje ? De meteo aan het clubhuis bevestigt wat wij hier buiten zien. regen, regen, regen... maar deze middag klaart het op.
Tegen tienen zie ik het boven zee uitklaren en nog nooit heb ik zo rap opgetuigd om te vertrekken. Ik ben niet alleen. De Franse boot die met zijn dochter van zestien zeilt (de rooie) , de Zweden, een Engels echtpaar, de Nieuw Zeelanders met de Hollandse stalen schuit, de Billy, allen zijn we er klaar voor en vertrekken in een tijdspanne van 30 minuten. Allen richting West, Vivero, 30 mijlkes verder. Het is een geklots en een gedein van jewelste. Golven van wel twee meter hoog uit alle richtingen en de wind laat het, na een naarstige poging wel weer afweten zeker ? Neen, toch niet, na wat geaarzel komt hij nu uit Oostelijke richting; ruim dus. 9 a 11 knopen. Hmm... Zou ik, durf ik ? Bwaah ja, we zullen wel zien. De grote genua, dien ambetanterik, een soort van halve genaker , op een roillerke van niks, we hijsen hem omhoog. Mooi, we lopen even rap als op motor, een knoopken of 4,5. Voila, relaxen. Neeje, eens de kaap voorbij, moeten we afvallen en komen plat voor de wind te liggen; bon, de boom erop dan maar he. Nu kalmkes aan want ik sta al in het zweet. Hmmm ! Ik doe toch wel steeds mijn gordel aan, want er staat een serieuze deining en een misstap is rap gemaakt. Eén hand voor het schip en één hand voor jezelf is hier wel een spreekwoord op zijn plaats.
Nog geen vijf minuten later draait de wind naar de beloofde NE kant en moet de boom er weer af. Bovendien neemt hij toe tot zo'n 15 knopen en das te veel voor deze grote lap. Opdraaien dus en eraf nemen. Verdomme, nu ben ik al twee uur weg en heb nog geen minuut op mijn gat gezeten... Spel omlaag en terug de gewone fok erop dus. We lopen nu met halve wind 5,9 a 6;3 kts. Mooi he ? Zo gaat het rap ! Al 10 mijl staat er op de trip-meter. Tegen drieen passeren we Port Aluminia, een industriele haven waar een paar schepen voor anker liggen. Ik schakel terug over naar het navigatieprogramma van Imray, omdat we vanaf hier weer op Imray kaarten kunnen verder navigeren. Bijkomend voordeel dat we nu ook terug AIS hebben. Ik zie de schepen die voor anker liggen dus ook terug op de plotter. zie twee laatste screenshots waar duidelijk de andere boten met hun naam op te zien zijn ( voor anker)
Tegen vieren zijn we voor de ingang van de ria. De Franse boot, de rooie, een 42 voeter die mij full speed voorbij gestoken heeft, is veel te ruim omgevaren en ik pak hem bijna terug op de valreep, net voor de haven. Hij gaat toch als eerste binnen, maar komt terug naar buiten juist op het moment dat ik eraan kom. Plus de place... il y a un panneau qui indique que le port est plein.... Je vais au mouillage... Tsjaa, doe maar, ik ga toch naar binnen. Ik heb gehoord in Ribadeo dat de plaatselijke havenmeester er een broertje van dood heeft om te werken en ga toch eens kijken. De helft van de ligplaatsen zijn vrij zoals ik eigenlijk een beetje voerwacht had. Ik leg me gewoon aan tussen een horde Fransen. De Zweden en de Nieuw Zeelanders liggen er ook al. No problems, there is enough place for another 20 boats... Ziede wel ? Even later bij de havenmeester... no habla espagnol ? No problems sir. It is €18. Please fill in this form.... Klerevent !
Douches zijn er... een super grootwarenhuis op 50 m lopen. Ik ga wat boodschappen doen. Een stokbrood, wat grote garnalen, een fles Rum in de aanbieding...
Een internetverbinding ook maar geen goeie, enfin, na wat proberen met de uitwendige WIFI antenne werkt het toch naar behoren en krijg ik de blog opgeladen.
Mailen gaat niet.
Morgen misschien verder. eerst het weerbericht maar eens bekijken. Op de gribfiles is er nikzs aan de hand maar op de VHF sprken ze van 6 a 7 NE, das wel achter maar toch een beetje veel naar mijn goesting Ach, we zijn de 7e vandaag en ik lig op twee dagen , zelfs in een noodgeval op één dag varen van La Coruna.. Moet lukken he ?

Daag

Jean

6 augustus, Ribadeo

2009-08-06T20:47:00.004+02:00

Na een onrustige nacht door de deining die hier binnenloopt, is de morgen ook niet schitterend te noemen. Dat jullie in Belgie momenteel een hittegolf te verwerken hebben is misschien plezant voor jullie maar hier in N Spanje niks van dat alles. Mist en een miezerige motregen. Ondanks dat toch mijn stoute schoenen ( natte sandalen) aangetrokken en een wandeling gemaakt langs de Ria. Tegen de middag als een natte hond terug en iets warms klaargemaakt. In de namiddag idem en als het tegen vieren dan toch een beetje opklaart en eindelijk stopt met regenen, hang ik mijn was uit die al een dag of twee in de emmer staat na te weken... en ga nog een ommetje maken langs de "route des miradores", hierbij nog een paar fotootjes, van de omgeving, de reservestang voor de navik en het origineel ( wit) en ook van de 650 klasse jachtjes die de oversteek uit Frankrijk, ergens een haven in de Vendée, sommigen "Solo" en "en double" gemaakt hebben. Moedige kerels met zulke kleine bootjes...

Morgen beter weer en ook de wind zou te pruimen zijn. De barometer loopt in ieder geval op dus dat is een goed teken. Wind uit NE stelijke richting dus das ook picobello. Volgende bestemming is waarschijnlijk de Ria de Vivero, met helemaal in zijn zuidelijkste punt een jachthaventje mocht het nodig zijn. Als het weer goed is ga ik wss voor anker .... We zullen zien. Ajaa, springtij morgen dus wel eens naar de stroming kijken... waar is de Reeds ?

daag

Jean

5 Augustus - Ribadeo - Ribadeo

2009-08-05T19:53:00.004+02:00

Ja, een miezerig dagje vandaag. t Begon al slecht deze morgen. NE wind was de voorspelling, NW werd het. Ik moet hier weg in de marina dus naar buiten eens naar de ankerplaats gaan kijken. Bweuhh, geen zo'n mooie omgeving, ten zuiden van de Marina voorbij de dokkenmet bovendien een zandschip (kennen ze hier dus ook, vervoert wss zand tussen Ribadeo en Oostende RYCO) die een stofwolk opwerpt juist in de richting van de ankerplek en bovendien is het hier direct ondiep. Volledig verzand. Ik maak vlug rechtsomkeer. Ja, wat nu.? Het is laag water en de andere ankerplek aan de andere kant van de ria, tegenover Castropol is niet bereikbaar.

Het Zweedse koppel en de rode Franse boot komen ook naar buiten en gaan vertrekken. Een Cat is ook al weg. Bon, ik maak alles klaar en vaar ook naar buiten, eens neuzen alhoewel ik er niks goeds van verwacht. De wind zit dus NW en das de richting die ik uitwil. Bovendien zit het inktzwart boven zee en zijn er rukwinden. Brr, mij niet gezien en ik maak rechtsomkeer.

Terug eens naar de ankerplaats, ....dit is echt niks. Ik probeer eens een geultje, die wel niet bebakend is, maar op de kaart aangegeven staat om toch aan de andere kant te komen. Ja, met de wind in het gat is dit dus geen goed idee, want als ik even later vastloop, draait de boot om zijn as en geraak ik zelfs met motorgeweld niet meer los. Zand en modder hier, dus geen erg en bovendien stijgt het water, maar ik kan hier wel een eindje vastzitten . Wat nu gezongen ?

Ik besluit het bijbootje op te pompen en mijn anker in dieper water uit te brengen om mij dan uit mijn positie te winchen. Zo ver komt het echter niet als een vriendelijke familie in een motorboot mij ongevraagd komt redden . Ze trekken mij met een zucht en een kreun van het bankje af. De kinderen juichen en hebben weer iets om over naar huis te schrijven.... Ik ook dus.

Goed, ik zoek en vind een ander plaatsje, juist buiten de vaargeul in 3 m water ( LW), net tegenover de ingang van de marina. Bijkomend voordeel; de WIFI van de Marina reikt tot hier en ik kan dus zelfs het internet op. Vooruitgang....

Het regent, het miezert, windvlagen, ja seg, is dat hier Spanje of Belgie. Ik doe wat klusjes aan de boot, naai het voorste kussen in de Salon die op de naad losgekomen was , lijm een reserve windvaanstang voor de Navik; ik had alles liggen maar het was er nog niet van gekomen, maak mijn middageten klaar ( de rest opwarmen van gisteren dus das ook vlug gedaan) Pfft, ik durf de boot niet alleen laten, het anker houdt wel maar ja, de stroom moet straks draaien en erg confortabel is het hier ook niet met die deining. Tegen vieren geef ik het op; de stroom is gedraaid en ik lig wat te veel in de vaargeul naar mijn goesting. Ik ga terug naar de Marina... eens horen. Blijkbaar is er nu opeens toch plaats genoeg want ik krijg direct een box, en zal deze nacht zeker beter slapen dan daar buiten. De vriendelijke madam van het bureau maakt mij 15 eurokes armer, wat een mooie prijs is voor deze supermarina en print bovendien mijn vliegtuigticket (18 augustus, Belgica) uit. Gratis en voor niks. (het printen he) Voila, das nu ook in orde.

Ik wandel ook nog even naar het winkelcentrum en koop mij een nieuwe thermos en bovendien 6 nieuwe glazen die wonderwel in mijn rekske passen . (k had wel mijn schuifpassser mee he ) Yes ! 'k Kan er weer scherven van maken !

Geen fotokes vandaag; mist en regen Bweuhhh !

Bye,

Jean

4 augustus; naar Ribadeo

2009-08-04T16:02:00.005+02:00

4 augustus; Ik slaap toch tamelijk lang tegenwoordig. Kwart voor acht als ik wakker schiet. Toch ook wel een paar keer opgestaan vannacht om de positie van de boot te verifieren. Alles OK . Tjiens, er is er toch nog eentje bijgekomen vannacht. Pluim voor de bemanning , want ik heb niks gehoord en hij ligt toch praktisch naast me.
Ik ga nu en dan eens kijken tijdens het ontbijt of ik niemand op de pier zie staan. Ik moet namelijk mijn voorste meerlijn nog lossen. Als ik iemand zie kan ik het vragen, anders wordt het een ochtendlijke zwempartij naar de kant.... het laatste dus. Na het radiocontact met Wilfried via Oostende Radio, moet ik er aan geloven en duik het water in. Trapje op, voorste lijn losmaken en terug het sop in . 25 m zwemmen, bah ja, goed voor de fysiek zeker? Komt er van he als je te lui bent om je rubberbootje op te blazen?
Goed, we zijn weg. Smen met een Fransman, die twee catamaranrompen aan zijn spiegel hangen heeft ( ??) tuffen we (weeral moteur) richting Ribadeo, 24 Mijlkes. Het is eb en we hebben stroom mee. Het zonneke komt piepen en smeren is dus nodig. Ik word nog zwart als ik zo verder doe.
Tegen twaalven bereid ik mijn dagelijkse salade (veel) , met een stukje kaas, een sneetje brood en een tomaat. Beetje dressing en dat is het. Lekker. Een stuk meloen als nagerecht.
Tegen énen wordt het echt heet. De zon brandt genadeloos. Ik put een paar emmers water en op het voordek giet ik die over me heen. Lekker fris en je wordt er toch iets properder van, maar het is zeewater dus plakt het een beetje. Of ben ik het die plakt?
Een half uurtje later krijgen we warempel wat wind , een windje die steeds meer uit oostelijke richting komt. Ik hijs de grote genua, mijn geheim wapen en aan een fabelachtige snelheid van zeker 4 knopen raas ik er vandoor. Ribadeo, nog 5 mijl.
De ria komt in zicht en ik kan binnenzeilen, onder de brug door, tot voor de Marina. Zeiltjes omlaag, en de Marina binnen. Probleem; geen plaats, een Franse meute wedstrijdjachten arriveert morgen. Ik kijk bedenkelijk en de havenmeester laat zich overhalen mij toch nog een plaatsje te geven. Eén nachtje ? of misschien wel twee. We zullen zien. Ik ga douchen... lekker.

Even boodschappen doen, een terrasje, Wifi in de jachthaven zelf, wat wenst een zeeman nog meer ? Muziek wordt verzorgd door de plaatselijke DJ die zijn decibellen toch wel erg kwistig rondstrooit. Dansen op het ponton..... Tegen negenen is het fini. Mooi uur. Ik prefereer toch wel iets rustigers maar goed, smaken..

groetjes,

Jean

3 augustus, Luarca

2009-08-04T16:01:00.001+02:00

Een luiaarsdagje vandaag. Geen meter gezeild, wel 18 mijl op moteur gelopen in een mooi weertje, zon, hoge bergen links, olieachtige zee onder mij maar toch nog steeds een hoge deining uit het Westen. Planning was eigenlijk naar Luarca te komen, dus dat is gelukt , maar ik had toch gehoopt te kunnen zeilen... niet dus.
Vroeg vertrokken, er stond, echt waar een windje, als eerste de haven uit, onmiddelijk gevolgd door Twee Franse boten die het ook voelden kriebelen wss. Buiten niks wind natuurlijk. Shit !!!!!!!!!!!!!!
Aan de kaap, cabo Vidio (geen video) zag het er nochtans eventjes naar uit dat we wind gingen krijgen. Ik blij en rap mijn fok omhoog. Ja, nog geen minuut later alweer niks meer. De Fransman achter mij had hetzelfde idee, want toen ik achter mij keek stonden er daar ook plots twee zeiltjes op. Ook iemand die niet van moteuren houdt blijkbaar. Veel vissers hier en ik besluit ook een poging te wagen en smijt mijn vislijn overboord. You never know, ik zie mij al een gevecht leveren met een tonijn. Zooot ! Niks dus.
Bon, tegen twaalven hou ik het voor gezien en loop Luarca binnen. Prompt steekt er een windje op, uit Westelijke richting dus dat zou opkruisen zijn. Goed, ik blijf hier. Vlak na de ingang zouden zes mooringboeien liggen. De bedoeling is er eentje op te pikken en dan een lange lijn naar de kant op een ring op de kaai te zetten lees ik in de Reeds. Mmmm.... Twee boeien zijn blijkbaar gezonken want er liggen er maar vier en er is nog maar ééntje vrij. Das genoeg en het wordt de mijne en ik pik die op. Ik lig. Nu nog een lijn naar de kant leggen... Ik ben alleen, dus das niet zo simpel en bovendien zijn er geen ladders ter hoogte van mijn boei en de ring zit boven op de muur, zo'n drie meter hoger. Daar ik morgen terug doorzeil, heb ik geen zin het rubberbootje uit te halen, op te blazen en dan morgen terug op te ruimen. Ik trek dus mijn zwembroek aan, maak een lange lijn klaar waar ik een fender aanhang en ga overboord. Ik zwem naar de kant, trapje op, de lijn is net lang genoeg ( zeker 50m) en ik kan de lijn beleggen. Terug het sop in naar de BIlly en we liggen zo vast als een huis. Voila, zo doen we dat in Belgie... De andere zeilers bekijken mijn maneuvers maar met een scheef ook. Zotte Belg denken ze wss.
Goed, ik wil ook nog wel eens het stadje verkennen en ik besluit dezelfde taktiek te gebruiken. Ik heb een waterdichte zak met sluiting, prop er een droge broek, T shirt, handdoek, mijn portefeuille en mijn PC in (in een extra plastic zak, je weet maar nooit) en zwem naar de kant. Afdrogen en droge kleren aantrekken is gauw gebeurd en wij ribbedebie.
Mooi stadje, maar wat het is of hoe het komt, ik weet het niet... Het bevalt mij niet echt. Hetzelfde had ik in Benodet Frankrijk, nu hier... onbezield geval vind ik. Nochtans volk en restaurantjes genoeg, maar allez, niks voor mij en na een uurtje of twee ga ik terug naar de Billy. Pfffttt !
Ook nergens een internetverbinding te bespeuren in de barretjes. Ik probeer een paar keer en vind uiteindelijk op straat een verbinding die steeds verbreekt. Geen blog dus vandaag.... Ja seg...
Morgen gaan we dus verder en een ochtendlijke zwempartij zal nodig zijn om mijn lange lijn terug te lossen. Goed om wakker te worden. Nog 24 mijl naar Ribadeo. Ik hoop daar een goeie marina te vinden en een paar dagjes te blijven. We zullen zien. Ribadeo is de laatste haven in de provincie Asturias. Laatste, meest Westelijke provincie die volgt is dan Galicie met La Coruna ( nog 110 mijl) en de Rias Altas. Dit was eigenlijk het vooraf geplande einddoel van deze reis ... maar we gaan het nog wat langer maken zoals jullie weten.
Tot een volgende...
Jean

2 augustus; van Gijon naar Cudillero

2009-08-04T15:59:00.000+02:00

Bon ,we hadden dus Erna aan het busstation afgezet. Ik dus terug naar de boot. Nog efkes tanken, t zal nodig zijn want er is dus weeral !! geen wind voorspeld voor de rest van de week... en we zijn nog maar begonnen. 't Zal toch weeral niet waar zijn zeker ?? Enfin, het tanken gaat zoals nog nooit meegemaakt. Een vriendelijke juffrouw legt een proper doekske met voorzien gat over de vulopening van mijn boot en tankt met een professionele air 18 lieterkes diesel in mijn tankske. 18 Eurokes. Dank U wel juffrouw.. wat een personeel hier. Mogen ze in veel marinas een voorbeeld aan nemen. Supervriendelijk en behulpzaam. Een aanrader dus Gijon.
Tegen twaalven koers Noord, drie mijl om de haven buiten te geraken, dan verleggen naar een westelijke koers ... op motor want inderdaad geen spoog wind . Wel een deining , toch wel van een meter of twee, lang en ingehouden krachtig. Bergen water komen ops af. Hmmm. De oceaan dus. Even naar binnen en de ravage is er al. Thermoskan tegen de vlakte en in duizend brokken ( het binnenste toch) en een glas aan ...scherven... brengen geluk laat ons maar hopen. Dat brengt het aantal gebroken glazen tijdens deze reis op 5 !!. 'k Heb er nog ééntje, zo'n lang cocktailglas bedoel ik, en nog drie wijnglazen. 'k Mag weer boodschappen doen maar ik vertik het toch uit plastiek te drinken. Secuur manneke he ? Ik maak een smoske klaar en wurg het zootje naar binnen. Nu niet zeeziek worden h? Nee, het gaat. Een weekje rust doet dus geen enkele zeeman goed.De routine is er uit.
Cabo Penas wordt gerond en we kunnen nu iets meer zuid in onze koers doen. Er komt warempel ook wat wind en samen met een andere franse boot gaan de fokken gezamelijk omhoog. Ik leg mijn motorke stil. De Fransman laat de boel maar pruttelen en loopt direct uit. Een uurke later is het ook bij ons zo ver. Terug motorsailen. Dju toch he, waarom kan er geen twee, hoogstens drie knoopkes meer wind .... Eolus manneke, zijde gij nu in congé of hoe zit dat ?
Wat wordt het ? Avilles ? Nee, te dichtbij en bovendien te veel industrie. San Esteban de Pravia ? Vijf knopen ebstroom in de aanloop en het is juist laag water. Nee bedankt. Cudillero ? Mnjaah, likt me wel iets. Nauwe ingang, niet met Noordelijke harde wind aan te lopen, maar dat is vandaag nauwelijks een probleem en bovendien genoeg water in de volledige haven ( 5 m). Ik heb niet echt een detailkaart en voer de Coordinaten van de Imray pilot als aanlooppunt in mijn GPS in. Raar, er klopt pecies iets niet. Slechts 7 Mijl naar San Esteban, en slechts acht naar Cudillero...kan, eigenlijk nauwelijks. Ik verifieer de posities die ik ingevoerd heb en alles klopt. Hummm....
Als we op het waypoint aankomen, moeten we afvallen naar een koers 200°, recht naar de rotsen en geen ingang van een haven te zien. Ik verifieer de positie uit de Imray pilot eens zo correct mogeliijk met de kaart ( 1/300.000ste dus das een beetje moeilijk) en kom tot de slotsom dat het waypoint er minstens twee minuten naast zit; Cudillero: 43°34'54 N en 6° 06'20 W is zeker niet correct. 6°08'20W zal een pak dichter bij de waarheid zitten. Als het kan en we terug een internetverbinding hebben volgende week toch eens een mailtje naar Imray sturen Stel je voor dat je 's nachts deze haven wil invaren en dat met de opgegeven positie uit de pilot doet ? Loopt gegarandeerd verkeerd af. Navigators; blijven controleren en nogmaals controleren kan ik maar zeggen ! Ik check ook nog eens met mijn GPS die in mijn GSM zit, geschenkje van werkgever BGC en inderdaad, de Google map toont de haven minstens anderhalve mijl meer naar het Westen.. Jongens toch. !!
De ingang is ook nog een ander paar mouwen, nauw ! Amaai, en met brekers aan beide kanten op de rotsen. Brr, toch even stressen tot ik binnen ben. Ik ga als laatste in de rij, naast een 6-tal zeilboten, meestal Fransen liggen met een boeitje voor en achter. Even verder ligt de Engelsman (de kapster) die samen met ons in Gijon binnenliep vorige week. Gezwaai ! De taxman komt langs, blijkbaar enkel ter registratie want niks te betalen. Leuk ! ... of komt er morgen toch nog iemand ?
Ik maak mijn avondeten klaar. Eerst een aperitiefke en dan gebakken kip, neeje, t is kalkoen, met een slaatje. Ik word nog een konijn. Conienjo in het Spaans. Nog een stuk over voor morgen op de boterham. Ik heb gelukkkig anders niks nodig en blijf gezellig op de boot.
's Avonds ook nog eens radiocontact met Wilfried ON6EO en Jacky, ON3BZ in PSK en spraak. Alles lukt wonderwel alhoewel op de 20 m band ergens terug een stoorzender bezig is die de ganse band stoort. We zakken iets van frequentie (14330 --> 14225) en dat is al een stuk beter . Wonderbaarlijk kastje zo'n HF zender aan boord alhoewel in het tijdperk van de GSM misschien wat achterhaald, alhoewel....we tijdens onze overtocht van Frankrijk naar Spanje toch geen GSM dekking meer hadden en de HF wondergoed werkte... ajaa, met al die zee rondom, een perfecte terre.
Goed, k ben moekes en ga het niet lang meer trekken.
Slaapwel
Jean

31 juli en 1, 2 augustus Gijon, Spanje

2009-08-02T10:45:00.002+02:00

31 juli, mooi zomerweertje, zo'n 25 graden. Het strand van Gijon zit propvol. Het is hoog water. Net het klein strand in Oostende, daar waar er het minst plaats is, willen ze allemaal zitten. Handdoek tegen handdoek. Kuddegeest ? Brr, niet voor ons, wij gaan een wandeling maken. Sandalen in de hand, rugzakje met een appel en een pompelmoes als proviand, eerst het drukke gedeelte, maar dit duurt niet lang. Weldra wordt het wat rustiger. Een kilometer verder stopt het strand, beginnen de rotsen en moeten we de dijk op. Een prachtig aangelegd wandel - en -fietspad slingert verder. Pffft, het is wel bergop he ! Zweetdruppeltjes verschijnen, maar het gaat. Wat een uitzicht hier. Een eenzaam zeilbootje vaart richting haven, verder een lege zee.
Na zo'n 5 km houden we het aan een uitzichtpunt voor gezien en keren terug . Terug het strand op , waar nu iets meer plaats is doordat het water zich een tiental meter terug getrokken heeft. (laagtij) Het water is zeker !!! 25 ° C. We doen nog een poging bij de fietsenverhuur maar noppes. Twee fietsjes heeft de brave man nog in voorraad, meer berekend op een dwergpostuur dan op onze N - Europese afmetingen. Nee, dank U.

1 augustus... aiaia, zoals voorspeld: slecht weer met regen.... Hmmm ! dit is toch Spanje, dus dit duurt niet lang... hoop ik. Ik doe wat klusjes aan de boot. Water tanken, dek wat afspoelen, Nieuwe, smallere veiligheidsbanden (de vorige waren eigenlijk te breed en liepen niet goed in de lifelines) worden genaaid en op het dek geinstalleerd. Deze nylon banden dienen om de lifeline van mijn reddingsvest op vast te klikken en lopen van voor naar achter, zowel aan bakboord als aan stuurboord van de boot. Bedoeling is je steeds hierop vast te klikken , zeker als solozeiler, telkens je de kuip verlaat of gewoon altijd bij slecht weer, als beveiliging, je navelstreng met de boot, zeg maar. (overboord vallen is het einde en de nachtmerrie van iedere alleenzeiler ...je ziet je boot op zijn eentje wegvaren op automatische piloot en je kan er niet meer bij... verschrikkelijk)
Erna's laatste dag…. Morgen, zo tegen elven neemt ze de bus naar Santander (3uur) . Tegen middernacht zal ze wel ongeveer thuis zijn… als alles goed verloopt. Ikzelf heb een vliegtuigticket geboekt op 18 augustus uit La Coruna. Billy blijft dan een weekje alleen achter. Ik ga mijn vader en zoons bezoeken en keer terug op 25 augustus om nog twee maandjes verder te zeilen. Tegen eind oktober zal Portugal wel bereikt hebben denk ik. Kent iemand daar ergens een goede marina om de boot achter te laten deze winter? (reacties zijn welkom)
Tegen de middag klaart het wat op en gaan we boodschappen doen vooraleer alle winkels sluiten. De Billy moet terug volgeladen worden vooraleer ik vertrek zodat ik toch een paar dagen verder kan. Water, groenten, brood, wat vlees...
We kopen ook terug een stuk tonijn. Voor €5 Euro kopen we een flinke filet van zo’n 400gr. Zoals gepland wil ik die eens rauw klaarmaken, nu, klaarmaken is een groot woord. Ik snipper gewoon wat ui en look heel fijn en snij de tonijnmoot in fijne plakjes. De ui en de look erover. Wat grof zeezout en een flinke draai met de pepermolen erover heen. Ik twijfel of ik er ook wat citroensap en olijfolie over doe, zoals het eigenlijk moet, maar doe het toch maar niet. Het smaakt nu al verrukkelijk en ik ben bang het te verknoeien. Met een salade, wat dressing, een paar sneetjes brood… dit is echt een godenmaal. De tonijn, Bonito zeggen ze hier, smelt gewoon in je mond en ik ben overtuigd rauwe viseter geworden. Dit is zoveel lekkerder dan gebakken. Sèg Dekeyser, zou je niet beter een kookprogramma beginnen ?
Morgen gaat de vislijn over boord. You never know… stel je voor dat er ineens zo’n tonijntje achter je boot spartelt. Ik spring gegarandeerd over boord om hem te pakken mocht het nodig zijn. ( vastgelijnd uiteraard)

2 augustus:
Als het weer goed is ben ik weg, alleen, voor 14 dagen. 140 mijl naar La Coruna, dat moet toch lukken he ? ‘k Zal me zelfs niet moeten haasten maar dat kan in een land als Spanje alleen maar goed aflopen… Manana….
Ik zet Erna af op het busstation en ga nu terug naar de boot. Alles is klaar om te vertrekken behalve de wind... 0, 1 en 2 Bft voor de ganse week. Een motorboot dus...

Daag.

30 Juli; Oviedo

2009-07-30T16:53:00.005+02:00

30 juli, ochhère, ochhère, al drie maanden gepasseerd ! 3 !!! maanden !!! Voor de optimisten : still 3 months to go ... Jiepiééééee.
Vandaag zijn we met de bus naar Oviedo geweest, halfuurtje langs de autosnelweg, 2 Euro/p/p. Hoofdstad van Asturias. Spreek uit: Obiedo... Toch wel zo groot als Brussel denk ik. Met een casca vieja (kreun... mijn Spaans) , een oude stad dus met prachtige gebouwen, een enorme kathedraal, universiteit, nauwe straatjes, overal gezellige kroegjes en straatanimatie op elke hoek. Marktdag bovendien. We slenteren hier een paar uurkes rond tot we baleinen op onze voeten hebben, gaan iets eten in een tapasbar en kruipen tegen drieen terug het busje op. Oogskes toe. Pffft. Het leven van een zeeman...en vrouw natuurlijk, is vol ontberingen.
In den Arbol (= Spaans grootwarenhuis) verse Tajine ingredienten gehaald om met onze keukengeuren, opstijgend uit de spelonken van de Billy, terug iedereen op de steiger jaloers te maken.... Jaja, ik sta op dieet. ! t Wordt er eentje met kip vanavond en voor de rest enkel verse groenten uiteraard. Nog twee dagjes voor Erna. (aiai) Straks terug 14 dagen solo... tot la Coruna en dan kom ik naar den Belgiek voor een weekske... of heb ik dat al eens gezegd ?

groetjes,

Erna en Jean

29 Juli; Gijon

2009-07-30T16:05:00.002+02:00

Deze morgen even op het internet de blog wat bijwerken, nog eens de goedkope vliegticketten verifieren richting Belgie en terug (niks) , verder teensletsen kopen voor Erna zodat ze ook "a sortie" met de rest van de bemanning loopt. In de Mercado gaan we voor een mooie moot tonijn voor deze avond. Vers, vers, lekker, lekker ....
In de Marina office wordt terug een poging gestart om het liggeld te betalen voor de komende dagen. ( ik besluit hier te blijven tot zondag) Een poging die jammerlijk mislukt wegens een "panne" van de computers, een panne die nu al twee dagen duurt. Manana, manana .... alles komt in orde.... met tijd en boterhammen. Spanje he ! .
In de namiddag een wandeling naar het uiterste Oosten van Gijon, daar waar de camping begint. Eerst met onze voeten door het water op het mooie zandstrand tot aan de rotsen, de rest langs het wandelpad. In totaal toch zo'n 10 km. Gaat goed. Mijn achillespezen spartelen wel wat tegen maar door mijn verminderd gewicht gaat het toch steeds beter. Hopelijk komt het terug helemaal goed zodat ik deze winter wat kan wandelen want zeilen zal op een lager pitje staan dan vorige jaren . Geen boot he deze winter .....kreun....
Raar, maar de Marina loopt langzamerhand toch redelijk vol. Meestal Fransen, één Engelsman en twee Belgen !! De andere Belgische boot is rechtstreeks van Ile d'Yeu hierheen gezeild in 3 dagen . Eén dag zwaar weer gehad op zee. Ook een 28 voeter, een Westerly. Twee man aan boord. Niet veel van zegs....
De vrouw van de Engelsman knipt het haar van haar man op het ponton. Ik maak een afspraak voor de volgende knipbeurt. "If you dare take the risk" antwoordt ze gevat. Nou... ??? Haar man is compleet kaal en ik trek mijn aanbod direct in.....sèg !!
Aperitief om 18:00h in het" cafée'tje aan de haven" met zicht op de Billy. Erna een Vino Blanco, ik probeer eens een lokale cidre, je moet wel een volledige fles nemen. ( 70 cl) 5,9% alcohol... Wel lekker koud maar de smaak. Kattez.... volgens mij. Nou goed, ik heb het geprobeerd. We nemen er ook een schaaltje Bocados bij ( kleine zeeslakjes) , uit hun torenschelpje te peuteren met een bijgeleverde naald op een cidrekurk gestoken. Lekker.
s' Avonds dus de tonijnmoot, die eerst nog eens professioneel gefileerd wordt, alvorens eventjes in hete de pan gedraaid te worden,.gekruid met grof zeezout en peper. Verder een patat in eigen vel met wat salade Billy-oise (ui,knoflook, olijfolie, kruiden....). Ik snoep wat van de tonijn vooraleer die gebakken wordt en besluit de volgende tonijnmoot eens rauw te consumeren. Met wat fijngehakte ui, een beetje peterelie, kruiden en wat citroen of limoensap erover moet dit een machtig gerecht zijn...Slaatje en wat brood ... nee ?

Weeral een dag voorbij....

groetjes,
Erna en Jean.

26 Juli en verder; vakantie in Gijon

2009-07-29T10:01:00.003+02:00

Gijon, dit wordt een week onze vakantieplaats met de Billy. Super gezellige marina met alle nodige voorzieningen. Ik vertrek op zondagmiddag tegen 16:15 met de bus naar Santander, 188km terug naar het Oosten om Erna van het vliegveld op te halen. Vergeefse moeite, want ik kom te laat ( Spaanse stiptheid) in Santander aan en kan nog juist uit het ondergrondse busstation naar buiten spurten om de deur van de taxi te openen, waar Erna mee van het vliegveld komt. Wie haalt nu wie af ?
We hebben een uurtje of twee de tijd vooraleer een bus ons terug naar de Billy zal brengen en gaan samen met de halve bevolking van Santander onze schoon kleren tonen op de "Passeo" ( = de dijk) Dat is zowat het geliefdste tijdverdrijf van de Spanjaarden... echt showtime. Rondlopen in korte broek, T shirt en teensletsen zoals ik is eigenlijk uit den boze en degradeert je onverbiddelijk tot ordinaire toerist. ... Het zij zo...
Zo tegen 22:00h zijn we , veeeeel te vroeg terug in het ondergrondse busstation. Genietend van mazoutwalmen uitgebraakt door ons negerende passerende bussen moeten we nog zo'n 3 kwartier wachten tot onze bolide afkomt. (op tijd zijn kunnen ze niet hier) Wel een chieke bus hoor, rijen van twee lederen zetels aan de ene kant, ééntje aan de andere..in alle richtingen te bewegen, een TV schermpje boven iedere zetel draait een ongelooflijk stomme SF film, waar zeker 2000 aliens en ander gespuis ontploffen, reincarneren of in rook opgaan. Bovendien spreken al die wezens vloeiend Spaans..... niks van gesnapt dus. (de helft van de tijd geslapen ook) Een frigo met frisdrank is vrij te gebruiken, wifi aan boord (dit is betalend maar allez... en ik ben bovendien te moe).... Gijon, eindelijk, om kwart vóór twee duiken we onze slaapzak in. Johan heft een welkomstsnurkconcert aan vanachter het kajuitdeurtje.....
De volgende morgen terug vroeg op want onze vrienden moeten ons verlaten. Een hopelijk confortabel busritje van zo'n 4 uur staat hen te wachten naar Bilbao. Daar gaan ze nog een dagje rondflaneren om 's avonds tegen elven hun Eurobus naar Belgie te nemen. Nog eens 15 uurkes bus dus. Tsjaa, je moet er iets voor over hebben he ? Overigens heeft Erna's trein, vlieg en busreis in totaal ook 14 uur geduurd dus...
Bon, wij gaan wandelen. Straatje in, straatje uit. De dijk, we doen ook nog eens een heldhaftige poging een auto te huren. In het station, noppes, niks geen auto's meer. Er staan er zo'n 10 voor de deur maar die zijn gereserveerd... Bij Avis zelfde verhaal. Niks voor de ganse week. Pas volgende week kan het. Ahaa, daar hebben we Hertz.. Een "Brille Crème "vent beantwoord onze vraag met " no problems signore" Yes !! Una Toyota for three days... 345 Euros... Excuse me ? 345 Euros... Hij durft het zelfs op een papiertje schrijven ! Sorry, we are NOT interested. Kwaad verlaten wij het bureautje. Wat een afzetter ! Verhuurt zijn eigen auto zeker ?
Alsa, busstation. Hier kunnen we voor de volgende dag een ticketje kopen (11 Euro, das al beter) naar Ribadesella, een zeer mooi kuststadje aan de voet van de Picos, waar we met de Billy enkele dagen geleden lagen. Toen hadden we niet zoveel tijd om rond te kijken, en ik wil het dus ook nog wel eens zien. Vertrek om 08:00h, mooie rit dwars door de bergen en langs de kust. Ribadessella is een pareltje. Zie foto's. Toch een nauw gaatje om binnen te komen en een zware branding die op het strand beukt. Veel plaats voor vergissingen is hier echt niet maar mooi .... 10/10. Verder is er een soort bedevaartsweg met sublieme strip - tablaeus in een soort porselijn, die de geschiedenis van het stadje uitbeelden op een soort Asterix de Galier manier. Werkelijk kostelijk om eens van nabij te bezien en te lezen.
Tegen de avond terug op de Billy. De rest van de Tajine ( mijn ogen waren gisteren weer groter dan mijn buik) wordt opgesmikkeld met wat brood en een lekkere salade en weer is er een dag voorbij. We plannen hier nog enkele uitstappen te doen ( met de bus) . Vervelen doen we ons echt niet hoor.
Bon, de beslissing !!!!! is gevallen. De Billy keert dus in 2009 niet naar Belgie terug. Ik wel, eerst in augustus voor een weekje en dan terug werken vanaf november. Nu kan ik dus nog ongeveer 3 maanden verder varen. De Spaanse Ria's lonken, Portugal wellicht ook. Billy wordt dus wss Portugees staatsburgen voor de winter 2009 -2010. Planning is de reis verder te zetten vanaf mei 2010, De Middellandse zee in , Spaanse kust terug omhoog, dan terug Frankrijk en het "Canal du Midi" met zijn ongeveer 200 ( even controleren of dit wel juist is hoor Dekeyser...) sluizen, ontmast terug naar de Atlantische kust, (la Rochelle) terug via Bretanje, Normandie, uiteindelijk tegen oktober 2010 in Oostende .... . Voila !

groetjes,

Erna , Jean

24 en 25 juli; van San Vicente naar Gijon via Ribadesella.

2009-07-26T15:01:00.004+02:00

24 Juli. Een nieuwe start om 08:15 om van San Vicente de la Barquera weg te geraken. Het wer ziet er een stuk beter uiot dan gisteren. We hebben aan onze mooring boei ook geen kat gezien en dus niks betaald, bovendien een zeer rustige nacht gehad en goed geslapen.
Op zee, zoals gewoonlijk gen wind en al direct een vlammende zon in onze nek. De barometer is sinds gisteren met 5 mbar gestegen en staat nu op 1020. Motorke en grootzeil om de deining wat te dempen tot 1300h. Dan komt er een aarzelend briesje op uit oostelijke richting. Wij zetten het grootzeil en de fok in schaar op de boom en lopen al direct even rap als voordien op de motor. De Picos trekken langzaam aan ons voorbij . Wat een uitzicht. Toch komen de wolken terug opzetten en al vlug zitten de toppen terug verscholen.
Als tegen 1500h de wind terug op is, gaan we zwemmen, op volle zee... het is hier slechts 25 m diep. Ik inspecteer de onderkant van de Billy eens... alles ziet er goed uit. De lichtblauwe antifouling vertoont hier en daar wat groene vegen ( algen ) maar verder geen aangroei. 'k Zou 't geloven, aan 140 Euro voor een potteke mag het wel werken zeker ?
De Engelsman, die samen met ons uiçt San Vicente vertrokken is, tuft ons zachtjes voorbij. Zwaaien ! Even later is het terug onze beurt om het voorbij te steken.Tegen vieren krijgen we dan toch een windj... op de neus nu... allez, fokske omhoog en opkruisen dan maar. Ribadesella is nog 6 mijl. De wind neemt verder toe tot zo'n 20 a 25 kts en we steken uit voorzorg nog maar een rifje. Hmmm. De ingang van de haven komt dichterbij. Nog even een slagje om wat rotsen te ontwijken en een scherpe draai naar BB en we zijn binnen. Jongens, dit is hier wel een nauw gaatje, ook niks om met echt slecht weer binnen te lopen en al helemaal niet met laag water. Nu is het hoog water dus geen probleem. We gaan even aanleggen tegen een visser tot een grote First verkast is en gaan dan tegen een Amerikaan liggen met een grote aluminium zeilboot. We laten hem vannacht lekker het werk doen om de landvasten met het zakkende water aan te passen en drijven en zullen lekker een ganse nacht door kunnen slapen. Ter compensatie nodigen we George, een lonesome cowboy uit de States, New Mexico uit op de aperitief. ... Vanavond pastis, Winnie houdt zich aan de Caiperiniaen zit even later met een rood hoofd ( van de zon uiteraard) te ..
Een leuk stadje..en veel volk op de Passeo... ja, t is weekend he. Veel winkels ook en we gaan ook nog inkopen doen. In de supermarkt liggen Chiperonis naar ons te lachen, en we besluiten er een kilootje van mee te nemen. Kuisen is noch een hels werk maar onze gezamelijke menu is om vingers van af te likken. Wat denk je van: Chiperonis (kleine inktvissen) gebakken in knoflook en fijngesnipperde ajuin, een sauske, geblust met wat room, goed gekruid met peper en zout, wat curry en voor de afwerking fijngesneden peterselie. Verder wat rijst, opgefleurd met van die groene bloemkooldingskes, hoe heten die nu alweer ?....brocoli.. juist.
Als alles ook nog met een echt heerlijk Spaans wijntje doorgespoeld kan worden ....is het tegen elven als de schotels eindelijk gewassen worden en dan ...
Snuuurrrrrkkkkkkkk!!!!

25 juli, het is reeds halfzeven als er wat leven in de Billy komt. Hela ! Opstaan, Koffie gezet, ontbijt,.. Winnie prakt haar banaantje. Tegen 08:3à zijn we alweer buiten. Op naar Gijon, 30 mijlkes verder naar het westen, op naar een douche ook.( er is een echte !!!! jachthaven ) Ik denk dat ze ons zullen ruiken aankomen ginder. Wel een probleem hier hoor. In Ribadessela geen douches, geen jachthaven, mooi, maar geen voorzieningen. Ook wel eens leuk maar dit duurt nu al een dag of vier en wat zeep en warm water zou wel eens deugd doen. ..Kattewaskes zijn oke maar het mag toch niet blijven duren.
Momenteel ( 1100h)... nog steeds op motor wegens geen wind. Deining wel, en ik sla hier af en toe wel eens naast mijn toetsen.
Om 12:30; lunchtime…… Johan maakt een smoske klaar. Dat is hier aan boord zo’n groot breed stokbrood, in drieen gesneden, met sla, tomaat, wat kaas en van die lekkere gerookte hesp of een paar sneetjes chirozoworst ertussen.
Tegen 13:15h, als op bestelling komt de wind op. Een Oostelijk zeebriesje, kracht vier wordt het. Met Grootzeil en fok uitgeboomd, wiegen we verder richting Gijon…allez, wiegen, … de snelheid gaat geregeld boven de 6 knopen en de Billy trekt regelmatig een grote “moustache” … nog 10 mijl. In de verte ligt de industrie reeds lelijk te wezen. De stad zelf en de jachthaven ligt achter de rots.
Tegen halfvier zijn we binnen. Via radiocontact krijgen we instructies waar te liggen. Inschrijven gebeurt even later vlot en vriendelijk door twee schoon meiskes die vlot Engels spreken, maar wel met een hoop paperassen; bootpapieren, verzekering, paspoorten van alle opvarenden, nog een papier in dubbel voor de sleutel van de pontons. En dan het allerbelangrijkste: waar ??? Zijn de douches ? En e bitje rap he ? ….
Plaats zat behalve volgend weekend want dan is er een regatta. Mogelijk moet ik mij dan wat verleggen als ik hier tegen dan nog ben.
Morgen zondag komt Erna met de vlieger naar Santander. Johan en Winnie gaan eerst Bilbao bezoeken en vertrekken maandag terug naar huis. We hebben een poging gedaan een auto te huren om al dit vervoer te organiseren , maar zullen deze morgen, zondag nog eens terug moeten naar het AVIS bureau wegens; alles gesloten hier op zaterdagmiddag. Hopelijk lukt het, want bussen lijken geen oplossing te kunnen bieden op de uren die wij wensen.
Op de Passeo ’s avonds veel volk, Spanjaarden die hun schone kleren komen showen, das hier zo de gewoonte en wat lawaai ook tot een stuk in de nacht… maar we liggen rustig.
26 Juli; AVIS niks dus. Geen enkele auto meer te krijgen in gans Asturias. Niet gereserveerd = geen auto. Niks aan te doen. Tjaaa, en nu ? Terug naar het busstation en daar vinden we uiteindelijk een oplossing. IK ga tegen vier uur deze namiddag naar Santander, dan naar de luchthaven Erna ophalen, we hebben tegen 22:00h een bus terug, aankomst in Gijon tegen 0100h.
Winnie en Johan nemen morgen de bus om 09:15 naar Bilbao en blijven nog een nachtje op de Billy slapen. Oef, we zijn er ! Dat was nipt en leert ons dat we hier niet in Belgie zijn. Asturias is een beetje achtergesteld gebied in Spanje waar niet alles zomaar vanzelfsprekend is. Avontuur dus.

23 juli; van San Vincente... naar San Vincente; 6 Miles.

2009-07-23T15:27:00.003+02:00

De dag begint goed, dwz dat er om 0300h in de morgen, ik steek even mijn neus buiten om de positie van de boot te verifieren tegen de kaaimuur, een prachtige sterrenhemel staat. Een licht landbriesje ... mmm. De gribfiles lijken dus niet echt correct te zijn.
Ik kruip terug in mijn tram en het volgende contact met de buitenwereld is een nerveus getoeter van een grote vissersboot die op nog geen meter van de achterkant van de Billy komt aanleggen. Hela manneke ! Gaat 't gaan ja ?
Juist, wij moeten hier weg. Nog een andere vissersboot loopt binnenkort binnen en heeft de plaats tegen de kaai nodig. Goed, we verleggen ons achter de andere zeilboot, terug tegen de kaai. Het is maar voor even. We zetten koffie, bakken een eitje en ontbijten... we zijn nu toch wakker.
Tegen halfacht komt de motor terug tot leven en tuffen we de haven uit. Geen fluit wind. De Pico's zijn omhuld met wat wolken , maar zijn duidelijk te zien. Indrukwekkend liggen ze mooi te wezen in de opkomende zon.
Nog geen kwartier later pakken zwarte wolken zich samen in de richting die wij uitwillen en begint de wind op te komen. Eerst een aarzelende 8, 10 knopen, al vlug oplopend naar 15, 17... Het grootzeil is al omhoog en we besluiten de fok bij te zetten, en naar een aande windse koers af te vallen. Hmm... nog 5 minuten later, 22 a 25 kts wind en er gaat ook een reef in. Als de lokale vissers met hun bootjes richting haven beginnen te lopen, en de windmeter naar de 25 knopen en meer neigt, er bovendien een dreigende zwarte wolk de volledige westelijke horizon begint in te nemen, kiezen wij er ook voor naar de haven terug te keren, nu het nog kan, we zijn reeds 3 uur na hoog water....
Aan een snelheid van om en bij de 6,5 a 7 knopen gaan we terug. Een enorme stroming komt de geul uit, maar er is nog diepte genoeg. Toch moet ik de motor bijzetten en een flinke stoot gas bijgeven om binnen te geraken. Zeer langzaam, en scherp aan de wind vorderen we tussen de havenhoofden door. De snelheidsmeter toont 5,4 knopen. Amaai ! Ja, rapper kan ik niet meer op deze koers hoor.
Ondertussen zijn nog een paar grote vissersboten binnengelopen en er is geen plaats meer aan de kaaimuur. Een lokale vissers wenkt ons en wijst ons een lege mooringboei aan. Bwaa ja, dat zal het dan wel worden zeker ? Beter dan het anker er terug ingooien wss. Met deze stroming en onze ervaring van gisteren met de slechte ankergrond, lijkt dit een goed alternatief.
We wachten wat af wat het weer verder doet, maar ik vrees dat we vandaag hier blijven. ..... ja, er zijn slechtere plaatsen om vast te liggen zeker ?
In de namiddag klaart het op, maar de wind blijft west, draait morgen naar oost en bovendien is er nu geen water genoeg meer in de geul om buiten te geraken. ( LW en bovendien springtij)

groetjes,

Jean

Van Santander naar san Vincente de Barquera via Suances.

2009-07-22T17:35:00.004+02:00

21 Juli, Nationale feestdag in Belgie. Mooi weertje hier in Spanje, maar toch drijven in de loop van de morgen mistwolken de baai van Santander binnen. De Marina, ondanks tamelijk nieuw heeft toch geen goeie investering gedaan ivm de douches want er zijn werken aan de gang en de douches van het restaurant moeten gebruikt worden. Geen uitgangbord voor dit laatste want gewoon smerig. Ik hou het bij de tuinslang op het ponton en zeep mij uitbundig in, iets wat even later door Johan gewoon opgevolgd wordt. Hier is verder toch geen kat op de signorita in de Capitainerie na. Zit die nu met haar verrekijker te kijken ? Ik trek het mij niet aan. Moeten ze maar voor propere douches zorgen, voor €20 mogen ze toch wel iets doen he ?
Soit, we gaan met de Ferry naar de overkant, naar Santander City en lopen een eindje langs de "passeo" vooraleer een supermarktje op te zoeken. Brood, wat vlees voor vanavond, nog een flesje wijn voor de Billy wijnkelder..
Na de middag, nog steeds geen wind. Motor dan maar weer zeker ? Jongens, mijn volgende boot wordt een motorboot hoor. Door de bewolking ziet de kust er wat grimmig uit. Veel haventjes zijn hier niet en we hebben de keuze tussen Suancez, een ria, en San Vincente de Barquera, nog eens 15 mijlkes verder.
Als er zo tegen vijven nog steeds geen fluit wind staat, lopen we Suances binnen. Het is hoog water, er is weinig swell en de ingang ziet er clean uit. We ankeren in 5 m water, maar liggen midden in de geul; das niet goed dus. Tweede poging liggen we dan weer te dicht bij de stenen ... Tsjaa, Derde poging. Anker vóór, achteruitslaan tot tegen de meerboei van een lokaal jachtje, lange lijn aan vastmaken, terug iets vooruit en we liggen . Perfect...hoop ik.
Apero-time, rummeke met fruitsap, wat rietsuiker en citroenschijfjes. Een planteurke dus. Geen ijs meer. Spijtig. 's Avonds toont Winnie al haar kookkunsten. Varkensgebraad met boontjes en pattatjes, wijntje....
Ondertussen is het naar laag tij aan het lopen en er staat een branding van jewelste in de ingang. De pilot had dus toch gelijk. We moeten hier buiten met hoog tij of t zal koekenbak zijn.
Om 23 uur, drie kanonschoten Aha ! Vuurwerk denken wij en blijven nog wat buiten zitten. Niks, Geen stekskes zeker ?
's Nachts staan we toch nu en dan eens op om te verifieren of de boot goed op zijn plaats ligt. Geen probleem alles OK. Toch geen echt rustige nacht dus.

22 Juli.
Vroeg opstaan om het getij niet te missen. Ontbijt om 06:30h , we varen buiten om 07:30h. Er staat al wat swell in de geul, maar er is diepte genoeg aan de stuurboorkant (rechts) en we geraken veilig buiten. Terug geen fluit wind. 't Zal toch geen waar zijn zeker ? Na een paar pogingen om van de lichtste der lichte zuchtjes wind te profiteren geven we het maar op en moteuren verder. In de verte doemen de "Picos de Europa" op. Amai, das een indrukwekkend gezicht. Een uurtje later zitten ze terug in de wolken. Het weer ziet er een beetje raar uit. Hoge cirrusbewolking voorspelt niet veel goeds. De barometer is wat gezakt. De laatste gribfiles geven wind voor deze namiddag. Aan de kust zou het nog meevallen maar zo'n 100 mijl Noordelijk passeert een windveld waar tot 3 staartjes ( =30 kts) wind in zit (6à7 Bft) Om halftwaalf lopen we binnen in San Vicente de Baquera, op het moment dat de wind nogal aantrekt. Even lijkt het erop dat we geen water genoeg hebben in de geul maar als we dan resoluut voor de rechter kant kiezen geraken we er toch zonder kleerscheuren doorheen. (op een moment slechts 30 cm water onder de kiel maar vlak water dus....)
Ankeren dus. eerste poging; we liggen vast maar een beetje te dicht bij een Fransman en bovendien midden in de vaargeul.... Tweede, derde, vierde en vijfde poging; geen grip, het anker krabt. Pas bij de zesde poging is het raak. Toch zijn we niet tevreden met onze ligging als de wind aantrekt en we alle kanten opdraaien. In de Pilot staat dat we ook tegen de kaaimuur kunnen gaan liggen doch momenteel is er nog geen doorkomen aan wegens te weinig diepte. Eerst eten en tegen drieen is het water voldoende gestegen. Als nen echte groten liggen we naast een vissersboot aan de kade. Landvast voor, achter en twee springs aan de trap. Hopelijk vliegen we hier niet weg.
Boodschappen doen, een bezoekje aan het Castillo enz..; Johan en Winnie waren hier een 15 tal geleden met de Caravan. Raar he, om hier nu ook met de boot te komen.
Nu even op internet de grib files downloaden in een lokaal cafétje. Ziet er voor morgen niet zo schiterend uit... we zien wel.

groetjes,

Winnie, Johan en Winnie.

PS: radiocontact met Oostende deze morgen mislukt wegens te laat... sorry jongens. Morgen wellicht. Ook ON3BZ probeer ik deze vond nog eens te bereiken

Saludos

Jean

18,19 en 20 juli van Bilbao naar Castro Urdiales, Santono… en dan naar Santander.

2009-07-20T18:14:00.008+02:00

20 juli reeds en ik zit hier op de billy, voor anker, zo rond negen uur 's morgens in de kuip met mijn laptop op mijn schoot dit verslagje te typen. Winnie en Johan zijn met klein Billytje boodschappen doen. Ik zie mijn rubberbootje, nog geen 100 m verder op het strandje tegen de kant staan.
Hiernaast ook nog een wat late foto van het Guggenheimmuseum... als ik het mij goed voor heb heeft diene lelijke spinne ook nog het strand in Oostende ontsiert ??
We hebben de nacht doorgebracht in de Ria de Santono (spreek uit : Santonio) tussen torenhoge bergen, op vlak water. Anker op en nabij het stadje het ijzer terug het sop in op nog geen 100 m van het strand. Momenteel waait er een oostelijk briesje kracht 3 a 4 en straks vertrekken we naar Santander, Zo'n 25 mijlkes verder. De weerberichten zijn goed.
Ik weet het, ik ben jullie schromelijk aan het verwaarlozen met de blog, maar de laatste dagen zijn we steeds op anker gegaan en geen internetmogelijkheden,..... dus. ....We hebben het ook o zooooo druk... met genieten van deze fabuleuze omgeving. Wie zei er ook al weer dat aan de noordkust van Spanje niks te zien is ? Dat het mooie pas begint aan La Coruna ? Mispoes. Baskenland is ongelooflijk mooi, met voldoende haventjes, inhammetjes om de 10 a 15 mijl, het ene al mooier dan het andere. Er zijn inderdaad niet steeds grote luxe Marina's, ankertje uitgooien is veelal nodig, soms eens tegen een hoge kaaimuur gaan liggen is er ook bij, al eens een liggen nachtje "klutsen" op een oncomfortabele golfslag behoort ook tot de zeilersgeneugten, maar dit alles wordt meer dan goed gemaakt door de omgeving.
Druk ? Ja, aan land wel waar de Spanjaarden volop vakantie vieren, op zee echter zelden een "kat" te zien, laat staan een andere zeilboot en als je er al eens eentje tegenkomt is het dan nog meestal een buitenlander, meestal Engelsen, ook al eens een Fransman. Belgen ? Is geleden van Ile de Groix, nu toch al zo'n maand geleden.

Allez, nog een fotootje van de poezekatte die voor het Guggenheim museum staat. Ik weet het, het is vandaag een beetje chaotisch maar goed...

Dus... 18 juli en Winnie en Johan komen aan boord in Bilbao, een paar uurkes te laat met hun bus uit Belgie, maar toch redelijk fris eruitziend. We gaan boodschappen doen en vertrekken tegen de middag. Weinig wind, maar toch wordt er gezeild. Aan de wind, grootzeil en fok dus en nu en dan een slagje makend varen we dicht bij de rotskust steeds in Westelijke richting. Niet voor lang want op 15 mijl ligt Castro Urdiales, waar het stadsbeeld overheerst wordt door een bevallige 14e eeuwse "Castillo" op de boven de stad uitstekende rotspunt. Een vissershaven waar, behalve lokale moorings geen voorzieningen voor jachten zijn. Er staat door de harde wind van de afgelopen dagen nogal een deining, maar doordat het haventje naar het oosten uitkijkt is het water hier toch relatief rustig. Naar goede gewoonte wordt deze avond een Tajine klaargemaakt, voor de verandering met inktvisringetjes, naast de meer normale "Tajine " ingredienten. De Tajine , wordt voorafgegaan door "Tapas"bestaande uit gebakken grote garnalen "a la Facon Billy" met veel look dus en afdoende gekruid tegen het "vernink" met Cajenne peper. Alles overgoten met een Spaans Navarro wijntje om uitdroging te vermijden. Ja, 't kan slechter he ?

Technisch:
Het lijkt een beetje te spoken op de Billy. De elektrische zelfstuurinrichting piept en doet verder niks bij het inschakelen van het ding in Bilbao. Bon, we zijn met zijn drieen aan boord en er is wat weinig wind voor de windvaan, dus wordt er gestuurd. Ik kan het niet laten en open het ding op zee, wat resulteert in het verlies van een paar plastieken onderdeeltjes, die gelukkig vlug gerecupereerd worden. Een uurtje later, na het wat minder aanspannen van een paar vijzen lijkt het ding terug te werken. Hmmm….Hopelijk verder geen problemen meer mee.
De hoofd GPS aan boord houdt er, steeds bij het binnenvaren van een haven, en steeds in de omgeving van bergen, kaaimuren, regelmatig mee op. Vindt geen positie meer. Houdt niet van het land dus. Eens terug op zee is alles terug ok. Tsjaa ? Gelukkig heb ik nog een tweede systeem om op de PC plotter aan te sluiten die geen problemen geeft ( GPS muis)
Elektronica en boten gaan echt niet goed samen, …..
Verder ook nog de foto die de motorliefhebbers van de Norton club in Belgie een plezier zou moeten doen. Als reclame voor de Banque de Allemagne (!!!!!) stuit ik in Bilbao op bovenstaand reclamebord; er staat een Norton (Engelse motor) model. Het Norton logo is wel uitgewist (fotoshop) .. maar allez, waar zijn die mannen hun gedachten.??? Een Engelse motor voor een Duitse bank ?.. Ik verwacht hier toch wel een reactie van mijn Norton vrienden....

19 Juli. Toch wordt het een nogal rumoerige nacht met veel geklots. Iedereen is blijkbaar toch moe genoeg om overal doorheen te slapen want tot 7 uur 's morgens blijven we allen in dromenland. Regen.. bweeuuh ! Paniek, maar tegen achten klaart het op en als we buitenvaren schijnt de zon terug in al zijn glorie. De wind is warempel gedraaid en de geel groene mag uit zijn rooie zakske omhoog. Windje kracht 2 à 3 en met een deining uit westelijke richting, toch nog steeds zo'n 2 meter hoog, klapt het spel zo nu en dan wel eens dicht en heeft het steeds de neiging rond de voorstag te draaien. Nadat we de baai van de rio Orinon ingevaren zijn, onmogelijk op te varen voor dieper stekende jachten, trouwens momenteel laag water dus ook voor andere boten is er door de hoge branding zeker geen doorkomen aan, en de brandingssurfers dicht bij het strand bewonderd hebben, schakelen we toch over op de grote genua... we moeten ons nu ook niet te moe maken he, 't is vakantie .
Verder dus naar de ria Santono, waar we nu momenteel voor anker liggen. Ik wacht op Winnie en Johan, maar die zijn de winkelrekken aan het leeghalen. Bon, ik stop er nu toch mee (met dit verslagje) en ga de boot verder klaarmaken om te vertrekken.....
Ook nog een grote merci voor Luc ivm de fles ... "Oostende voor anker" die hij mij toegestuurd heeft. We hebben hem nog niet geopend, maar 't zal nie mankeren...

20 Juli, 18:30h
We liggen sinds enige uurtjes in Santander, Marina de Pedrena, aan de overkant van de Ria. Een nieuwe marina, doucheke, Wifi op de boot, mogelijkheid om met de Ferry naar Santander city te gaan, Ijs te koop in de viswinkel voor de Caiperinha... jongens toch, we gaan nog zot worden.. van geluk.
Een prachtige tocht hier naartoe. Wind, zo'n 4 a 5 Bft in ons gat. Grootzeil met één reefje, fokske, alles op de windvaan dus niks werk om te sturen, alles automatic. Zonneke, bergen links, zee rechts. Mmmm. Nog steeds geen dolfijnen te zien, 't Is er nochtans de koers voor. allez beestjes, kom, kom, kom...... Toch een zware zee. Nu en dan een flinke schuiver, vooral aan de kapen.

Santander binnengevaren, eventjes nog eens een close Encounter met een groot containership... Tsjaa, wij hebben voorrang he ? Hij heeft toegegeven en is uitgeweken. 30 à 50.000 ton (of meer?) wijkt uit voor... 3 ton., maar ja, zo zijn de regels he....

Winnie zal de keukentaken voor deze avond op zich nemen. Het wordt een Paella.... Johan heeft mij zojuist voorzien van een tweede rummeke, een planteurke deze keer. Een Spaans worstje, een chorizo, wordt in schijfkes van 2 mm gesneden. OK, er zit er al eens eentje van 2,5 mm tussen ook, maar een kniesoor die hier over valt !
Straks nog eens de gribfiles downloaden en het weer van morgen eens bekijken. Verder ook eens zien of ik een vliegtuigverbinding met Belgie kan versieren om eens het thuisfront te bezoeken... Een van deze weken ....We zien wel.....
John en Winnie genieten... en daar is niks verkeerd mee. Das de bedoeling zelfs..

Daag,

Winnie, Johan, Jean

Bilbao, 16 en 17 juli

2009-07-17T10:24:00.004+02:00

Nog steeds hier... in Bilbao. Omdat het hier goed toeven is zeker? Goeie Marina, strand nabij, restaurantjes, terrasjes ( met internet) Bilbao city een bron van interessante dingen. Ook het stadje Gexto zelf is mooi, boven op de rots gelegen, smalle straatjes, veel vertier.
Het is nu 17 juli, mijn was zit in de machine, nog een uurtje, ik op internet een verslagje te maken... Straks met de metro naar Bilbao, het Guggenheim museum, ook de speciale transportbrug over de "rio Bilbao" ga ik eens bekijken.
Verder de boot nog wat opruimen en nog wat boodschappen doen voor de komende dagen.
Het weer wordt vanaf morgen terug beter dus gaan we verder , richting Santander. We, ja, want morgenvroeg (om 05:30h ... ekkes) komen Winnie en Johan aan met de bus vanuit Belgie. k Zal maar wat straffe koffie maken zeker ?

In het café waar ik zit ( te koud en te veel wind momenteel op het terras) zit nogal wat volk... allemaal Spanjaarden. Jachtlui ? Ik betwijfel het. Heel deze infrastructuur, jachthaven, restaurantjes, wordt vooral gebruikt door de toeristen en de lokalen die hier vertier komen zoeken. jachtlui zijn hier een uitzondering. Er liggen nochtans 800 boten in deze Marina alleen al ( en er zijn er zo 3 !!) , zowel zeil als motorboten maar bijna nergens iemand aan boord, en het is nu toch volop vakantie. Ook op het water , in deze prachtige beschutte baai, praktisch geen kat te zien. In Nieuwpoort, ja zelfs in Oostende wordt er méér gevaren dan hier. Raar he ?
Wat hier wel elke dag gebeurt en zéééer spectaculair is, zijn de roeitrainingen. Grote "prauwen, 13 roeiers en één stuurman scheuren hier 's avonds aan formidabele snelheden door de haven. En lawaai ! Een roepen en tieren dat je denkt van: daar is toch iets mis zeker ? !

Deze morgen kwam een "bootje" de haven binnenvaren . Zwart met rooie schouwtjes. De "Qwien Mary 2" ... of zoiets. Vroeg mij even zijn landvasten aan te nemen en ging pal achter mij liggen. Jaja, die zijn ook onderweg....

Allez, mijne was zal ver gedaan zijn en ik ga eens kijken of ik het op een veilige manier kan ophangen want het waait nogal... MMmm ! beter wat wachten wss als ik nog een onderbroek wil over hebben tegen deze avond !

Groetjes,

Jean

Bil(ly)Bao; 13,14 en 15 juli

2009-07-14T11:14:00.010+02:00

Goeiemorgen, we zijn in Bilbao. Gexto marina, 47 euros voor 2 nachtjes ¡ De duurste marina tot nu in Spanje. Wordt in de gids beschreven als zeer modern en maxi uitgerust.... nou...
Goed afgesloten, zeker want we kunnen het ponton niet af. zelfs met onze sleutel, van de nachtportier gekregen lukt het niet. We moeten via de VHF oproepen dat ze ons komem bevrijden.
Goed, gisteren dus vertrokken uit Lequetios in een absolute windstilte... er zit echter verandering in de lucht: De bergen zitten in de wolken, de barometer daalt. Het weerbericht spreekt van 3 a 4 Bft. ....Gradueel begint er toch een beetje wind op te steken. Op kop uiteraard. Enfin , we zeilen en das al iets. Steeds meer wind en tegen dat we de baai van Bilbao naderen krijgen we toch een dikke 25 knopen te verwerken, reefje dus, bovendien regen, nee gieten. Als twee natte honden pruttelen we uiteindelijk de jachthaven in, zeilen reeds gezakt, fenderkes uit, landvasten klaar, het draait weer goed aan boord. Welkom in Bilbao, laatste Baskenbastion.
14 Juli, terug mooi weer, we gaan eens naar Bilbao stad ... met de metro, een echte "metro-pool" dus Bilbao. Eerst naar het busstation waar we een ticket kopen voor Cory die hem morgen rechtstreeks naar de "aeropuerto van Santander" brengt. ( met de nadruk op dèr = de goede uitspraak) Nadien terug met de metro naar de "city vieja" , mooie smalle straatjes waar de Rio Bilbao doorheenkronkelt, volgens mij een open riool, maar kom....

Cory bezoekt gure buurten.....de bewijzen zijn er , weliswaar niet scherp maar allez... ik heb ook geen vaste hand als het over dergelijke uitspattingen gaat.

's Avonds gaan we eten in één van de restaurantjes bij de jachthaven. Geen sardientjes, please ... neenee, t wordt een bbq op de steiger...

Hiernaast Cory aan zijn favoriete bezigheid... mat tijd en boterhammen wordt hij nog een gsm specialist...

15 Juli;
ik ben weer alleen; Cory heb ik zojuist afgezet aan het metrostation. Met spijt in het hart want we hadden het goed samen aan boord. Een mooi stuk gevaren ook trouwens; van zuid Bretagne, Pornichet naar Bilbao, Baskenland.
De komende dagen een beetje aan de boot prutsen, Bilbao nog eens bezoeken, het Guggenheimmuseum staat zeker op het programma. Verder nog eens naar het strand, misschien een beetje zeilen... ja, dat ook nog, maar ik blijf hier zeker hangen tot zaterdag.

groetjes, Cory en Jean

12 Juli, Gueteria naar Lequetios

2009-07-12T17:07:00.005+02:00

Vlammend schoon weer vandaag. +25 graden op zee, geen of weinig wind. We vertrekken zo rond tien uur omdat het gewoon te warm wordt in de jachthaven. Nog even een discutie op de Capitainerie ivm de borg voor de sleutel van de douches. Hij vindt het document niet en kan ons pas om 12:00h terugbetalen. Ik maak de kerel in mijn beste Spaans duidelijk dat ik dat maar niks vind en blijkbaar verstaat hij mijn gebroebel goed want prompt krijgen wij ons geld terug en kunnen vertrekken.
Ik ga nog even bij de bakker langs een pané halen, en even later schiet de djoef in gang . Buiten is er toch een licht windje en we kunnen zeilen. Naast ons zwemt een maan vis, of een zonnevis, ik wil er van af zijn. Je kunt ze herkennen aan het slaan met één vin boven water. Ze schijnen nog lekker te zijn ook en even proberen we hem te enteren wat jammerlijk mislukt. Onnozelaars...
Wat een mooie kust is dit hier toch. Je waant je warempel in de Alpen. Groen en hoog en dit schijnt verder naar het Westen nog erger te worden als we de Picos de Europa van op zeeniveau zullen kunnen bewonderen.
Er zijn verschillende haventjes tussen onze besstemming en Gueteria. Twee ervan lopen we uit pure nieuwschierigheid even binnen. Zumaia, na amper 4 Mijl varen is een echte jachthaven met alle voorzieningen. Ziet er best gezellig uit. Het is zondag en alle Spanjaarden ( of zijn het meestal Basken ?) zitten op het nabijgelegen strand. Ook restaurantjes doen hier blijkbaar goede zaken.
Binnen, buiten en terug verder dus. NA een 7-tal mijl komen we voorbij Ondarroa, vissersdorp en geen voorzieningen voor jachten. Tsjaa ! Terug verder dus.
De volgende kaap is Lequetios. Meer omdat er geen wind meer is, dan uit noodzaak lopen we binne en gaan naast een Fransmaan tegen de kaaimuur liggen. Zij waren gisteren ook in Gueteria en zijn ook pas aangekomen. Een wit zonnescherm over hun kuip beschermd ze tegen de stralende zon. Een goed idee. Ook eens aan denken zoiets te fabriceren. Een wit zeiltje van zon 3 op vier meter met een aantal zeilkousen ing geslagen om touwtjes vast te maken, zou een goed idee zijn in deze zonnige conterien en geef toe, normaal gezien zal vanf hier het enkel warmer worden.
We blijven hier dus een nachtje en gaan morgen verder richting Bilbao. Daar proberen we een bus te vinden die Cory terug naar het koude Belgenland kan brengen. Straks weer een episode van mijn reis afgesloten....

groetjes

Cory en Jean

7 tem 11 juli; Espagna por Favor

2009-07-11T10:53:00.002+02:00

7 Juli ; La Rochelle
Vandaag staat in het teken van de voorbereiding van onze doorsteek naar Spanje. Er is mijn was; ja, al een tijdje geleden, dus even geinformeerd; er is een "Laverie" op wandelafstand van de haven en alles gaat de wasmachine en daarna de droogkast in. Ik word nog een specialist. Niet te luid roepen uiteraard want als ik straks thuis kom....
Verder gaan we inkopen doen. Onvoorstelbaar wat je allemaal denkt nodig te hebben op een oversteek van een dag of twee. Ja let wel, het kan ook wel eens iets langer duren. Er wordt weinig wind voorspeld, dus stel je maar eens voor dat de Billy-motor er midden in de golf van Biscaye opeens de brui aan geeft, en dat in een absolute windstilte die soms wel eens een week kan duren. Leven van de visvangst, ja, maar je moet ze eerst nog kunnen vangen...Een groot aantal zakken verhuist dus van de nabijgelegen supermarkt naar de catacomben van de Billy.
Er wordt water getankt; een voorraad van 140 l. Mazout is er nog genoeg, desnoods om de volledige overtocht op motor te doen. Please, niet doen !
Ik start een zeilherstelling. De punt van de zaling heeft een gaatje in mijn grootzeil gemaakt. Met speciale hersteltape wordt dit aan beide kanten gerepareerd maar bibi (ikke), is hier niet helemaal tevreden mee en naait het 5 bij 10 cm stripje zeildoek ook nog eens vast met een professionele zigzagsteek rondom en ook nog kruislings. Hiervoor heb ik een soort handnaaimachientje aan boord. Machientje is een groot woord voor een soort priem waar je dus echte naaisteken mee kunt maken. 't Ziet er mooi uit al zeg ik het zelf.
Verder ga ik ook nog eens op kruistocht om nog een paar ontbrekende of niet voldoende kaarten te kopen, zonder succes overigens. Ten eerste is de Noordkust van Spanje hier precies niet geliefd en ten tweede zijn de kaarten die ze hier verkopen ( SHOM = Franse Marine), van een bedroevende kwaliteit wat detail betreft. Onleesbaar en vooral zowat onbruikbaar in mijn ogen. Ik steek ook nog eens mijn licht op bij een leverancier van Sea-Max (elektronische zeekaarten) maar beschouw het prijskaartje dat hieraan vast hangt als een absuurde mop. De verkoper ziet het ook wel aan mijn gezicht en dringt niet verder aan. Ahum !!
Cory verzorgt ondertussen zoals steeds de "menage"; aan eten en drinken dus geen gebrek, maar wel gezond he, je kent ons..'s Avonds savoereren we vb nog maar eens een dozijntje oesters met ons tweeen, Het is al lang de tijd niet meer van de oesters, ze worden verondersteld "laitteuze" te zijn, maar doordat wij geen kenners maar gewoon liefhebbers zijn, vinden wij ze toch verdraaid lekker. "Laitteuze"... mijn G....
s'Nachts nogal wat regen maar de volgende morgen ...

8 juli; we gaan naar Spanje
We zijn er klaar voor, de weerberichten zijn goed;" NW - W 2 à 4 Bft, mer belle, peu agité; plus tard, voisine de maitre" (of zoiiets, ik snap het niet helemaal) zegt de madam van het weerbericht op VHF kanaal 80.
Tegen negenen zijn we gewassen en geschoren, brood gehaald, water getankt en na een geslaagd maneuvre om van de lagerwal steiger weg te varen tegen een spring in, verlaten we de "port de La Rochelle" , als het wat meezit onze voorlopig laatste haven in Frankrijk.
180 Miles staan er ons te wachten. Voorlopig een slecht begin want als we ook maar ergens willen geraken zal het op motor zijn. Goed voor de batterijen troosten wij elkaar . We mikken op de Noordelijke punt van Ile d'Oleron en zien de branding breken op de kust. Niet te dichtbij komen dus. Het draait toch tegen tweeën in de namiddag vooraleer we kunnen zeilen. Grootzeil en grote Genua. We halen toch een mooie snelheid van zo’n 5 Mile/uur.
De uren glijden voorbij, het is mooi weer, zonnetje, tegen zessen happy hour met elk een pilsje en een nootje. We krijgen verdraaid toch wel bezoek van een groepje dofijnen zeker die het “dolfijn” vinden een vijftal minuutjes met de Billy te spelen. Voor en rond de boeg, even springen ze uit het water , allemaal te vlug voor het fototoestel, ik probeer een filmpje…. Mooi is dat toch he ? Tegen achten een spaghetti met Pesto en tegen negen uur starten we onze wachtdienst. We proberen twee uur op, twee uur af. Tegen tienen gaat de grote Genua eraf en wordt vervangen door de gewone fok, ik vertrouw die grote lap niet 's nachts. Nog geen uur later mag er verdraaid ook nog een reef in als de wind plots begint toe te nemen. Dit wordt onze zeilvoering voor de ganse nacht. Tegen de morgen....

9 Juli
Als ik tegen negenen even de dagteller bekijk, zie ik dat we verdraaid 107 miles in 24 uur gelopen hebben, grotendeels op zeil. Niet slecht he voor een 28 voeter ? De leute is echter over want momenteel geen spoog wind meer. Het wordt middag en het wordt avond. Ik zit hier nu in de kuip mijn verslagje te typen voor op de blog. Geen WIFI hier momenteel. Nog 43 MIles naar San Sebastian, dat wordt een nachtelijke aankomst maar ik voorzie hier geen problemen mee. Ik hoop, nee ik bid enkel nog voor wat wind. Cory heeft alvast deze middag een lekker soepje gekookt en er in een astrante bui een halve pot bonen in gedaan . Na ! Nu krijgen we zeker wind !
Njet, zelfs dit paardenmiddel brengt niks op en meester Volvo blijft aanstaan tot we tegen twee uur, in het holst van de nacht San Sebastian binnenlopen. We krijgen plots een landwindje die de weeë geur van het land met zich meebrengt. Stank zou ik eerder zeggen, een slijkgeur., Raar he , na twee dagen op zee, dit zo te ruiken ? . Een uurtje later ruik je het al niet meer. Het is volle maan en het is dus klaar als overdag. We zoeken en vinden een vrije mooring en maken de Billy vast. Slapen !

10Juli; San Sebastian naar Guetaria
De volgende morgen gaan we eens in het haventje zelf kijken… geen plaats. De kleine visitorsmooring ligt vol, boten vier dik. We zoeken terug een boeitje op en maken ons klaar om aan land te gaan. We roepen de water-taxi van de “club nautica” op en even later verschijnt de blauwe boot. De havenmeester brengt ons slecht nieuw. Er wordt een regatta verwacht en we kunnen hier niet blijven, er zijn geen vrije moorings, er is geen plaats, hij kan ons niet naar de kant brengen, niks, hij heeft er diudelijk geen zin in en brengt geen enkele oplossing; we moeten weg… welkom in Spanje !
Weet je wat? Ze kunnen hier de pot op, we gaan verder naar Guetaria. Amper 8 mijl naar het Westen. Het ziet er hier trouwens niet erg sympathiek uit. Ze hadden er ons in de pilot voor verwittigd. De fishermann’s lobby is hier zeer sterk vertegenwoordigd en zeilers zijn hier niet echt welkom. Wat een onzin….
Goed, wij terug het zeegat in. De GPS doet ook hier, net zoals vannacht, terug raar. Vindt geen betrouwbare positie. Een kwartier later is alles terug normaal. Ook de GPS houdt blijkbaar niet van San Sebastian. Weg wezen hier !
Vijf mijl verder en een wereld van verschil. De havenmeester wijst ons een mooi plaatsje toe, het stadje is een sympathiek gedoe met nauwe straatjes, barretjes, restaurantjes, een mooi strand waar we in de namiddag even gaan zwemmen en onder elkaar de kwaliteiten van de Spaanse senioritas bespreken. ….
Hier houden we het dus wel even vol. Morgen gaan we de rivier de “Orio” op en komen terug ankeren naast het haventje. Overmorgen verder richting Bilbao, nog zo’n 80 mijl verwijderd. Rustig aan, we hebben alle tijd. Een prachtige hoge kust hier. Hopelijk blijft het weer supermooi zoals nu, zodat we verder kunnen genieten…
Nog een gedenkwaardige avond beleefd met onze Baskische buren. Miguel, zijn ouders en een paar van hun vrienden vrienden nodigden ons prompt uit aanbelandende de steiger, Spaanse sardines te komen proeven. (op de BBQ) Enige vochtophoudende en andere duistere eigenschappen hebbende Baskische heksendrankskes, afgewisseld met echte Balegemse genever uit de voorraad van de Billy, zorgden er voor dat ons Spaans, het Engels en Frans van onze vrienden één gemeenschappelijke taal werden. Verbroedering in de goede zin van het woord dus. De gesprekken gingen enerzijds over de plaatselijke tonijnvangst, waar Miguels vader een grote specialist in bleek te zijn, hun vriend van de andere boot kreeg met het verlopen van de avond plots ook steeds zwaardere tonijnen aan de haak, als ik het goed begrepen heb wogen die loebassen tot ver boven de 130 kg….Basken …. Anderzijds bleek het verloop van onze reis ook hun interesse te hebben en de Beaufortschaal vertoonde dus ook met het verstrijken van de uren een immer stijgende lijn…Zowat tegen middernacht leek het ons passend, het strijdtoneel te verlaten en onze kazematten op te zoeken. Enkel nog wat lege flessen tikten heen en weer op de steiger….

Daag,

Cory en Jean

7 en 8 juli; la rochelle

2009-07-08T08:46:00.002+02:00

8 juli, 0900h; we vertrekken over een uurtje; ik ben een beetje lui geweest; een verslagje van de laatse dagen volgt. Nu gaan we naar Spanje.... 180 mijl. Je zult wss een paar dagjes niks meer van ons horen maar het komt, beloofd !

Salut

Cory en Jean

6 Juli, La Rochelle

2009-07-06T21:25:00.009+02:00

Vwala sè , we zijn toch al in La Rochelle. Ile de Ré, Ile d'Oleron, de" laatste stuiptrekkingen van Bretanje, eigenlijk al de Vendée, maar goed, dit de laatste interesante plaatsen noemen is een beetje oneerbiedig maar hierna komt enkel nog de kust ven Les Charentes, plat, naaldbossen, zandduinen, alhoewel plat,..;; met de "Dune de Plla", zowat de hoogste duin van Europa, zo niet van de wereld; plat ? De Lac d'Arcachon, zeilersparadise, verder de monding van de Gironde met vele , voor ons Belgen favoriete wijnstreken als daar zijn vooral de Bordeaux, Pauillac, verder de golf- surfers-paradises Biaritz maar .... soit , Frankrijk is "Fini", en zal in de kortste keren vervangen worden door zijn Spaans sprekende buur. ...Spijtig, want de laatste 2 maanden is het zowat mijn tweede vaderland geworden maar niet getreurd, ik kom terug... ik weet alleen nog niet wanneer. ...Yes !!
Een zware tocht overigens vandaag, met een paar, weliswaar aangekondigde "averses", waar toch een verdomde hoop wind in zat; op een zeker moment klokten wij toch zo'n 30 knopen wind, goed voor zo'n 7 Bft. Een geluk dat het maar zo'n uurtje duurde. Daarna, terug "handsome weather"... oef !
La Rochelle wordt beheerst door zijn enorme moderne Marina met plaats voor 5.000 boten, astemblieft...; Toch kiezen wij voor de "Vieux port", in het centrum van het historische La Rochelle, veel kleiner, veel bezielder, en dit niet tegen onze zin uiteraard. Het in het historische centrum gelegen dok is een "biezjoetje" op zich. Nog veel mooier of toch te vergelijken met Honfleur, Concarneau, St Malo of zelfs Honolulu.. ?? Ja, Dekeyser; tijd om te gaan slapen hoor !
Het is zomer en allerhande activiteiten hebben deze site als hun centrum uitgekozen... wij zijn enkel toeschouwer. ... vanop de eerste rij.
Hier hoor je ongetwijfeld nog meer over ...

groetjes van twee gelukzakken,

Cory, Jean

5 juli: les Sables d'Olonne

2009-07-05T21:57:00.004+02:00

Deze morgen vertrokken uit Ile d'Yeu na een relaxte nacht, lekker doucheke, een lekkere baguette met confituur, potje koffie, bootje klaarmaken, motor starten. Weg zijn wij....bestemming: les Sables d'Olonne, eind 2008 de startplaats van de Vendée globe, een zeilrace voor solozeilers rond de wereld met 60 voets (18m) monoromp jachten, de crème de la crème.
Met zijn dertigen vertokken in november zouden uiteindelijk slechts 11 ( !!) boten de race uitvaren. Het ganse gebeuren kon gevolgd worden op internet via de site van de vendée globe, waar formidabele videofilmpjes, genomen door de deelnemers aan boord tijdens hun circimnavigatie, animaties, allerlei verslagen, de geinteresseerden op de hoogte hielden van het wedstrijdgebeuren. Er was zelfs een virtuele race opgezet waar je op internet je eigen boot de wereld kon rondzenden, zeil wisselen, zelf je koers uitzetten, weer, wind en gribfiles raadplegend om als dusdanig een taktisch spel te spelen samen met de groten zoals Samantha Davis, Mike Goldfield, Michel Desoyaux, uiteindelijk winnaar en alle anderen.
Ik kon bij het starten van de race niet meer inschrijven vanwege het overdonderend succes van het initiatief, maar kon uiteindelijk door een uitbreiding van de servers, aanpikken even ten zuiden van Australie. Aanvankelijk op de 337.047e plaats gestart, eindigde ik mede door assistentie van collega Geert op de 214.102 e plaats, na door een foutieve taktische beslissing mijn "roze" zestig voeter Billy links van de Azoren te zeilen, wat mij een verschil van 40 plaatsen koste, concurrent van het eerste uur "Edgar", die met zijn bolide de rechterkant van het Azorenhoog verkoos. Jongens en hun dromen.....

Geen enkele 60 voeter te zien hier in "les Sables" ... tedju toch he, waarschijnlijk een paar maanden te laat..... Er is toch een wedstrijdje "tussen de boeikes" bezig met enkele 40 voeters, toch ook niet min, nee ??
Steeds lachende gezichten als de Billy ergens passeert. Ik heb een tijdje niet gesnapt waarom maar opeens valt mijn frank ! Ja, hoeveel boten zie je varen met een bloemenboekée aan hun reling hangen ? (zie foto)
Voor mij een indrukwekkend gevoel hier in het kielzog van al die groten de zelfde havenhoofden binnen te zeilen met mijn eigen boot, helemaal niet virtueel nu. Er staat wel wat minder volk te kijken , maar naar ons gevoel ......scheelt het niet veel...
Weinig wind gehad dus terug vandaag. Het grootzeil en de halfwinder mochten al het werk opknappen, wij, Cory en ik lagen relaxed in de kuip het gedoe te aanzien, dertig mijlkes toevoegend aan onze koerslijn die vandaag de kaap van de duizend mijl passeerde sinds ze in Oostende aan haar kronkelweg begon.
Morgen naar Ile de Ré of Larochelle, grote boodschappen doen vóór onze passage naar Spanje...als het weer goed blijft tenminste. Momenteel regen. t' Mag nog de ganse nacht duren van mij, maar dan...

Daag

Cory, Jean